De kippen en Nelson de haan, hebben mogen loslopen in de tuin, maar Remco was er niet gerust in.
Ze volgenden mij overal waar ik bezig was, en vooral Vijftigtintengrijs leek het naar haar zin te hebben. Ze zien er goed uit, ondanks de vele regen en natte dagen in de winter.
Terwijl de kippen rondscharrelden heb ik al een deel van de plantenbakken uitgekuist en bijgeplant met Engels gras waar nodig.
In de groentetuin heb ik nog twee herfstframbozen verzet, en nu moeten daar dringend de aardbeiplanten uitgekuist worden.
Half april denk ik de eerste spinazie en boontjes in de grond te krijgen, onder bescherming wel te verstaan, want de ijsdagen moeten nog komen in mei.
Volop werk dus, en ook wel een pak voldoening daarna!
De eerste foto’s uit Zuid-Afrika van de eerste ochtendsafari!
Later op de dag volgende er dan een langere tocht.
Blijkbaar heeft David ook al nieuwe vrienden gemaakt, namelijk de gids Smiley, en dit aapje, dat in de buurt rondliep.
Daarna verhuisden ze voor een paar dagen naar een hutten- en tentenkamp, waar waarschijnlijk niet kan geïnternet worden, en zal ik dus een paar dagen geen nieuws krijgen.
Maar we blijven meegenieten!
Twee uurtjes in de tuin gewerkt, en zowel de voortuin als de achtertuin hebben de winter goed overleefd.
De jonge fruitboompjes en bessenstruiken die ik na de treinwerken aangeplant heb, staan allemaal klaar om los te barsten en in een koude bak heb ik de eerste sla gezet.
We zijn dus eindelijk vertrokken. De komende dagen nog wat verder bemesten en onkruid wieden.
En o ja, Vijftigtintengrijs heeft weer een eitje gelegd! Morgen mogen ze eens uit de ren en in de tuin rondscharrelen…
De Zuid-Afrika reizigers hebben de nacht doorgebracht op de luchthaven in Dubai. Ze zijn geland om 00.35 en moesten zes uur wachten op hun vlucht naar Kaapstad.
http://www.standaard.be/cnt/dmf20180402_03441757
Gelukkig zijn ze in groep en ze zullen zich dus niet verveeld hebben, maar wel moe toekomen op hun bestemming. Ben wel opgelucht dat tot nu toe alles goed verlopen is.
Soms voel ik mij bijna schuldig dat ik moeder ben. Moeders trekken zich alles veel te veel aan, maken zich altijd veel te veel ongerust, moeders overdrijven altijd, en ze zien en horen alles. Kortom, moeders zijn zo een beetje als de politie: ze zijn je beste vriend, maar alleen dan als je ze nodig hebt.
Maar dat is normaal zeker, en ik probeer mij toch emotioneel in toom te houden, zodat vooral zij zich geen zorgen hoeven te maken.
Ze zijn vertrokken!
Voor mij is Zuid-Afrika de andere kant van de wereld, maar tegenwoordig is iedereen wereldreiziger, en blijkbaar ben ik één van de weinigen die nog niet gevlogen heeft, tenminste niet met een vliegtuig. Zal waarschijnlijk voor in een ander leven zijn.
Gisterenavond zijn David en Audrey dan komen eten, en ze hebben gesmuld van mijn vol-au- vent. Het was een gezellige avond en nu zitten ze dus op het vliegtuig onderweg naar Kaapstad.
We hebben ook nog onverwachts bezoek gekregen van Luc Meganck, waarmee ik bevriend geraakt ben via Facebook. Hij is tevens gemeenteraadslid in Hoeilaart en hopelijk wordt hij na de verkiezingen ook schepen, dan hebben we er eens eentje die met het volk kan praten en lachen.
Hij gaat er ook voor zorgen dat er niet meer in de afrit van het huis kan gereden worden, zodat ik niet telkens er zich hier iemand parkeert moet bang zijn, dat ze in mijn slaapkamer rijden!
Vandaag is het dus Pasen en toevallig ook 1 april, de dag waarop men je probeert beet te nemen en een aprilvis te verkopen.
Paaseieren, zijn er alleen van mijn kippen en beetgenomen worden zal niet lukken, want ik ben alleen thuis en kom niet buiten vandaag. Trouwens, gedurende het jaar maakt men ons al genoeg blaaskes wijs, 1 april is maar klein amusement daar tegen.
Hopelijk vanaf morgen wel wat lenteriger weer, zodat we onze handen in de aarde kunnen steken en aan de tuin beginnen.
Misschien zie ik het wat te pessimistisch in, ofwel komt het door de verhalen te horen van anderen, dat ik stilaan begin te twijfelen of we de liefde wel begrijpen en of we ze niet eerder kunnen vergelijken met een trein van de NMBS: je bent nooit zeker of hij komt, en als hij dan al komt, is het vaak te laat, en soms ook nog op het verkeerde spoor.
Dikwijls ook wordt het een rit met hindernissen, en kom je helemaal niet aan waar je moet zijn. Af en toe rijdt hij door rood, veroorzaakt zelfs een ramp met dodelijke slachtoffers en het is altijd de schuld van anderen.
https://www.youtube.com/watch?v=Mqi9HFrMPqY
In elk geval nu, jong of oude zijnde aan een relatie beginnen, het is niet evident, want meestal is het maar voor even, en als ze al blijft duren, komt dat eerder door praktische redenen, dan door het houden van. Blijkbaar is ervan uitgaan dat de liefde eeuwigdurend is, niet realistisch.
Hopelijk is ze dat wel zo voor mijn zoon en schoondochter, want die komen vanavond eten, omdat ze morgen naar Zuid-Afrika vliegen voor hun voorhuwelijkse reis.
Het belooft de moeite te worden, en ik ben benieuwd wat ze daar allemaal gaan te zien krijgen en hoe het huwelijk van Alwin en Greet zal verlopen, want die trouwen er volgende week. 
Ik hoop de foto’s te zien te krijgen, maar met Facebook zal dat zeker wel lukken. David moet er ook een tekst voorlezen voor zijn beste vriend en er zullen dus ook wel wat emoties aan te pas komen.
Vriendschap en liefde, het is in elk geval het zout op onze patatten, en net dat wat alles en iedereen lijkt nodig te hebben om de gebeurtenissen, alles wat ons overkomt, schoner te maken.
Mijn moeder vertelde mij altijd, dat ik, toen ik één jaar was, in “de gave” dreigde te vallen, omdat ik de kroep had, een virale infectieziekte van de bovenste luchtwegen waaraan destijds veel kleine kinderen stierven.
https://www.gezondheidenwetenschap.be/richtlijnen/kroep-difterie
De gewone huisdokter, de oude dokter Poot in Overijse, wou niet komen, en het is dokter D’Hollander, die pas in de gemeente woonde, die toen mijn leven heeft gered. De eerste was diep katholiek, de tweede ferm liberaal, want ik kreeg van hem op mijn zestiende ook de pil, erg ongewoon voor die tijd.
“Het is toch altijd wat geweest, met dat kind”, beweerde mijn moeder, en ja, moeder, het is er niet op verbeterd met en door de jaren.
Het is wel altijd ongewoon, zelfs kinderen kopen, kan ze niet langs de natuurlijke weg!
Misschien heeft die kroep, door de hoge koorts, ook wel de hersenen aangetast, want daar zit de grootste miserie, denk ik soms.
Doe toch eens normaal mens, en trek je alles niet zo aan. Pak uw grofste borstel en veeg die bovenkamer eens grondig schoon. En dat lukt wel, als maar beter, en de gevolgen zijn ook alsmaar milder, maar toch blijf ik mij af en toe eens vastrijden in al die menselijke uitwerpselen.
Het zal waarschijnlijk dan toch “de gave” zijn, waarin ik gevallen ben…
Vermoeidheid
Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten met elkaar,
Als wij moe zijn van het slapen
Met elkaar, het wandelen
En handeldrijven met elkaar,
Het tafelen en oorlogvoeren
Met elkaar, als wij zo moe zijn
Van elkaar, van het elkaren
Van elkaar, dan zetten wij de kat
Op onze schouder, gaan de tuin in
En zoeken de kinderstemmen achter
De hoge hagen en in de boomhut.
En zwijgend leggen wij onze vermoeidheid
In het gras, en de jaren die zwaar
En donker sliepen in de zoom
Van onze jas ontbloten zich daarboven
In een jongenskeel en dansen op
En neer in een vochtige meisjesmond
Als wij, de grote mensen, moe zijn
Van het praten,
Van het praten,
Van het praten met elkaar,
Gaan wij de tuin in en verzwijgen ons
In de kat, in het gras, in het kind.
Leonard Nolens
De spanningen van de laatste dagen hebben hun tol geëist, waardoor we aan rust toe zijn, voor het weer helemaal uit de hand loopt.
Dokter Vaes die mijn gemoedstoestand al een beetje kent, heeft mij een pilletje voorgeschreven om angst en paniekaanvallen te voorkomen, enkel te nemen indien nodig, maar mijn dokter kent mij en weet met zekerheid dat ik dat pas zal doen als het voor iedereen beter is.
Ook dit gedicht van onze grootste hedendaagse dichter is een prima voorschrift om weer in evenwicht te geraken.
En na Pasen verrijzen we dan opnieuw met verse energie en levenslust!
Tot slot van de dag, rijdt een domme chauffeur zich vast in de oprit van mijn garage. De jonge gast, die wel een dikke wagen had, maar blijkbaar geen 300 euro om een takeldienst te betalen, trommelde zijn vrienden op om de klus te klaren waarvan ik op voorhand wist dat die ging mislukken.
Ze hebben het twee uur vol gehouden, om hem met pure mankracht terug naar boven te krijgen.
Op den duur werd de stoere knaap ook nog agressief en begon tegen vuilbakken te schoppen, zodat ik naar de politie belde, en de vrienden uiteindelijk naar een takeldienst, die de auto binnen de vijf minuten naar boven getrokken had.
Ik was al die tijd bang dat ze tegen mijn huis gingen rijden, en woedend omdat ze voor geen reden vatbaar waren.
Het zijn dus drie bange uren geworden.
In een klein stationnetje, ’s morgens in de vroegte…
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/03/28/in-kaart–werken-aan-het-gewestelijk-expresnet-zijn-hernomen/
Om 9 uur werd de Vosdellestraat langs mijn kant afgesloten, je kan er nog in via Vlaanderveld, maar dan zit je beneden in Terdelle gevangen. Vandaar al dat gedraai en gekeer op mijn oprit. We hebben er weer eens de overlast van en niet het plezier!
https://www.youtube.com/watch?v=iirLLHgebL4
Rond 10 uur werden de straten geveegd in Terdelle.
En even later arriveert ook de pers.
Blijkbaar is dit de tent voor de pers.
11u en de hele bende genodigden trekt in fluoriderende pakjes naar het perron, en blijkbaar is onze buurvrouw die haar weide ter beschikking gesteld heeft ook van de partij! Heulen met den Duits, werpt dus nog altijd zijn vruchten af. (Lallemand is de chef van Infrabel)
Die groten daarvan weten we dat ze ons in de rug schieten, maar als dan ook nog eens één van de klein een schot lost dat raak is, ja dat is dan toch wel de moord compleet maken.
Er waren twee manifestanten: Rein Van Gisteren en Kerstin Huygelen, beiden buurtbewoners.
De rest zien we morgen wel in de krant.
Ondertussen is het hier ook serieus gaan regenen, en straks is iedereen flink verkouden. De natuur is solidair met ons!
Bijgevoegd nog een persbericht van CD&V Hoeilaart en van buurtbewoner Rein Van Gisteren.
https://www.facebook.com/groups/209278029205401/permalink/1220787551387772/
