Foute ideeën over seks

Twaalf mythes over seks ontkracht
Bron: Sensoa
De Standaard – 14.09.2018
https://www.seksualiteit.be/

Volgens het expertisecentrum voor seksuele gezondheid Sensoa kampen heel wat Vlamingen met misvattingen over seksualiteit. En die staan een positieve beleving van seksualiteit in de weg, meent Sensoa. Met een nieuwe campagne wil het centrum die mythes nu ontkrachten.

‘Met deze campagne willen we een aantal veelvoorkomende misvattingen over seks ontkrachten’, licht Sensoa toe. ‘We sporen de algemene bevolking aan een “reality check” inzake seks te doen, zich te informeren en te toetsen in welke mate hun verwachtingen realistisch zijn.’

‘Seksuele gezondheid is meer dan enkel de afwezigheid van ziekte en het voorkomen van risico’s: het houdt ook mentaal en seksueel welzijn in en behandelt dus ook de aangename kanten van seksualiteit’, aldus Sensoa. ‘Net die seksmythes kunnen een gezonde en aangename beleving van seksualiteit in de weg staan. Seksuologen geven aan dat steeds meer koppels zich zorgen maken over onrealistische verwachtingen en nood hebben aan “normaliserende” boodschappen.’

Foute ideeën
De seksmythes impliceren volgens Sensoa vaak nog andere foute ideeën. Zo zou de mythe dat enkel seks met penetratie écht volwaardige seks is, niet enkel een impliciete norm opleggen voor de eigen seksualiteitsbeleving, maar ook voorbijgaan aan de verschillende manieren waarop mensen seks kunnen hebben. ‘Door deze mythe te weerleggen, kunnen we bijvoorbeeld het belang van intimiteit en voorspel benadrukken’, klinkt het.

‘We duiden ook dat homoseksuele mannen niet enkel anale seks hebben en dat lesbiennes niet bij uitstek seks hebben met vibrators en dildo’s. Ook voor ouderen en mensen met een beperking neemt penetratie een minder dominante plaats in. Voor jongeren kan het een tegenwicht bieden voor de genderstereotypen die vaak in porno opduiken: de penetrerende man als actieve partner, de vrouw als passieve ontvanger. Ten slotte geven we aan dat een fijn seksleven ook mogelijk is zonder penetratie, als je bijvoorbeeld pijn ervaart bij penetratie.’

Concreet wil Sensoa komaf maken met volgende mythes:

Veel seks is een teken van een goede relatie
De beste seks is spontane seks
Voor een orgasme moet de penis altijd in de vagina
Jongeren hebben steeds vroeger seks
Seks is iets voor jonge mensen
Zwanger worden is gewoon een kwestie van goed plannen
Met hiv kan je geen seks meer hebben
Enkel seks met penetratie is echte seks
Aan pijn bij het vrijen is niets te doen
Jongens zijn de jagers, meisjes de prooi
Het belangrijkste bij seks is dat de man klaarkomt
Iedereen heeft het voor zijn 20ste al eens gedaan

De weerlegging van één mythe heeft dus impact op heel diverse denkbeelden bij verschillende groepen. Op de campagnewebsite kunnen geïnteresseerden meer toelichting vinden bij de verschillende seksmythes.

Twijfelen



‘We zien dingen niet zoals ze zijn, we zien dingen zoals we zijn.” Socrates

Dat denk ik ook wel. Ieder kijkt met andere ogen. Met zijn en haar ogen. Dus zoiets als de werkelijkheid bestaat niet, en het grote gelijk ook niet, noch de waarheid?
Begin dan maar met aan alles te twijfelen, want met je zekerheden zal je niet ver lopen. Stop dus ook met ruzie maken en bevelen geven, van “zo moet het”, want misschien zie je dat wel allemaal verkeerd.Is dat geen grote opluchting, weten dat niets is was het lijkt? Alles kan dus nog alle kanten op, zowel wat je als negatief ervaart, als wat je nu als positief beschouwt.
En als je goed nadenkt, is dat toch zo. Want ik hou van regen en jij houdt van zon, en daar begint het al. Iets is maar zoals je het zelf bekijkt, maar dan ook maar alleen voor jou. Misschien hou ik morgen dan weer wel van de zon, omdat ik ondertussen dan weer een dag ouder ben, en meteen ook een dagje anders.


Mag dat dan van gedacht veranderen? Mensen die hun mening herzien, hun zekerheden opgeven, weten die eigenlijk wel wat ze willen, kan je die eigenlijk nog wel vertrouwen?
Niets zo gezond als twijfelen!  Gezond voor jezelf, voor je omgeving, en niets is zo creatief en boeiend als een zoekende geest die vandaag van de regen houdt, en morgen van de zon.
Bedankt Socrates, dat heb jij weer eens goed gezien! Ja toch?

Oudewijvenzomer

Vandaag begint het jaarlijkse Druivenfestival in Hoeilaart. De druiventeelt is het waar het dit weekend allemaal om draait in Hoeilaart, of tenminste zou moeten om draaien. Maar onze druiven zijn stilaan tot parels voor de zwijnen verworden, en het Druivenfestival nog enkel tot festival.http://carnetsdenormann.com/viticulteur-a-overijse/

https://www.druivenfestival.be/

Veel zal ik er niet van zien. Zeker is wel dat het zoals haast elk jaar goed weer zal zijn, en daar ben ik dan dit jaar extra blij om.Rond deze tijd is de grote zomer wel voorbij, en is het gedaan met de hoge temperaturen, maar we krijgen nog een nazomertje: de oudewijvenzomer.
De nazomer, oudewijvenzomer of Sint-Michielszomer – soms ook wel als Été Indien of Indian Summer aangeduid – is de periode van eind september tot half november waarin het nog zomerachtig weer kan zijn.
Oorspronkelijk komt het begrip uit de Noordse of Germaanse mythologie, waarin noodlotsgodinnen wevend of spinnend werden afgebeeld. Ze beeldden daarmee de menselijke levensdraden uit.
De term “oudewijven” is waarschijnlijk terug te voeren op een vrouwelijke watergeest met lange witte haren. Later werd het toegeschreven aan oude breiende vrouwen en aan veldspinnen die bij rustig nazomerweer lange draden spinnen.
Sint-Michielszomer, komt omdat het op 29 september eigenlijk de feestdag is van mijn heilige naamgenoot, die blijkbaar voor nog wat extra zomer zorgde en nog altijd zorgt.In elk geval, ik ben wel al terug beginnen breien, en spinnen die kom ik tegenwoordig ook elke dag tegen, en die spinnen zowel binnen als buiten inderdaad hun webben.  Buiten zijn ze prachtig, maar binnen zie ik die diertjes liever niet aan het werk, en is hen geen lang leven gegund. Ook spinnen moeten hun plaats kennen!

September

September 

De zomer is voorbij en het is niet erg.
Ik zag genoeg ganzen overvliegen,
de tuin stond vol bloemen,
er waren genoeg warme dagen
en er is genoeg gebeurd.
Ringen zijn aan vingers geschoven,
iemand viel van de trap, iemand brak
zijn ledematen, en er kwamen berichten
uit de wereld.
Deze zomer kan ik met
een gerust hart afsluiten naar de herfst,
regen en wind, vallende bladeren.
Een voorraad aan woorden, voornemens,
liggen naast nieuwe cd’s en boeken. Heerlijk,
de zomer duurde lang, was eeuwig, en is
voorbij en wij gaan vroeg naar bed zodat
nachten weer lang, ouderwets lang duren en zoet,
warmer dan de heetste zomerdag.
De ramen gaan dicht en muziek klinkt in mijn huis
en jij bent er. Jij bent er nu altijd.

Hannie Rouweler
Klopt bijna helemaal, toch wat de voorbije zomer betreft, en nu zaterdag worden ook nog ringen aan vingers geschoven.
Hoe de herfst zal worden, moeten we nog afwachten, maar zeker is dat de twee laatste zinnen van het gedicht, enkel een diepe wens zijn…

Het kan iedereen overkomen

‘Ook als postbode zou ik last gehad hebben van depressie’

De Standaard – 13.09.2019 – Simon Grymonprez

De scepsis over antidepressiva komt niet uit de lucht vallen. Minister Sven Gatz (Open VLD) maakte het mee. ‘Ik voelde weerstand tot het moment dat ik dacht: “Haal me hier uit!”’

Bart Kaëll ging hem voor, en ook partijgenoot Guy Vanhengel deed het: in Gert Late Night sprak minister van Cultuur en Jeugd Sven Gatz (Open VLD) openlijk over de oorzaken en behandeling van zijn depressie, die rond zijn dertigste levensjaar de kop opstak.

‘Het lucht op’, zegt Gatz aan De Standaard. ‘Ik vind het niet meer zwaar om erover te praten. In het verleden heb ik er hier en daar over verteld, maar ik vond het belangrijk mijn verhaal uit de doeken te doen in zo’n breed programma als Gert Late Night. Zo wilde ik aangeven dat het niet om een politiek, maar om een persoonlijk probleem gaat.’ De reacties zijn overweldigend, geeft de minister aan. ‘Veel commentaren zijn positief. Maar sommigen willen niet geregeerd worden door een minister met een depressie.’ (lacht)

‘Heel goed en noodzakelijk’, vindt Koen Demyttenaere, hoofd van de onderzoeksgroep Pyschiatrie aan de KU Leuven. ‘Zo’n openbare getuigenis van een publiek figuur heeft een ongelooflijk positief effect op mensen die met dergelijke problemen kampen. Dat effect is goed in de literatuur beschreven: het destigmatiseert.’ En ja, vindt Demyttenaere, ‘hoewel verminderd over de jaren heen, bestaat het stigma nog steeds. Er zijn nog altijd mensen die een depressie beschouwen als een gebrek aan karakter.’

Terug aan het stuur

In Gert Late Night vertelde Gatz ook over zijn weerstand tegen antidepressiva. ‘De eerste keer dat ze antidepressiva voorstelden, vond ik dat niet nodig’, zegt Gatz aan De Standaard. ‘Het zat tussen mijn oren.’ Demyttenaere herkent de weerstand tegen antidepressiva. ‘De meerderheid van de mensen wijst pillen eerst af. Bij mensen met een depressie staat ook maar een kleine minderheid van 20 tot 30 procent daarvoor open. Maar het wantrouwen bestaat ook tegenover psychotherapeutische behandelingen.’

Er bestaat een aantal hardnekkige vooroordelen tegenover pillen, die Demyttenaere grotendeels mythes noemt. ‘Blijf je wel in controle als je antidepressiva neemt? Word je niet door een substantie geleid die ook aspecten van je persoonlijkheid verandert? Werkt het niet verslavend? Word ik er afhankelijk van? Dat antidepressiva de problemen niet oplossen, hoor ik ook vaak. Daarin geef ik de mensen voor een stuk gelijk: ze lossen niet alles op. Depressie is altijd een mengeling van oorzaken: een biologische predispositie, persoonlijkheidskenmerken, ervaringen in je leven, enzovoort.

Geneesmiddelen lossen dat niet op, maar maken wel dat je “Terug aan het stuur” kunt zitten. Een depressie kruipt in je lichaam en beïnvloedt alle lichamelijke processen. Pillen stellen je in staat het heft terug in handen te nemen.’

Boeken lezen

Bij Sven Gatz duurde die weerstand meer dan tien jaar. ‘Op de duur voelde ik me zo slecht, was ik zo hard op zoek naar houvast dat ik pillen wou. Ik was radeloos. “Haal mij uit mijn depressie!’”, dacht ik. Gatz had pas bij de derde poging de juiste medicijnen te pakken. ‘Bij de eerste werd ik onrustig. Ik weet niet of dat door het medicijn of door de depressie kwam. De tweede maakte gewoon geen verschil. Bij de derde zat het goed. Niet elk medicijn is een wondermiddel.’

Volgens Demyttenaere zijn zes patiënten op de tien geholpen met het eerste voorgeschreven antidepressivum. Voor wie het niet werkt, zal de helft baat hebben bij het tweede voorgeschreven medicijn. Dat gaat zo door, maar de kans op een passend medicijn neemt wel met elke poging af. ‘Per slot van rekening valt dit te vergelijken met pillen voor een te hoge bloeddruk. Daar is het soms ook wat experimenteren.’

Demyttenaere zegt dat slechts een klein deel van de mensen niet met pillen kan worden geholpen. ‘Dat neemt niet weg dat antidepressiva – net als psychotherapie – wel vaak werkt.’

Pyschotherapie was uiteindelijk niets voor Gatz. Boeken lezen over het onderwerp wel. Dat de minister uiteindelijk toch voor antidepressiva koos, had te maken met het besef dat de depressie zich ook buiten de politiek zou hebben gemanifesteerd. ‘Politiek kan een trigger zijn door het publieke karakter van de stiel. Dat is dubbel, want we houden het ook in stand door zo actief te zijn op sociale media.

Maar het besef dat ik er ook last van zou hebben gehad als postbode of bakker, bood wel een nuchtere en rationele kijk.’

Een boek vol levenslessen

100% leven
Levenslessen van honderdplussers

Meer dan twintig honderdplussers, met ieder ruim een eeuw aan levenservaring, delen in dit boek hun levenslessen: “Nooit klagen, maar doorzetten en bezig blijven”, “Mensen accepteren zoals ze zijn” en “Als je teleurstellingen meemaakt, stop ze in een zakdoek en gooi ze weg.” Met liefde en respect zijn zij geïnterviewd door Yvonne Witter en geportretteerd door Claudia Kamergorodski.

“De samenstellers van dit boek hebben een goudader van levenswijsheid aangeboord. De verhalen, die afwisselend amuseren, ontroeren en inspireren, verdienen dan ook een brede lezerskring. Iedereen die zich bezighoudt met gezondheid, preventie, leefstijl en ouder worden kan deze levenslessen ter harte nemen.”
Jan van Oudheusden, zoon van een van de geïnterviewden

“Zanger Jules de Corte vroeg het zich al af: ‘Als je overmorgen oud bent …?’ We weten niet hoe het voor ons zal zijn, maar we krijgen een indruk van de diversiteit aan mogelijkheden in deze authentieke verhalen van honderdjarigen. Deze getuigenissen over betekenisvol oud worden geven troost en hoop zodat we blij kunnen zijn dat we steeds ouder worden.”
Joris Slaets, directeur Leyden Academy on Vitality and Ageing en hoogleraar ouderengeneeskunde RUG

Over de auteur
Als sociaal-gerontoloog richt auteur Yvonne Witter haar aandacht op de ouder wordende mens. Wonen, welzijn en zorg voor ouderen lopen als rode draad door haar carrière. Zij is adviseur bij Aedes-Actiz Kenniscentrum Wonen-Zorg en houdt zich op dit moment bezig met thema’s als dementie, eenzaamheid, burgerinitiatieven en innovaties in wonen.Door: Yvonne Witter
ISBN: 9789088508578
72 pagina’s | € 14,90
Hardcover | Full colour

 

Welkom bij de club!

Sven Gatz: ‘Mijn dokter zei: je hebt een depressie’

De Standaard – 13.09.2018

Vlaams minister van Cultuur, Jeugd, Media en Brussel Sven Gatz (Open VLD) praatte openhartig over zijn jarenlange gevecht tegen depressie in Gert Late Night. ‘Mijn stressmeter is kapot, maar met medicatie heb ik het onder controle’, aldus Gatz.

https://www.vier.be/video/gert-late-night/sven-gatz-praat-voor-het-eerst-over-zijn-depressie

Rond zijn dertigste kreeg Gatz plots te kampen met depressie. ‘Ik was net verkozen als parlementslid en nam alsmaar meer verantwoordelijkheden op mij’, zegt hij. Plots werd hij moe, en verloor hij interesse in dingen die hem na aan het hart lagen. ‘Je identiteit wordt ingekrompen, je bent maar half de persoon die je voorheen was. Mijn dokter zei me dan dat ik een depressie had. Hij spoorde me aan om medicatie te nemen.’
Eerst stond de minister weigerachtig tegenover pillen. ‘Ik ben toch niet zot, dacht ik. Maar na veel zoeken heb ik de juiste soort antidepressiva gevonden.’
Gatz legt uit dat zijn stressmeter kapot is. ‘Ik heb ermee leren leven. Ik neem een pilletje en mijn stressniveau blijft beter geregeld.’

Taboe

Dertig procent van de mensen krijgt te maken met depressie, maar volgens de minister heerst er nog steeds een groot taboe omtrent het onderwerp. Zelf heeft hij ook lang tegen zijn diagnose gevochten. ‘Ik wou het zonder medicatie kunnen. Maar rond mijn 44e heb ik mij bij mijn conditie neergelegd’, zegt Gatz.

Het is volgens Gatz beter om erover te praten. ‘Het onderwerp is nog taboe, mensen denken dat je een zwakkeling bent. Maar we kennen allemaal iemand die een depressie heeft gehad, of één zal krijgen’, aldus de minister.

 

Een maatje meer

Wat ik af en toe mis, is een maatje, iemand waar je eens bij kan uithuilen, of lachen om dezelfde situaties. Iemand die je eens plaagt en ook troost. Een nieuwe relatie hoeft niet per se, want daarvoor ben ik teveel gesteld geraakt op mijn onafhankelijkheid, maar een samenzweerder dat zou leuk zijn en iemand die je eens door elkaar schudt, of verontwaardigd is over dezelfde toestanden. Een maatje heeft juist dat meer wat een vriend niet is: een medestander, iemand die mee in het complot van je leven stapt. Iemand die je geen rozentuin belooft, maar kwaad durft zijn, en waarvan je toch weet, dat hij je nooit zal afwijzen, en steeds loyaal zal blijven.
Kort gezegd een maatje is een vriend, maar dan wel met een maatje meer.

Bijna was het gelukt, maar verliefdheid is blijkbaar niet genoeg om ook een duurzame band te ontwikkelen. Of misschien was verliefdheid er net teveel aan…Na wat er de laatste tijd allemaal gebeurd is, geloof ik er ook niet echt meer in. Ik ben het een beetje ontgroeid, denk ik, die hoop dat er nog ooit iemand een grote plaats in mijn leven gaat in nemen.

Misschien ben ik ook wel zodanig geëvolueerd dat mijn verwachtingen onrealistisch geworden zijn. Een sterk karakter schrikt ook veel mensen af, en ik ben inderdaad nogal recht voor de vuist. Een zachte, lieve vrouw, een heilige bijna, dat is wat mannen van mijn leeftijd willen, en daarvoor kom ik niet in aanmerking, dat is na een eerste kennismaking wellicht al wel heel duidelijk.

“Eigen schuld, dikke bult Micheline, je was maar beter een seut gebleven die de ene depressie na de andere kreeg, dan was je nu misschien van ’t straat!”Nu

Ik adem niet, ik zing.
zelfs als ik zucht, klinkt het
per ongeluk alsof ik
een paar noten neurie
die me vannacht, terwijl
ik sliep, zijn voorgezongen.
Het is alsof de lucht
mijn deken is en ik
mijn hoofd het liefst
te rusten leg op het kussen
van mijn longen, de plek
waar ik mijn hartslag hoor
in vierkwartsmaat:
dat ik besta, dat ik besta.

Bart Moeyaert

 

Vechtscheidingen

Hoe echtscheidingen kunnen ontsporen: “Hij had een klauwhamer vast. Of je geeft me nog een kans, of ik sla”

Het Nieuwsblad – Thierry Goeman – 12.09.2018

Het drama in Keerbergen, waar een jonge vader omkwam in de vlammen die hij zelf aanstak in het huis van zijn ex, is een zoveelste tragedie in de categorie ‘vechtscheidingen’. Die komen vaker voor dan we denken, zeggen experts. Voornaamste inzet: geld en de kinderen. Meestal blijft het bij pesterijen en verbaal geweld, maar af en toe escaleert het zoals bij Diana (37). “Hij had een klauwhamer vast en had gedronken. Of je geeft me nog een kans, brieste hij, of ik sla.”
Scheiden doet lijden, dat kan ook niet anders. Al slagen veel koppels erin om als volwassenen uit elkaar te gaan en alles netjes te regelen. Maar 1 keer op de 10 draait het uit op een vechtscheiding.“Meestal wanneer één van de twee beslist om de relatie stop te zetten. Omdat er iemand anders in het spel is bijvoorbeeld, en de andere partij op wraak zint. Miserie verzekerd”, klinkt het bij een Limburgs advocatenkantoor dat zo’n 200 echtscheidingen per jaar afhandelt.

“Zelfs al hebben ze elkaar graag gezien, en zelfs al hebben ze samen kinderen, dan nog kunnen mensen elkaar behoorlijk het bloed van onder de nagels pesten. Of erger”, klinkt het.

Diana (37) weet ervan mee te spreken. Zij was de driftbuien van haar man beu en leerde iemand anders kennen. “Toen ik mijn ex verteld had dat ik bij hem wegging, dreigde hij me enkele dagen later de kop in te slaan. Gelukkig kwam mijn zoontje binnen en is hij vertrokken. Maar het heeft echt niet veel gescheeld. Maandenlang heb ik met de daver op het lijf gelopen. Hij negeerde zelfs het verbod dat de rechter hem oplegde om in mijn straat of de omgeving van mijn werk te komen. Hij moest en hij zou me krijgen. De politie heeft hier vaak gestaan. Dat heeft geduurd tot hij een nieuwe vriendin had.”

Pesterijen tot fysiek geweld

“De perfecte scheiding bestaat niet. Anders zouden mensen niet uit elkaar gaan”, zegt een echtscheidingsrechter aan de Brusselse balie. “Sommigen mensen handelen alles als volwassenen af, met wederzijds respect voor elkaar. Soms verschijnen hier koppels van wie je denkt: waarom gaan die nu uit elkaar. Helaas zijn er ook andere gevallen. Met pesterijen, maar ook zwaar fysiek geweld.”

Het drama in Keerbergen, dinsdag, was al het zoveelste dit jaar in het kader van een echtscheiding. In maart stak een 67-jarige man zijn ex dood, op de stoep van de rechtbank in Veurne. De echtscheidingspapieren waren net ondertekend. Vorige week nog doodde een man uit Lanaken zijn 55-jarige partner. De marktkraamster wilde scheiden en had al iets gehuurd. Dat deed bij haar partner de stoppen doorslaan.
“Als ik ze niet kan krijgen, dan niemand”, is vaak de achterliggende oorzaak van dergelijk blind geweld, zeggen advocaten.

“Gelukkig blijven zulke zware feiten de uitzondering”, zegt Dimitri Mortelmans. Hij is hoogleraar aan de Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen van de Universiteit Antwerpen en deed onderzoek naar echtscheidingen.

Doosje Kleenex op bureau

“In België scheiden jaarlijks 24.000 tot 25.000 koppels. Tien procent daarvan zijn vechtscheidingen. Pesterijen, eindeloze discussies, stalking, en noem maar op. Soms ook geweld. Maar partners die elkaar ombrengen, dat blijft gelukkig uitzonderlijk”, zegt de Leuvense prof.

Een Antwerpse echtscheidingsadvocaat die net als zijn collega’s enkel anoniem wenst te getuigen maakte al van alles mee en weet dat mensen die sterke emoties voelen, erg verschillend kunnen reageren.

“Ik heb op mijn bureau altijd een doosje Kleenex staan. Ja, hier vloeien vaak tranen. En een zeer zeldzame keer ook bloed. Ooit zat hier een koppel voor mij zo hard te ruziën en elkaar te verwijten dat hij plots uithaalde naar zijn vrouw. Zij wilde alleen komen, hij stond erop om mee te komen, want ‘ze vertelde toch alleen maar leugens’. Het gesprek begon vrij normaal over het bezoekrecht voor de kinderen. Maar toen we over geld begonnen, sloeg de sfeer om en begon hij wit weg te trekken van woede. Zij was van rijke komaf en verbaal sterk, hij was een beetje een sukkelaar. Toen hij besefte dat hij het financieel met een pak minder zou moeten doen – gezien de hoge alimentatie die zij eiste – sloegen de stoppen compleet door en gebruikte hij zijn vuisten. Pas nadien besefte hij dat die gekloven lip hem duur zou komen te staan.”

Hoe zorg je ervoor dat een echtscheiding geen vechtscheiding wordt

Geen enkele echtscheiding is vergelijkbaar met een andere. Maar hoe zorg je er nu voor dat een scheiding geen open oorlog wordt? En waar kan je terecht als je er met je partner alleen niet uitgeraakt?

Hoogleraar Dimitri Mortelmans van de Universiteit Antwerpen deed onderzoek naar echtscheidingen en schat dat tien procent van alle scheidingen echte vechtscheidingen zijn. Daarnaast zijn er nog een pak koppels die het elkaar niet gemakkelijk maken door elkaar op allerlei manieren te pesten. En dan zijn er de scheidingen die totaal uit de hand lopen, zoals die in Keerbergen. “Gelukkig komen die maar zelden voor”, zegt Mortelmans.

Waar kunnen mensen die gaan scheiden terecht wanneer ze er zelf niet uitgeraken?
Meer en meer mensen vinden de weg naar echtscheidingsbemiddelaars die koppels begeleiden doorheen het vaak moeilijke en emotionele traject. Onder meer de Centra voor Algemeen Welzijn (CAW) beschikken over een lijst met bemiddelaars waar je terechtkan. Meestal als koppel.

Wat doet een bemiddelaar?

“We bekijken eerst of de relatie nog te redden valt. Is dat niet zo, begeleiden we hen om alles zo correct en sereen mogelijk af te handelen”, zegt echtscheidingsbemiddelaar Isabelle Philips-Decramer uit het West-Vlaamse Damme. “We helpen bij praktische regelingen en bemiddelen bij de regeling voor de kinderen. Vooral moeders hebben het vaak moeilijk met het idee dat ze hun kinderen niet altijd meer bij zich zullen hebben. We kijken met hen hoe zij toch – of wat zij nodig hebben om – de vader de kans kunnen geven zijn vaderrol op te nemen. We gaan ook na of beide partijen voldoende omringd zijn, ondersteuning hebben, bij iemand terechtkunnen. Want dat is heel belangrijk in zo’n scheidingsproces. En we proberen vooral te vermijden dat alles escaleert tot een vechtscheiding.”

Wat als het toch niet lukt om de scheiding op een serene wijze af te handelen?

Dan kan de rechter tussenkomen en tijdelijke maatregelen nemen, voor de kinderen bijvoorbeeld. In afwachting van een definitieve regeling.

En wat als je partner je begint lastig te vallen en te stalken?

“Dan raden wij aan om een klacht in te dienen bij de lokale politie. Als uw partner u bijvoorbeeld stalkt, kan de rechter hem verbieden om nog in een bepaalde straal rond uw woning en/of werkplaats te komen. Doet hij dat toch, kan hij worden opgepakt”, klinkt het bij de politie van Gent.

Kan één van de partners een echtscheiding weigeren?

“Vroeger wel, maar die tijd is voorbij. In België kan je een echtscheiding eenzijdig aanvragen. Je partner zal na een tijdje wel moeten aanvaarden dat het voorbij is. Hij of zij zal zichzelf niet kunnen blijven wijsmaken dat het misschien nog goed komt”, zegt professor Mortelmans.

Zijn mannen vaker de oorzaak van een vechtscheiding dan vrouwen?

“Vrouwen nemen vaker het initiatief om te scheiden. Wanneer ze er hun man dan mee confronteren hebben ze zelf in hun hoofd doorgaans al afscheid genomen. Voor mannen komt dat vaak plots. En dat zorgt wel eens voor heftige emoties”, zegt Mortelmans.

Waar gaan de meeste discussies over bij een scheiding?

“Geld en kinderen. Hoeveel moet de ene betalen aan de andere? En wie krijgt wanneer de kinderen? Iedereen probeert het onderste uit de kan te halen en gebruikt daar alle middelen voor. Vooral het onrechtvaardigheidsgevoel maakt mensen boos. Als ze het gevoel hebben dat hen onrecht wordt aangedaan. Als de rechter daar, op basis van de elementen waarover hij beschikt, in meegaat, kan dat mensen op het randje brengen en kan het potje weleens overkoken”, zegt de Antwerps prof.