Elke viroloog schijnt wat anders te weten over corona en het ene bericht is al positiever of negatiever dan het andere. Het ene virus is blijkbaar het andere niet.

Ik hou het op viroloog Steven Van Gucht om geïnformeerd te geraken en ik denk dat ik een hele goede keuze heb gemaakt.

462 nieuwe gevallen, 16 overlijdens afgelopen 24 uur

De afgelopen 24 uur zijn er 462 nieuwe gevallen van corona vastgesteld in de Belgische laboratoria. 302 hiervan komen uit Vlaanderen, 90 uit Wallonië, 43 uit Brussel en 27 van onbekende oorsprong. Dat brengt het totale aantal coronapatiënten in ons land op 2.257.
De afgelopen 24 uur hebben 16 mensen het leven gelaten ten gevolge van covid-19 in ons land. Dat brengt het totale dodentol in België op 37.
De afgelopen 24 uur werden 203 patiënten met ziekteverschijnselen van het nieuwe coronavirus opgenomen in het ziekenhuis. 164 onder hen verblijven op de afdeling intensieve zorgen en 114 worden beademd. Dat brengt het totale aantal ziekenhuisopnames op 837, intussen hebben ook al 204 personen het ziekenhuis mogen verlaten.
“We hebben een capaciteit van 1.900 bedden op intensieve zorg, met beademingstoestellen. Er is geen tekort aan bedden, we kunnen dit aan”, benadrukte viroloog Steven Van Gucht nog.

Bovendien stuurde David mij deze zeer betrouwbare link door:

https://epidemio.wiv-isp.be/ID/Pages/2019-nCoV_epidemiological_situation.aspx?fbclid=IwAR2u7l0Fw9snXnnQXvdwCyqWGbDn09SAK8JzYQcdMNrb1wBOmnLBgkH-kyQ

Zoals bij alles wordt er hele wat show en vluchtig sentiment verkocht tijdens deze crisis –  zoals in de handen klappen of een wit laken buiten hangen als steunbetuiging voor iedereen die zorgt en verzorgt – en krijg ook ik de ene steunbetuiging na de andere, die ik met het nodige korreltje zout neem…

Want ik zit nu al meer dan negen jaar alleen en veelal thuis geïsoleerd wegens geen vervoer. Dus mij hoeft niemand na al die tijd sterkte te wensen, is niet nodig, ben al lang aangepast! En dat had men dan bovendien al wel veel eerder kunnen doen. Misschien iets voor na corona.

Wie niet geleerd heeft om goed voor zichzelf te zorgen, heeft het nu veel moeilijker.

Huidhonger

Hunkeren
Naar een knuffel
En een zoen,
Die je niet
In de rekken vindt
En niet kan
Hamsteren.

Dat is dus
Niet te stillen
Huidhonger.

Micheline Baetens – 18.03.2020

(Met dank aan corona voor de inspiratie.)

Als men aan mijn vrijheid komt word ik pissig, en blijkbaar zit er dat de komende dagen dik in! En kom mij nu niet zeggen dat niemand er iets kan aan doen of schuld aan heeft, want dat geloof ik niet.

Als je al dat gesjoemel, valse politieke spelletjes en frappant leugenachtig gekonkelfoes leest, zijn er véél schuldigen. En niet alleen het volk dat ongedisciplineerd en egoïstisch is, maar wel degelijk zij die het goede voorbeeld zouden moeten gegeven.

https://businessam.be/hoe-verraad-en-bedrog-de-regering-wilmes-een-tweede-leven-gaf/?utm_source=newsletter&fbclid=IwAR2XN9_AvcqVF-OPjpXYmO4-AsAAGzimK55oaFQFXdiR3DnIsFnrFSYNZyY

Tot nu toe was de toestand voor mij dragelijk, maar zoals ik al zei, als men aan mijn vrijheid komt, zal men mij wel eerst ervan moeten overtuigen dat het de moeite waard is!

https://businessam.be/belgie-op-weg-naar-volledige-lockdown/?fbclid=IwAR2gp18gEcjLeQaysaQ7HeLu-_qlLLvHEIgjBufFfXGkzVBr4wjH6X6iDX0

Het ergste aan deze hele situatie is dat ik mijn kleinzoon moet missen, want om besmetting te voorkomen komt hij beter niet op bezoek. En op een maand tijd verandert zo’n baby van zes maanden geweldig! Gelukkig zijn er de foto’s en de video’s die David mij doorstuurt. Maar je wil die lieverd natuurlijk ook kunnen knuffelen en verwennen!

Komt er binnen een paar dagen een lockdown? Waarschijnlijk wel, want de arogantie en het ego van sommingen is zo groot dat ze alle maatregelen om besmetting tegen te gaan blijven negeren, en daar wordt iedereen slachtoffer van.

https://www.hln.be/nieuws/buitenland/hoe-zou-een-lockdown-eruitzien-dit-zijn-de-maatregelen-in-andere-landen~a56c9b09/?utm_campaign=newsletter&utm_medium=email&utm_userid=&utm_source=hln&utm_content=daily&ctm_ctid=a57e40ae9feefc6f3d4cf29b9a49158e

Vanaf vandaag zijn er drastische algemene maatregelen van kracht om besmetting door het coronavirus tegen te gaan. Zo onder meer moeten cafés en restaurants drie weken sluiten en zijn alle evenementen afgelast.

We gaan dus kunnen besparen op al die uitjes en etentjes! We kopen een spel kaarten, nodigen een paar mensen uit, drinken een glaasje en eten een hapje, en we maken haast gratis plezier en gezelligheid.

Of we leren een nieuwe hobby: haken, breien, tekenen, schilderen, tuinieren, koken, schrijven, fotograferen, een taal,… Alles is mogelijk, zelfs zonder je kot uit te komen, of door een paar mensen uit te nodigen. En er is en blijft internet en telefoon voor een leuke babbel, en veel opzoekwerk.

Het enige wat niet mag is knuffelen en zoenen, maar ook daar vinden we wel iets op En er zijn nog altijd onze huisdieren!

Doordat ik al jaren geen vervoer heb en dus haast het huis niet uit kan is deze toestand geen drastische aanpassing voor mij. Ik ben al een geroutineerde en creatieve plantrekker in tijden van corona!

Dit wordt nu eens échte zelfzorg en zorgen voor elkaar. Voor velen een nieuwe uitdaging! Succes ermee!!!

Elke gewone mens kan een mens met psychische problemen helpen, gewoon door er te zijn en te luisteren.

Ondanks alle sociale gaat niets boven persoonlijke aanwezigheid: de lichaamstaal, elkaar in de ogen kunnen kijken, een handdruk… Want daarmee kan je veel meer uitdrukken dan een chat, en voel je ook meteen hoe de ander zich voelt en of hij/zij al dan niet oprecht en eerlijk is.

We dreigen die kunst om deze signalen te kunnen opvangen en lezen, echter wel te verleren. Nochtans is het enkel dit wat een goede psychiater doet! En die zou heel wat minder werk hebben als we als gewone mensen dat zelf toepassen onder elkaar.

Gewoon luisteren, met al de aandacht en empathie die je bezit, en zo weinig mogelijk zeggen en aanraden. Want andermans problemen proberen op te lossen daar begin je beter niet aan. Geef die persoon genoeg krediet en zelfvertrouwen om daar zelf in de slagen, want hij of zij weet het best wat bij hem of haar situatie past.

Je kan enkel helpen met een paar praktische zaken aan te brengen, zoals een adres, een boek, een contact met o.a. professionele hulp, of nog praktischer, met een tas koffie of een kom soep, boodschappen doen, en misschien zelfs eens koken voor wie daar behoefte aan heeft. Ik zou daar in elk geval al heel content mee zijn.

Er zijn voor elkaar, en dat van elkaar ook weten, is écht een wondermiddel voor wie het eventjes niet meer ziet zitten!

Als je nergens kwaad inziet, durf je ook veel meer. Men noemt je dan misschien wel, vrank, vrijpostig of nog erger vulgair en stout, maar het tegendeel is waar.

Een oprechte ziel draait niet rond de pot, manipuleert niet, of kwetst en beledigt niet met opzet. Dat is eerder het probleem in het hoofd van de andere, die niet eerlijk durft te zijn tegenover zichzelf en zich niet kwetsbaar durft opstellen.

De waarheid wordt verdrongen en verwrongen, en in tijden van fakenieuws dient al wat gezegd en geschreven wordt met een flinke korrel zout te worden genomen.

Mijn moeder zei dikwijls: “Ons Micheline die kan haar eigen kwaad niet zwijgen.” Alsof ik ook kwaad zou doen (hm!). Toch wel hoor, maar zwijgen is niet liegen en je beter voordoen dan je bent.

Natuurlijk heb ik net als iedereen persoonlijke belevenissen die ik maar liever niet vertel, omdat ze zo buitengewoon en misschien zelfs choquerend zijn, zeker voor de buitenwereld. Bovendien zijn daar vaak ook andere mensen bij betrokken en ik wil niemand bewust in verlegenheid brengen of pijn doen.

Wees ook kieskeurig aan wie je wat verteld. Een open geest kan meer verdragen dan wie met oogkleppen leeft. En als iets niet mag voorverteld worden, zorg dan dat je degene die het te horen krijgt te vertrouwen is. Of vertel het je psychiater!

Geheimen ja, maar liegen neen, dat is niet aan mij besteed, daar ben ik heel eerlijk en oprecht in.

Negen jaar geleden, in februari 2011, is mijn man overleden aan een longontsteking, die begonnen is met een banale verkoudheid.
Eerder onverwacht ondanks het feit dat hij een risicopatiënt was, zoals nu bij het coronavirus. Ook zijn vriend overleed die maand aan hetzelfde en ook hij was een risicopatiënt.
Mij maken ze dus niet bang met al het onheilsnieuws dat op ons afkomt, want veel verschil zie ik niet met wat mijn man en zijn vriend overkomen is.
Ik weet niet wat hier allemaal achter zit, als er al iets achter zit, maar het gezond verstand lijkt mij in elk geval serieus zoek!

‘Waarom krijgen andere mogelijke aspecten van de corona-epidemie nauwelijks aandacht?‘

Knack – 20.02.2020

Jos Vranckx
journalist en auteur

Het viel gezondheidsjournalist Jos Vranckx de voorbije weken op dat de media zich blindstaren op de ‘geheimzinnige’ boosdoener van Covid-19, namelijk het virus zelf. Er zijn echter mogelijk nog meer onderliggende oorzaken waar amper iets wordt aan gedaan, meent hij.

Luchtvervuiling in Wuhan © reuters

Het corona-alarmisme illustreerde eens te meer een voorbijgestreefde manier van denken over gezondheidszorg, die nog steeds de media en de populaire mentaliteit beheerst. Zeker ook omdat ze zo logisch lijkt: één oorzaak (het virus) – één gevolg (de ziekte: koorts, vermoeidheid, droge hoest…. ).

In werkelijkheid spelen ook andere factoren een rol in combinatie met elkaar.

Mediacircus

Media en mediaconsumenten kicken op rampberichten, dat is bekend. Van bij de eerste signalen over de epidemie pakten de media uit met alarmerende cijfers op een dramatiserende toon. Telkens opnieuw: al zoveel besmettingen, al zoveel doden… Vaak ook werd de term ‘coronavirus’ voorafgegaan door het epitheton ‘dodelijk’.

Dag na dag steeg de dramatiek met de stijging van het aantal besmettingen. Waarbij niemand op het idee kwam om deze cijfers af te wegen tegenover die van de ‘normale’ besmettingen en sterfgevallen als gevolg van de ‘gewone’ griep en ‘gewone’ longontstekingen.

De recente plotse stijging van het aantal vermeende besmettingen op basis van CT-scans van de longen, heeft tot gevolg dat ook gewone longinfecties aan Covid-19 worden gelinkt.

De Vlaamse virologen Marc van Ranst en vooral Herman Goossens stelden zich in hun commentaren wél vragen over de betrouwbaarheid van de statistieken en namen afstand van alarmisme.

Vooral omdat het aantal dodelijke slachtoffers uiteindelijk beperkt blijft (slechts 1% van de besmette personen, volgens professor Goossens), vier keer minder dan bij de SARS-epidemie. En dat overlijden hoofdzakelijk mensen treft met een verzwakte immuniteit, ouderdom en/of onderliggende ziekte. Zoals het geval was bij het eerste Europese slachtoffer, een 80-jarige man in Frankrijk rond wie zich een gigantisch mediacircus afspeelde.

Onnodige paniek

Tot dusver heeft het nieuwe coronavirus een 2000-tal dodelijke slachtoffers geëist, volgens de Chinese bronnen. Indrukwekkend, inderdaad, maar ‘gewone’ longinfecties maken per jaar rond de 300.000 slachtoffers in China, lang voordat er sprake was van een coronavirus. Wereldwijd veroorzaakt de gewone griep tussen de 250.000 en 500.000 overlijdens per jaar – in België 1.200 in 2018. Toch is dat voor niemand een reden tot paniek.

Niet alle besmette personen krijgen de symptomen, en niet alle symptomen zijn de schuld van het virus. Net zoals met gewone griep het geval is: veel mensen zijn besmet zonder dat ze ziek worden (asymptomatisch). Volgens een grootschalige studie in Groot-Brittannië blijft driekwart van de seizoensgriep onopgemerkt en niet-gediagnosticeerd. Echte zieken zijn dus maar het topje van de ijsberg. Het omgekeerde kan ook: griepsymptomen vertonen zonder dat je het virus in je lijf hebt. Datzelfde geldt ook voor het Covid-19-verhaal.

Al die min of meer genuanceerde standpunten vallen in het niet tegenover de overkill aan analyses over het virus en wat er ons nog te wachten kan staan, zoals een wereldwijde, dodelijke pandemie. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) blijft daarvoor waarschuwen. Waarbij telkens weer wordt verwezen naar de Spaanse griep van 1918 met miljoenen doden wereldwijd – bij een bevolking die verzwakt, ondervoed en soms vergiftigd was als gevolg van de oorlog.

Een mogelijke herhaling van dat scenario leidde in 2010 tot paniek over de Mexicaanse griep. De Nederlandse regering kocht 34 miljoen vaccins aan, die al snel overbodig bleken.

Ecologische aspecten

Met al die fascinatie voor het nieuwe, geheimzinnige virus zag je nauwelijks aandacht voor mogelijke andere factoren waardoor de epidemie zich heeft kunnen ontwikkelen in Wuhan, een dichtbevolkte industriestad met meer dan 11 miljoen inwoners.

Grijze woontorens en weinig groen. Luchtvervuiling is in veel Chinese steden, waaronder Peking, een gigantisch probleem, maar Wuhan scoort volgens waarnemers het slechtst met veel chemische luchtvervuiling en geregeld gele smog. Vorig jaar waren er heel wat straatprotesten. Kinderen lopen er al langer rond met mondkapjes.
Zo’n chronische blootstelling aan slechte lucht met veel fijn stof vormt uiteraard een broeihaard voor longinfecties. Reken daarbij nog de problemen met voedselveiligheid, gebrekkige sanitaire en hygiënische voorzieningen, antibiotica-resistentie… Al deze factoren spelen ongetwijfeld – naast de virus-uitbraak – een rol om de explosie van infecties te verklaren. Uit onderzoek blijkt telkens weer dat voor de immuniteit van de mens verbondenheid met de natuur van groot belang is. Het omgekeerde – een quasi totaal gebrek aan vrije natuur – kan dus de natuurlijke weerstand tegen virussen en bacteriën aantasten.

Stress

Last but not least is er de psychologie. Blootstelling aan langdurige, stresserende leefomstandigheden maken mensen vatbaarder voor infecties. Angst werkt bovendien aanstekelijk. Dat mensen liever in alarmerende dan in geruststellende boodschappen geloven, heeft de evolutiebiologie in ons ‘geprogrammeerd’ als een vorm van zelfbescherming tegen mogelijke gevaren. Maar het is niet aangepast aan onze tijd. Het nocebo-effect – de verwachting dat iets slecht afloopt, – verhoogt de kans op ziekte (het omgekeerde van placebo) . Mensen – en zeker Chinezen – zijn sociale wezens, die hun gedrag en denkpatronen spiegelen aan elkaar via de spiegelneuronen in het brein. Zo krijg je selffulfilling-prophecy.

De eerste minister van Cambodja had dus zeker een punt toen hij bij de verwelkoming van de onfortuinlijke passagiers van het Nederlandse cruiseschip Westerdam opmerkte: ‘Het grootste gevaar van het coronavirus is de angst’.

Fake news

Die angst vindt natuurlijk een uitlaatklep in al het fake news en de apocalyptische scenario’s die in de (sociale) media de ronde doen. Het meeste weerklank krijgt het verhaal dat de epidemie veroorzaakt is door een nieuw menselijk virus, mogelijk ‘bewapend’ door een bacterie (van een aap, paard, slang, vleermuis…). Het virus zou ontsnapt zijn uit labo’s in Wuhan die zich bezighouden met biologische oorlogsvoering.
Zulke bio-wapens op basis van genetische recombinatie of door bacteriën besmette virussen (bacteriofagen) levert stof voor spannende griezelverhalen en huiveringwekkende science fiction. In werkelijkheid is bio-engeneering voor militaire doeleinden een hopeloze zaak vanwege de oncontroleerbaarheid en onvoorspelbaarheid van het effect. De ‘uitvinding’ kan zich dus tegen de eigen bevolking keren. Zoals uit de geschiedenis blijkt, bijvoorbeeld in 1939 bij een biologisch offensief van Japan in Mantsjoerije, waarvan duizenden eigen soldaten het slachtoffer werden.

Heel wat waarnemers beginnen zich vragen te stellen of de draconische maatregelen – 50 miljoen mensen in een lockdown, 750 miljoen – meer dan de helft van alle Chinezen – met een beperkte bewegingsvrijheid – wel in verhouding staan tot de ernst van de epidemie en het reële besmettingsgevaar. Het begint erop te lijken dat voor de Chinese machthebbers de Coronatoestand een handig excuus is om de bevolking nog meer in het gareel te krijgen en protesten de kop in te drukken, onder meer door de vervanging van de lokale gezagdragers.

Iedereen rekent nu op het vaccin waar diverse labo’s intens aan werken, terecht, maar die kunnen nooit een oplossing zijn als aan de onderliggende factoren amper iets wordt gedaan.

Covid-19 zal wellicht verdwijnen, maar andere ziektekiemen maken hun opwachting.

Jos Vranckx

David is begonnen met het verzorgen van zijn druivelaars, en de wintersnoei is het eerste werkje dat moest gedaan worden:  het terugsnoeien van de vruchttakken op hun twee ogen. Het snoeihout wordt gehouden voor de eerste zomerse barbecues, om extra aroma te geven aan het vlees.

Vanaf dit jaar zal hij ons ook kunnen verwennen met zelfgekweekte perziken, want hij heeft ook een perzikboom toegewezen gekregen in één van de serres op Solheide in Overijse.

Elke donderdag komt hij mee met de papa, en terwijl die de klusjes opknapt die ik niet gedaan krijg, slaapt hij en spelen we samen. En deze week waren er al vroege paasklokken gepasseerd!

Pijnlijk om naar te kijken, maar toch blij omdat het eindelijk getoond wordt, en kindermishandeling niet alleen seksueel misbruik en klop krijgen is, maar dat je als  kind ook emotioneel verwaarloosd kan worden, misbruikt en misleid,  belogen en bedrogen, gemanipuleerd en vernederd, tot je zodanig je best gaat doen, dat je jezelf verliest, en alle agressie die je voelt zich tegen jezelf gaat keren.

Symbolisch bijna dat dit uitgezonden wordt op mijn 71ste verjaardag…

Mijn geluk stopte toen ik 6 jaar oud was en bij mijn grootmoeder weggehaald werd, en definitief bij mijn ouders moest gaan wonen.

Gelukkig waren er die eerste zes jaar, zodat ik na verloop van tijd (veel tijd) de schade kon herstellen en beperken, en vooral niet doorgegeven heb.

“Je ouders zitten dieper in jou, dan om het even welke partner.” zei één van de slachtoffers.

Misschien is zelf kinderen krijgen, de enige manier en ervaring om daarvan enigszins verlost te geraken…

‘Als je eens wist’ is een stomp in je maag én een slag in je gezicht
De Standaard – Valerie Droeven – 11.02.2020

Spelen in het bos. Zo hoog mogelijk in de bomen klimmen. Schaatsen op de bevroren vijver. Kampen bouwen, er ’s middags stiekem je boterhammen opeten. Door het veld hollen. Paardenbloemen plukken en de pluisjes wegblazen. Op je zij over gras rollen, helemaal tot achterin de tuin. De geur van dat gras. Zaterdagmiddagen op de jeugdbeweging met je laarzen in de modder ploeteren. De geur van die modder. En de zon, veel zon. Die leek altijd te schijnen. Als ze langzaam onderging, en de hemel oranje-rood-paars kleurde, was het tijd om te gaan slapen. Het zijn maar enkele associaties die mensen zoals ik maken als ze terugdenken aan hun kindertijd.

Dirk (50) herinnert zich de dag dat zijn geluk stopte. ‘Daarna is er niets meer bergop gegaan’, vertelt hij in de eerste aflevering van de driedelige documentairereeks Als je eens wist. Na die dag lag hij elke zondagochtend in zijn bed te luisteren naar hoe zijn stiefvader opstond, naar de woonkamer liep en een koffie maakte. Hij herinnert zich nog het geklingel van het lepeltje in de tas zodra de koffie opgedronken was. En het klikken van de deur – het was een klikdeur. ‘En dan komt hij binnen, dan is hij er.’

Dirk is jarenlang door zijn stiefvader misbruikt, geïsoleerd en gemanipuleerd. Hij was als kind alleen op de wereld. De rest van zijn gezin gedroeg zich alsof hij er niet was. Als hij in het weekend opstond, was de tafel gedekt voor drie: voor zijn moeder, zijn vader en zijn broer.

Actrice Hilde Van Mieghem is zelf mishandeld als kind. In de interviews om deze docureeks te promoten, vertelt ze daar (een beetje) over. Maar in de reeks laat ze enkel de kinderen aan het woord, die volwassen geworden zijn. Als kind werden ze door hun ouders misbruikt (sommigen seksueel), mishandeld, gepest, onderuitgehaald. Hun kindertijd was er geen van oranje-rode-paarse zonsondergangen.

Als je eens wist is geen stomp in je maag. Het is een stomp in je maag én een slag in je gezicht. Een slag die je helemaal knock-out slaat. Hoewel het ergste geweld nooit beschreven wordt, is het bikkelharde televisie. Zo hard dat het moeilijk is om een hele aflevering in één ruk uit te kijken.

Maar het is ook echt, het veegt niets onder de mat. Het doet al dat andere drama op tv in het niets verdwijnen – waarom kijken we in godsnaam nog naar BV’s die huilend hun angsten overwinnen?

Misschien heeft Als je eens wist ook iets hoopvols. Het zegt veel over veerkracht. En over liefde vinden na gruwel. Maar ach, wat weet ik ervan? Ik heb niet zo’n dag dat het geluk gestopt is.

Als je een wist. Gezien op dinsdagavond om 21.20 uur op Canvas. Alle afleveringen zijn via VRT NU te bekijken.

https://www.facebook.com/canvastv/videos/604103960150705/UzpfSTEwMDA0MTAzMDgyNzUwNjoxOTczNjYxNDQ5NzQ0MTI/

Zondag heb ik het gevierd, samen met David en Audrey, die voor een etentje hadden gezorgd, en natuurlijk met Reinaert.

Vandaag ben ik het dan geworden: eenenzeventig. Vanaf een zekere leeftijd vier je je verjaardag met gemengde gevoelens, maar uiteindelijk blijft een jaartje ouder worden wel iets om te vieren.

Als verjaardagontbijt had Audrey voor lekkere pannenkoeken gezorgd, en mijn vriendinnen voor extra cadeautjes. Bedankt, Magda en Monique.

En dan nu maar blijven ademen en gezond zijn, om zolang mogelijk van mijn familie en vrienden te kunnen genieten!

Ook een dikke merci aan mijn Facebook vrienden voor de lieve wensen!!!