Ik heb voorbije nacht zo vreselijk gedroomd dat ik er de ganse dag niet goed van ben geweest en de beelden nog altijd door mijn hoofd flitsen.

Waarom wil mijn onderbewustzijn ook altijd dat ik droom dat ik in Duitsland vast zit, ik kan mij niet herinneren dat ik mij daar ooit misdragen heb. Integendeel.

Het is een altijd weerkerende droom en ik logeer er bij rijkere mensen die mij niet echt moeten.

Ik ben wel ooit eens naar Duitsland geweest. Ik had namelijk in het vijfde leerjaar een ballonwedstrijd gewonnen. Mijn ballon was geland in Neuss bij Düsseldorf, en na een tijdje corresponderen wilden die mensen mij ontmoeten, en dus ben ik er samen met mijn zus een weekje gaan logeren. Gastvrije mensen, vader, moeder en twee zonen. Gezellig verblijf, heel anders als bij ons thuis.

Toen ik terug thuis was vertelde mijn moeder mij dat mijn grootmoeder overleden was, de belangrijkste vrouw in mijn leven. Mijn eerste zes levensjaren woonde ik bij haar en mijn grootvader.

Dat is dus het enige waaraan ik kan denken na weer zo een “Duitse droom”, maar waarom zou dat een rol spelen?

Ons brein heeft blijkbaar een kelder vol geheimen…