Boek: Identiteit

Francis Fukuyama: “Protesteren voor het klimaat is een privilege voor wie het economisch goed heeft”

De Morgen – 09-03-2019 – Maarten Rabaey

Francis Fukuyama stelde zaterdagavond in Gent niet enkel de vertaling van zijn nieuwste boek Identiteit voor, de wereldberoemde politiek wetenschapper waarschuwt ook dat de EU het populisme over zichzelf uitroept indien ze niet verandert. “De EU zorgde door arbeidsmigratie voor een braindrain in het oosten en zuiden maar ook voor lagere lonen in het westen van Europa. Dat zorgt voor een populistische terugslag.”

Francis Fukuyama (66) komt doodmoe en hongerig aan als we hem zaterdagochtend vroeg kunnen spreken in Brussel. Na een hels ritme van lezingen in Nederland, Duitsland en Oostenrijk werd hij voor dag en dauw naar hier gereden vanuit Amsterdam – maar de wereldberoemde Amerikaanse politiek wetenschapper van Stanford University laat zijn Engels ontbijt (boontjes met worst) al snel koud worden om staccato te antwoorden op onze vragen over zijn nieuwste boek waarin hij de voor- én nadelen van een sterke nationale identiteit omzichtig afweegt.

Zijn de identitaire, populistische, staatshoofden in Europa zoals Viktor Orbán een bedreiging voor de EU in zijn huidige vorm?

“Zéker. Een probleem is dat deze populistische leiders denken dat ze een speciale legitimiteit hebben om hun eigen doelen te verwezenlijken. Ze zijn niet meer toegewijd aan het liberale onderdeel van democratie, de grondwettelijke beperkingen en het respecteren van checks & balances tussen de gescheiden machten. Je ziet in Polen en Hongarije hoe de regerende partijen de rechterlijke macht overnemen en de media willen controleren opdat ze geen kritiek zouden krijgen, iets wat Donald Trump ook zou willen – al is hij niet zo succesvol.”

Bestaat de kans dat Orbán, de Italiaan Matteo Salvini en anderen de krachten bundelen met als doel de EU te deconstrueren?

“Tot dusver bundelden ze hun krachten nog niet expliciet maar je voelt dat ze daar wel naar toe willen. Ze hebben een gemeenschappelijke agenda om de EU minstens te verzwakken. Toch denk ik niet dat ze de EU kunnen vernielen. Kijk naar het Hongarije van Orbán. Zij krijgen 5 procent van hun bbp in EU-subsidies, en zijn dus afhankelijk van Brussel. Dat maakt het des te ergerlijker dat Orbán de EU bekritiseert zoals hij nu doet. De identitaire politici gebruiken hun kritiek uiteindelijk vooral voor eigen doeleinden, waaronder een shift in het Europese buitenlandbeleid. De meeste van deze groepen zijn zielsverwanten van Vladimir Poetin en willen een softere houding van Europa tegenover Rusland.”

Is Orbán nu al te vergelijken met historische autocraten uit de Europese geschiedenis?

“Ik ben niet zeker dat er een makkelijke vergelijking is. Een van de precedenten is Silvio Berlusconi in Italië geweest, die politieke macht gebruikte om zijn zakenbelangen veilig te stellen. Het is ook dit model dat Trump nu volgt, en navolging krijgt in Europese oligarchen die in de politiek gaan – Babic in Tsjechië bijvoorbeeld. Je kan dit type leiders niet vergelijken met eerdere autoritaire leiders in Europa, zoals Hitler en Mussolini. De hedendaagse institutionele beperkingen zouden de opkomst van een volwaardige autocraat in Europa moeten tegenhouden – al hebben al diegenen die u noemt allemaal autoritaire neigingen. Ze proberen binnen hun mogelijkheden hun macht te concentreren.”

In Europe flakkerde identiteitspolitiek op dankzij onzichtbare kiezers die zich vervreemd voelen van de kosmopolitische elite, schrijft u. Zoals de gele hesjes tegenover Macron nu?

“Zo ziet het er naar uit. De hesjes zijn wel geen goed georganiseerde beweging, ze hebben een linker- en een rechtervleugel, geen gemeenschappelijk politiek plan en een minderheid bestaat uit hooligans die vandalenstreken uitvoeren. Ik denk daarom niet dat ze een lange termijnimpact zullen hebben.”

Tegelijk komen ook jonge klimaatactivisten op straat in diverse landen. Zij identificeren zich dan weer méér met het Zweedse meisje Greta Thunberg dan hun eigen politici. Evolueren zij in tegenovergestelde richting, naar een globale identiteit?

“Dat valt te bezien. Protesteren voor het klimaat is nu nog een privilege voor mensen die het economisch vrij goed hebben. De Franse gele hesjes daarentegen protesteren tegen hogere brandstofaccijnzen, wiens doel net was om de CO2-emissies te verminderen. Als laagbetaalde arbeiders moeten kiezen tussen betogen voor klimaatheffingen of tegen hogere brandstofprijzen kiezen ze uiteraard het laatste. De klimaatprotesten vertegenwoordigen weliswaar het ecologische bewustzijn van hoger opgeleiden maar zetten ook de groeiende kloof met lager opgeleiden in de verf.”

Die kloof groeit. Hoe overbruggen we ze?

“Er is geen duidelijke handleiding. Ik denk dat de gematigde politici, instellingen en media eerst vollediger moeten doorgronden wat er aan de hand is, en vooral met iets meer begrip. Er is nu een tendens om populistische kiezers weg te zetten als simpele zielen die niet begrijpen hoe de wereld werkt. Dat is fout. Tot zekere hoogte worden sommige kiezers gedreven door racisme en xenofobie maar veel van hun kiezers voelen zich gewoon genegeerd door de elites. Mensen met universitaire opleidingen kunnen de voordelen van Europa uitbuiten door rond te reizen, opleidingen volgen in andere lidstaten of daar zelfs iemand huwen. Ze begrijpen soms niet dat dit zo niet werkt voor laagopgeleide of slechtbetaalde werknemers…”

…voor wie vrij werknemersverkeer vooral lagelonen-competitie betekent?

“Ik denk dat Europa zijn vrij verkeer van werknemers moet herdenken, want het zorgt voor negatieve politieke effecten. Er is een populistische terugslag in het land dat arbeid krijgt van elders in de EU en het ontvolkt Oost-Europa waar de werknemers vertrekken. Op de Balkan, in Polen, enz. vertrekt iedereen met een diploma naar Duitsland, Nederland, België,… Hun landen van oorsprong zijn de voorbije decennia tot twintig procent van de beroepsbevolking verloren. Ze staan voor een braindrain-crisis en verliezen hun meest ambitieuze mensen, terwijl West-Europa van ze profiteert als lageloon-werknemers. Dit is geen goed systeem . Als je de arbeidsmobiliteit wil behouden zal je het moeten vertragen en duurder maken voor werkgevers om Oost-Europeanen in te huren.”

Kan het Schengensysteem van open binnenlandse grenzen dan nog stand houden?

“Het huidige Schengensysteem van open binnenlandse grenzen kan niet overleven als de buitengrenzen niet beter beveiligd worden. Hoewel het aantal migranten dramatisch viel sinds 2015 is dat enkel het resultaat van een akkoord met Erdogan om mensen in Turkije te houden. Dat is geen lange termijn-oplossing. De zuidelijke landen Italië, Griekenland en Spanje staan er nu nog altijd feitelijk alleen voor. Het huidige migratiebeleid werkt niet. Er is een eenduidig Europees migratiebeleid nodig.”

Bij de Europese verkiezingen eind mei wordt winst verwacht voor de populistische identitairen. Hoe moeten klassieke formaties met ze omgaan: samenwerken of afblokken?

“Voor de volgende verkiezingen moeten liberalere mensen eerst het hardere werk van hun politiek doen: campagne voeren met goede kandidaten en communiceren met burgers. Of ze daarna samenwerken met identitaire politici of niet moeten ze van thema tot thema bekijken. Inzake migratie bijvoorbeeld is er mogelijk ruimte voor een compromis. Openlijk racistische ideeën, zoals Salvini er heeft, daar moet je je tegen afzetten, net zoals de wijze waarop Orbán zich uitsprak tegen Soros en Juncker.”

Wat moet de EVP binnenkort met Orbán doen?

“De EVP zou gelijk hebben om Orbán daarom nu uit de partij te zetten. Ze hadden het eigenlijk al lang geleden moeten doen.”

Ook de democratische weeffouten van de EU dragen volgens u bij aan de opkomst van populistische identitairen. De Commissie heeft te veel macht, het parlement te weinig?

“Elke parlementaire democratie geeft betekenisvolle macht aan zijn parlement. Dat is de meest democratische vorm van overheid. Het parlement moet macht delegeren aan de executieve. In Europa gebeurt het omgekeerde. Het parlement is de zwakste en de machtigste schakel de Commissie, die de minste democratische legitimiteit heeft. Het is dus maar een natuurlijke reflex dat de burgers voelen dat de EU in de huidige ontwerp van zijn instellingen niet responsief genoeg is voor hun zorgen.”

Welke rol ziet u voor de Raad van staats- en regeringsleiders?

“Geen enkel EU-lichaam is nu perfect in zijn ontwerp. Als je de EU echt wil democratiseren loopt de enige weg via het parlement, wiens verkiezingen je betekenisvoller moet maken. Daarom heb je ook meer populisten in het Europese dan de nationale parlementen. Europeanen weten dat het geen machtige instelling is, dus kunnen ze veiliger proteststemmen uitbrengen dan nationale parlementen waar beleid onmiddellijk een impact heeft.”

Bent u dan ook voorstander van transnationale kieslijsten?

“Het zou een goed idee kunnen zijn om mensen
te doen nadenken over het soort Europees beleid dat ze willen in plaats van enkel te kijken naar hun nationale kiesdistricten.”

Toch staan we nog ver van een pan-Europese identiteit die je dan wel nodig hebt?

“Idealiter zou een pan-Europese identiteit de nationale vervangen op lange termijn maar dit idee kan nu niet werken. Zeer weinig Europeanen voelen zich nu loyaler tegenover de EU dan hun natie. Ooit is het misschien mogelijk.”

Nu staat onze eigen geschiedenis ons in de weg?

“Ja, vooral sinds alle Oost-Europese lidstaten werden toegelaten. Roemenië en Bulgarije zijn volstrekt verschillend als West-Europa. Daar heerst nog veel corruptie. Polen en Hongarije stappen uit de liberale consensus… Dit zal een probleem blijven. De zaken kunnen veranderen als het oosten moderniseert maar dan moet je daar eerst groei bewerkstelligen, en dat wordt nu dus belet door de braindrain waar ik naar verwees.”

Om de integratie voor minderheden te vergemakkelijken bepleit u voor vele Europese landen ook verandering van geboorterecht, van jus sanguinis (nationaliteit op basis van afstamming, zoals hier in België, nvdr) naar jus soli (nationaliteit op basis van de plek waar je werd geboren, zoals in de VS)?

“Het is een andere manier om te bepalen wie burger wordt. Jullie ‘jus sanguinis’ versterkt net de etnische invulling van burgerschap. Je wordt burger als je ouders al autochtone burgers zijn. Maar als je de naturalisatieregels versoepelt voor iedereen die in het land geboren wordt, dan doe je dat ook voor mensen van andere culturen. Het zou geen rol mogen spelen wat je etniciteit is, zolang je maar participerend burger bent van je natie.”

Daarom bent u ook tegen dubbele nationaliteit?

“Ja, dat vormt weliswaar geen probleem zolang je paspoorten hebt van twee veilige democratieën, maar wel als je bijvoorbeeld een Europees en een Turks paspoort hebt. Turkije is niet langer een volwaardige democratie. President Erdogan heeft burgers van EU-lidstaten opgeroepen om te stemmen in het Turkse belang in plaats van de belangen van de landen wiens burgers ze ook zijn. Dat is niet correct.”

Tegenover burgerrechten plaatst u plichten. U bepleit in uw boek één jaar nationale dienst, voor een burgerdoel of in het leger. Waarom?

“Veel EU-lidstaten, ook jullie, hadden legerdienst. Na de Koude Oorlog werd het overbodig. Toch zorgt het nu in landen als Zuid-Korea of Israël nog altijd voor nationale cohesie. Op een relatief vredelievend continent als Europa of Noord-Amerika zou je ook kunnen denken aan een jaar werk in onderwijs, publieke werken,… Zo breng je mensen samen die anders elkaar hun hele leven nooit zouden ontmoeten. Het zorgt er ook voor dat burgers beseffen dat ze in een natie niet alleen rechten hebben maar ook plichten tegenover het algemeen belang.”

Dreigt net dat in Europa niet de nationale identiteiten te versterken ten nadele van de pan-Europese gedachte?

“Het ene hoeft het andere niet uit te sluiten. Je zou ook kunnen voorstellen dat er een Europese dienst- of burgerplicht mogelijk is, waarin je mensen van verschillende nationaliteiten mengt. Het kan een manier zijn om een gedeelde Europese identiteit na te streven.”

De identitaire politiek heeft ook uw land in zijn greep. Uw president, Donald Trump, wil nu een muur bouwen op de zuidelijke grens?

“De muur vind ik een idioot idee. Wat Amerikanen vooral stoort aan de migratiecrisis aan de zuidelijke grens is dat de overheid de controle kwijt is. Meer dan de helft van de illegale immigranten in de VS kwam het land met een legaal visa binnen maar bleef langer dan ze mochten, en ze werken ondergronds. We probeerden werkgevers te verplichten enkel legale mensen tewerk te stellen maar wij hebben geen centrale registratie voor nationale identiteitspapieren. Er is wel een enorme markt in fake id’s… Dit zijn dus allemaal oplosbare problemen maar de politieke wil om migratie gewoon beter te reguleren ontbreekt.”

In uw boek haalt u veel voorbeelden aan van historische denkers en politici die identiteit verschillend interpreteren. Bij wie sluit Trump aan?

“(lacht). Géén enkele! Hij is géén denker. Hij is één van de meest anti-intellectuele mensen die ik ken…. Hij zou nog nooit een boek hebben uitgelezen.”

In uw boek noemt u hem ronduit een narcist?

“Ja, hij is een narcist, én een racist. Hij kwam mee aan de macht door de theorie te verspreiden dat president Obama niet in de VS was geboren. Niet alleen was dat nonsens, zelfs nadat Obama met een geboortecertificaat kwam zei Trump dat het fake was. Hij hield gewoon niet van het feit dat we een zwarte president hadden.”

‘Identiteit kan je gebruiken om verdeeldheid te zaaien maar ook om mensen te verenigen, en dat is de remedie tegen de populistische politiek vandaag’, besluit u uw boek. Ziet u dat gebeuren in uw land, de VS?

“Nee, of toch niet op dit moment. Het blijft afwachten of er een Democratisch kandidaat is die dat verhaal kan brengen. Op dit moment zie ik niemand die dat doeltreffend kan doen. Ik zou zelf een linkse kandidaat willen die er voor kan zorgen dat president Trump niet herkozen kan worden maar om dat te bereiken moet je ook een visie van nationale identiteit omhelzen, wat links niet wil doen. Ze willen niet geassocieerd worden met patriottisme en het land in het algemeen. Ze zijn gefocust op engere groepen en dat is volgens mij een verkeerde keuze, omdat de kiezers die je moet weghalen van de populisten daar wel om geven.”

Focusten ook de Europese sociaal-democraten te lang enkel op focusgroepen en te weinig op overkoepelende identiteit?

“Veel mensen op de linkerzijde vieren afgelijnde identiteiten, waaronder gender, etniciteit, sexuele geaardheid enz. Waar ze niet van houden is nationale identiteit, omdat ze dat associëren met oubollig nationalisme. Ze hebben ook van nature uit meer aandacht voor mensen die gemarginaliseerd zijn, een vluchteling uit Birma of Syrië bv. Door enkel dat te doen verloren ze aan rechts veel kiezers die wel nog in een nationaal patroon denken.”

Kan nationale identiteit wel nog bestaan bij een jonge generatie wiens leefwereld zich ook steeds meer op het wereldwijde web afspeelt dan in hun samenleving?

“Internet, identiteitspolitiek en populisme kwamen allemaal samen op. Er is volgens mij een oorzakelijk verband. Internet stelt je makkelijker in staat je aan te sluiten bij mensen waarvan je houdt maar je kan ook makkelijker anderen uitsluiten. Dat zorgt er voor dat identiteiten nu sneller verankeren. Maar mensen hebben van nature uit nood aan een bredere, geïntegreerde, identiteiten in plaats van zich enkel maar te identificeren met de allerkleinste groep gelijkgezinden. Om dat te veranderen zullen we een cultuurverandering, en leiderschap, nodig hebben. Daarom blijven volgens mij naties wel nodig, als vliegwielen van integratie.”

BOEK: Identiteit. Waardigheid, ressentiment en identiteitspolitiek, door Francis Fukuyama. Uitgeverij Atlas, Contact Amsterdam/Antwerpen.

Lavendelzakjes haken

Lavendelzakjes haken

BRON: alsikthuisben.blogspot.com

Gehaakt met haaknaald 1.75 is het zakje ongeveer 9 bij 12 cm.

Verklarende woorden:
hv = halve vaste
hstk= half stokje
ls = losse
vs = vaste
stk = stokje
st = steek
tr = toer

Het zakje wordt in de rondte gehaakt.
Elke toer wordt begonnen met 3 lossen of 1 losse. Dit vervangt steeds het eerste stokje of eerste vaste. Elke toer wordt gesloten met een halve vaste op de derde losse van het begin van de toer of op de eerste losse.
Dit wordt verder niet meer in het patroon beschreven.

Zet 63 ls op en sluit de tr met een hv in de eerste ls.
Tr1: Haak 63 stk.
Tr2: Haak 63 stk.
Tr3: Haak 63 stk.
Tr4: 3 stk in 1stk, 2 stk overslaan.
Tr5: ga met hv naar de eerste tussenruimte. 1 stk, 2ls, 1 stk tussen stk-groep vorige
tr.
Tr6: 1 stk, 2ls, 1 stk in de ruimte van de ls van de vorige tr.
Tr7: 3 stk in de 2ls ruimte van de vorige tr.
Tr8: 63 stk
Tr9: 63 stk
Tr10: Als tr 4
Tr11: Ga met hv naar middelste stk van de groep. 3 stk in het middelste stk van de groep
Tr12 t/m 15: 63 stk
Tr16: 1vs, 1vs, 4ls, 2 stk overslaan. (Ik heb 1 keer 1 vs gehaakt, anders komt het niet uit)
Tr17: Ga met hv naar het midden van de 4ls boog. 1vs in de boog, 1vs in dezelfde boog, 4ls.
Tr 18: 64 stk = 4 stk in elke boog.
Tr19: 1 stk, 3 ls, 1 stk overslaan.
Tr20: Ga met 1 hv naar het midden van de boog, 1 vs in de boog, 5 stk in volgende boog.
Even de onderkant dichtnaaien en een koordje door toer 16.

Bloemetje:
4 ls sluiten tot een ring.
Tr1: 1 v in de boog, 3 ls. Zorg dat er 6 boogjes komen.
Tr2: in elk boogje: 1vs, 1 ls, 3 stk, 1 ls, 1 vs.
Tr3: (het werk niet keren) 1 hv in vs tr 1, 2ls. zorg weer dat er 6 boogjes komen.
Tr4: in elk boogje: 1 vs, 1hstk, 1 vs.

Eventueel afwerken met wat kraaltjes. Vullen met (geraspte) zeep of lavendel.

Voor dikkere katoen en een dikkere naald uiteraard het stekenaantal aanpassen.
Het moet deelbaar zijn door 3. En ook wat minder toeren met stokjes haken.

De blaadjes krijgen bomen

Het terras, de voortuin en de zijtuin, zijn volledig in orde. Nu nog enkel de gracht, waar ik niet durf aan beginnen uit angst van te vallen, en de moestuin die ik uitbesteed heb aan David.

“De blaadjes krijgen bomen” heb ik gemerkt en vooral de vlier en het krentenboompje staan al te pronken met jonge knopjes, klaar om open te springen..

In de voortuin heb ik van de natuur ook een geschenkje gekregen en groeit er een nieuw dennenboompje.

Deze maand moeten er nog dringend een paar bessenstruiken verplant worden, want langer mag je daarmee niet wachten, omdat die daarna ook aan hun groei- en bloeitijd beginnen, en we willen immers bessen om confituur en gezonde dessertjes te maken.

Het is niet eens half maart, maar we mogen dit jaar dan wel een late Pasen krijgen, de lente die hou je blijkbaar niet meer tegen, en dat voorspelde de dichter al jaren geleden:

“Ook al zouden we alle bloemen plukken, de lente zullen we niet kunnen tegenhouden.” Pablo Neruda

Al heeft elk seizoen wel zijn nut en zijn charme, toch prachtig elk jaar weer die vrolijke, warme bloemenkleuren, na een grijze winter!

Kantklossen

Ik heb gedurende een tiental jaar aan kantklossen gedaan. Eerst een beginnerscursus in Den Blank te Overijse, daarna naar de Lijsterbes in Kraainem om de verschillende kloskanttechnieken onder de knie te krijgen, en tenslotte naar de Kunstacademie in Leuven, om moderne werken te kunnen maken, waarin vooral de eigen creativiteit aan bod komt.

Er zijn veel verschillende soorten kant, en de ene techniek is al wat moeilijker dan de andere, tot sommigen zelfs aartsmoeilijk!

Dit zijn een paar van de mijn eerste werken, waarbij ik vooral kennis maakte met de Stropkant en Russische kant.


Stropkant en, het allereerste werk dat ik goed genoeg vond om bij Kunsthandel Rigaux te Overijse, te laten inkaderen.

Stropkant

Russische kant

Stropkant

Russische kant

Van deze druiventros heb ik ooit voor de Druivenfeesten van Overijse en op verzoek van de schepen van feestelijkheden Louis Dewilder, 50 exemplaren geklost, die uitgereikt werden aan de serristen die toen nog actief waren in de Druivenstreek. Ik heb er een half jaar aan gewerkt, en er destijds 40.000 Bfr. voor gekregen, maar ik vond het vooral een hele eer.

Kantklossen

Tegen de tijd in
Kantklossen
En de vrijheid
Van het nutteloze
Beoefenen
In de wetenschap
Dat niet één
Tussen het ragfijne web
Je toverspel
Ontdekken zal.

Micheline Baetens

Ik heb in mijn leven af en toe zinvolle dingen gedaan, maar het meeste plezier heb ik beleefd aan de nutteloze.

Tuinadvies: de bodem.

Potgrond en bodemverbeteraar, wat is het verschil?

Het aanbod in de tuincentra kan soms overweldigend zijn, zeker voor de beginnende (moes)tuinier. We zien allerlei soorten potgrond voorbijkomen, vaak gericht op specifieke planten. En dan zijn er ook nog de bodemverbeteraars. Waarvoor dienen die dan?

Allereerst leggen we je graag het verschil uit tussen potgrond en bodemverbeteraar want hier worden nog wel eens fouten tegen gemaakt.

Potgrond doe je, zoals de naam het zelf beschrijft, in een pot om bloemen of planten in te planten. Sommigen denken dat potgrond gewoon aarde is, en kiezen maar al te vaak voor de goedkoopste variant op de markt. Laat je hier niet aan vangen, en bespaar zeker niet op de potgrond want een kwalitatieve soort bevat voedingsstoffen en mineralen die het water goed opnemen en vasthouden. Terwijl het water er bij een goedkopere variant gewoon zal doorsijpelen. Eén van de belangrijkste bestanddelen die ervoor zorgt dat water beter vastgehouden wordt, is perliet. En laat dit nu net hetgene zijn waarop bespaard wordt bij de goedkopere “witte zakken”. Hierdoor zullen jouw planten sneller uitdrogen of net te nat komen te staan, de nummer 1 oorzaak voorplant sterfte bij potten.

Je kan dit dus vermijden door:
– Voldoende grote potten te kiezen. Hoe groter, hoe meer potgrond en hoe meer wateropslagcapaciteit.
– Kwalitatieve potgrond te gebruiken.

Potgrond heb je in verschillende soorten, afhankelijk van de plant: buxus, orchidee, enz. Maar voor de meeste planten kan je gewoon een universele potgrond gebruiken.

Eén uitzondering is de zaai- en stekgrond! Zaaien doe je namelijk niet in een goed bemeste grond. De zaailingen zouden te sterk gaan groeien, en dan krijg je flauwe omhooggeschoten plantjes. Je wil de groei net wat afremmen zodat je dikkere en stevigere planten krijgt. In de zaai- en stekgrond zitten er dan ook andere voedingselementen dan in de universele potgrond, en meer zand voor een lichtere en beter gedraineerde zaaigrond.

Tip: 
Strooi na het zaaien wat fijn wit zand over de grond. Zo weinig mogelijk maar wel tot alles wit ziet. Zo zullen de insecten geen eitjes leggen in de grond.

Hoe gebruik je bodemverbeteraar?
Bodemverbeteraar wordt gebruikt in volle grond. Je voegt deze toe aan de bestaande grond om voor een optimale verhouding tussen lucht en vocht te zorgen. Deze meng je onder de grond die al aanwezig is: de helft bodemverbeteraar, de helft bestaande aarde. Bodemverbeteraar is dus veel goedkoper dan potgrond want je hebt er minder van nodig!

Er zijn vele soorten bodemverbeteraars op de markt, voor elke grondsoort heb je wel een optie; Telkens is de samenstelling van meststoffen, pH-waarde en structuur net wat anders. Wil je bijvoorbeeld zuurminnende planten aanplanten, zoals rododendrons? Dan ben je beter af met een bodemverbeteraar met een lagere pH-waarde door de aanwezige turf. Bodemverbeteraars worden vooral toegepast bij het aanplanten van duurdere planten, zoals bomen en hagen, in minder goede bodemcondities of om de structuur van jouw serregrond te verbeteren.

Het is zeer belangrijk om niet te enthousiast met allerlei bodemverbeteraars aan de slag te gaan. Bekijk eerst de behoeften van jouw tuin want meten is weten! Deze kan je eenvoudig zelf bepalen met een pH-meter, maar je kan ook een staaltje grond nemen voor een gespecialiseerde bodemanalyse.

Is de pH-waarde te hoog? Dan meng je maar beter wat turf onder de grond om deze te verzuren. Heb jij net last van een te lage pH-waarde? Dan is jouw grond sterk verzuurd, en kan je met (zeewier)kalk aan de slag. De voornaamste oorzaak van neusrot bij tomaten is namelijk een tekort aan kalk (te zure grond).

Deze bodemverbeteraars zijn geschikt voor grotere moestuinen
De bodemverbeteraar bij uitstek in de moestuin is compost. We raden dan ook altijd aan om wat compost onder de bestaande grond te mengen.

Een andere goedkope aanrader, die ook perfect gecombineerd kan worden met compost, is stalmest. Let hierbij wel op voor de volgende twee punten:

1. De stalmest moet voldoende verteerd zijn. Verse compost of stalmest raden we af omdat de concentraties stikstof te hoog kunnen zijn waardoor de wortels van jouw plantjes verbranden. En nog belangrijker: verse mest is een bacteriehaard die ongewenste ziektes en virussen in jouw tuin kan brengen.

2. Te veel stikstof (pure stalmest) is minder goed voor vruchtgroenten. Die vragen meer Kalium voor de vruchtontwikkeling. Gebruik dit dus niet in jouw serre of plaatsen waar je paprika, tomaten, enz. gaan groeien.

Welke bodemverbeteraar heeft mijn tuin nodig?
Ook het type grond waarmee jouw tuin het moet stellen, speelt een grote rol bij de keuze voor een bodemverbeteraar:

Zanderige grond => bentoniet
Bentoniet is een natuurlijk kleimateriaal dat de grond zwaarder maakt en water beter vasthoudt. Ideaal dus als je een zanderige grond hebt, zowel in de moes- en siertuin als het gazon. Belangrijk is wel dat je dit product moet inwerken in de bestaande aarde. Gewoon bentoniet op jouw gazon strooien, zal niet veel helpen. Een typisch product dus voor in de tuinaanleg.

Zware kleigrond => Lavagruis, perliet en/of basaltmeel
Lavagruis is een gesteente dat zorgt voor een lichtere en luchtigere grond. Ideaal om de bodemstructuur van die zware kleigrond te verbeteren. Je mengt ongeveer 5kg lavagruis in per 10 m².

Perliet/perlite hebben we reeds besproken bij de potgronden. Het maakt de bodem luchtiger en is dus ideaal voor een zware kleigrond. Het houdt het vocht ook beter vast. Een bijkomend pluspunt: dit product is 100% natuurlijk en milieuvriendelijk. En hier zijn we natuurlijk altijd voorstander van! Perlite is zowel in de klassieke witte korrelvorm te verkrijgen als in een fijnere variant.

Tot slot nog de basaltmeel, een vulkanisch oergesteente en een typische kleigrondverbeteraar! Het verbreekt de verbinding tussen de kleikorrels waardoor de grond beter bewerkbaar zal worden. Daarnaast heeft het ook veel positieve eigenschappen zoals extra silicium, magnesium, enz. Kortom, een musthave om jouw kleigrond te verbeteren. Afhankelijk van hoe zwaar de kleigrond is, ga je 1 tot 2kg per 10m² gaan inwerken.

TIP: Basaltmeel kan ook als poeder verstoven worden op groenteplanten om ziektes en plagen te bestrijden. Het poeder vormt een barrière op de bladeren, en zorgt ook voor een stevige celwand bij de planten. Dit principe wordt dan ook vaak toegepast in de bio landbouw.

Nog een extra aanrader: Ideaal voor planten in pot is Terracottem. Deze bodemverbeteraar bevordert de groei, verbetert de bodem, zorgt voor de nodige meststoffen voor het eerste groeiseizoen en het belangrijkste: bespaart water! Terracottem slaat water en voeding maar liefst gedurende 8 jaar op! Hierdoor hoef je tot 50% minder water te geven. Dat is goed voor jouw portemonnee en het milieu!

Perfectionisme

‘Perfect is goed, maar goed is beter’

Niets is zo normaal als je best te willen doen. Maar wat als het een obsessie wordt die je leven overheerst? Wanneer wordt perfectie te perfect? Welkom in de wereld van trop is te veel.

De Standaard – Yasmina El Messaoudi – 08.03.2019

Mijn vroegere huisgenoot en ik hebben vaak ruzie gehad over uitstelgedrag. Dat lijkt niets met het streven naar perfectie te maken te hebben, en toch zijn de twee nauw met elkaar verbonden. Uitstelgedrag kan een symptoom zijn van perfectionisme. Dat zegt Linda Kleingeld, loopbaancoach en perfectionismecoach. ‘Niet alles wat uitgesteld wordt, komt door perfectionisme. Wel zien we dat het te maken heeft met té hoge kwaliteitseisen, controledrang, “wat zullen anderen denken” en faalangst. Je wil graag iets doen, iets dat je leuk lijkt, een project starten. Maar diep vanbinnen denk je dat je het niet kan, dat je het niet waard bent en het toch zal mislukken. Daarom vind je het moeilijk om eraan te beginnen. En alles wat je niet start, kan niet mislukken.’ En dus bleven mijn huisgenoot en ik maanden zoeken naar de perfecte plek om te wonen, bleven klusjes eindeloos liggen en werd er maar niet beslist over de nieuwe tv, gordijnen of automatische kattenbakvulling. Dat lijken maar kleine ergernissen, maar op termijn kunnen ze grote gevolgen hebben.

‘Perfectionisme remt, verkrampt en blokkeert’, zegt Kleingeld. Het leidt tot voortdurende stress. Dat put mensen uit en maakt ongelukkig. Het leidt vaak tot burn-out en zelfs depressiviteit; je voelt je op alle gebied mislukt, omdat je je constant bewust bent van alles wat niet perfect loopt. Perfectionisme kan zo je eigen geluk en ­mogelijkheden in de weg staan. Wat ­mensen vanuit een ontspannen situatie zouden kunnen, lukt niet door de druk die ze ­zichzelf vaak onbewust opleggen.’

Marokkaanse tegeltjes

Daar kan ook Philip Lecompte (29), werkzoekende uit Rixensart, over meespreken: ‘In mijn vlucht voor de angst om te ­falen gebruik ik al mijn talenten om telkens weer iets nieuws te beginnen, zonder het vorige af te werken. Erg frustrerend om het zoveelste project half afgewerkt te zien. Op den duur zie je alleen nog maar een to-dolijst. Wat je nog meer ontmoedigt. Het is een vicieuze cirkel.’

Een andere vorm van uitstelgedrag door perfectionisme is het uitvoeren van onbenullige taakjes. Tijdens de examens moest ik altijd wel eens plots mijn kleerkast uitmesten, boeken op kleur sorteren of vrienden bellen die ik in tijden niet meer had gehoord. Alles om maar niet te moeten blokken, in mijn geval.

Roland Michel (39) woont in het Brusselse en is IT’er. ‘Ik wil al jaren mijn tuin ommuren met Marokkaanse tegeltjes. Maar de klus schrikt me zo af dat ik het elke keer uitstel. In plaats van er echt werk te maken, hou ik me bezig met kleine klusjes. Bladeren bij elkaar rapen, takjes knippen, de moestuin nog eens water geven, zodat ik toch maar niet hoef te denken aan dat grote project. Dat moet zo perfect zijn dat ik er liever niet aan begin. Ik heb een tijdje wel geprobeerd. Maar dan zat ik maanden op websites kleuren en tinten te vergelijken. Al die keuzes verlammen me, en dus laat ik het voor wat het is.’

Dat gevoel kent ook Nathalie Bradt (40) uit Boom, moeder van twee kindjes en logopediste. ‘Onlangs vond ik een doos terug met halfgeschreven kaartjes. Die had ik ­allemaal met veel zorg uitgekozen, maar omdat ze niet perfect geschreven waren, heb ik ze nooit afgegeven. Zonde, want zo geef je mensen het gevoel dat je niet met ze bezig bent, terwijl dat net wél het geval was. Vanwaar dat perfectionisme komt? Geen idee. Maar misschien dateert het van toen ik nog heel klein was. Op de basisschool was er een zuster, Pia, die een dik boek had waar alle kindjes die mooi konden schrijven hun opstel in mochten noteren. Omdat ik een mooi handschrift had, kreeg ik dat schrift vaak mee naar huis. Maar ’s avonds ging ik helemaal in crisis. Mijn moeder moest me dan in bed stoppen omdat ik flipte. De dag erna haalde ze me dan vroeg uit bed om verder te schrijven. Wat een beloning moest zijn, was voor mij een nachtmerrie. Ik kon die druk gewoon niet aan.’

Gooien met de koptelefoon

Perfectionisme uit zich ook in het tegenovergestelde: alles zelf willen doen. Jeroen Guns (35) is een jonge vader van twee uit Meise. Hij is presentator van de ochtendshow op Radio 2 Vlaams-Brabant en Brussel. Een programma met veel taken en strakke deadlines. Toch vindt hij het moeilijk om werk uit handen te geven. ‘Het is niet dat ik andere mensen niet vertrouw, maar als ik een montage moet maken of snel wat klankjes moet selecteren, doe ik het liever zelf. Dan weet ik zeker dat het 100 procent zal zijn zoals in mijn hoofd. Dat kan ik moeilijk loslaten. Hetzelfde met ­fouten maken tijdens het programma. Vaak gaat het om kleine technische dingen, een verkeerde jingle die wordt gestart bijvoorbeeld. Vaak zit ik er dan nog een hele dag over te piekeren, terwijl de luisteraar het misschien zelfs niet heeft gemerkt.’

Zijn sidekick Jana Smeets (30) uit Leuven beaamt dat. ‘Soms kan hij een halfuur lastig zijn omdat er iets fout is gelopen. Het is goed dat hij het beste wil voor het programma, maar soms gaat het echt om ­kleine schoonheidsfoutjes.’ Guns: ‘Ik heb inderdaad al wel eens met mijn koptelefoon gegooid.’ (lachen allebei) Smeets: ‘Maar ik snap het wel. Als ik nog maar twee minuten tijd heb om snel een radiobericht te maken, sla ik helemaal tilt. Ik schrijf fouten en heb soms een black-out. Omdat ik het zo goed en perfect wil doen, blokkeert mijn hoofd.’

‘Als collega is het belangrijk dat niet ­persoonlijk te nemen’, zegt Kleingeld. ‘Perfectionisten vinden het moeilijk om te delegeren. Ze hebben angst om controle te verliezen of dat het zal mislukken. Alles wat je zelf doet, doe je beter, is de onderliggende overtuiging. Voor zowel de perfectionist als collega’s is het belangrijk om die symptomen te herkennen.’

Bijsturing kan

Ook heel lang werken kan een uiting van perfectionisme zijn. Daar weet Smeets alles over. ‘Op onze avonddienst moeten we het ochtendprogramma en het nieuws van de dag erna voorbereiden. Je werkt dan helemaal alleen, maar er rekenen wel een heleboel mensen op je. Omdat ik in het begin zo onzeker en perfectionistisch was, zat ik vaak tot half twaalf te werken terwijl de shift om half tien al eindigt. Dan schreef ik een nieuwsbericht, schrapte het en begon opnieuw omdat ik twijfelde of het wel goed genoeg was. Of ik knipte niet één klankje maar vier, zodat mijn collega’s konden kiezen. Ik durfde maar niet te vertrouwen op mijn eigen kunnen en gaf hen dus meerdere opties.’

Ook Bradt herkent die traagheid. ‘Mijn partner krijgt het soms op zijn zenuwen van me. Hij vindt het vervelend dat ik zo traag ben en maar geen beslissingen kan nemen, maar het is sterker dan mezelf. Als logopediste moet ik heel wat verslagen maken. De hel voor mij, zelfs na al die jaren. Alles wat ik op papier zet, moet perfect zijn. Daar ben ik nog altijd uren mee bezig. Ik blijf er onzeker over en lees alles honderd keer na. Of ik vraag mijn vriend om alles nog eens te controleren. Het zou na zoveel jaren beter moeten gaan, maar helaas.’

Maar wat kun je eraan doen? Kleingeld: ‘Perfect is goed, maar goed is beter. Je mag perfectie nastreven, maar vraag jezelf of het vanuit een moeten of willen is. En belangrijk, het definieert niet wie je bent. Het is een gedrag dat kan worden bijgestuurd.’ Goed is dus goed.

Vrouwendag 2019

Het is vandaag weer eens Internationale Vrouwendag. Het thema dit jaar: Heldinnen. We “vieren” die dag trouwens al sinds 1911. Dat zegt genoeg zeker?!

Ja heren, het spijt me. En toch zijn het uiteindelijk jullie die met de bloemen gaan lopen, want men heeft het nog altijd over ‘vrouwen die hun man kunnen staan’ of over “vrouwen met ballen”.

Waarom mogen vrouwen nu eens niet gewoon hun vrouw staan en daarvoor aandacht krijgen? Ik ken trouwens heel weinig mannen, die hun vrouw kunnen staan, dus misschien organiseren we volgend jaar beter een Internationale Mannendag.

Ik ben geen heldin, maar ik was en ben een loyale, liefhebbende echtgenote en moeder. Ik kan goed koken, ben huiselijk en zorgzaam, ben heel creatief, redelijk intelligent, gezond bezig, assertief, eerlijk, met gevoel voor humor, een open geest, … en geëmancipeerd van bij de geboorte, want dat zit bij eigenzinnige wezens als vanzelfsprekend in de genen.

Nog iets anders nodig om gewaardeerd te kunnen worden als vrouw?! O ja, en ik word binnenkort ook grootmoeder, en als het een meisje is, hoop ik dat ik een goed voorbeeld ben voor haar.

“In zekere zin herhaalt zich het mysterie van de menswording in iedere vrouw: elk kind dat geboren wordt, is een god die mens wordt.” Simone de Beauvoir

Vrouwendag

Mannen,
wij hoeven
jullie bloemen niet,
wat wij nodig hebben
is jullie solidariteit,
rechtvaardigheid,
en loyaliteit.

Micheline Baetens – 08.03.2019

Dus sta op

Sommigen lopen krom
van eenzaamheid,
met de kramp in hun gelaat,
en rond hun hart,
omdat het leven
hen aan de kant heeft geduwd
en op de knieën gekregen.

Maar op je knieën
smeek je, kruip je,
word je vertrappeld
en verguisd.

Dus sta op,
recht je rug,
ontspan je vuist
en de kramp in je gelaat.
Zorg dat men naar je kijkt
en nog eens, en nog eens,
en nog eens…

Micheline Baetens – 21 oktober 2014

Het ligt eerder aan onszelf als wij ons in een land als België nog laten discrimineren en uitbuiten. Jammer genoeg zijn er nog veel vrouwen, meisjes, dus veel jonger dan ik, die dat niet beseffen, en er voor zorgen dat mannen een verkeerd beeld blijven houden, van wat het betekent om een vrouw te zijn. Emancipatie, dat zit trouwens in je genen of niet, denk ik, in je natuur, je karakter, zowel bij vrouwen als bij mannen, en het heeft bovendien ook heel veel te maken met gezond verstand en levenservaring. Toen ik in 1976 besloot om voltijds huismoeder te worden na de geboorte van mijn zoon, heb ik ervaren dat emancipatie niets te maken heeft met wat je doet, maar alles met wat je denkt. Feminisme is eerder vrouwonvriendelijk en voor wie graag vasthoudt aan een slachtofferrol. Doe vooral waar je zin in hebt, en waar je je goed bij voelt, ondanks alle beperkingen en tegenwind!

 

Taal

Talenkennis werkt als hefboom voor al je andere vaardigheden

‘Wie vele talen spreekt heeft de wereld in zijn binnenzak, maar talenkennis is niet louter functioneel’, schrijft Luc Nijs. Hij reageert op enkele leden van het Vermeylenfonds die de alarmklok luidden over de achteruitgang van de kennis van vreemde talen in Vlaanderen.

Knack – 06.03.2019 – Luc Nijs

Het gaat niet zo bijster goed met de kennis van het Nederlands in Vlaanderen. Hetzelfde kan gezegd worden van de kennis van de andere talen, te beginnen met de andere twee landstalen. Het stond een beetje in de sterren geschreven. De media leerde onze jongere generaties dat het prima is dat er regionale effecten doorklinken in je taalgebruik. Sociale media en wat vrijere omgangsvormen deden de rest. Vrije expressie, ook in de taal. Méér dan twee decennia mocht ik reeds zaken doen in allerlei landen en culturen over de hele wereld. Dat leverde toch wat andere inzichten op. Samengevat komen die neer op het feit dat mijn talenkennis belangrijker is geweest voor het welslagen van heel wat dingen in mijn (beroeps)leven dan mijn diploma’s.

Laten we beginnen met het demystificeren van het Engels, dat te vaak wordt gezien als een loper voor een (internationale) loopbaan. Engels is een functionele taal. Het werkt perfect voor interactie en uitwisseling van info en kennis. Het is de taal die macht in de wereld vertegenwoordigt. Gedegen kennis van die taal heeft dus zijn voordelen. Ik zeg wel ‘gedegen’ kennis en niet het lamlendige niveau van het school-Engels of erger nog TV-Engels.

Maar daar houdt het zo ongeveer op. Ik kan met mijn hand op het hart bekennen dat ik in mijn loopbaan niet één ‘deal’ heb binnengehaald omwille van mijn kennis van het Engels. Zakendoen is namelijk ‘altijd’ persoonlijk, en respect voor de tegenpartij toont zich door (al is het maar summiere) kennis van zijn taal en cultuur. Mensen nemen beslissingen via hun emotionele kanaal om dat nadien rationeel af te dekken met argumenten.

Dat emotionele kanaal loopt volgens mij ‘altijd’ via je moedertaal. Zelfs als je contracten, voorbereidingen etc. in het Engels geschreven zijn of plaatsvinden. En dus zal je, desnoods gedwongen, je moeten inlaten met de lokale taal en cultuur. We kunnen dus alleen maar bewenen dat in ons land het niveau van het Frans achteruitgaat maar ook dat Duits nog nauwelijks aandacht krijgt. Probeer in Duitsland maar eens iets in het Engels te regelen. Ze zullen je met véél tegenzin antwoorden maar ‘echt’ zakendoen zit er niet in.

Talenkennis verschaft je intellectuele wendbaarheid. Taal is cultureel verankerd en continu moeten wisselen van taal vraagt en kweekt mentale beweeglijkheid en inlevingsvermogen. Daarom dat Latijn en Grieks nog altijd een prima basis zijn voor een kritische levenshouding. Het vertraagde leerproces, de verschillende kenlagen en de diverse aanvliegroutes tot dezelfde tekst kweken mentale flexibiliteit. Die vaardigheid lijkt nadien ook een goede basis voor een succesvolle STEM-loopbaan. Meer nog, wie zich de moeite getroost om excellent te leren (publiek) spreken en schrijven heeft de wereld in zijn zak.

Degene die die vaardigheid beheerst zal aandacht krijgen, mensen overtuigen, opportuniteiten toegeworpen krijgen, en toegang krijgen tot kapitaal en beslissingscentra om zijn ambities, ideeën en projecten te realiseren. Maar dat vraagt doorgedreven inspanning en catharsis om je geschreven en gesproken taal continu uit te zuiveren. Schrijf dagelijks voor jezelf, dwing jezelf gedachten op papier te zetten, dwing jezelf specifiek(er) te zijn in wat je wil zeggen, welke woorden die dimensie het best dragen en overbrengen en oefen uren voor de spiegel, iedere dag opnieuw. Er is geen STEM-topper die het maximale uit zijn kennis haalt zonder omhelzing door uitmuntende taalvaardigheid, zowel geschreven als gesproken. Het werkt als een hefboom, het vergroot het onderliggende potentieel.

En dat begint dus met je moedertaal. Er mag geen millimeter twijfel over bestaan welke dat is en hoe die is opgebouwd. Het is de minachting voor onze eigen taal die er voor zorgt dat we onze kennis van de andere talen zwaar overschatten. En dus ben ik blij dat onze zoon thuiskomt met extra minpunten voor spellingsfouten in zijn godsdienstoets of maatschappijleer, hij leert dat fouten in zijn wiskundetoets vaak ‘leesfouten’ zijn, en dat hij met plezier wekelijks naar de woordacademie in het DKO gaat. Die laatste is te vaak en ten onrechte ondergesneeuwd naast zijn grotere dominante muziekbroer.

Taal is de manier waarop de mens vorm geeft aan de wereld en de wereld benoemt. Het bepaalt daarmee dus zijn plaats in die wereld. Hij vormt de natuur om tot cultuur. Taal kennen is dus jezelf begrijpen, je wereld vergroten maar ook je beperkingen aanvaarden. Ik blijf daarom ook gefascineerd door de taalfilosoof Ludwig Wittgenstein en zijn ‘Tractatus Logico-Philosophicus’, waarin hij héél duidelijk maakt dat ‘de beperkingen van je taal bepalen de beperkingen van je wereld’.

Luc Nijs is CEO en bestuursvoorzitter van investeringsmaatschappij The Talitha Group en doceert o.a. ‘Internationale kapitaalmarkten’ aan de Universiteit Leiden.

Mijn doodskist

Dat is nog eens een goed idee, je doodskist zelf maken!

Een grote kartonnen doos beschilderen en beplakken met oude foto’s, tekeningen van de kinderen en kleinkinderen, vullen met mooie herinneringen, een zelfgemaakt kussentje en een sprei, en zo de oven in!

Gisteren gezien op tv in een documentaire over Schotland. De dame had een voorkeur voor de boeddhistische filosofie en was  heel creatief op vele gebieden. Ik weet niet of het mag in België, maar ik vind het in elk geval een fantastisch idee!

Zij woont aan de Noordzee en wou dus uitgestrooid worden in zee, en ik kies voor de IJsebroeken, een natuurgebied in Overijse, waar ik de fijnste natuur- en jeugdherinneringen aan heb.

Als ik dan vertrokken ben van deze plek, om voor eeuwig rond te dobberen tussen het hoge riet en de waterlelie’s, zal ik elk jaar de verandering van de seizoenen van heel dichtbij meemaken, de zwanen weten broeden, de zilverreiger begroeten en samen met de padden en de kikkers voor een kwaakconcert zorgen, dat de waterkiekens op de zenuwen gaat werken.

Waterman zijnde, zal ik in mijn element zijn in het water, en zowel zon als maan zullen in mij verschijnen, dag en nacht afwisselen, storm en windstil mij beroeren, en vermits het natuurgebied beschermd is, zal niets of niemand nog mijn rust kunnen verstoren. Welk een prachtig vooruitzicht!