Overspel

Geplaatst op door
Beantwoorden

“Façades”, een film over overspel binnen een relatie, en over de liefde ondanks. Een Vlaamse film, met klasse acteurs, maar vooral een verstandige film, en hoe het dus ook kan als er naast de liefde ook overspel in het spel was en is.

Wie realistisch en eerlijk wilt blijven, moet toegeven, dat er in een relatie veel meer kans is op verliefd worden en misschien zelfs gaan houden van een ander dan niet. En het gaat niet alleen om de seks, maar vaak om veel meer.

Maar als de band met de partner volwaardig genoeg is, kan je dat overwinnen, en toch samen blijven. Het is maar wat de liefde je waard is, en hoeveel je aan elkaar hebt, en dan niet alleen op seksueel gebied. Maar als de relatie is doodgebloed is, krijg je er zelfs met de beste wil van de wereld geen leven meer in.

Overspel doe je eigenlijk vaak met twee (niet altijd!), waarbij niet alleen de overspelige partner schuld treft, maar ook wie er voor gezorgd heeft dat er niets meer overblijft om voor te vechten.

Gelukkig is dat in de film niet het geval, en zien we dus dat het ook anders kan. Spijtig dat het maar een film is…

Liefde niet, verliefdheid wel

Geplaatst op door
Beantwoorden

Liefde op het eerste gezicht zoals in ‘Boer zkt. Vrouw’, bestaat dat eigenlijk wel echt?

Het Nieuwsblad – 12.09.2018

Boer Jeroen uit Duitsland heeft na twee afleveringen in het nieuwe seizoen van ‘Boer zkt. Vrouw’ een serieuze boon voor kandidate Severien. Vanaf het eerste moment dat hij de vrouw zag, is hij helemaal ondersteboven van haar. Tijdens de speeddate was hij zelfs even sprakeloos. En hij is niet alleen: ook zij glundert in zijn gezelschap. Maar bestaat liefde op het eerste gezicht eigenlijk wel? En hoe ga je om met die befaamde coup de foudre?

Wie denkt dat liefde op het eerste gezicht kan, moeten we teleurstellen. Uit onderzoek aan de universiteit van Groningen is reeds gebleken dat het fenomeen niet bestaat. Mensen verwarren een sterke aantrekkingskracht verkeerdelijk met liefde.

Maar verliefdheid op het eerste gezicht bestaat wél, dat bevestigt ook relatiedeskundige Rika Ponnet. “Wees blij dat het je overkomt, want het gebeurt niet bij iedereen. Je hoeft er niet naar een negatieve manier naar te kijken of van weg te lopen. Geniet ervan en verken het gevoel. Het is een heel leerrijk moment waarbij je ook meer over jezelf te weten komt.”

Verwar de het intense moment ook niet zomaar met lust, want het is meer dan dat. “Overvallen worden door een gevoel van verliefdheid heeft niet alleen met iemands uiterlijke kenmerken te maken. Als we iemand voor het eerst zien, zijn we in staat om de ander te lezen. Dat gebeurt op een heel onbewust niveau. Je voelt de ander beter aan dan je denkt, onder meer dankzij lichaamstaal, en detecteert snel dat de persoon in kwestie een aanvulling kan zijn in je leven. Dat draagt bij aan die totaalervaring.”Een zeldzaam gevoel

Volgens de experte heeft een coup de foudre veel te maken met de manier waarop je zelf emotioneel functioneert als je verlangt naar een partner. “Er zijn mensen die zich overgeven aan nieuwe contacten. De poort staat bij wijze van spreken helemaal open. Als ze iemand tegenkomen die volledig beantwoord aan hun noden, laten ze die persoon helemaal toe. Dat brengt het gevoel van verliefdheid op het eerste gezicht met zich mee. Wie vanuit emotioneel standpunt de kat uit de boom kijkt en iemand op een rustige manier beter wil leren kennen, zal minder snel een coup de foudre ervaren.”

De ene benadering is niet beter of slechter dan de andere. “Plotse verliefdheid kan een even goede start zijn van een relatie als het geleidelijk opbouwen van een band. En een amoureuze overrompeling kan net als bij elke relatie waarin verliefdheid vervaagt verduidelijken dat er naast die verliefde gevoelens eigenlijk geen diepere connectie is. De boodschap is na een eventuele tegenslag, te blijven openstaan voor verliefde gevoelens. Er is niemand die vandaag vanuit een puur rationeel standpunt aan een relatie begint.”

Rikka Ponnet heeft een eigen relatiebureau, Duet, in Gent. Meer info: duetrelatiebemiddeling.be

Koken met tomaten

Geplaatst op door
Beantwoorden

Koken met tomaten

Overdaad tomaat

Hoewel ze het hele jaar door in de winkel liggen, is de zomer het hoogseizoen van de tomaten. Wie een moestuin heeft, weet dat je ze ook kunt plukken wanneer ze net over zijn hoogtepunt heen zijn. De door de zon gekuste tomaten zijn dan zo rijp en sappig dat hun zachte velletje op barsten staat. Is de oogst te groot en zijn er meer tomaten dan je aankunt, dan schieten deze recepten te hulp.

Tomatenwater-martini met dragon
Mosseltjes met tomatenbouillon en spek
Geroosterde tomaat-mozzarella met basilicum
Eenvoudige tomatentaart

Recept 1
Tomatenwater-martini met dragon
Flashback naar de jaren negentig, toen tomatenwater gastronomisch hoog aangeschreven stond. Sindsdien raakte het ten onrechte een beetje uit de mode. Hoog tijd dus voor een opwaardering van dit frisse maar geconcentreerde smaakbommetje, dat in feite niets meer is dan het opgevangen vocht van uitgelekte tomaten. Overgiet er een delicaat stukje vis of kort gebakken coquilles mee, gebruik het in een vinaigrette in plaats van citroensap of geef er een twist mee aan de klassieke martinicocktail.
Ingrediënten
Voor het tomatenwater
500 g gemengde rijpe tomaten
2 takjes dragon, blaadjes afgeritst
1 snuf zout
Ook nodig: neteldoek
Voor de martinicocktail
2 maatjes of 100 ml tomatenwater
1 maatje of 50 ml gin (wodka kan ook)
IJs
Ook nodig: shaker
Bereiding
1. Voor het tomatenwater: snijd de tomaten in blokjes en pureer ze samen met de dragon en het zout in de mixer. Leg een neteldoek over een kom en doe er de tomatenpuree in. Bind het doek bovenaan dicht, hang op boven de kom en laat 12 uur uitlekken op een koele plek (zoals in de koelkast). Het vocht dat je opvangt in de kom is het tomatenwater en kun je ongeveer drie dagen bewaren in de koelkast.
2. Maak nu de martini. Doe hiervoor wat ijsblokjes in een shaker en giet er het tomatenwater en de gin bij. Schud krachtig en strain in een voorgekoeld martiniglas. Wie dat lekker vindt, kan geheel volgens de regels van de traditionele martinicocktail ook nog een scheutje droge vermout toevoegen.

Recept 2
Mosseltjes met tomatenbouillon en spek
Ingrediënten (voor 2 personen)
1 kg mosselen, gespoeld en schoongemaakt
100 g gerookt spek, in blokjes
2 sjalotten, fijngehakt
1 teentje knoflook, fijngehakt
500 g rode en gele kerstomaten
1 scheut witte wijn
1 snuf cayennepeper
1 tl honing
Peterselie voor de afwerking
Olijfolie
Zwarte peper van de molen & zout
Bereiding
1. Verwarm een scheutje olijfolie in een grote pan op een middelhoog vuur. Voeg de spekblokjes toe en bak in ongeveer 5 minuten krokant. Draai het vuur wat lager en doe de sjalotten en knoflook erbij, stoof terwijl je af en toe omroert in ongeveer 5 minuten glazig. Zet het vuur opnieuw hoger en voeg de tomaten toe, met een snuf peper en zout. Bak ongeveer 10 minuten tot de tomaten openbarsten.
2. Blus met de witte wijn en doe er de cayennepeper en honing bij. Plet de tomaten indien nodig met een houten spatel en laat alles nog enkele minuten inkoken.
3. Voeg de mosselen toe en roer af en toe om tot ze opengaan. Werk af met peterselie.

Recept 3
Geroosterde tomaat-mozzarella met basilicum
De klassieke tomaat-mozzarella op maat van minder mooie nazomerdagen. De warmte van de oven maakt de tomaten zoeter en tilt hun smaak naar ongekende hoogtes.
Ingrediënten (voor 4 personen)
1 kg kers- en/of pruimtomaten
Enkele takjes tijm, afgeritst
4 teentjes knoflook, gepeld en geplet
1 scheut balsamico of rodewijnazijn
4 bolletjes buffelmozzarella
De blaadjes van enkele takjes basilicum
Olijfolie
Zwarte peper van de molen & grof zeezout
Voor erbij: geroosterd brood
Bereiding
1. Verwarm de oven voor tot 180 °C. Snijd de pruimtomaten overlangs doormidden en leg ze samen met de kerstomaten in een ovenschaal. Besprenkel met een royale scheut olijfolie en doe de tijm en knoflook erbij. Breng op smaak met peper en zout.
2. Hussel de tomaten goed door elkaar zodat alle stukken bedekt zijn met een laagje olie. Leg de tomaten in een enkele laag en let erop dat de pruimtomaten met hun snijkant naar beneden liggen.
3. Bak ongeveer 45 minuten, tot de kerstomaten openbarsten en de pruimtomaten een goudbruin randje hebben. Haal uit de oven, besprenkel met een scheutje azijn en laat even afkoelen.
4. Breek de mozzarella in stukken en verdeel over de borden. Lepel er de warme tomaten en hun kookvocht over. Werk af met basilicum en wat extra peper en zout. Serveer met enkele sneden geroosterd brood.

Recept 4
Eenvoudige tomatentaart
Deze taart heeft wat weg van een quiche, maar wordt met minder room gemaakt (en een scheutje balsamico voor extra smaak) zodat je het effect krijgt van een omelet, ingepakt in een knapperig korstje.
Ingrediënten (voor 1 taart)
1 rol bladerdeeg
3 eieren
1 tl Provençaalse kruiden + wat extra voor de afwerking
1 teentje knoflook, geperst
1 flinke el zure room
1 el balsamico
75 g parmezaan, geraspt
8 tomaten, in plakjes
Bieslook voor de afwerking, fijngesneden
Zwarte peper van de molen & zout
Ook nodig: taartvorm + bakpapier
Bereiding
1. Verwarm de oven voor tot 200 °C. Bekleed de taartvorm met bakpapier en leg hierin het bladerdeeg. Prik met een vork enkele gaatjes in de bodem en bak 5 minuten in de oven. Bolt het deeg op, prik het dan door met een vork. Laat enkele minuten afkoelen.
2. Klop ondertussen de eieren los met de kruiden, knoflook, zure room en balsamico. Breng op smaak met peper en een snuf zout. Bestrooi de taartbodem met de geraspte kaas en giet er het eimengsel over uit.
3. Dep de plakjes tomaat zorgvuldig droog met keukenpapier en beleg de taart er dakpansgewijs mee. Strooi er nog wat extra Provençaalse kruiden en zwarte peper overheen. Zet ongeveer 20 minuten terug in de oven tot het ei gestold is. Werk af met fijngesneden bieslook. Je kunt de taart zowel warm als koud eten.

Bron: De Standaard – 12.09.2018

Einzelgänger

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik moet wel een heel slecht en eenzaam mens zijn, want ik heb noch familie, noch vrienden uit te nodigen op de trouw van mijn zoon. Een echte einzelgänger dus!
Vanmorgen besefte ik dat pas, want het was mij eigenlijk nog niet opgevallen.Dus wat je niet hebt, mis je ook niet? Neen, blijkbaar niet. De familie die familie was voor mij, die zijn allemaal overleden, en de rest is nooit familie geweest. Vrienden, heb ik één goede vriendin, die te ziek en oud is om naar het feest te komen, en voor het overige zijn alle mensen eigenlijk gelijk voor mij. Dus zo slecht ben ik dan ook weer niet.En eenzaam? Ook niet, vermits alle mensen  gelijk zijn, en de wereld overvol is van gelijke mensen. Ik woon namelijk niet op een eiland, al zou ik dat af en toe wel eens willen. Ook dit blog wordt trouw gelezen, geen enkel woord wordt blijkbaar overgeslagen, en vermits internet wereldwijd gaat, ben ik goed omringd.Ik geef wel toe, ik ben niet vlug content. Voor zowel familie als vrienden streef ik kwaliteit na, en vooraleer iemand een eretitel krijgt van mij, moet ik daarvan overtuigd zijn. In de loop der jaren en in de loop der ervaringen, heb ik denk ik wel, de nodige mensenkennis opgedaan.Bovendien, alles komt en gaat in je leven, zo ook mensen. En het zijn er een hele hoop geweest, die ik nog diep in het hart draag. Sommige verdienen het niet eens, als ik de pijn erbij reken, maar mijn hart is wijzer dan mijn verstand, en misschien ook wel vlugger content dan mijn verstand…Een paar definities van einzelgänger:

Einzelgänger
de einzelgänger zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [‘ɑjntsəlgɛŋər] Verbuigingen: einzelgänger|s (meerv.) iemand die graag zelfstandig handelt Voorbeeld: `Hij woont alleen, heeft geen vrienden en is een echte einzelgänger.`Synoniemen: ind…
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/einzelgänger

Einzelgänger
Een einzelgänger (naar het Duits, “alleenloper”) is iemand die bij voorkeur alleen is en zijn of haar eigen gang gaat. Vaak is dit geen keuze maar een karaktertrek. Een einzelgänger hoeft niet per definitie succesvol te zijn. Ook is het niet per se een keuze van de betrokken persoon. Het is een gedrag dat zowel in karakter besloten kan liggen,…..
Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Einzelgänger

Einzelgänger
1) Iemand die zich graag afzondert 2) Individualist 3) Solistisch persoon
Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/EINZELGÄNGER/1

Het gendersterretje

Geplaatst op door
Beantwoorden

Das Gender und das Ich

Yves Petry – Schrijver

Hoe het voelt als Duitse, Duitser of Duitserse te zijn geboren, zal ik wellicht nooit helemaal doorgronden, maar ik kan me wel iets voorstellen bij de controverse die momenteel bij onze oosterburen woedt over het zogenaamde gendersterretje (DS 5 juni). Sommigen willen dat via een officiële spellingcommissie laten erkennen als een teken dat het mogelijk zou moeten maken om bijvoorbeeld een woord als ‘Student*innen’ te fabriceren. Daarmee zouden dan in een klap niet alleen mannelijke en vrouwelijke studenten worden aangeduid, maar ook alle studerende personen die zich tot geen van beide geslachten willen bekennen, of tot allebei, of die zichzelf als een mengvorm van de twee beschouwen, in welke onderlinge verhouding dan ook. Kwestie van niemand buiten te sluiten uit de benoembare wereld.
https://www.taalbank.nl/2018/06/04/gendersterretje/
Een van de pro-argumenten in het bijzonder viel me op: het gebruik van het sterretje zou ons er bewust van maken ‘dat wij anderen altijd meteen door de lens van het geslacht man of vrouw waarnemen’. Dat trof me, omdat ik meende dat iedereen dat al lang wist. We doen dat per slot al vanaf de eerste dag van ons leven en het is een neiging die met de jaren zeker niet afneemt. Geen gendersterretje hoeft me daarvoor de ogen te openen.

Bovendien kunnen we naar mijn mening beter geen overdreven betekenis hechten, in positieve noch negatieve zin, aan die bijna reflexmatige categorisering van mensen naar hun geslacht. Die komt net als kleurenzien voort uit het lichaam en zorgt voor enige primaire oriëntatie. Maar uiteindelijk zegt het waarnemen van de kleur man of de kleur vrouw, hoe overrompelend dat soms ook kan zijn, weinig over het wezen van de ander.

In het diepst van onze zelfbeleving zijn we iets veel exotischer dan een man of een vrouw. Volgens Freud, bijvoorbeeld, een driftcentrale die geen tijd, taal of logica kent en zichzelf onsterfelijk waant. Volgens Plato het vermogen om de eeuwige waarheden te aanschouwen. Volgens Spinoza een deel van het kosmische geheel dat er met al zijn eindige krachten naar streeft net zo oneindig als het geheel te worden. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is al eens gezegd.

Sommige hedendaagse wetenschappers denken aan millennia van filosofische speculatiedrang een eind te kunnen maken met de bewering dat het ik maar een illusie is. Maar ook dat is niet meer dan filosofie – en zelfs van een tamelijk klungelige soort.
Over één ding zijn denkers en dichters aller tijden het eens: ons wezenlijke zelf gaat het woord te boven. Die ervaring hield tegelijk hun vuur en hun wanhoop gaande. Vandaar hun niet-aflatende worsteling om in de taal toch het stempel achter te laten van wat niet gezegd kan worden. Als het transgenders en andere grensgevallen tot troost kan zijn – we zijn allemaal in zekere mate buitengesloten uit het domein van het benoembare. Daar zal een spellingcommissie geen jota aan kunnen veranderen. Blijf jezelf een raadsel. Laat je niet vangen door een sterretje.

Bron: De Standaard – 5 juni 2018

Taal in de zorg

Geplaatst op door
Beantwoorden

“Ik ben uw ‘engelke’ niet”: Maria (91) wil einde van betutteling in woonzorgcentra
Bron: Radio 1 – Het Nieuwsblad

Het is een bekende kwaal in de ouderenzorg en iets waar al in de opleidingen tot verzorgende voor gewaarschuwd wordt: de betutteling van mensen die een heel leven zelfstandig geleefd hebben, maar in een woonzorgcentrum plots weer worden aangesproken alsof ze kleutertjes zijn. De 91-jarige Maria stoort zich er soms echt aan, en dat kwam ze vanochtend vertellen bij Karolien Debecker op Radio 1.

Een pleidooi tegen betutteling, daarvoor kwam de 91-jarige Maria Verschueren vanochtend speciaal naar de studio van ‘Bij Debecker’. “Schatteke, lieveke, engelke”, het waren allemaal manieren waarop Maria aangesproken werd toen Maria pas in het woonzorgcentrum woonde. “Dan kwamen ze mij vastpakken en kusten ze mij, en dat was ik niet gewoon. Ik ben uit de Antwerpse Kempen, en van een oudere generatie. Daar wordt niet gekust.”

Ze maakte haar ongemak met de betuttelende houding van het verzorgende personeel duidelijk, waarna de reacties toch gemengd waren. “Maar nu noemen ze me Maria of Mariake, en daar neem ik genoegen mee.” Het stopt niet bij hoe ze haar aanspreken, ook de vaak gebezigde verkleinwoordjes storen Maria enorm, zo vertelt ze zelf. “Ik vind dat zo kinderachtig!”

Maria geeft meteen ook goede raad aan ouderen die zelf voelen dat ze betutteld worden: “Het heeft misschien wel wat met de ouderen zelf te maken. Maar ik ben nooit bang geweest om van me af te bijten.” Gewoon zeggen dus, als je je eraan stoort, dat is de boodschap. “De verzorgers weten dat ze mij niet moeten betuttelen en ze spreken mij dan ook niet meer aan met ‘zoeteke’ en dergelijke. En daar ben ik blij om.”

Ook praktijklector verpleegkunde An Uyttendaele kwam aan het woord in de studio. Zij vertelde dat het inderdaad een vaak voorkomend probleem is in de woonzorgcentra, maar ook dat eraan gewerkt wordt. “Er wordt nu heel veel aandacht besteed aan professionele communicatie tijdens de opleiding en we hebben ook een grote groep vrijwilligers die de studenten bijleren over communiceren met de mensen die ze verzorgen.”

De wijsheid van een hippie

Geplaatst op door
Beantwoorden

De 7 levenswijsheden van Paulo Coelho: Diploma’s zijn de nieuwe adellijke titels: je hebt er hard voor gewerkt, maar uiteindelijk kun je er geen baan mee vinden
Maandag 10 september 2018 – Humo

Met ‘Hippie’ heeft de Braziliaanse schrijver Paulo Coelho (71) zijn meest autobiografische boek tot nog toe uit. De auteur wordt wereldwijd zowel geliefd als verguisd om zijn spirituele spreuken, en ook zijn nieuwe roman staat er vol mee. We selecteerden er zeven en legden die aan hem voor.

1. ‘Maak het simpel en je zult gelukkiger worden.’

Paulo Coelho «Ik draag de ideeën van de hippiecultuur in mijn hart. Maak je leven simpel, trek de natuur in, probeer gezond te eten en luister naar goede muziek. Het is geen rocket science. Maar de wereld gaat de andere kant op, daarom wilde ik dit boek schrijven. Iedereen weet wat er mis is en we moeten het kwaad bestrijden. Niet door een community op te richten, of iets te posten tegen het één of ander, want kwaad bestrijd je door een voorbeeld te stellen.

Kijk naar mijn geboorteland, Brazilië: daar is het heel ingewikkeld. De president is afgezet, met idiote argumenten, en nu is het een puinhoop. Dat leidt tot extremisme en zo komen er steeds meer rechtse politici. Toen ik daarover nadacht, wilde ik vertellen over hippies. Die volgden misschien niet de regels, maar ze hadden wel ethiek. Ik was er zelf ook één. We werden gehaat door de regering, maar dat kon ons niks schelen. Toentertijd wisten mensen niks over hippies. Ze dachten dat we alleen maar stoned waren, de liefde bedreven en naar vreselijke muziek luisterden, maar het was de beste periode van mijn leven.»

2. ‘Wie magie wil leren, dient te beginnen met om zich heen te kijken.’

Coelho «Tegenwoordig hechten mensen veel waarde aan diploma’s halen, maar diploma’s betekenen niets. Vroeger had je adellijke titels, was je de graaf van X of de hertog van Y. Diploma’s zijn de nieuwe adellijke titels; je hebt er hard voor gewerkt, maar aan het eind van het verhaal kun je geen baan vinden. Je kunt dus beter doen wat je graag wilt, want op een universiteit ga je niks leren. Je leert door te proberen, met vallen en opstaan. Levenservaring is veel belangrijker dan een diploma.»3. ‘Op reis leer je alles wat je voor de rest van je leven nodig hebt.’

Coelho «Als je reist, leer je dat je geen angst hoeft te hebben als je buiten je comfortzone komt. Je leert dat je erop kunt rekenen dat mensen je helpen. Je ouders zeggen misschien dat je niet met vreemden moet praten, maar vreemden hebben juist veel interessants te vertellen. Geniet van de reis en de ontmoetingen, denk niet na over het doel. Dat zijn voor mij de regels van een gezond leven.

Mijn reis naar Santiago de Compostela in 1986 was een keerpunt. Toen heb ik besloten dat als ik een schrijver wilde zijn, ik een boek moest schrijven. Terug in Brazilië heb ik een tijdschrift opgericht om over mijn reis te vertellen en zo is het begonnen.

‘Hippie’ speelt zich deels af in Amsterdam, waar ik in de jaren 70 een tijdje woonde. Ik hoor van vrienden dat de stad nu overvol is door alle toeristen. Ze vinden het vreselijk, ze zeggen dat er geen doorkomen meer aan is. Het liefst ga ik nooit terug naar plaatsen waaraan ik mooie herinneringen heb. Parijs, Machu Picchu, Amsterdam. Ik bewaar ze liever als schatten in mijn hart. Maar na de publicatie van ‘Veronika besluit te sterven’, in 1998, moest ik in Amsterdam zijn voor een televisie-interview. Ik vermeed de plekken die ik kende van vroeger, maar daar wilde die opnameploeg juist naartoe. We gingen naar het pand waar ik ooit een kamer huurde, maar dat was nu een chic hotel. Het was een ramp voor mij.

Ik ben klaar met reizen. Ik heb het heel mijn leven gedaan. Tegenwoordig ga ik naar het bos hier om de hoek en doe wat binnen een uur vanaf Genève te bereizen is. Ooit zal ik misschien weer reizen, maar nu niet. In Brazilië kom ik niet meer; ik heb er veertig jaar van mijn leven gewoond, dat is genoeg.»4. ‘Het enige doel van het leven is ons te bevrijden van wat we niet nodig hebben.’

 «We verzamelen allemaal spullen. Ik heb vrienden die heel veel auto’s hebben. Ze kunnen niet in al die auto’s tegelijk rijden, maar toch kopen ze telkens een nieuwe. We stoppen zoveel spullen in ons huis, maar er zit een grens aan. Bovendien kun je niets meenemen naar het volgende leven. Die ophoping geldt ook voor kennis. We denken dat als we maar veel kennis verzamelen en veel leren, we een enorm ontwikkeld persoon zullen zijn, maar dat is niet zo. Denk je dat je door lezen iets leert? Nee. En van leren word je ook niet wijzer. Wat heb je bijvoorbeeld aan een cursus vechtsport, als je op het moment dat het erop aankomt je instinct moet gebruiken, een deel van je brein dat niet over kennis gaat?

Ik slaag er redelijk in mezelf te bevrijden van wat ik niet nodig heb. Ik probeer niet te veel dingen te kopen. Ik draag altijd zwarte kleren, zodat ik niet hoef te kiezen. Ik heb een e-reader om boeken te lezen. Een grote boekenkast in huis dient alleen om op te scheppen. Als ik ze weleens zie bij mensen thuis denk ik: mijn god, wat proberen die mensen te bewijzen? Ze hebben toch geen tijd die boeken een tweede keer te lezen. Het is alleen maar om indruk te maken op het bezoek.»

5. ‘Voor mensen die drempels willen nemen, zijn deuren altijd open.’

«Het was mijn droom om schrijver te worden en zo de wereld te veranderen. Een megalomaan idee, dat niet gelukt is, natuurlijk. Als je jong bent, denk je dat je de wereld kunt veranderen. Het is me wel gelukt om mezelf te veranderen. Ik was heel lang een schrijver zonder boek. Ik besloot: ik kan mijn droom opgeven, of ik kan hem gaan waarmaken. Toen ik ‘De pelgrimstocht naar Santiago’ schreef, dacht ik dat niemand geïnteresseerd zou zijn in mijn reis. Het is onvoorstelbaar dat ik honderden miljoenen boeken heb verkocht.

Iedereen kan zijn leven veranderen. De meeste mensen vinden het eng en ze blijven liever veilig in hun comfortzone. Het is moeilijk om te luisteren naar wat je ziel je vertelt. Ik ben ook weleens bang, maar ik verstijf nooit van angst en ik ga door. Ik ben bijvoorbeeld altijd bang als ik een nieuw boek schrijf, omdat ik niet weet of het gaat lukken om goed onder woorden te brengen wat ik voel. Elke keer als ik een boek schrijf, ontdek ik een nieuwe Paulo.»

6. ‘Praat, maar probeer niemand te overtuigen.’

«Sociale media zijn een ramp geworden. Voor mij zijn ze een manier om contact te houden met mijn lezers, meer niet. Mensen worden fundamentalisten op sociale media. Ze gaan niet naar Facebook om iets nieuws te ontdekken, maar om gelijkgestemden te vinden. Ze lezen nooit de andere kant van het verhaal.

Ik zie hoe kinderen van vrienden op vakantie in het hotel blijven om online te kunnen zijn. Misschien hebben zij er plezier van, maar het is niks voor mij. Je zult van mij nooit een post zien waarin ik in een auto zit, of opschep over mijn appartement.»

7. ‘Ware liefde is een vraag zonder antwoord.’

Coelho «Wat moet ik daarover zeggen? Waarom hou ik van mijn vrouw? Ik weet het niet. En zij weet niet waarom ze van mij houdt. We moeten dat mysterie respecteren.» Paulo Coelho, ‘Hippie’, De Arbeiderspers

 

Balkonnetbeha

Geplaatst op door
Beantwoorden

Ik ben vanmorgen opgestaan en zonder echt wakker te zijn, had ik al een heel gedicht in mijn hoofd, en ik heb er geen woord moeten aan veranderen.
Soms vraag ik mij af of ik wel ooit écht slaap…

Creativiteit

Nergens
is het leven mooier
dan tussen twee werelden,
die van de zin
en die van de waanzin,
want daar ligt
de creativiteit.

Micheline Baetens – 11.09.2018

Ik heb zojuist een mooi woord ontdekt: een balkonnetbeha, ideaal voor bij een feestkleedje.

Mijn feestkleedje voor zaterdag hangt al klaar, maar dan zonder balkonnet, en verder ook zonder veel andere tralala. Ik wil mij vooral niet opgetut voelen, maar goed in mijn vel zitten.

David is zojuist met mij naar de optieker gereden, want ik was in de week op mijn bril gaan zitten, en die was lichtelijk uit de juiste vorm geraakt. Gelukkig is alles zonder extra kosten terug in orde gebracht.

Gisteren nog eens naar Isabelle, de mama van Audrey, gebeld om af te spreken voor zaterdagmorgen, en ze komt mij om kwart na tien halen. We rijden dan naar haar woning, waar Audrey samen met haar stiefvader wacht om in de nieuwe en versierde wagen van Eric te stappen, en zo naar het gemeentehuis te rijden.David die wordt opgepikt in de Kouterstraat, door zijn getuige, en die zal al in de trouwzaal zitten wachten op ons.

De papa en stiefmama van Audrey, die komen vrijdag met hun campingcar van Herstal naar Overijse, overnachten daarin, en zijn zo zeker dat ze om elf uur ook op het gemeentehuis zijn.

Er zal ongeveer een tachtig man aanwezig zijn, waaronder een tiental kinderen, en Runa, het dochtertje van Alwin, David’s jeugdvriend, zal de ringen dragen.
Neen, de zenuwen gieren nog niet door mijn lijf, maar het begint stilaan wel spannend te worden.