Vandaag de dag 01.07.2018

1 juli 2018!
En op het einde van deze maand D-Day! Maar daar kan en wil ik nog niets over kwijt. Eerst deze maand doorworstelen nog – en hopelijk gaat de tijd voor één keer heel vlug -en dan de grote dag!

En ik heb al een juligedicht gevonden, want het zullen waarschijnlijk ook zwoele nachten worden…

Nacht in juli

De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand toe.

J.B.Charles

Gisteren heb ik de ganse dag naar mijn ventilator gezocht. Ik heb die verleden jaar ergens opgeborgen, maar weet bijgot niet meer waar. Die hersenpan van mij is waarschijnlijk ook verhit door de helse zomerzon. Hopelijk schiet het mij weer te binnen waar ik hem gelaten heb, want ik kan hem heel goed gebruiken.
Als ik met het venster open slaap riskeer ik dat één van mijn vier katten weer eens binnen springt met een muis in de bek, en die dan in mijn kamer laat lopen, zodat ik die dan de ganse nacht kan proberen te vangen. Verleden keer verstopte er zich eentje achter het nachtkastje, waardoor ik mijn bed moest hertrekken. Ik heb ze levend gevangen en terug door het raam gegooid, zodat ze met hun vieren er een ganse nacht hebben kunnen achter zoeken.Het beloven dus hete dagen en nachten te worden in juli, en naar het schijnt is dat maar het begin…

Vandaag de dag 30.06.2018

Wist je dat frambozen al eeuwen bekend staan als liefdesvrucht, vooral vanwege hun roze kleur. Wie de liefde gevonden heeft, doet er ook goed aan een frambozenstruikje aan de deur en aan de ramen te planten. Volgens de overlevering houden die de liefde binnen.
Ik heb er in elk geval genoeg in de tuin staan, en de oogst is dit jaar enorm rijk: elke dag een bakje frambozen!

Volgende week ga ik de aalbessen plukken, want ze lijken rijp. Ik heb al een paar recepten verzameld, want gelei wil ik er niet van maken, omdat mijn kast nog vol confituur van verleden jaar staat. Dus we gaan dessertjes maken, en ik heb al een reeks recepten verzameld.
https://www.google.be/search?source=hp&ei=dXQ2W6zlN4avkwWEore4Ag&q=aalbessen+recepten&oq=aalbes&gs_l=psy-ab.1.4.0i131k1l2j0l2j0i131k1j0l5.1796.3695.0.8695.6.6.0.0.0.0.115.537.3j3.6.0….0…1.1.64.psy-ab..0.6.536….0.RLbZIR5FRFU
En blijkbaar zou ook de aalbes een afrodisiacum zijn, en dus eveneens goed voor de liefde! Het belooft dus een lange hete zomer te worden…

Vandaag de dag 29.06.2018 (3)

Les coquillages

Chaque coquillage incrusté
Dans la grotte où nous nous aimâmes
A sa particularité.

L’un a la pourpre de nos âmes
Dérobée au sang de nos coeurs
Quand je brûle et que tu t’enflammes ;

Cet autre affecte tes langueurs
Et tes pâleurs alors que, lasse,
Tu m’en veux de mes yeux moqueurs ;

Celui-ci contrefait la grâce
De ton oreille, et celui-là
Ta nuque rose, courte et grasse ;

Mais un, entre autres, me troubla.

Paul Verlaine

Die dichters toch, overal ziet dat schoonheid en poëzie in! Subliem!!!
Ben weer jaloers, maar nu eerder op die twee geliefden, in die grot…

Vandaag de dag 29.06.2018

Van mij voor jou…

O, ik weet het niet

o, ik weet het niet,
maar besta, wees mooi.
zeg: kijk, een vogel
en leer me de vogel zien
zeg: het leven is een brood
om in te bijten en de appels zien rood
van plezier, en nog, en nog, zeg iets.
leer me huilen, en als ik huil
leer me zeggen: het is niets.

Herman de Coninck

Van jou voor mij; voor ons…

De nacht van de poëzie

Ik wil met jou de poëzie bedrijven
in veertien regels van vijf jamben lang,
en waar de woorden onverhoopt niet rijmen,
geef ik je strofen een moderne klank.

In het voorspel leg ik dan wat malse
metaforen in ons poëziebedje klaar:
een achtbaan, een stapel digitale ‘alsen’
en schik die in een nieuwe liefdesmaat.

Ik wil de climax in ons spel vertragen
totdat de kwatrijnen landelijk zijn gehoord:
onze liefde is een feest van vele dagen.

Maar als ik jou een extra nacht wil vragen,
klinkt er nog slechts proza in het vrij akkoord
en wordt het naspel door de dag verstoord.

Ad van Schijndel

Communiceren met gedichten om elkaar beter te begrijpen, om het aan elkaar beter te kunnen uitleggen.
Wat een wonderlijke ervaring, dat dat kan! Daar kan elke communicatiespecialist een puntje aan zuigen.
Daar kan geen woordenboek tegenop, zelfs google niet, die voor alles een uitleg heeft. En wie het met handen en voeten wil proberen, is er ook aan voor de moeite!

Vandaag de dag 28.06.2018 (2)

Nog eens in “De troost van de filosofie” van Alain de Botton gebladerd, en voor liefdesverdriet is zeurpiet en onverbeterlijke pessimist Schopenhauer waarschijnlijk de meest aangewezen filosoof.
De man had al spijt van het feit dat hij geboren werd, en als zesjarige was hij de wanhoop al nabij. “We kunnen ons leven beschouwen als een nodeloos storende episoden in de gelukzalige rust van het niets.”
Het menselijk bestaan moet een soort vergissing zijn, licht hij zijn standpunt toe, “er kan van gezegd worden dat het vandaag slecht gaat en met de dag slechter zal gaan, tot het allerergste van al komt”.
Pessimistischer kan het niet! Een wanhopig man, die dus heel goed kan begrijpen wat liefdesverdriet is, want dan zie je ook geen lichtpuntje meer in je bestaan en lijkt alles zinloos. Zelfs een bloeiende tuin en een stralende zon kunnen je dan niet meer opkrikken!
De man is wel een paar keer serieus verliefd geweest, zelfs op zijn drieënveertigste op een zeventienjarige schoonheid, maar werd telkens ook weer afgewezen. En dus gaat mij maar van honden houden, op een bijna eerbiedwaardiger manier, dan dat hij over vrouwen denkt.
Vrouwen gaat hij namelijk minachten, tot hij bij hen wat meer succes krijgt als hij ook wat beroemder wordt en bewonderd voor wat hij denkt en schrijft. Hij krijgt zelfs fanmail!. Zo ging het toen, en zo gaat het nog altijd bij sommige vrouwen…
Zijn bekendste publicatie is “Die Welt als Wille and Vorstellung”. Voor een simpel duif als mezelf niet te lezen, maar Alain de Botton, door zijn toegankelijk boek, heft wel de sluier op.

“Door de liefde op te vatten als biologisch onontkoombaar, als sleutel tot instandhouding van de soort, gaf Schopenhauers theorie van de wil ons grond om het vreemde gedrag waartoe de liefde ons zo vaak dwingt met een mildere blik te bezien.”

Arthur Schopenhauer mag dan wel geen hoge dunk gehad hebben van de liefde, maar voor afwijzing en liefdesverdriet biedt hij wel troost. Namelijk de troost van de wetenschap dat pijn normaal is.
Een kracht die zo sterk is dat ze ons kan drijven tot het grootbrengen van kinderen, als die zomaar verdwijnt, kan niet anders dan een spoor van verwoesting nalaten, als die kracht, de liefde dus, haar doel niet bereikt, en wij geschokt zijn door de enorme pijn die afwijzing veroorzaakt.
Volgens zwartkijker Schopenhauer bestaan we dus niet om gelukkig te zijn, maar om de pijn te accepteren die het leven ons nu eenmaal bezorgt.
En dat is inderdaad de grote uitdaging, ondanks alles zich toch nog getroost voelen, omdat het leven (maar) is wat het is.

Tweeëntwintig regels voor een gelukkig leven volgens Schopenhauer

Hieronder vind je tweeëntwintig regels die volgens Schopenhauer naar een minder ongelukkig leven zouden leiden. Ze zijn te vinden in de verschillende boeken en aantekeningen die hij heeft geschreven.

Stop met zoeken naar geluk. Dit omdat het lijden zeer reëel is. Beter is het om het lijden zoveel mogelijk te ontlopen. Daarmee vergroten we in ieder geval dat we niet al te ongelukkig worden.
Wees niet jaloers. Heb oog voor hoeveel mensen er onder je staan. Schopenhauer nam deze regel over van Seneca een romeinse filosoof.
Weet hoeveel je nodig hebt. Wie hierin geen maat weet, is alsmaar ongelukkig aldus Schopenhauer. Hiermee bedoelde hij niet alleen materiële zaken maar ook immateriële zaken zoals roem en liefde.
Wees bereid te doen wat je kunt en te verdragen wat je moet.
Denk goed na over wat je doet, maar pieker niet.
Kwel jezelf niet met de gedachte dat het anders zou kunnen zijn als het ongeluk je treft.
Zorg voor de hoogste graad van gezondheid. Liever een gezonde bedelaar dan een ongezonde koning
Stop met denken als je opgewekt bent. Opgewektheid heeft geen rede nodig.
Hou de juiste maat tussen leven in het heden, het verleden en de toekomst. Teveel in het heden maakt lichtzinnig, teveel in het verleden weemoedig en teveel in de toekomst bang.
Bedenk bij het huidige ongeluk dat het altijd erger kan.
Bedenk dat het leven er niet is om van te genieten, maar om het te verdragen.
Beteugel je fantasie.
Wees je bewust van de veranderlijkheid van gebeurtenissen. Blijf bescheiden bij groot geluk of ongeluk.
Het leven is als een schaakspel met het lot. We kunnen een plan maken, maar weten nooit wat het lot gaat doen. Maak plannen slechts op hoofdlijnen.
Zoek geen geluk, zoek rust.
Bekijk je bezit alsof je het verliest. Je waardeert het dan meer en gaat er voorzichtiger mee om.
Kijk meer naar diegene die er slechter voor staan, dan naar diegene die er beter voor staan.
Wie gelukkig wil zijn moet iets doen, iets ondernemen of iets leren.
Negentig procent van ons geluk berust op onze gezondheid. Leef zo gezond mogelijk.
Verlang niet heel gelukkig te worden, dat verzekert je van niet al teveel ongeluk.
Accepteer je ongeluk, door dat niet te doen word je dubbel gestraft.
Voor geluk is wat je bent veel belangrijker dan wat je hebt of voorstelt. Het grootste geluk is je persoonlijkheid.

Succes ermee!

 

Vandaag de dag 28.06.2018

Hof van Eden

Zij wil over het muurtje gluren
waar de appelbomen bloeien.
Zij zet haar sandaal in mijn gevouwen handen
maar schiet naar beneden.

Zacht als een hondesnoet
is het tussen haar benen
warm en klam, voor ik loskom
uit mijn gebeden.

Herman Leenders

Wat een heerlijk sensueel en lekker ondeugend gedicht! Ik wou dat ik het zelf geschreven had, maar dat is zo met alle gedichten die ik mooi vinden. En dat zijn er heel veel!

Dikke mensen

Dikke mensen weten alles van de liefde,
tot in de meest verloren uithoek van hun lijf,
de catacomben van hun vlees.

Hun buik is buitenland waarin zij wonen,
aldoor verlangend naar de slankste tailles
die hen doen watertanden als gebak.

Er is geen mens oprechter droef,
zo goedlachs treurig in die afgelegen balg,
die verre tenen en die bolle billen,

alsof zij slechts uit overschot bestaan:
zo’n kleine honderd kilo niets
die niemand ooit zal willen.

Luuk Gruwez

Dit is mij op het lijf geschreven! En ik ben dan ook nog eens veel te klein, dus een klein overschotje maar!

Een leven vol poëzie, lijkt het wel dezer dagen. En ook vol muziek!
Weer veel mooie dingen mogen horen dank zij de allerliefste muziekliefhebber die ik ken, en ik sla ze allemaal op, op deze website, want het zijn pareltjes, die ik wil bewaren. Dan kunnen mijn eventuele kleinkinderen er later ook nog naar luisteren, naar de muziek van hun verliefde oma!

https://www.youtube.com/watch?v=ACVAg76Y5P0&feature=youtu.be

https://www.youtube.com/watch?v=46cSksKVzzs&feature=youtu.be

https://www.facebook.com/Elmurodepinkfloyd/videos/850313345152846/

Wat een verwend nest ben ik toch!

Vandaag de dag 27.06.2018 (2)

Ik zou dit jaar vijftig jaar getrouwd zijn geweest.
Via de website van de gemeente krijg ik regelmatig de foto’s van de huwelijksjubilarissen doorgestuurd, en daar heb ik altijd gemengde gevoelens bij, en ook heel veel vragen.
Zijn die nu vijftig, zestig jaar, of nog langer bij elkaar gebleven omdat ze samen zo gelukkig zijn, of hebben die het enkel maar zolang uitgehouden bij elkaar?
Toen mijn ouders hun vijftigjarig jubileum vierden, en de burgemeester en de schepenen aan huis kwamen om hen te feliciteren, ben ik niet willen gaan. Mijn zuster was daar met haar kinderen, maar ik heb gezegd dat ik aan die komedie niet wou deelnemen.
In de eerste plaats omdat ik vind dat een schepencollege, en al zeker niet dat belachelijke koningshuis, daar op hun plaats bij zijn. Ik zie immers niet in waarom de staat en de koning ons zouden moeten vieren en feliciteren voor iets waar zij totaal niets mee te maken hebben, en uitsluitend privé is.
En ten tweede omdat ik wist wat voor een leven mijn moeder en vader als gehuwd paar samen gehad hadden. Over dat laatste wil ik niet uitwijden, maar ik kan jullie verzekeren dat er meer geruzied werd dan liefgehad.
https://www.youtube.com/watch?v=GhIs2gD28v0
Natuurlijk was mijn vader niet content dat ik niet wou komen, maar ik kon het echt niet opbrengen! Maar hij heeft dat goed gedaan, lachend en glunderend op de foto’s, naast zijn zieke vrouw, waar hij toch zo goed voor zorgde, maar die hij toch wel een paar keer, tijdens haar jongere en betere jaren, in het zothuis heeft gekregen.
Ben ik dan tegen het huwelijk? Helemaal niet! Maar wel tegen een “schijnhuwelijk”, waar er nog enkel wrok en rancune overblijft, en waar intimiteit en zorgzaamheid al lang uit verdwenen zijn.

https://www.youtube.com/watch?v=EFJ7kDva7JE&feature=youtu.be
En dat vieren van jubilarissen, dat mogen ze nu eindelijk ook eens gaan afschaffen! Een relatie is geen wedstrijd die je kost wat kost moet uitlopen, maar een verbondenheid tussen twee mensen, waar niemand anders zaken mee heeft, en zeker al niet een overspelige koning die zijn eigen dochter weigert te herkennen!

Vandaag de dag 27.06.2018

Ik feel a thunder in my heart… ik zou het niet beter kunnen omschrijven. Hopelijk hou ik dit vol, en vooral hopelijk houdt mijn hart dit vol, want op mijn leeftijd!
Ik heb nog nooit zoveel naar muziek geluisterd als de laatste tijd, en geen liedjes uit de oude doos, zoals je zou verwachten van een wat oudere persoon.
Geen nostalgie, maar passend bij wat ik momenteel beleef, en zo enorm ongewoon is, dat ik blij ben dat anderen dat ook ooit moeten gevoeld hebben, want anders hadden ze er immers geen liedjes over kunnen maken.
https://www.youtube.com/watch?v=xqwPmj54i-s
En wat zo wonderlijk is, is dat het lijkt of die songs mij op lijf geschreven zijn. Ik hoef het dus niet zelf meer te beschrijven, het is allemaal al eens gezegd, en ook nog op prachtige muziek gezet.
Vroeger waren het vooral boeken en dus schrijvers, die verwoorden wat ik dacht en voelde, en nu is daar dus de muziek, die mij helpt de dingen te begrijpen en te aanvaarden.
Als je dan ook nog een vriend hebt die een wandelende muziekencyclopedie blijkt te zijn, kan het niet anders of hetgeen je beleeft brengt de zonnigste klanken in je hart (weer) tot leven!
https://www.youtube.com/watch?v=xqwPmj54i-s

Vandaag de dag 26.06.2018 (3)

Een psychiater is geen magiër die de problemen voor jou gaat oplossen, want dat denken dus veel mensen, en soms kom je na een sessie overstuur, boos, verdrietig en met nog veel meer vragen buiten dan dat je er binnen bent gegaan.

https://www.youtube.com/watch?v=mzzagKTaZTo

Een psychiater is ook geen graafmachine, graven doe jezelf. En ook geen zielenknijper, want je ziel kan alleen jijzelf bloot leggen, en knijpen doe je ook zelf, en dat kan vreselijk veel pijn doen, maar het verlost je wel van de overtollige bagage die je parten blijft spelen.
Ik kon op mijn veertigste, toen ik mijn eerste depressie kreeg, de schuld aan mijn omgeving, mijn jeugd, mijn dierbaren, blijven geven, maar ik was een volwassen vrouw, en geen kind meer, dus moest ik reageren als een volwassene en mijn eigen verantwoordelijkheid nemen.
Was die depressie dan mijn eigen schuld? Neen, natuurlijk niet!
Alhoewel, had ik mij eerder kunnen verzetten en niet zo hard mijn best had gedaan om iedereen ter wille te zijn, had ik er misschien geen gekregen…
Elke toestand die niet bij je past en je gemoedsrust verstoort, moet je als volwassene onder ogen durven zien, en daar dan iets aan proberen te veranderen.
Dat lukt niet altijd, en zeker niet altijd perfect, maar het is de enige manier om jezelf te zijn, en dus ook tevreden en gezond te blijven.
Het leven haalt vreemde streken met ons uit, en we zijn ons daar niet altijd van bewust, accepteren het misschien ook te veel.
Neem dan toch maar terug het heft in eigen handen en probeer met al je kracht en overtuiging de dingen te doen keren, te veranderen, of op zijn minst bij te sturen, op een manier dat je er kan mee leven, en geen slachtoffer blijft of wordt.
Zoek de oorzaak van je ongelukkig zijn dus niet bij de anderen, maar bij jezelf, want alleen dan kan je werken aan je geluk.
Anderen kan je niet veranderen, maar jezelf wel. Of beter gezegd, je kan jezelf terugvinden. Terug zijn wie je altijd al was, dat unieke kind dat je al die tijd geweld hebt aangedaan, waardoor je in een negatieve spiraal van gevoelens en verwachtingen terecht gekomen bent, en waardoor je vergeten was, wat je ware natuur is.
Wees dus authentiek, er zijn al valse mensen genoeg!

Vandaag de dag 26.06.2018 (2)

Waarom heeft de ene het wel en de andere niet, de “drive” om dingen te veranderen en rechtvaardiger te maken?
Ik heb het al gezegd, onverschilligheid is dodelijk, maar die drang om het juiste te willen doen ook. Want je loopt tegen zoveel muren, je ondervindt zoveel tegenstand, dat het je emotioneel uitput.
Ze noemen je een idealist, een perfectionist, ze zeggen dat je overdrijft en je bij de dingen moet neerleggen.”Loslaten” is het modewoord.
En dat doen de meeste ook, elkaar loslaten, niet meer omkijken, je voeten eraan vegen, en eens een goei pint gaan drinken. Tot de dag dat hen iets overkomt, dan helpt die pint niet meer, en hoor je ze zagen en klagen tot op de maan.
https://www.youtube.com/watch?v=UlDpkV-eK8g&feature=youtu.be
Gelukkig zijn er dan die anderen, die onnozelaars die blijven geloven in een betere en vooral rechtvaardiger wereld, en die wel reageren op een kreet om hulp.
Tegenwoordig wordt je eerder afgestraft als je je kwetsbaar, empathisch en open opstelt, dan wanneer je nog enkel naar je eigen navel staart.
Een harde wereld? Toch een verharde wereld, vind ik, en soms vraag ik mij af, of ik niet beter op een eiland zou kunnen gaan wonen, dan tussen de mensen.
https://www.youtube.com/watch?v=v4dTYpn5LHw
De laatste tijd had ik nogal wat emotionele problemen, en dat was duidelijk te merken op Facebook, en hier op mijn website. Gelukkig lijken nu de grootste zorgen weer voorbij, al is nog niet alles opgelost.
Een paar van die  vijfenveertig “Fakebook” vrienden hebben in een berichtje gevraagd wat er aan de hand was. Enkele reacties waren heel oprecht, anderen vlakaf uit nieuwsgierigheid.
Durven of kunnen we het niet, informeren op een empathische manier naar elkaars miserie en gevoelens?
Zouden ze kinderen dat op school niet beter onderwijzen, dan godsdienst of moraal: terug leren inzitten met elkaar en wel op een manier dat het deugd het doet, en niet omdat het moet of uit nieuwsgierigheid. Psychiaters zouden heel wat minder werk hebben!
Ooit zei een dokter mij eens, toen ik vroeg waarom niemand reageert als hij anderen in moeilijkheden ziet, “dat de mensen al genoeg van hun eigen aan hun hoofd hebben”.
Mijn lijkt eerder, dat ze allemaal vinden dat het leven vooral moet leuk zijn, zoals een spelletje voetbal, of een hele serie onnozel grappen op Facebook.
Sociale media, noemt dat dan! Lijkt mij eerder een heel slecht gekozen benaming voor iets dat alleen maar leuk mag zijn, en veel minder sociaal.