Gehoord van Stefaan, een serremaatje van mijn zoon, die de overschot van zijn oogst aan Voedselhulp geeft: “Wie bio is, is per definitie ook sociaal.”
Stefaan is een persoon met een beperking zoals ze dat graag noemen. Voor mij lijkt hij eerder iemand met een overschot aan wijsheid en gezond verstand. Ik heb er maar heel even en kort mee gesproken, maar volgens mij klopt het etiket helemaal niet.
Stefaan is iemand die graag mensen ziet, die zich ook graag verbonden voelt met de mensen om zich heen, en hij is ook iemand die met zijn twee voeten op de grond, ja zelfs in de grond staat. En over bio kweken weet hij alles! Als je ermee in gesprek geraakt, reken dan minstens op een halfuurtje vooraleer hij uitgepraat is.
Je ziet ook dat die mens tevreden en gelukkig is als hij iemand een plezier kan doen en van onzekerheid en frustraties is bij hem niets te merken. Vlug ontroerd en diep geraakt dat wel, maar ook dat is een pluspunt, want waar kom je dat nog tegen? Iedereen die Stefaan ontmoet en naar hem wilt luisteren, heeft daarna een goed gevoel, daar ben ik zeker van, of je moet een ijsberg zijn. Maar ijsbergen vind je niet tussen bio kwekers, iedereen die hier een serre heeft is immers sociaal zou Stefaan zeggen!
Schaf toch al die etiketjes af, en kleef nog enkel “bio” op iemand zijn persoonlijkheid, als hij net als Stefaan zo sociaal is!
