Vandaag de dag 08.08.2018

Op je profiel van Facebook kan je een relatiestatus invullen. Ik heb geen zin om daar terug weduwe van te maken, want dat ben ik dus eigenlijk niet meer, vermits ik terug een relatie gehad heb.
Wat ik dan wel graag zou opgeven als relatiestatus is: “Niet in staat om liefde te vinden”. Maar die optie heeft Zuckerberg niet beschikbaar.
Dus heb ik maar niets ingevuld, want alleenstaand staat er niet tussen en vrijgezel wil ik niet gebruiken, omdat ik nog niet vrij ben, of tenminste mijn hart en mijn hoofd is nog niet vrij, en dat zal nog wel een hele poos duren.
Alleen ben ik wel, terug “home alone” zoals in de film. En vroeger kon mij dat niet schelen, maar nu wel, zeker na een tijdje gedroomd te hebben van een toekomst met twee.
Maar het kan dus niet, want de situatie is zo ingewikkeld en moeilijk, dat een wijs mens een beslissing moet nemen, en moet besluiten dat je geen ijzer kan breken met je blote handen.
Misschien kunnen anderen dat wel, want elke relatie heeft zijn problemen, maar dan moet je wel het nodige “gereedschap” in huis hebben, zoals veel moed en doorzettingsvermogen. En vermits je de klus moet klaren met twee, moeten ook beiden hiertoe in staat zijn.
Gelukkig blijft er de PC, mijn trouwste en betrouwbaarste vriend, die al mijn gefrustreerde gevoelens  kan opvangen, en dit is eigenlijk momenteel het enige lichtpuntje en hulpmiddel om de dingen die op mij afkomen een beetje te verwerken. Mijn laptop beklaagt mij niet, want dat wil ik niet, die troost enkel een beetje, en dat is wel heel erg nodig.
In elk geval, vanaf vandaag lijkt ook die warme en verschroeiende zomer 2018 eindelijk voorbij, na een nachtje stevige onweders…

Vandaag de dag 07.08.2018 (2)

Ik kan weer niet naar muziek luisteren, of ik begin te huilen…
Ik heb het uitgemaakt met mijn lief, de situatie was te moeilijk, zoveel te moeilijk!
Donderdag heb ik een afspraak met de huisarts en op 30 augustus met mijn psychiater.
En ondertussen hou ik mij recht met roze pilletjes en zoveel mogelijk afleiding en ook dank zij de 106, waar ik altijd terecht kan om te praten.
Het leven is wat het is zeg ik altijd, en daar moet je het mee doen, ook dit keer weer. Geluk is blijkbaar voor watjes, en niet voor wie tegen een stoot kan, en het leven voluit in de smoel durft kijken.
Een harde zeggen ze dan, een sterke. Ja hoor, en ook een vrolijk kind! Bij de 106 vonden ze mij zelfs heel verstandig en rationeel.
Een gebroken hart op je 69ste, je moet het kunnen. Ik vond het al geen cijfer om mee uit te pakken, en nu is het bijna een symbool geworden, samen met deze hete zomer.

Als je zoveel om iemand gaf

Als je zoveel om iemand gaf
dat je alles wat je had
je huis en je hele boel
daarvoor zou willen geven
dan werd je alleen maar veracht.

Toch is het een gevoel
dat inslaat als een flits
een brand vlamt door je heen
en er is geen rivier
geen water in de wereld
dat zulke vlammen blust.

Houd me dicht tegen je aan
als een band om je arm
als een hanger op je hart
want sterk als de dood
is de liefde, en afgunst
zo diep als het graf.

Judith Herzberg

Ja rozen

Dit zijn rozen voor je
en alle poëzie.
Dit is mijn mooiste pose:
die van liefde’s acrobaat,
zwevend schijnbaar moeiteloos,
maar met krampende tenen
boven een bed
van rozen en doornen.

Ik zal je nu beschrijven:
kijk, ik teken rozen op je huid
en jij doornen op de mijne.

Goed,
ik ben een acrobaat.
Is er een mooiere pose?

Pose van gevaar,
balancerend tussen begeerte en verweer:
ik stijg, ik val en onderwijl:

ik teken rozen
rozen
rozen

en dit zijn rozen.

Remco Campert

 

Vandaag de dag 07.08.2018

Vandaag nog één hete dag, tot 37°, en daarna zou deze hete zomer, wat menselijker moeten worden.
Het is moeilijk leven met deze temperaturen, en zeker als er dan ook nog andere problemen en onzekerheden bijkomen.
Zullen we er dan maar eens een gek gedicht bijvoegen? Het mag dan wel niet volle maan zijn, maar die volle zon, mag voor mij ook een tijdje ondergaan.

Ik, zei de gek van Tiengemeten.

Ik, zei de gek van Tiengemeten.
Ik heb de hond in zijn staart gebeten.
Ik heb de kat aan de boom genaaid,
ik heb de wurm in een knoop gedraaid,
ik heb in het afval een vuurtje gestookt,
toen alles fikte kindje gekookt,
toen alles gaar was, smakelijk eten,
pan bij de buren naar binnen gesmeten.

Wie heeft dat gedaan? Wie heeft dat gedaan?
Ik, zei de gek. Bij volle maan.

Eva Gerlach

http://www.standaard.be/cnt/dmf20180807_03652001

Gisteren heb ik een mandje pruimen gekregen van een buurvrouw, want ook bij haar lijkt het fruit in overvloed aan de bomen te hangen. Misschien eens onderstaand receptje proberen dat ik vandaag uit de krant De Standaard plukte.
Clafoutis met stekelbessen
(Maar kan met om het even welk fruit)

Het favoriete zomerrecept met fruit van Bruno Vanspauwen, wijnschrijver en culinair recensent voor De Standaard Magazine. ‘Al dat heerlijke fruit is elke keer weer een reden om naar de zomer uit te kijken.’
‘Een van mijn favorieten voor de zomer is clafoutis, een typisch Frans nagerecht dat meestal met kersen gemaakt wordt. Maar omdat het beslag van clafoutis op zich al zoet is, gebruik ik er ook graag zurige vruchten voor, zoals rabarber – eigenlijk een groente, maar wel verrukkelijk in nagerechten – en stekelbes, die helaas steeds minder geteeld wordt. Je kunt clafoutis ook met andere vruchten maken, al moeten ze wel enigszins stevig van textuur zijn. Aardbeien en frambozen zouden in de oven te plat worden.’

INGREDIËNTEN:
2 eieren
80 g bloem
80 g boter, gesmolten en afgekoeld
60 g kristalsuiker
Merg uit 1 vanillestokje
150 ml koude melk
Een beetje boter om de ovenschaal in te vetten
Voldoende stekelbessen om de bodem van de ovenschaal te bedekken

BEREIDING:
1. Maak het beslag. Klop de eieren met een vork los in een kom en meng de bloem erdoor. Klop de gesmolten boter erdoor en daarna langzaam de kristalsuiker, het vanillemerg en de melk.
2. Verwarm de oven voor tot 200 °C. Vet een ovenschaal (of verschillende kleine ovenschaaltjes) in met boter. Verdeel de vruchten over de bodem en giet het beslag erover.
3. Zet de schaal in de hete oven en bak de clafoutis 10 minuten. Verlaag de oventemperatuur naar 180 °C en bak nog 25 minuten verder.
4. De clafoutis is gaar als de punt van een mes er proper en droog uit komt. Haal de clafoutis uit de oven en laat enkele minuten rusten.
5. Serveer de clafoutis warm uit de schaal, eventueel bestrooid met wat kristal- of bloemsuiker, of beter nog: leg er een bolletje vanille-ijs op, dat lichtjes gaat smelten.

 

Vandaag de dag 06.08.2018

https://www.facebook.com/VPROZomergasten/videos/10157655244459418/

Het liedje dat Louis Van Gaal koos, omdat het een hit was en heel toepasselijk, (behalve die God die er kwam bij kijken!), toen zijn eerste vrouw, na een ziekte van twee maanden overleed aan alvlieskanker, en dat op 39-jarige leeftijd.

Het liedje dat Louis Van Gaal koos voor zijn tweede vrouw Truus, op hun huwelijksdag, en dat meteen een belofte inhield. Prachtig toch?!!!

Vanmorgen uitgesteld naar de tweede Zomergasten van dit seizoen gekeken en ik ben in Zomergasten zelden zo verrast geraakt door een persoon dan door Louis Van Gaal.
Seffens ga ik nog van voetbal houden!

https://nl.wikipedia.org/wiki/Louis_van_Gaal

Een paar uitspraken van tijdens de drie uur durende uitzending:

“Je kiest als het er op aankomt best in de eerste plaats voor jezelf.”
“Luister enkel naar de mening van de mensen die er toe doen.”
“Toeval kan je niet uitsluiten, maar je kan er wel naar streven”

Prachtige man, eentje uit één stuk! Door velen verkeerd ingeschat, geen hoogmoed en dikke nek zoals hij afgeschilderd wordt, maar recht door zee en authentiek, met de juiste gevoelens voor de juisten dingen. Respect!

Vandaag de dag 05.08.2018 (2)

Ze zitten aan zee, en ze genieten!!!Een paar dagen maar in Middelkerke, en het lijkt er heel erg mee te vallen.

Mijn vlakke land

Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen
en witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen,
wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt
en over dijk en duin de grijze nevel valt
wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn
en natte westenwinden gieren van venijn,
dan vecht mijn land…Mijn vlakke land…

Wanneer de regen daalt op straten, pleinen, perken,
op dak en torenspits van hemelhoge kerken,
die in dit vlakke land de enige bergen zijn,
wanneer onder de wolken mensen dwergen zijn,
wanneer de dagen gaan in domme regelmaat
en bolle oostenwind het land nog vlakker slaat,
dan wacht mijn land…Mijn vlakke land…

Wanneer de lage lucht vlak over het water scheert,
wanneer de lage lucht ons nederigheid leert,
wanneer de lage lucht er grijs als leisteen is,
wanneer de lage lucht er vaal als keileem is,
wanneer de noordewind de vlakte vierendeelt,
wanneer de noordewind er onze adem steelt,
dan kraakt mijn land…Mijn vlakke land…

Wanneer de Schelde blinkt in zuidelijke zon
en elke Vlaamse vrouw flaneert in zonjapon
wanneer de eerste spin z’n lente-webben weeft
of dampende het veld in juli zonlicht heeft,
wanneer de zuidenwind er schatert door het graan
wanneer de zuidenwind er jubelt langs de baan,
dan juicht mijn land…Mijn vlakke land…

Jacques Brel.

Zeeklacht

Het water van de zee is altijd zout,
Hoe men de suikerpot ook mag hanteren,
Geagiteerd over het strand marcheren,
Terwijl de wind de brandingkoppen krauwt;
Een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout,
Des nachts, in droom, met meerminnen verkeren,
Tarbot fileren of Neptuin vereren:
Het water van de zee is altijd zout.

Daar helpt geen moederlief, geen vaderstout,
Geen bokken, dokken, knokken of gekscheren,
Geen brein van boterkoek, geen hart van goud:
Of men voor dames voelt of meer voor heren,
Het water van de zee blijft altijd zout.

C. Buddingh

 

 

 

 

Vandaag de dag 05.08.2018

Omdat ik er onlangs mee geconfronteerd werd, ben ik mij wat gaan verdiepen in de aandoening, en wat eigenlijk bedoeld wordt met autisme.
Waar ik vooral van schrok, en nogal ongelooflijk vind, is dat blijkbaar 1 op de 100 mensen er zou mee te maken hebben.
De vraag die ik mij daarbij stel, is in hoeverre iets eigenlijk een stoornis en een handicap is, en in welke mate niet, want ik ken nogal wat mensen die daar dan blijkbaar aan lijden…

Autisme in een notendop

Een boeiend maar complex beeld….
Autisme uit zich in eerste instantie het opvallendst in het gedrag. De drie kernproblemen van autisme situeren zich op het gebied van communicatie, op sociaal vlak en in het flexibel denken en handelen. Dit noemt men de “triade”. In het diagnostisch handboek DSM-5 neemt men de moeilijkheden op vlak van sociale interactie en communicatie samen.
Mensen met autisme hebben moeite in de omgang met anderen omdat sociale regels heel wisselend (naargelang de context) én onzichtbaar zijn. Sommigen proberen heel veel contact te leggen met anderen, maar deze contactname komt vaak stroef, bizar of vreemd over. Het ontbreekt hen aan sociale finesse, vaak zijn ze in sociale relaties ook heel naïef. Dit gemis aan intuïtief sociaal gevoel, proberen ze soms goed te maken door middel van intelligentie en logica, of door imitatie van anderen. Vanaf de kinderleeftijd krijgen ze heel wat labels mee: koppig, gedragsgestoord, onbeleefd, excentriek, bizar, egoïstisch, vreemd,…
Sommige mensen met autisme praten niet, anderen “papegaaien”, nog anderen zijn juist vlotte praters die over een uitgebreide woordenschat en grammatica beschikken. De problemen op communicatief vlak kunnen zich dan ook op subtiele wijze uiten, maar vaak is hun communicatie oppervlakkig, met een repetitieve inhoud. Omwille van hun associatief denken zit er vaak weinig lijn in hun verhaal. Mensen met autisme hebben niet alleen moeite met het zich op een verstaanbare manier te kunnen uiten, ook het begrijpen van de communicatie van anderen loopt kwalitatief anders.
Stroef handelen en een beperkt gedrags- en interessepatroon uit zich vooral in een moeilijke aanpassing aan nieuwe situaties; mensen met autisme hebben moeite met veranderingen. Als reactie op stress kunnen stereotiepe bewegingen voorkomen. Ze ontwikkelen ook heel wat routines.
Moeilijk te herkennen en een andere informatieverwerking…
Zoals hierboven reeds beschreven, bestaat er geen kenmerk dat typisch en uniek is voor autisme. Autisme uit zich op duizenden verschillende manieren. En hoe ouder – of hoe intelligenter – iemand met autisme is, hoe meer hij geleerd heeft de stoornis te compenseren en camoufleren. De diagnosticus moet dan ook over een grote klinische ervaring beschikken om de diagnose te kunnen stellen. Autisme toont zich immers vooral langs de binnenkant: in de andere manier van waarnemen, informatie verwerken en betekenis geven. Mensen met autisme nemen de wereld op een andere manier waar. Vaak richten ze zich op (onbelangrijke) details, en zien het geheel niet, waardoor ze ook tot een andere betekenisverlening komen. Ze kunnen heel weinig rekening houden met de context, en ze gaan over- of ondergeneraliseren. Men noemt deze andere informatieverwerking een zwakte in de “centrale coherentie”. Precies omdat ze de wereld anders waarnemen en interpreteren, komen ze vaak tot een ander, vreemd, bizar,… gedrag dat gebaseerd is op deze (andere) betekenisverlening.
Autisme en normale intelligentie
Het is niet toevallig dat de diagnose autisme in combinatie met normale intelligentie voor verwarring zorgt. Deze mensen leren immers dankzij hun intelligentie hun problemen voor een stuk te verbergen. Een buitenstaander is dan ook vlug misleid: “Het is toch allemaal zo erg niet…”, of: “Dan ben ik ook autistisch!”. Toch heeft de stoornis in het dagelijkse leven heel wat verregaande gevolgen. Autisme is immers ook bij hen een pervasieve ontwikkelingsstoornis: het gaat niet om wat eigenaardig gedrag, excentriciteit of moeite met sociaal contact.
Omgaan met mensen met autisme
Veel taal wordt door mensen met autisme letterlijk begrepen, of deels, of helemaal niet begrepen. De essentie van een boodschap kunnen ze vaak ook moeilijk halen uit lange, ingewikkelde zinnen. Gelaatsuitdrukkingen, lichaamstaal en sociale aanwijzingen werken vaak niet. Ook het denken in abstracte begrippen is voor hen vaak niet eenvoudig. Naar communicatie toe betekent dit dat boodschappen liefst zo concreet mogelijk overgebracht worden, zonder veel figuurlijk taalgebruik en zonder verbale overlast. Zeg duidelijk wat je bedoelt. Visuele hulpmiddelen, zoals geschreven woorden en planning, of tekeningen, foto’s, voorwerpen,… kunnen ter ondersteuning of ter vervanging van verbale communicatie (levens-)noodzakelijk zijn.
Mensen met autisme hebben moeite om zich te organiseren; ook hier kan ondersteuning en duidelijkheid helpen. Mensen met autisme zijn, omwille van hun handicap, egocentrisch. De meeste hebben ontzettend grote moeilijkheden om de reacties van anderen te begrijpen. Probleemgedrag is vaak een reactie op beangstigende of verwarrende ervaringen en dus niet persoonlijk bedoeld.
Mensen met autisme zijn vaak hypergevoelig aan bepaalde sensoriële prikkels, zelfs “gewone” niveaus van geluid en visuele prikkels kunnen hen sterk afleiden of storen. Ook dit is sterk verschillend van individu tot individu.
Enkele cijfers over het voorkomen van autisme…
De cijfers variëren nogal per studie en naargelang de diagnose die men betrok in de onderzoeken. Recente prevalentiecijfers die uitgaan van de diagnose autismespectrumstoornis geven aan dat het over ongeveer 1 op 100 personen! De hogere cijfers, in vergelijking met vroeger, zijn vooral te verklaren door een betere detectie en diagnostiek, en een verbreding van de definities en criteria. Er is dus geen wetenschappelijk bewijs voor een hogere prevalentie dan vroeger!! Mannen hebben 3 à 4 maal meer kans dan vrouwen om een diagnose te krijgen. Wat het al dan niet samengaan met een verstandelijke handicap betreft: momenteel gaat men ervan uit dat dit in slechts 30 à 50% van de gevallen zo is.Wie mij raad kan geven is altijd welkom, en een luisterend en begrijpend oor ook!

Vandaag de dag 04.08.2018

Het geslacht
(Voor Herman de Coninck)

In mannen is het koud en vaak december.
In vrouwen is het meestal mei.
Zij willen glimmen, levenslang,
vermommen zich van top tot teen
om niet voortijdig te verschrompelen.
Zij blijven bezig met verblijven.

In mannen is het koud en houdt het op.
Mijn God, hoe dol zijn zij op eindigen.
Want mannen rammelen zich klaar
en zwaargewapend met zichzelf,
besteden zij hun dagen aan verstijven.

In vrouwen heerst een soepeler geslacht
waarin iets bloesemt, iets ontboezemt,
en waar zij tederheid bewaren
of heimwee naar een meer in Zwitserland.
Zij houden van beginnen en behouden.

In mannen is het oorlog, niets dan oorlog.
In vrouwen wordt geboren, totterdood.
Zij knipperen een poosje met hun ogen,
zij fonkelen, zij woelen even
en daar ontstaat een dapper nageslacht.
Eén man volstaat en het wordt afgeslacht.

In mannen is het koud en vaak december,
in vrouwen is het altijd mei.

Luuk Gruwez

En jammer genoeg zijn het die mannen die de wereld regeren. Of zijn ze toch niet allemaal zo? Kijk maar naar Nelson Mandela.
Hebben wij moeders, hier schuld aan? Hebben wij onze zonen verkeerd op gevoed? En wat deden we dan verkeerd?
Of zijn het de vaders, die het slechte voorbeeld hebben gegeven, of de vader voor die vaders?
Laat ons ze toch niet failliet verklaren, de mannen, en zeker niet allemaal, net zo min als wij vrouwen als het enige goede geslacht mogen beschouwen, want dat is ook zeker niet altijd waar. Begeef je maar eens tussen een groep vrouwen, en kijk dan maar eens of en hoe je daar al dan niet gehavend kan uitkomen!
Ik hou van mannen, wat er ook van zij. Het zijn schatten…soms!

Vandaag de dag 03.08.2018 (2)

Gisteren schreef een facebook vriend volgende bemerking als een reactie op een gedicht van mij: “De psychopaten leven van de empaten.”
Ik vond dit zo’n krachtige reactie dat ik op zoek gegaan ben, wat met ‘empaten’ bedoeld wordt en vond het volgende via google:

Als je houdt van een ‘voeler’ (ook wel empaat)

Liefde kan voor iedereen een overweldigend en lifechanging event zijn, maar als er nou één persoonlijkheidstype is dat zich er écht met hart en ziel instort, is het de ‘voeler’ wel. En daar is helemaal niets mis mee, maar voor wie nog nooit een empaat heeft ontmoet (want dat is de officiële term) kan het handig zijn om te weten wat dat in de liefdespraktijk zo ongeveer betekent. Een kleine handleiding!

Ze zijn niet met veel, maar:

de statistieken zijn er nog niet helemaal uit. Naar schatting is op dit moment ongeveer 5% van alle mensen een empaat. En dat kan betekenen dat je er dus nooit eentje eerder hebt ontmoet, of dat áls dat gebeurt, je geen vergelijkingsmateriaal hebt. Waardoor het in een liefdesrelatie dus allemaal wat ‘anders’ kan lijken, óf je het soms van jezelf nog niet eens weet dat je er eentje bent. En dat alles is dus absoluut niet beter of slechter, hooguit anders.

Liefde is zeer ingewikkeld én betekenisvol voor ze, maar:

dat vinden ze zelf helemaal niet altijd even makkelijk. Het stereotype beeld van de empaat als een enorme kosmoslover waarin alles connected is en ze samen heerlijk karmisch levelen, is vaak niet hoe ze het zelf ervaren. Aan de ene kant ervaren ze de liefde als letterlijk voelbaar, dus in hun hart en lichaam maar soms ook in de energie die van jullie samen kan afknetteren. Maar aan de andere kant is dat ook een overweldigende ervarig voor ze, omdat zoveel emoties ook kwetsbaar maken.

Ze voelen je letterlijk aan, maar:

dat kan ook vanaf afstand. Empaten hebben sterk ontwikkelde zintuigen –soms wordt ze zelfs een zesde zintuig toegeschreven, maar daar moet je van houden- en ze zijn zeer gevoelig voor andermans energie. Die voelen, ruiken, horen en zien ze. Als ze een sterke (liefdes)band met je hebben kan dat dus ook als ze niet bij je in de buurt zijn. Niet raar opkijken dus als he geliefde je ineens uit het niets belt als jij net lekker PMS-errig met een dekentje en een depressie op de bank bent gaan liggen –they feel you. Soms nog eerder dan je het zelf door had.

Ze geven liever dan dat ze ontvangen, maar:

dat is minder weeëig dan het klinkt, ze zijn gewoon erg op jou gericht. Ja, ook in bed you dirty mind. Een empaat geniet als jij geniet, en dus staan ze bekend als goede minnaars of minnaressen. Een beetje casual seks is niet hun ding, vluggertjes ook niet. Seks voor een empaat gaat over verbinding maken, en houden. Lijkt ons een gevalletje niets meer aan doen.

Ze gaan ieder conflict uit de weg, maar:

verwacht niet dat ze letterlijk voor je gaan vechten want daar zijn ze veel te vredelievend (én angsthazerig) voor. Bij oorlogsfilms op televisie, of horror of gewoon doffe ellende, kunnen ze dan ook danig van de leg raken simpelweg omdat ze bijna kunnen vóelen wat daar gebeurt. Wees er dus op voorbereid dat je ruzies wint en veel sorry zul horen want harmonie is ALLES voor deze mensen. En dat is uiteraard niet altijd handig, maar dan weet je het maar.

Ze hebben een zo goed als perfecte intuïtie, maar:

ze zijn dan ook dol op het oplossen van problemen. En ze wéten dingen, vaak zien ze situaties al van mijlenver aankomen als de rest (nog) geen idee heeft waar de empaat het over heeft. En als het dan zover is staat hij/zij vooraan om het weer op te lossen. Dit betekent ook dat een empaat vaak de woorden ‘weet ik’ zal gebruiken als je iets vertelt. Dat kán een tikkie brilsmurferig overkomen, maar het komt vaak voort uit enthousiasme. Best lief.

Ze hebben een enorme fantasie, maar:

dat wordt soms ook nog versterkt door dat zogenaamde ‘zesde zintuig’. Een empaat is het type dat al weet wie er belt voordat ze op hun schermpje hebben gekeken. Het woord ‘toeval’ is niet echt van hen op toepassing want het ís dus geen toeval. Wél is het een soort bovenmatig emotioneel lijntje dat ze hebben met zichzelf, en met anderen. Waar ze zelf overigens niet gezwollen over zullen doen, maar dat er wel verdacht vaak is.

Ze praten graag over ideeën, maar:

vooral als ze nieuw voor ze zijn. Empaten zijn bovenmatig geinteresseerd in wetenschap, boeken, kranten en filosofie. Maar ook nieuwe muziek en kledingtrends volgen ze op de voet. Alsof ze feilloos aanvoelen wat er ‘in de lucht’ hangt, voordat de rest van de mensen dat doen.

Ze zijn heel goede luisteraars, maar:

soms wel een beetje té en praten ze dus te weinig over zichzelf. Als ze van je houden is hun interesse oprecht en absorberen ze zo ongeveer alles dat je doet en zegt. En dat is minder creepy dan het klinkt, ze luisteren gewoon graag naar je. Aan jou om de balans een beetje in de gaten te houden.

Ze zijn jaloers aangelegd, maar:

dat vinden ze zelf ook irritant. Al is het wat het is: empaten zijn als schorpioenen, die bijten als ze zich in het nauw gedreven voelen. En omdat ze zelf niet met een ander zullen flirten omdat ze zo weg van je zijn, doet het extra veel pijn als die ander dat wél doet. Ook maar niet doen: teveel vertellen over je exen of die knappe collega. Een empaat trekt het diep in zijn/haar hart eigenlijk al niet dat je een (seks)leven had vóór zij dat van jou binnen kwamen lopen.

Ze kunnen niet tegen liegen:

en hier is geen ‘maar’ want: ze kunnen er niet tegen, en zullen het zelf ook niet doen. Punt. En ze ruiken een leugen, en worden daar (fysiek) onpasselijk van. Als er dus iemand bijzonder heftig reageert op een leugen die uitkomt, is de kans groot dat het een empaat is. Ze begrijpen serieus niet dat mensen ertoe in staat zijn. Als in: niet.

Ze kunnen ineens heel stil en rustig zijn, maar:

dat betekent niet dat er iets ‘is’ of dat ze boos op je zijn. Empaten hebben het nodig om zich af en toe even van de wereld af te zonderen, al kunnen ze daarin soms wat leave me the hell alone-achtig in overkomen. Dat is niet zo, ze hebben gewoon geregeld stilte nodig om op te laden, zeker na een drukke gebeurtenis. Vandaar dat ‘boze’; ze zijn dan gewoon.

Ze hebben een enorm sterke band met de natuur, maar:

die moeten ze wel onderhouden anders worden ze onrustig. Huisdieren, de zee, het bos, dierentuinen en kinderboerderijen: de empaat houdt ervan.

Ze zijn autonoom en eigenzinnig, maar:

ze zijn zeker niet a-sociaal. Empaten hebben gewoon niets met groepen of groepsdruk, en kiezen zonder te knipperen voor Plan B als iedereen Plan A kiest. Dat is geen interssantdoenerij, ze begrijpen oprecht niet waarom je jezelf zou moeten aanpassen aan wat wie dan ook ‘normaal’ vindt. Daarom worden ze nog wel eens als afwijkend beschouwd maar serieus: de empaat heeft geen idee waar dat wijken over gaat. En het boeit hem of haar ook niet.

Ze zijn eindeloos in hun liefde, maar:

ze worden natuurlijk ook wel eens in de steek gelaten of verlaten zelf. Dat wil alleen niet zeggen dat hun liefde voor jou dan stopt, wan die liefde kan nogal loyaal en eindeloos zijn. Zélfs als er weer een nieuwe liefde komt zal een empaat in de meeste gevallen dan ook zacht en liefdevol over een ex praten, ook als er heus wel iets op die persoon aan te merken was. Afscheid nemen van mensen van wie ze houden vinden ze nu eenmaal bijzonder ingewikkeld: Eenmaal in het hart van een empaat ga je er nooit meer uit, zelfs als de relatie stopt . Mooi vooruitzicht toch?

Vandaag de dag 03.08.2018

Het begint af te korten! Nog een kleine zes weken, en het is zover: het huwelijk! Hopelijk is het die dag minder warm, maar tegen 15 september zou dat toch wel moeten lukken want dan krijgen we stilaan l’été indien.

In elk geval ik ontsnap die dag aan de drukte van het jaarlijkse Druivenfestival in Hoeilaart. Niet dat ik er de laatste jaren naartoe geweest ben, want dat is niet meer gebeurd sinds mijn man overleden is. Nog één keer mij op de jaarmarkt gewaagd, maar dat valt sterk tegen alleen, ondanks het feit, of juist door het feit dat iedereen je kent, en je steeds het zelfde verhaal moet doen.
Ik heb jarenlang zelf deelgenomen aan het festival, met mijn verening. Eerst met Hoeilaart Creatief waarvoor ik kantklosdemonstraties gaf, en later met Klavertje4Zelfzorg waarvoor ik een tweedehandsboekenbeurs organiseerde.
Veel zag ik toen echter ook niet van het feestelijk gebeuren buiten, want dat was vrijwilligerswerk binnen in het cultuurcentrum.
En dit jaar is er dus “den trouw” en gaat het weer volledig voorbij aan mij. Gelukkig maar! Want er zal veel “kleurrijk” volk op straat zijn, vermits het de maand daarop verkiezingen zijn. Ze zullen extra hun best doen dit jaar om vriendelijk te zijn en er zullen heel wat handjes gedrukt worden en pintjes betaald.
De rest is ieder jaar hetzelfde, best gezellig, maar de druif aan wie het festival haar naam te danken heeft, die zie je net als mezelf steeds minder en minder…

http://www.druivenfestival.be/fotos/sfeer-2017

Vandaag de dag 02.08.2018

De zon moest zich diep schamen vandaag dat ze zo uitbundig durft schijnen, want vandaag wordt hier in Hoeiaart, John begraven. Zelfdoding. Verleden week in het station van Groenendaal. John was kok in het rusthuis waar ik tien jaar vrijwilliger ben geweest. Vaarwel John, het had niet mogen gebeuren…

Poëzie is een daad

Poëzie is en daad
van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.

Poëzie is een toekomst, denken
aan volgende week, aan een ander land,
aan jou als je oud bent.

Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.

Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken
120 liter limonade: dat is poëzie.

Of neem de branding. Stukgeslagen
op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,
maar herneemt zich en is daarin poëzie.

Elk woord dat wordt geschreven
is een aanslag op de ouderdom.
Tenslotte wint de dood, jazeker,

maar de dood is slechts de stilte in de zaal
nadat het laatste woord geklonken heeft.
De dood is een ontroering.

Remco Campert