Reinaert

Reinaert heeft verleden week  zijn eerste rekgips gekregen. Gedurende vier weken zal hij elke week een volgende krijgen, zodat zijn beentje rechter komt te staan, waardoor hij ’s nachts terug zijn orthese kan verdragen. Vandaag kreeg hij de tweede gips.

Gedurende de eerste week heeft hij zich heel moedig gedragen. De eerste dagen kreeg hij perdolan om rustig te te slapen, maar na een paar nachten was dit niet meer nodig omdat hij ’s morgens zelf zei hij dat hij een beetje pijn had gehad, maar dat hij er zich niets van aangetrokken heeft…Vosjes zijn sterke wezentjes!

NMBS

Mijn zoon heeft nog maar eens, de zoveelste deze zomer, een mail gestuurd naar onze contactpersoon bij de NMBS:
Beste,
Als trouwe pendelaar naar Brussel is het mij uiteraard niet ontgaan dat de NMBS dit jaar haar honderdjarig bestaan viert.
Mijn moeder en ik vieren dit jaar echter een minder feestelijk jubileum: vijftien jaar NMBS-gerelateerde overlast.
Mijn moeder is inmiddels 77 jaar en weduwe. Na het overlijden van mijn vader in 2011 gingen in de Vosdellestraat in Hoeilaart de GEN-werken van start. Sindsdien is het voor haar moeilijk geworden om nog echt van rust en wooncomfort te genieten.
Tot op vandaag zijn de werken niet volledig afgerond. Regelmatig zijn er nog nachten en weekends waarin bewoners van de Vosdellestraat geconfronteerd worden met lawaai en hinder als gevolg van werkzaamheden aan de spoorinfrastructuur.
Daarbovenop investeren wij jaarlijks tijd en geld in het onderhoud van de woning en tuin. Mijn moeder doet daarvoor beroep op een professionele tuinman, en ik neem geregeld verlof om bijkomende onderhoudswerken uit te voeren. Daarbij onderhouden wij ook een deel van de aangrenzende NMBS-percelen. Tegelijkertijd moeten wij via herhaalde e-mails blijven aandringen bij NMBS, Infrabel en TUC RAIL om hun eigen terreinen behoorlijk te onderhouden.
Deze zomer is er, ondanks meerdere meldingen, nog steeds geen actie ondernomen. Het hoog opgeschoten onkruid en de overvloedige zaadvorming op de NMBS-percelen zorgen voor extra overlast in de omgeving, ook op de aangrenzende voetpaden. Bovendien bevinden zich op deze terreinen onder andere reuzenberenklauw, die bij aanraking ernstige huidirritatie en brandwonden kan veroorzaken, en Japanse duizendknoop, een invasieve plantensoort die bijzonder moeilijk te bestrijden is wanneer zij ongehinderd kan uitbreiden.
Het is dan ook opmerkelijk vast te stellen dat er blijkbaar wel tijd en middelen werden vrijgemaakt om een bord “Te Koop” te plaatsen, terwijl het torenhoge onkruid op dezelfde percelen nog steeds niet werd gemaaid.
Zolang de NMBS eigenaar is van de percelen links en rechts van huisnummer 37 in de Vosdellestraat, verwachten wij dat deze zonder verder uitstel grondig worden onderhouden en gemaaid. Bij gebrek aan een snelle en afdoende tussenkomst zullen wij ons genoodzaakt zien verdere stappen te overwegen, waaronder een melding bij de milieudienst, een procedure voor het vredegerecht en/of het inschakelen van de media.
Wij hopen evenwel dat dit niet nodig zal zijn en rekenen op een spoedige en concrete actie.
Met vriendelijke groeten,
En dit gebeurde er de volgende dag:
Wij zijn duidelijk niet te enigen die boos zijn op de NMBS…

Reinaert

De zomervakantie  is voorbij – en het was een hele actieve en toffe vakantie – en de school is herbegonnen.

Reinaert is met veel plezier overgestapt naar het tweede leerjaar.

De tweede helft van september begint voor hem echter een moeilijk periode en dat heeft zijn papa aan de school laten weten…

 

Welvaart en gezondheid

Ik heb nog geweten dat “het stort”, waar het huisvuil van mijn grootouders terecht kwam, open en bloot tussen de huizen lag, en dat de overschot aan fruit en groenten van de kruideniers in de IJse terecht kwam, samen met de inhoud van de wc’s.
En wij speelden op dat stort en zwommen in de IJse. Wij hadden die vrijheid en bleven gezond.
Wat beklaag ik de kinderen van vandaag met hun binnen en buiten speeltuinen, met hun springkastelen en plopsalanden en dat noemen ze dan nu welvaart en gezondheid.
Ik weet het niet hoor, laat mij maar in mijn ondergoed in de IJse spelen, dikkopjes vangen in de vijvers en bloemen plukken in de weiden.
Reinaert komt morgen, en hij gaat hier in de gracht een kamp bouwen. Hij zaagt er al weken over en gelukkig kan dat hier nog, want dat is pas welvaart en gezondheid, en de vrijheid die je enkel vindt in de natuur.

Het zaad van de NMBS

HET ZAAD VAN DE NMBS
De NMBS viert dit jaar zijn honderdjarig bestaan en ik vier dit jaar vijftienjaar nmbsmiserie.
Ik ben zelf zevenenzeventig en weduwe. In 2011 stierf mijn man en begonnen hier ook in mijn straat de GEN- werken en sindsdien is het gedaan met de gemoedsrust.
Elk jaar betaal ik een goede tuinman en neemt mijn zoon regelmatig verlof om mijn tuin op te knappen, omdat ik dat zelf niet meer kan.
Elk jaar ook onderhouden wij een deel van het terrein van de NMBS en vragen wij regelmatig per mail dat ze dat zelf ook komen doen.
Het worden meestal meerdere mails, en deze zomer is er nog niets gebeurd en het zaad en overhangend onkruid van de NMBS – en ja ook op de voetpaden – bevrucht rijkelijk de omgeving.
Ik weet het, ik ben maar een gewone buurtbewoner, en geen kasteelheer of dame, en dus is klagen en zagen mijn enig redmiddel om wat gedaan te krijgen, want zij zijn groot en ik ben klein…
Micheline Baetens 2026

Reinaert

Reinaert is deze week terug op consultatie geweest in Gasthuisberg voor zijn beentje dat geopereerd werd tijdens de sepsis, nu meer dan 3 jaar geleden, en hij zal in september een maand lang een rekgips moeten dragen waardoor hij daarna weer ’s nachts gemakkelijker zijn orthese zal kunnen verdragen.
De orthese ’s nachts, plus kine, is tot hij volgroeid is.

Reinaert

3 juni 2026

Reinaert maakt zijn huiswerk in het ziekenhuis, want een lieve meneer gaat zijn orthese aanpassen…

Reinaert heeft toen hij 3 was sepsis gehad en daar een probleem met een van zijn beentjes aan overgehouden, dat men door middel van kine en s nachts het dragen van een orthese probeert te herstellen.

Estée

9 juni 2026.

We hebben vandaag ons Estée een mooi plekje in de tuin gegeven, samen met een lieve tekening van Reinaert.
Estée is in mensenjaren zestien geworden, wat in kattenjaren tachtig is.
Toen ze bij ons kwam waren ze met drie jonge katjes die blijkbaar geen thuis hadden. Het was de tijd van het politiek probleem Brussel Halle Vilvoorde en we noemden de drie tijgertjes dan ook als grap BHV.
Twee zijn niet gebleven en de volgende dagen terug verdwenen, alleen Estée koos ons als haar baasjes.
Ze werd mijn beste en liefste vriendin en ik mis haar nu al ontzettend. Het moeilijkste zal zijn om het aan Reinaert te vertellen…
Ik heb veel katten opgevangen, en eentje, ons Iris is zelfs vierentwintig geworden. Nu heb ik nog enkel Remco…

Reinaert

PAASVERHAAL
Reinaert had vandaag de sfeer van Pasen al flink te pakken, want toen hij met zijn vader buiten kwam bij de bakker, waar ze paasnestjes gekocht hadden, vroeg hij om eens naar “het museum” te gaan, en hij wees op de kerk.
Dus naar de kerk met de papa en de pateeke en hij keek zijn ogen uit en stelde voortdurend vragen.
Na de rondleiding, op weg naar huis, vroeg hij aan David wie Jezus eigenlijk was.
“Dat moet je aan je vriendje Aviel vragen, Reinaert, want die volgt godsdienst op school.”
Oké, en de mis, die wou hij ook wel eens zien? Dus gezocht op TV naar een eucharistieviering… Na een paar minuten bleek dat toch niet boeiend genoeg te zijn en mocht papa de tv uitdoen.
De pateekes zijn lekker, en morgen komt de Paashaas!