Ik denk dat mensen overspannen geraken van wat ze tegenwoordig in hun vrije tijd allemaal willen en moeten doen.

Vroeger was het simpel: je ging werken en in je vrije tijd ging je een pint drinken. Zondag was vooral rustdag. Tweemaal per jaar was het kermis en er waren de feestdagen die vooral rond de familie draaiden.

Tegenwoordig is het elke dag kermis en de keuze aan vrijetijdsbesteding is enorm en soms op het belachelijke af. Dus gedaan met de rust, ook in de vrije tijd, want we willen alles zoveel mogelijk meepikken.

Neem nu bijvoorbeeld “tuindagen”. Elk weekend zijn er wel ergens in de naaste en wat verdere omgeving tuindagen, en voor wie zoals ik graag tuiniert kan men het ganse jaar wel ergens naartoe trekken om die mee te maken. Maar is het dan op den duur nog interessant en plezant?

Volgende zondag ga ik samen met David en Audrey naar de Tuindagen van Beervelde, een traktatie voor mijn Moederdag, en natuurlijk verheug ik mij daar ontzettend op. Die tuindagen in het park van Beervelde gaan elk jaar tweemaal door, namelijk in de lente en in de herfst. Elk jaar wordt er ook een thema gekozen en dit jaar is dat voor de lentedagen “Italië”.

De Tuindagen op 10, 11 en 12 mei 2019 van 10 tot 18 uur
Heel opmerkelijk in Beervelde is de manier waarop exposanten rond het thema van de editie hun stand inrichten. Thema en gastland voor deze editie is “Italië”.
Laat je onderdompelen in de Italiaanse sfeer, proef van de Italiaanse delicatessen en beleef de laatste trends in tuindecoratie en tuininterieur.

Alle dagen
Angelo Dorny, groenspecialist en moestuinheld, geeft doorlopend lezingen over tomaten, zuiderse groenten en kruiden. Hoe kweek je die, waar moet je rekening mee houden en welke mooie potcombinaties kan je maken (440).
Beautiful Plants Holland (216) , plantengroothandel in Lochristi, brengt ons op het gebied van planten en bloemen het beste van Italië.
Show Garden Italy (302), deze “Italiaanse tuin” werd aangelegd ter ere van Orticolario, het beroemde tuinevenement dat begin oktober aan de oevers van het Comomeer werd gehouden.

Zaterdag & Zondag
Martine Van Huffel (703), gediplomeerd herboriste, heeft haar eerste boek geschreven, Leni’s Kruidenboek, niet alleen leerzaam maar ook een praktisch doe-boek voor kinderen. Het boek is op haar stand te koop en zij signeert het met plezier.
Optocht van “Mille et une Venise” in traditionele Venitiaanse carnavalskledij.

Zondag
Valentina Gatti, bezieler van Eat Love Pizza & Eat Love Lasagna (restaurants in Gent), komt tussen 14h en 16h haar boek “Eat Love Pizza” signeren op de stand van Ecosnooze (502).

Vespa Club Merelbeke komt met verschillende Vespa’s, ook oldtimers, naar de Tuindagen. Ze zullen opstellen ter hoogte van de ingang (108) waar je ze kan bewonderen en kan fotograferen.

De huidige bewoners, Graaf Renaud en Gravin Valérie de Kerchove de Denterghem, stellen alles in het werk om park en gebouwen te bewaren. Sinds 1995 is het park beschermd als monument. Bovendien zijn het fervente tuinliefhebbers, daar zijn deze tuindagen het duidelijke bewijs van.

Ik hoop met een paar (of meer!) mooie plantjes naar huis te kunnen komen, en hopelijk valt ook het weer mee, maar genieten zullen we in elk geval.

De IJsheiligen

Deze vier vreemde mannen zijn momenteel in ons land. Als je ze tegenkomt, je hoeft de politie niet te verwittigen, je hoeft er ook niet bang voor te zijn, want ze vertrekken van hun eigen terug vanwaar ze gekomen zijn binnen een paar dagen.

Wanneer ze je tuin vernielen, is dat onoverkomelijk en wel je eigen fout, want hun reputatie is gekend en ze kunnen niet anders. God heeft hen zo geschapen! Je weet het en je had je voorzorgen maar moeten nemen.

De IJsheiligen zijn Sint Mamertus, Sint Pancratius, Sint Servatius en Sint Bonifatius. Zij vieren hun naamdagen op achtereenvolgens 11, 12, 13 en 14 mei.

IJsheiligen is ook één van de oudste en wellicht het bekendste begrip uit de volksweerkunde. De eerste berichten over deze “strenge heren” dateren van rond het jaar 1000.

De IJsheiligen ontlenen hun benaming aan het gevaar van koud voorjaarsweer voor het gewas, dat in deze tijd in volle bloei staat. Een late vorstnacht kan nu veel schade aanrichten. Het is echter niet zo dat tijdens de IJsheiligen de kans op een overgang naar koud weer groter is dan op andere dagen in het voorjaar.

Abrupte veranderingen in temperatuur, die onder andere het gevolg zijn van het nog relatief koude zeewater, zijn kenmerkend voor dit hele jaargetijde en kunnen ook in juni nog voorkomen. Wel neemt na half mei de kans op vorst sterk af en aan het eind van deze maand zijn temperaturen onder nul heel uitzonderlijk. In dat opzicht markeren de IJsheiligen meestal de overgang naar een periode met een meer zomers karakter.

Het is een algemeen bekend gegeven dat je pas na IJsheiligen kan beginnen met het planten in de volle grond. Omstreeks deze tijd komt in West-Europa nogal eens een schade brengende nachtvorst voor. Hij begint meestal rond 7 mei met een koude noordenwind.

Na deze dagen komt er in onze streek (Midden & Noord-Europa) geen nachtvorst meer voor.

Bron: www.beleven.org

Blijkbaar zijn ze wat vroeger dit jaar, toch hier in België, want in Limburg zou er nu zelfs sneeuw liggen, maar ja, ze kunnen ook niet overal tegelijk zijn, en zijn wij bij de eersten die ze bezoeken. Hoe vroeger hoe liever trouwens, dan kunnen we beginnen zaaien en planten wat ervoor nog niet volop mocht, en wat al in de grond steekt, dat heb ik goed beschermt.

Wanneer de IJsheiligen na hun doortocht weer het land uit zijn, begint de lente écht, en kunnen de bloemetjes naar buiten!

Aristoteles zag drie soorten vriendschap: vriendschap gebaseerd op plezier, vriendschap gebaseerd op nuttigheid en vriendschap gebaseerd op een hoger doel, zoals een gemeenschappelijke deugd. De eerste twee vriendschappen zijn kortstondig en gericht op de bevrediging van het ego. De laatste vorm betreft de ‘ware vriendschap’.

“Een gemeenschappelijke deugd”, vandaar dat ware vriendschap zo zeldzaam is, en ook niet altijd blijft duren.

Vrienden komen en gaan: schoolvrienden, jeugdvrienden, goeie collega’s, lotgenoten, ja zelfs familie en ook liefjes en zielsverwanten. Want het leven geeft en neemt, en mensen evolueren, gaan anders denken en zich anders gedragen. Wat je als zestienjarige denkt en doet, is meestal niet hetzelfde als hetgeen je pakweg tien jaar later apprecieert.

‘Ik had altijd veel vrienden op school. Toen ik een job nam die me toeliet om te sparen voor mijn muziekcarrière kreeg ik er ook weer nieuwe. En dankzij de muziek heb ik overal ter wereld mensen ontmoet. Maar mijn beste vrienden kan ik op één hand tellen. Een van hen ken ik sinds mijn twaalfde. Hij is de enige uit die periode die ik nog zie, en dat komt doordat we er altijd geweest zijn voor elkaar. We hebben elkaar nooit teleurgesteld. Met Michael in de groep heb ik net hetzelfde: we hebben het beste voor met de ander. Het is een harde les geweest, die ik keer op keer heb geleerd in mijn leven. Hoe meer mensen je tegenkomt, hoe meer teleurstellingen je incasseert, en hoe meer je zelf ook teleurstelt. Je kunt ook niet constant beschikbaar zijn voor iedereen. Wees dus beleefd en beschaafd tegen al wie je tegenkomt, maar kies maximaal een stuk of drie mensen als beste vrienden, en wees hen altijd trouw. Een echt goede vriend neemt je voor wie je bent en geeft je een nieuwe kans wanneer je het even verknoeid hebt.’ Andy Cairns (van de band Therapy?) 

Ik had het niet beter kunnen zeggen, Andy! Ik heb één goede vriendin, en dat al ongeveer twintig jaar, en die heeft mij inderdaad nog nooit teleurgesteld, en ik geloof haar ook nog nooit.

Ze kent niet mijn diepste geheimen en ik ook niet de hare, maar wij vertrouwen mekaar, respecteren elkaar, en zijn er altijd voor elkaar zonder dat we ons moeten forceren, en het ene plezier is het andere waard.

Onze zorgen lossen we wel zelf op, dat kan toch niemand in je plaats doen, maar weten dat wat en hoe je ook iets doet, iemand altijd in jou zal blijven geloven en achter jou zal blijven staan, is voldoende. Wij bewonderen elkaar inderdaad om onze gemeenschappelijke deugden, zoals Aristoteles dat zo mooi zegt, en dus kan onze vriendschap niet stuk.

Wist je dat de muis een bedreigde diersoort dreigt te worden in Vlaanderen en daardoor ook andere diersoorten met uitsterven bedreigd zijn? En het ligt niet aan de katten, want die zijn tegenwoordig weldoorvoed en halen hun neus op voor een muisje.

https://www.tuinadvies.be/artikels/combinatieteelt_groenten_planten?fbclid=IwAR1p8Qu1P849j6vFDG-o1HddLA1CMCg0nIsAVwalP11Tzxo_gIVwb2lzlF0

Natuurlijke bondgenoten en natuurlijke vijanden, je vindt ze in de natuur alom, zowel tussen planten als tussen mensen en dieren. Ik ben vooral de vijand van spinnen!

Netels zijn dan weer niet of heel moeilijk uit te roeien, maar je kan er wel een bondgenoot van maken. Ik heb er dit jaar al netelgier van gemaakt en al het fruit in de tuin mee bemest.

Smeerwortel is ook zo een “onkruid” dat je tot bondgenoot kan maken. Het is een bodemverbeteraar en bovendien is het een heel mooie plant die veel bijen aantrekt, ondanks de moeilijke toegankelijkheid van de bloem.

Smeerwortel wordt inderdaad druk bezocht door hommels en bijen, maar wist je dat alleen de langtongige bijen de nectar kunnen bereiken. Bijen en hommels met korte tongen hebben daar wel iets op gevonden: zij maken gewoon met hun angel een gaatje in de zijkant van de bloem. Slimme gasten hé, die bijen!

Wat, of moet ik zeggen wie, ook niet uit te roeien lijken in de tuin, zijn slakken. Naaktslakken zijn vulgaire diertjes: ze lopen rond in hun blootje en zijn weinig kieskeurig wat hun voeding betreft, want ze eten namelijk alles! Het enige wat ik af en toe ermee doe, is ze aan de kippen voeren, maar dat mag ook niet teveel, want is niet echt het ideale kippeneten.

Ik heb wel de indruk dat slakken met huisjes weel minder schade aanrichten en daar zijn dan wel weer de eksters gek op. Ik heb al gezien dat de vogels het huisje kapot kloppen op straat om zo aan het slakkenvlees te kunnen. Ook weer slim hé!

Wist je dat het vandaag Werelddag Naakt Tuinieren is? Je hebt van die dagen die in het leven geroepen om iets of iemand te promoten, en dit is er zo eentje van. Het is amper tien graden, het giet water, en blijkbaar is dit het weer voor de ganse dag, dus dit jaar bedank ik er maar voor. Het zal eerder een schrijfdag worden, en ook niet naakt, want de verwarming is al afgesloten!

Ik zou eens naar de oorspecialist moeten gaan, want de dokter heeft genoteerd dat ik langs één kant minder goed hoor. Maar eigenlijk zie ik er nut niet van in: ik woon alleen, mijn katten begrijp ik zonder woorden, op facebook doet niemand zijn mond open, en op elk toestel staat een knop om harder te zetten!

Verder hebben anderen er meer last van dan ik, omdat ze soms de dingen moeten herhalen, maar eigenlijk is ook dat geen groot erg, dan kunnen ze nog eens nadenken voor ze iets zeggen. Trouwens, ik ken veel mensen die niet goed horen van één kant!

Ik heb ook naar mijn gebroken pols laten kijken, die ondertussen wel niet meer gebroken is, maar toch niet toelaat van de dingen terug uit de losse pols te doen. De dokter stelde kinesitherapie voor, maar daar heb ik geen zin heb. Bovendien ik doe al kinesitherapie genoeg door te breien en te haken, en veel zou dat dus, denk ik, niet meer helpen.

Ik heb de dokter eitjes meegegeven van mijn kiekens en hij ging er pannenkoeken mee maken voor de kinderen, want dat hadden ze al gevraagd voor morgen. Het is immers een feestdag morgen, namelijk  1 mei en dus Feest van de Arbeid, en dan kan het gezin een beetje verwend worden. Ook de dokter is blijkbaar morgen vrij en dat is hem gegund, want dokters werken heel hard. De pannenkoeken zullen hen smaken!

Mensen willen geen duiven in de tuin, geen vogels, geen muizen, geen vos, geen konijnen… En geen katten.

Toch zijn dat allemaal, stuk voor stuk, nuttige dieren voor de tuin, want het ene dier eet het andere op, of verjaagd het andere.

En dan maar klagen dat er teveel slakken zitten tussen de groenten, terwijl de eksters daar dol op zijn. Of teveel bladluizen op de rozen, die de jonge vogeltjes moeten voeden. Gelukkig is er ook de vos, die het ongebreideld gekweek van de konijnen inperkt en de kat die muizen vangt.

Elk leven heeft zijn nut, al moet ik zeggen dat ik soms twijfel aan dat van sommige individuen, zoals pissebedden, strontvliegen, en onverdraagzame mensen…

Het leven is simpel

Het leven is simpel,
waar je van geniet
dat moet je
zoveel mogelijk doen,
en de rest,
dat moet je
er gewoon bijnemen.

Micheline Baetens – 29.04.2018

Dat de mens zich nog altijd verheven voelt boven het dier, begrijp ik niet. Al eens bekeken wat een dier nodig heeft om te overleven en wat een mens allemaal lijkt nodig te hebben? En dat menselijk verstand, dat is ook fel overroepen!

Mensen ontmoeten is bovendien heel vermoeiend: vooroordelen weerleggen, hun interesse wekken, lange tenen ontwijken, begrip proberen krijgen, inzicht bezorgen, zin voor humor aanwakkeren, tevreden stellen, meevoelen,… Katten daarentegen: te nemen of te laten, niets hoeft en alles kan.

Met katten

Wie met katten leeft
weet dat regelmatig eten en slapen
belangrijk is,
en zelfredzaamheid en zelfzorg
een vanzelfsprekendheid.

Wie met katten leeft
weet dat geloof geen bergen verzet
maar weten wel,
en mensen een welgekomen hulpmiddel
voor een goed leven.

Wie met katten leeft
weet dat zelfrespect en zelfvertrouwen
te verkiezen zijn
boven afhankelijkheid en illusies
en dat alleen de werkelijkheid telt.

Micheline Baetens – 27 januari 2014

Het hoogste goed

Het hoogste goed is praktisch verstand. Daarom is praktisch verstand zelfs waardevoller dan de filosofie. Uit dit verstand vloeien de andere deugden van nature voort, en het leert ons dat het niet mogelijk is om aangenaam te leven zonder verstandig en goed en rechtvaardig te leven, en evenmin om verstandig en goed en rechtvaardig te leven zonder aangenaam te leven. De deugden horen immers van nature bij het aangename leven en het aangename leven is met de deugden onlosmakelijk verbonden.

Epicurus – Filosoof

Maken zwangere vrouwen zich te snel zorgen?

Ze weten wat ongewassen sla met een foetus kan doen en zien soms complexe problemen. Maar maakt dat zwangere vroedvrouwen en gynaecologen ongeruster dan andere moeders in spe? En hoe ver gaan zij mee in de medische overconsumptie die het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg aankaart? 

Voor het eerst zwanger: ‘Nu weet ik eindelijk waarover mijn patiëntes soms klagen’, lacht Ann Bonnaerens.

Een beetje misselijk en vooral erg moe: zo voelde gynaecologe Ann Bonnaerens (33), nu 36 weken ver, zich tijdens de eerste maanden van haar zwangerschap. ‘Eindelijk weet ik waarover mijn patiëntes zo vaak klagen’, zegt ze lachend. Buiten die onschuldige zwangerschapskwaaltjes beleefde de Antwerpse gynaecologe tot nu toe een probleemloze zwangerschap. ‘Ik heb dus ook geen redenen om ongerust te zijn. Net door mijn beroep ben ik minder angstig dan andere vrouwen: ik stel immers elke dag vast dat de meerderheid van de zwangerschappen probleemloos loopt. Zwangere vrouwen overschatten de kans dat er iets misloopt. Ik was mijn groenten zelf ook vijf keer en eet geen slaatjes op restaurant meer vanwege het risico op toxoplasmose (een parasiet die ernstige afwijkingen bij een ongeboren kind kan veroorzaken, red). Alcohol drink ik sowieso niet. Maar voorts denk ik dat ik vrij relaxed omga met mijn zwangerschap. Ik ken collega’s die elke dag een echo van hun zwangere buik nemen. Gewoon om zichzelf gerust te stellen.’

‘Ik laat braafjes om de vier weken mijn echo’s nemen door een collega. Ze stellen me gerust. Mijn partner gaat altijd mee – dat vind ik heel belangrijk. Ik neem bewust geen extra echo’s met het toestel op het werk. Stel dat ik tijdens zo’n echo toch een afwijking bij mijn kindje zou vaststellen, dan zit ik alleen met mijn verdriet. Op zo’n moeilijk moment wil je iemand naast je om je te ondersteunen.’

De frequentie van echo’s is regionaal gebonden, stelt ze vast. ‘In het Antwerpse, waar ik werk, is de regel dat je vrouwen om de vier weken ziet voor een echo. Toen ik als assistente in Limburg werkte, kregen zwangere vrouwen maar drie echo’s op hun hele zwangerschap. Zelf vind ik het beter om de vier weken een echo te nemen. Bij een patiënte heb ik zo ooit vastgesteld dat haar kindje een zwaar blaas- en nierprobleem had. Die vrouw heeft beslist om haar zwangerschap af te breken. Als je een zwangerschap pas na de twintigwekenecho zou afbreken, is dat emotioneel nog zwaarder. Je voelt je kindje dan al bewegen.’

‘Ik maak mijn patiënten duidelijk dat 3D-echo’s of zogenaamde pret-echo’s geen toegevoegde waarde hebben. Maar zelf heb ik er ook laten nemen. (lacht) Soms is het te verleidelijk om je kindje al eens te kunnen zien.’

Artsen doen te veel echo’s en bloedonderzoeken bij zwangere vrouwen, stelt het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) in een nieuw rapport (DS 25 april). Driekwart van de vrouwen worden nu twee keer getest op toxoplasmose, bijna de helft van de zwangeren liet zich ook minstens twee keer testen op het cytomegalovirus (CMV), dat net als toxoplasmose afwijkingen bij het ongeboren kind kan veroorzaken. Eén keer per zwangerschap moet volstaan, stelt het KCE.

Bonnaerens liet zich twee keer testen op toxoplasmose en maar één keer screenen op CMV. ‘Ik zie het nut niet in van zo’n tweede prik voor CMV’, zegt ze. ‘Die maakt je alleen maar nodeloos ongerust. Tegen toxoplasmose kun je antibiotica geven, dus twee keer controleren is daar wel nuttig. Maar tegen CMV sta je als gynaecoloog machteloos. Bovendien is het moeilijk om de gevolgen van een CMV-besmetting voor het ongeboren kind in te schatten. Het kind kan bijvoorbeeld doof zijn. Voor een kind dat mogelijk doof is wil ik persoonlijk geen zwangerschap afbreken.’

Bonnaerens wil zo natuurlijk mogelijk bevallen. ‘Dat wil zeggen: het liefst geen epidurale verdoving en ook geen knip. Die knip geef ik mijn patiënten ook zo weinig mogelijk. Een scheur geneest nu eenmaal makkelijker dan een knip. Bovendien kun je met een knip niet voorkomen dat je anaal doorscheurt, hoewel heel wat vrouwen denken van wel. Oudere gynaecologen houden vaker vast aan de knip en zullen sneller medisch ingrijpen. De jongere generatie gynaecologen is meer voorstander van zo natuurlijk mogelijk bevallen.’

‘Het is een illusie te denken dat je alles onder controle hebt als zwangere vrouw. Ik heb genoeg patiëntes die vooraf een strikt geboorteplan hebben gemaakt en dan erg ontgoocheld zijn als hun bevalling ook maar een beetje van dat plan afwijkt. Ik wil mezelf daarvoor behoeden. Ik heb wel een idee van hoe ik zou willen bevallen, maar tegelijk laat ik het allemaal op me af komen.’

Ambre Hamelink, vroedvrouw. 38 weken zwanger van haar derde kind
‘De kunst van een mooie bevalling is loslaten’

Ambre Hamelinck: ‘Ik heb geleerd om naar mijn lichaam te luisteren.’
Zelfstandig vroedvrouw Ambre Hamelink (30) heeft een dochter van bijna drie en een zoon van bijna vijf en is nu hoogzwanger van een derde kind. Gisteren werkte ze haar laatste dag voor haar zwangerschapsverlof. ‘Ik voel me geweldig’, zegt ze. Ze onderging een NIPT-test en liet zich op toxoplasmose (twee keer) en CMV (een keer) screenen. Ze snapt de angst van veel vrouwen voor CMV, maar relativeert ook. ‘Tegen CMV kun je je heel moeilijk beschermen. Ik was mijn handen zorgvuldig voor het eten, maar ik zal het zeker niet nalaten om mijn kinderen te knuffelen. Ik eet nu geen rauwe eieren om toxoplasmose te vermijden, maar als er in mijn dessert toch een rauw ei bleek te zitten, dan begin ik niet te panikeren.’

De vroedvrouw volgt voorts de aanbevelingen van de overheid: ze houdt het bij de drie terugbetaalde echo’s. ‘Meer echo’s vind ik overbodig bij een normale zwangerschap zoals de mijne’, zegt ze. ‘Een echo stelt ook niet altijd gerust. Toen ik zwanger was van mijn dochter, bleek er op de echo rond 30 weken iets mis te zijn met de placenta. Uiteindelijk ben ik op 39 weken ingeleid omdat ik minder beweging voelde.’

Die ongerustheid neemt ze niet mee naar haar derde zwangerschap. ‘Alle resultaten van de onderzoeken zijn goed, de baby beweegt veel en ik voel me prima. Je moet een zwangerschap die normaal verloopt, niet problematiseren.’ Ook haar ervaringen als vroedvrouw sterken haar. ‘Als zelfstandig vroedvrouw kom ik vaak bij gezinnen thuis, waardoor je toch een diepe band met hen opbouwt. Ik heb zo al heel veel vlotte bevallingen gezien. En die versterken ook mijn zelfvertrouwen. Ik heb geleerd om nog beter naar mijn eigen lichaam te luisteren en het te vertrouwen.’

Ze krijgt ze geregeld over de vloer, ongeruste moeders in spe die hun bollende lichaam argwanend bekijken. ‘Ik neem mijn tijd om te luisteren. Angsten mag je niet wegwuiven. Veel zwangere vrouwen die ongerust zijn, zijn niet goed geïnformeerd of ze hebben negatieve verhalen gehoord. Onbekend is ongerust. Het helpt ook als je je door een heel team laat begeleiden. Ik heb zelf een gynaecoloog én een vroedvrouw.’

Zelf hoopt ze straks met haar vroedvrouw thuis te bevallen – dat zou een primeur zijn. ‘Maar als ik, zoals bij mijn twee vorige kinderen, toch naar het ziekenhuis moet, dan is dat ook zo’, zegt ze. ‘De kunst van een mooie bevalling is loslaten.’

De Standaard – 28.04.2019

Dit is de eerste foto van mijn eerste kleinkind waarvan de geboorte verwacht wordt op 3 oktober 2019, en het is een jongen.

Ik ga vier tomatenplanten  krijgen van David. Het zijn moedertomaten (toepasselijk!) dikke ovale vleestomaten. De planten zien er alvast heel gezond uit.

Deze planten zullen waarschijnlijk uit een serre komen, van één van zijn collega “serristen” van op Solheide in Overijse. David volgt er een cursus druiven kweken, en zo te zien lukt hem dat al vrij goed. Bovendien heeft hij er een halve serre gehuurd (nummer 18) waar hij groenten kan kweken.

http://www.overijse.be/nl/935/content/3434/domein-solheide.htmlIk vind het heerlijk om hem zo bezig te zien! Ik geloof dat je pas na drie jaar druiventrossen krijgt, en voor het zo ver is, is een intense en juiste verzorging onontbeerlijk.

Hopelijk zal de druiventeelt nooit helemaal verloren gaan, want onze tafeldruif is een uniek product dat nergens anders ter wereld gekweekt wordt.

Goede buren zijn ook in de plantenwereld van groot belang. Vele planten helpen elkaar indien je ze voldoende dicht bij elkaar plaatst. Zo blijven frambozen vrij van wormpjes indien je er vergeet-mij-nietjes onder plant. Basilicum houdt uw wortels vrij van wortelvliegen en die wortels beschermen op hun beurt prei en uien tegen de preimot en uienvliegen.

Ik probeer er rekening mee te houden, maar er zijn zoveel andere factoren die een rol spelen voor een mooie oogst, dat afwachten wel altijd de boodschap blijft. Een tuin leert je immers dat je niet alles onder controle kan hebben, en dat o.a. aanvaarding en geduld mooie deugden zijn.

Vandaag is alle onkruid gewied, zowel tussen de bloemen als in de moestuin, maar volgende week zal ik alweer mijn toer kunnen doen, en dat zo tot september denk ik, behalve als het weer heel warm zou worden, zoals verleden zomer, maar dat hopen we niet, want men spreekt nu al van water tekort en beperkt mogen gieten.

In elk geval, er is nog veel schoon op komst, zeker in de bloemenhof, en morgen geven ze regen, dus dat zit goed!De naald van Cleopatra, de bloem (de naald) komt tevoorschijn.De Spirea, of spierstruik, de lievelingsstruik van mijn man begint ook weer aan zijn bloei.De rododendron doet het zoals elk jaar weer goed.Amerikaanse seringen bloeien voor het eerst!Boshyacinten, elk jaar talrijker.En tegen 1 mei zijn de meiklokjes dit jaar zeker open en kunnen ze het Feest van de Arbeid opfleuren.

Men heeft vaak bewonderend de mond vol over hoe dapper mensen revalideren na een lichamelijk letsel of ziekte. Maar zelden hoor ik dezelfde commentaren bij psychische ziekten, terwijl herstellen en opnieuw goed kunnen functioneren ook na een psychische aandoening hard werken aan jezelf is, en bovendien jaren kan duren.

Integendeel, voor sommigen blijf je een persoon met een zieke geest, labiel en onbetrouwbaar. “Er zal wel iets mis mee zijn.” Maar dan denk ik aan een quote van Leonard Cohen, en ben maar wat blij dat het licht ook bij mij binnen kan komen.

Soms denk ik het zelf wel, dat ik niet de juiste bedrading heb ik mijn hoofd, waardoor er voortdurend gebeurtenissen zijn die spanningen geven. Maar vermits het elke dag duidelijk is dat er veel, heel veel, misgaat in de wereld door toedoen van mensen die zogezegd normaal functioneren, denk ik maar vlug iets anders.

Ik ben oké zoals ik ben, verkeerde bedrading of niet, het licht komt tenminste volop binnen! Bovendien, zot zijn doet geen zeer, en dat spreekwoord gaat al heel lang mee. Dus even een knop omdraaien, als het gevoel weer eens de rede verdringt, en op zoek gaan naar wat in het leven wél onze aandacht waard is.

Zoals madeliefjes in het gras…

Ik haat dat gevoel

Ik haat dat gevoel,
niet durven zeggen
wat je voelt,
bang
van je sokkel te vallen
en gekwetst te worden.

Dus eerst
van je sokkel stappen
en dan pas
zeggen wat je voelt.

Micheline Baetens – 24.04.2018