Welkom bij de club!

Sven Gatz: ‘Mijn dokter zei: je hebt een depressie’

De Standaard – 13.09.2018

Vlaams minister van Cultuur, Jeugd, Media en Brussel Sven Gatz (Open VLD) praatte openhartig over zijn jarenlange gevecht tegen depressie in Gert Late Night. ‘Mijn stressmeter is kapot, maar met medicatie heb ik het onder controle’, aldus Gatz.

https://www.vier.be/video/gert-late-night/sven-gatz-praat-voor-het-eerst-over-zijn-depressie

Rond zijn dertigste kreeg Gatz plots te kampen met depressie. ‘Ik was net verkozen als parlementslid en nam alsmaar meer verantwoordelijkheden op mij’, zegt hij. Plots werd hij moe, en verloor hij interesse in dingen die hem na aan het hart lagen. ‘Je identiteit wordt ingekrompen, je bent maar half de persoon die je voorheen was. Mijn dokter zei me dan dat ik een depressie had. Hij spoorde me aan om medicatie te nemen.’
Eerst stond de minister weigerachtig tegenover pillen. ‘Ik ben toch niet zot, dacht ik. Maar na veel zoeken heb ik de juiste soort antidepressiva gevonden.’
Gatz legt uit dat zijn stressmeter kapot is. ‘Ik heb ermee leren leven. Ik neem een pilletje en mijn stressniveau blijft beter geregeld.’

Taboe

Dertig procent van de mensen krijgt te maken met depressie, maar volgens de minister heerst er nog steeds een groot taboe omtrent het onderwerp. Zelf heeft hij ook lang tegen zijn diagnose gevochten. ‘Ik wou het zonder medicatie kunnen. Maar rond mijn 44e heb ik mij bij mijn conditie neergelegd’, zegt Gatz.

Het is volgens Gatz beter om erover te praten. ‘Het onderwerp is nog taboe, mensen denken dat je een zwakkeling bent. Maar we kennen allemaal iemand die een depressie heeft gehad, of één zal krijgen’, aldus de minister.

 

Een maatje meer

Wat ik af en toe mis, is een maatje, iemand waar je eens bij kan uithuilen, of lachen om dezelfde situaties. Iemand die je eens plaagt en ook troost. Een nieuwe relatie hoeft niet per se, want daarvoor ben ik teveel gesteld geraakt op mijn onafhankelijkheid, maar een samenzweerder dat zou leuk zijn en iemand die je eens door elkaar schudt, of verontwaardigd is over dezelfde toestanden. Een maatje heeft juist dat meer wat een vriend niet is: een medestander, iemand die mee in het complot van je leven stapt. Iemand die je geen rozentuin belooft, maar kwaad durft zijn, en waarvan je toch weet, dat hij je nooit zal afwijzen, en steeds loyaal zal blijven.
Kort gezegd een maatje is een vriend, maar dan wel met een maatje meer.

Bijna was het gelukt, maar verliefdheid is blijkbaar niet genoeg om ook een duurzame band te ontwikkelen. Of misschien was verliefdheid er net teveel aan…Na wat er de laatste tijd allemaal gebeurd is, geloof ik er ook niet echt meer in. Ik ben het een beetje ontgroeid, denk ik, die hoop dat er nog ooit iemand een grote plaats in mijn leven gaat in nemen.

Misschien ben ik ook wel zodanig geëvolueerd dat mijn verwachtingen onrealistisch geworden zijn. Een sterk karakter schrikt ook veel mensen af, en ik ben inderdaad nogal recht voor de vuist. Een zachte, lieve vrouw, een heilige bijna, dat is wat mannen van mijn leeftijd willen, en daarvoor kom ik niet in aanmerking, dat is na een eerste kennismaking wellicht al wel heel duidelijk.

“Eigen schuld, dikke bult Micheline, je was maar beter een seut gebleven die de ene depressie na de andere kreeg, dan was je nu misschien van ’t straat!”Nu

Ik adem niet, ik zing.
zelfs als ik zucht, klinkt het
per ongeluk alsof ik
een paar noten neurie
die me vannacht, terwijl
ik sliep, zijn voorgezongen.
Het is alsof de lucht
mijn deken is en ik
mijn hoofd het liefst
te rusten leg op het kussen
van mijn longen, de plek
waar ik mijn hartslag hoor
in vierkwartsmaat:
dat ik besta, dat ik besta.

Bart Moeyaert

 

Vechtscheidingen

Hoe echtscheidingen kunnen ontsporen: “Hij had een klauwhamer vast. Of je geeft me nog een kans, of ik sla”

Het Nieuwsblad – Thierry Goeman – 12.09.2018

Het drama in Keerbergen, waar een jonge vader omkwam in de vlammen die hij zelf aanstak in het huis van zijn ex, is een zoveelste tragedie in de categorie ‘vechtscheidingen’. Die komen vaker voor dan we denken, zeggen experts. Voornaamste inzet: geld en de kinderen. Meestal blijft het bij pesterijen en verbaal geweld, maar af en toe escaleert het zoals bij Diana (37). “Hij had een klauwhamer vast en had gedronken. Of je geeft me nog een kans, brieste hij, of ik sla.”
Scheiden doet lijden, dat kan ook niet anders. Al slagen veel koppels erin om als volwassenen uit elkaar te gaan en alles netjes te regelen. Maar 1 keer op de 10 draait het uit op een vechtscheiding.“Meestal wanneer één van de twee beslist om de relatie stop te zetten. Omdat er iemand anders in het spel is bijvoorbeeld, en de andere partij op wraak zint. Miserie verzekerd”, klinkt het bij een Limburgs advocatenkantoor dat zo’n 200 echtscheidingen per jaar afhandelt.

“Zelfs al hebben ze elkaar graag gezien, en zelfs al hebben ze samen kinderen, dan nog kunnen mensen elkaar behoorlijk het bloed van onder de nagels pesten. Of erger”, klinkt het.

Diana (37) weet ervan mee te spreken. Zij was de driftbuien van haar man beu en leerde iemand anders kennen. “Toen ik mijn ex verteld had dat ik bij hem wegging, dreigde hij me enkele dagen later de kop in te slaan. Gelukkig kwam mijn zoontje binnen en is hij vertrokken. Maar het heeft echt niet veel gescheeld. Maandenlang heb ik met de daver op het lijf gelopen. Hij negeerde zelfs het verbod dat de rechter hem oplegde om in mijn straat of de omgeving van mijn werk te komen. Hij moest en hij zou me krijgen. De politie heeft hier vaak gestaan. Dat heeft geduurd tot hij een nieuwe vriendin had.”

Pesterijen tot fysiek geweld

“De perfecte scheiding bestaat niet. Anders zouden mensen niet uit elkaar gaan”, zegt een echtscheidingsrechter aan de Brusselse balie. “Sommigen mensen handelen alles als volwassenen af, met wederzijds respect voor elkaar. Soms verschijnen hier koppels van wie je denkt: waarom gaan die nu uit elkaar. Helaas zijn er ook andere gevallen. Met pesterijen, maar ook zwaar fysiek geweld.”

Het drama in Keerbergen, dinsdag, was al het zoveelste dit jaar in het kader van een echtscheiding. In maart stak een 67-jarige man zijn ex dood, op de stoep van de rechtbank in Veurne. De echtscheidingspapieren waren net ondertekend. Vorige week nog doodde een man uit Lanaken zijn 55-jarige partner. De marktkraamster wilde scheiden en had al iets gehuurd. Dat deed bij haar partner de stoppen doorslaan.
“Als ik ze niet kan krijgen, dan niemand”, is vaak de achterliggende oorzaak van dergelijk blind geweld, zeggen advocaten.

“Gelukkig blijven zulke zware feiten de uitzondering”, zegt Dimitri Mortelmans. Hij is hoogleraar aan de Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen van de Universiteit Antwerpen en deed onderzoek naar echtscheidingen.

Doosje Kleenex op bureau

“In België scheiden jaarlijks 24.000 tot 25.000 koppels. Tien procent daarvan zijn vechtscheidingen. Pesterijen, eindeloze discussies, stalking, en noem maar op. Soms ook geweld. Maar partners die elkaar ombrengen, dat blijft gelukkig uitzonderlijk”, zegt de Leuvense prof.

Een Antwerpse echtscheidingsadvocaat die net als zijn collega’s enkel anoniem wenst te getuigen maakte al van alles mee en weet dat mensen die sterke emoties voelen, erg verschillend kunnen reageren.

“Ik heb op mijn bureau altijd een doosje Kleenex staan. Ja, hier vloeien vaak tranen. En een zeer zeldzame keer ook bloed. Ooit zat hier een koppel voor mij zo hard te ruziën en elkaar te verwijten dat hij plots uithaalde naar zijn vrouw. Zij wilde alleen komen, hij stond erop om mee te komen, want ‘ze vertelde toch alleen maar leugens’. Het gesprek begon vrij normaal over het bezoekrecht voor de kinderen. Maar toen we over geld begonnen, sloeg de sfeer om en begon hij wit weg te trekken van woede. Zij was van rijke komaf en verbaal sterk, hij was een beetje een sukkelaar. Toen hij besefte dat hij het financieel met een pak minder zou moeten doen – gezien de hoge alimentatie die zij eiste – sloegen de stoppen compleet door en gebruikte hij zijn vuisten. Pas nadien besefte hij dat die gekloven lip hem duur zou komen te staan.”

Hoe zorg je ervoor dat een echtscheiding geen vechtscheiding wordt

Geen enkele echtscheiding is vergelijkbaar met een andere. Maar hoe zorg je er nu voor dat een scheiding geen open oorlog wordt? En waar kan je terecht als je er met je partner alleen niet uitgeraakt?

Hoogleraar Dimitri Mortelmans van de Universiteit Antwerpen deed onderzoek naar echtscheidingen en schat dat tien procent van alle scheidingen echte vechtscheidingen zijn. Daarnaast zijn er nog een pak koppels die het elkaar niet gemakkelijk maken door elkaar op allerlei manieren te pesten. En dan zijn er de scheidingen die totaal uit de hand lopen, zoals die in Keerbergen. “Gelukkig komen die maar zelden voor”, zegt Mortelmans.

Waar kunnen mensen die gaan scheiden terecht wanneer ze er zelf niet uitgeraken?
Meer en meer mensen vinden de weg naar echtscheidingsbemiddelaars die koppels begeleiden doorheen het vaak moeilijke en emotionele traject. Onder meer de Centra voor Algemeen Welzijn (CAW) beschikken over een lijst met bemiddelaars waar je terechtkan. Meestal als koppel.

Wat doet een bemiddelaar?

“We bekijken eerst of de relatie nog te redden valt. Is dat niet zo, begeleiden we hen om alles zo correct en sereen mogelijk af te handelen”, zegt echtscheidingsbemiddelaar Isabelle Philips-Decramer uit het West-Vlaamse Damme. “We helpen bij praktische regelingen en bemiddelen bij de regeling voor de kinderen. Vooral moeders hebben het vaak moeilijk met het idee dat ze hun kinderen niet altijd meer bij zich zullen hebben. We kijken met hen hoe zij toch – of wat zij nodig hebben om – de vader de kans kunnen geven zijn vaderrol op te nemen. We gaan ook na of beide partijen voldoende omringd zijn, ondersteuning hebben, bij iemand terechtkunnen. Want dat is heel belangrijk in zo’n scheidingsproces. En we proberen vooral te vermijden dat alles escaleert tot een vechtscheiding.”

Wat als het toch niet lukt om de scheiding op een serene wijze af te handelen?

Dan kan de rechter tussenkomen en tijdelijke maatregelen nemen, voor de kinderen bijvoorbeeld. In afwachting van een definitieve regeling.

En wat als je partner je begint lastig te vallen en te stalken?

“Dan raden wij aan om een klacht in te dienen bij de lokale politie. Als uw partner u bijvoorbeeld stalkt, kan de rechter hem verbieden om nog in een bepaalde straal rond uw woning en/of werkplaats te komen. Doet hij dat toch, kan hij worden opgepakt”, klinkt het bij de politie van Gent.

Kan één van de partners een echtscheiding weigeren?

“Vroeger wel, maar die tijd is voorbij. In België kan je een echtscheiding eenzijdig aanvragen. Je partner zal na een tijdje wel moeten aanvaarden dat het voorbij is. Hij of zij zal zichzelf niet kunnen blijven wijsmaken dat het misschien nog goed komt”, zegt professor Mortelmans.

Zijn mannen vaker de oorzaak van een vechtscheiding dan vrouwen?

“Vrouwen nemen vaker het initiatief om te scheiden. Wanneer ze er hun man dan mee confronteren hebben ze zelf in hun hoofd doorgaans al afscheid genomen. Voor mannen komt dat vaak plots. En dat zorgt wel eens voor heftige emoties”, zegt Mortelmans.

Waar gaan de meeste discussies over bij een scheiding?

“Geld en kinderen. Hoeveel moet de ene betalen aan de andere? En wie krijgt wanneer de kinderen? Iedereen probeert het onderste uit de kan te halen en gebruikt daar alle middelen voor. Vooral het onrechtvaardigheidsgevoel maakt mensen boos. Als ze het gevoel hebben dat hen onrecht wordt aangedaan. Als de rechter daar, op basis van de elementen waarover hij beschikt, in meegaat, kan dat mensen op het randje brengen en kan het potje weleens overkoken”, zegt de Antwerps prof.

Overspel

“Façades”, een film over overspel binnen een relatie, en over de liefde ondanks. Een Vlaamse film, met klasse acteurs, maar vooral een verstandige film, en hoe het dus ook kan als er naast de liefde ook overspel in het spel was en is.

Wie realistisch en eerlijk wilt blijven, moet toegeven, dat er in een relatie veel meer kans is op verliefd worden en misschien zelfs gaan houden van een ander dan niet. En het gaat niet alleen om de seks, maar vaak om veel meer.

Maar als de band met de partner volwaardig genoeg is, kan je dat overwinnen, en toch samen blijven. Het is maar wat de liefde je waard is, en hoeveel je aan elkaar hebt, en dan niet alleen op seksueel gebied. Maar als de relatie is doodgebloed is, krijg je er zelfs met de beste wil van de wereld geen leven meer in.

Overspel doe je eigenlijk vaak met twee (niet altijd!), waarbij niet alleen de overspelige partner schuld treft, maar ook wie er voor gezorgd heeft dat er niets meer overblijft om voor te vechten.

Gelukkig is dat in de film niet het geval, en zien we dus dat het ook anders kan. Spijtig dat het maar een film is…

Liefde niet, verliefdheid wel

Liefde op het eerste gezicht zoals in ‘Boer zkt. Vrouw’, bestaat dat eigenlijk wel echt?

Het Nieuwsblad – 12.09.2018

Boer Jeroen uit Duitsland heeft na twee afleveringen in het nieuwe seizoen van ‘Boer zkt. Vrouw’ een serieuze boon voor kandidate Severien. Vanaf het eerste moment dat hij de vrouw zag, is hij helemaal ondersteboven van haar. Tijdens de speeddate was hij zelfs even sprakeloos. En hij is niet alleen: ook zij glundert in zijn gezelschap. Maar bestaat liefde op het eerste gezicht eigenlijk wel? En hoe ga je om met die befaamde coup de foudre?

Wie denkt dat liefde op het eerste gezicht kan, moeten we teleurstellen. Uit onderzoek aan de universiteit van Groningen is reeds gebleken dat het fenomeen niet bestaat. Mensen verwarren een sterke aantrekkingskracht verkeerdelijk met liefde.

Maar verliefdheid op het eerste gezicht bestaat wél, dat bevestigt ook relatiedeskundige Rika Ponnet. “Wees blij dat het je overkomt, want het gebeurt niet bij iedereen. Je hoeft er niet naar een negatieve manier naar te kijken of van weg te lopen. Geniet ervan en verken het gevoel. Het is een heel leerrijk moment waarbij je ook meer over jezelf te weten komt.”

Verwar de het intense moment ook niet zomaar met lust, want het is meer dan dat. “Overvallen worden door een gevoel van verliefdheid heeft niet alleen met iemands uiterlijke kenmerken te maken. Als we iemand voor het eerst zien, zijn we in staat om de ander te lezen. Dat gebeurt op een heel onbewust niveau. Je voelt de ander beter aan dan je denkt, onder meer dankzij lichaamstaal, en detecteert snel dat de persoon in kwestie een aanvulling kan zijn in je leven. Dat draagt bij aan die totaalervaring.”Een zeldzaam gevoel

Volgens de experte heeft een coup de foudre veel te maken met de manier waarop je zelf emotioneel functioneert als je verlangt naar een partner. “Er zijn mensen die zich overgeven aan nieuwe contacten. De poort staat bij wijze van spreken helemaal open. Als ze iemand tegenkomen die volledig beantwoord aan hun noden, laten ze die persoon helemaal toe. Dat brengt het gevoel van verliefdheid op het eerste gezicht met zich mee. Wie vanuit emotioneel standpunt de kat uit de boom kijkt en iemand op een rustige manier beter wil leren kennen, zal minder snel een coup de foudre ervaren.”

De ene benadering is niet beter of slechter dan de andere. “Plotse verliefdheid kan een even goede start zijn van een relatie als het geleidelijk opbouwen van een band. En een amoureuze overrompeling kan net als bij elke relatie waarin verliefdheid vervaagt verduidelijken dat er naast die verliefde gevoelens eigenlijk geen diepere connectie is. De boodschap is na een eventuele tegenslag, te blijven openstaan voor verliefde gevoelens. Er is niemand die vandaag vanuit een puur rationeel standpunt aan een relatie begint.”

Rikka Ponnet heeft een eigen relatiebureau, Duet, in Gent. Meer info: duetrelatiebemiddeling.be

Koken met tomaten

Koken met tomaten

Overdaad tomaat

Hoewel ze het hele jaar door in de winkel liggen, is de zomer het hoogseizoen van de tomaten. Wie een moestuin heeft, weet dat je ze ook kunt plukken wanneer ze net over zijn hoogtepunt heen zijn. De door de zon gekuste tomaten zijn dan zo rijp en sappig dat hun zachte velletje op barsten staat. Is de oogst te groot en zijn er meer tomaten dan je aankunt, dan schieten deze recepten te hulp.

Tomatenwater-martini met dragon
Mosseltjes met tomatenbouillon en spek
Geroosterde tomaat-mozzarella met basilicum
Eenvoudige tomatentaart

Recept 1
Tomatenwater-martini met dragon
Flashback naar de jaren negentig, toen tomatenwater gastronomisch hoog aangeschreven stond. Sindsdien raakte het ten onrechte een beetje uit de mode. Hoog tijd dus voor een opwaardering van dit frisse maar geconcentreerde smaakbommetje, dat in feite niets meer is dan het opgevangen vocht van uitgelekte tomaten. Overgiet er een delicaat stukje vis of kort gebakken coquilles mee, gebruik het in een vinaigrette in plaats van citroensap of geef er een twist mee aan de klassieke martinicocktail.
Ingrediënten
Voor het tomatenwater
500 g gemengde rijpe tomaten
2 takjes dragon, blaadjes afgeritst
1 snuf zout
Ook nodig: neteldoek
Voor de martinicocktail
2 maatjes of 100 ml tomatenwater
1 maatje of 50 ml gin (wodka kan ook)
IJs
Ook nodig: shaker
Bereiding
1. Voor het tomatenwater: snijd de tomaten in blokjes en pureer ze samen met de dragon en het zout in de mixer. Leg een neteldoek over een kom en doe er de tomatenpuree in. Bind het doek bovenaan dicht, hang op boven de kom en laat 12 uur uitlekken op een koele plek (zoals in de koelkast). Het vocht dat je opvangt in de kom is het tomatenwater en kun je ongeveer drie dagen bewaren in de koelkast.
2. Maak nu de martini. Doe hiervoor wat ijsblokjes in een shaker en giet er het tomatenwater en de gin bij. Schud krachtig en strain in een voorgekoeld martiniglas. Wie dat lekker vindt, kan geheel volgens de regels van de traditionele martinicocktail ook nog een scheutje droge vermout toevoegen.

Recept 2
Mosseltjes met tomatenbouillon en spek
Ingrediënten (voor 2 personen)
1 kg mosselen, gespoeld en schoongemaakt
100 g gerookt spek, in blokjes
2 sjalotten, fijngehakt
1 teentje knoflook, fijngehakt
500 g rode en gele kerstomaten
1 scheut witte wijn
1 snuf cayennepeper
1 tl honing
Peterselie voor de afwerking
Olijfolie
Zwarte peper van de molen & zout
Bereiding
1. Verwarm een scheutje olijfolie in een grote pan op een middelhoog vuur. Voeg de spekblokjes toe en bak in ongeveer 5 minuten krokant. Draai het vuur wat lager en doe de sjalotten en knoflook erbij, stoof terwijl je af en toe omroert in ongeveer 5 minuten glazig. Zet het vuur opnieuw hoger en voeg de tomaten toe, met een snuf peper en zout. Bak ongeveer 10 minuten tot de tomaten openbarsten.
2. Blus met de witte wijn en doe er de cayennepeper en honing bij. Plet de tomaten indien nodig met een houten spatel en laat alles nog enkele minuten inkoken.
3. Voeg de mosselen toe en roer af en toe om tot ze opengaan. Werk af met peterselie.

Recept 3
Geroosterde tomaat-mozzarella met basilicum
De klassieke tomaat-mozzarella op maat van minder mooie nazomerdagen. De warmte van de oven maakt de tomaten zoeter en tilt hun smaak naar ongekende hoogtes.
Ingrediënten (voor 4 personen)
1 kg kers- en/of pruimtomaten
Enkele takjes tijm, afgeritst
4 teentjes knoflook, gepeld en geplet
1 scheut balsamico of rodewijnazijn
4 bolletjes buffelmozzarella
De blaadjes van enkele takjes basilicum
Olijfolie
Zwarte peper van de molen & grof zeezout
Voor erbij: geroosterd brood
Bereiding
1. Verwarm de oven voor tot 180 °C. Snijd de pruimtomaten overlangs doormidden en leg ze samen met de kerstomaten in een ovenschaal. Besprenkel met een royale scheut olijfolie en doe de tijm en knoflook erbij. Breng op smaak met peper en zout.
2. Hussel de tomaten goed door elkaar zodat alle stukken bedekt zijn met een laagje olie. Leg de tomaten in een enkele laag en let erop dat de pruimtomaten met hun snijkant naar beneden liggen.
3. Bak ongeveer 45 minuten, tot de kerstomaten openbarsten en de pruimtomaten een goudbruin randje hebben. Haal uit de oven, besprenkel met een scheutje azijn en laat even afkoelen.
4. Breek de mozzarella in stukken en verdeel over de borden. Lepel er de warme tomaten en hun kookvocht over. Werk af met basilicum en wat extra peper en zout. Serveer met enkele sneden geroosterd brood.

Recept 4
Eenvoudige tomatentaart
Deze taart heeft wat weg van een quiche, maar wordt met minder room gemaakt (en een scheutje balsamico voor extra smaak) zodat je het effect krijgt van een omelet, ingepakt in een knapperig korstje.
Ingrediënten (voor 1 taart)
1 rol bladerdeeg
3 eieren
1 tl Provençaalse kruiden + wat extra voor de afwerking
1 teentje knoflook, geperst
1 flinke el zure room
1 el balsamico
75 g parmezaan, geraspt
8 tomaten, in plakjes
Bieslook voor de afwerking, fijngesneden
Zwarte peper van de molen & zout
Ook nodig: taartvorm + bakpapier
Bereiding
1. Verwarm de oven voor tot 200 °C. Bekleed de taartvorm met bakpapier en leg hierin het bladerdeeg. Prik met een vork enkele gaatjes in de bodem en bak 5 minuten in de oven. Bolt het deeg op, prik het dan door met een vork. Laat enkele minuten afkoelen.
2. Klop ondertussen de eieren los met de kruiden, knoflook, zure room en balsamico. Breng op smaak met peper en een snuf zout. Bestrooi de taartbodem met de geraspte kaas en giet er het eimengsel over uit.
3. Dep de plakjes tomaat zorgvuldig droog met keukenpapier en beleg de taart er dakpansgewijs mee. Strooi er nog wat extra Provençaalse kruiden en zwarte peper overheen. Zet ongeveer 20 minuten terug in de oven tot het ei gestold is. Werk af met fijngesneden bieslook. Je kunt de taart zowel warm als koud eten.

Bron: De Standaard – 12.09.2018

Einzelgänger

Ik moet wel een heel slecht en eenzaam mens zijn, want ik heb noch familie, noch vrienden uit te nodigen op de trouw van mijn zoon. Een echte einzelgänger dus!
Vanmorgen besefte ik dat pas, want het was mij eigenlijk nog niet opgevallen.Dus wat je niet hebt, mis je ook niet? Neen, blijkbaar niet. De familie die familie was voor mij, die zijn allemaal overleden, en de rest is nooit familie geweest. Vrienden, heb ik één goede vriendin, die te ziek en oud is om naar het feest te komen, en voor het overige zijn alle mensen eigenlijk gelijk voor mij. Dus zo slecht ben ik dan ook weer niet.En eenzaam? Ook niet, vermits alle mensen  gelijk zijn, en de wereld overvol is van gelijke mensen. Ik woon namelijk niet op een eiland, al zou ik dat af en toe wel eens willen. Ook dit blog wordt trouw gelezen, geen enkel woord wordt blijkbaar overgeslagen, en vermits internet wereldwijd gaat, ben ik goed omringd.Ik geef wel toe, ik ben niet vlug content. Voor zowel familie als vrienden streef ik kwaliteit na, en vooraleer iemand een eretitel krijgt van mij, moet ik daarvan overtuigd zijn. In de loop der jaren en in de loop der ervaringen, heb ik denk ik wel, de nodige mensenkennis opgedaan.Bovendien, alles komt en gaat in je leven, zo ook mensen. En het zijn er een hele hoop geweest, die ik nog diep in het hart draag. Sommige verdienen het niet eens, als ik de pijn erbij reken, maar mijn hart is wijzer dan mijn verstand, en misschien ook wel vlugger content dan mijn verstand…Een paar definities van einzelgänger:

Einzelgänger
de einzelgänger zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [‘ɑjntsəlgɛŋər] Verbuigingen: einzelgänger|s (meerv.) iemand die graag zelfstandig handelt Voorbeeld: `Hij woont alleen, heeft geen vrienden en is een echte einzelgänger.`Synoniemen: ind…
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/einzelgänger

Einzelgänger
Een einzelgänger (naar het Duits, “alleenloper”) is iemand die bij voorkeur alleen is en zijn of haar eigen gang gaat. Vaak is dit geen keuze maar een karaktertrek. Een einzelgänger hoeft niet per definitie succesvol te zijn. Ook is het niet per se een keuze van de betrokken persoon. Het is een gedrag dat zowel in karakter besloten kan liggen,…..
Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Einzelgänger

Einzelgänger
1) Iemand die zich graag afzondert 2) Individualist 3) Solistisch persoon
Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/EINZELGÄNGER/1

Het gendersterretje

Das Gender und das Ich

Yves Petry – Schrijver

Hoe het voelt als Duitse, Duitser of Duitserse te zijn geboren, zal ik wellicht nooit helemaal doorgronden, maar ik kan me wel iets voorstellen bij de controverse die momenteel bij onze oosterburen woedt over het zogenaamde gendersterretje (DS 5 juni). Sommigen willen dat via een officiële spellingcommissie laten erkennen als een teken dat het mogelijk zou moeten maken om bijvoorbeeld een woord als ‘Student*innen’ te fabriceren. Daarmee zouden dan in een klap niet alleen mannelijke en vrouwelijke studenten worden aangeduid, maar ook alle studerende personen die zich tot geen van beide geslachten willen bekennen, of tot allebei, of die zichzelf als een mengvorm van de twee beschouwen, in welke onderlinge verhouding dan ook. Kwestie van niemand buiten te sluiten uit de benoembare wereld.
https://www.taalbank.nl/2018/06/04/gendersterretje/
Een van de pro-argumenten in het bijzonder viel me op: het gebruik van het sterretje zou ons er bewust van maken ‘dat wij anderen altijd meteen door de lens van het geslacht man of vrouw waarnemen’. Dat trof me, omdat ik meende dat iedereen dat al lang wist. We doen dat per slot al vanaf de eerste dag van ons leven en het is een neiging die met de jaren zeker niet afneemt. Geen gendersterretje hoeft me daarvoor de ogen te openen.

Bovendien kunnen we naar mijn mening beter geen overdreven betekenis hechten, in positieve noch negatieve zin, aan die bijna reflexmatige categorisering van mensen naar hun geslacht. Die komt net als kleurenzien voort uit het lichaam en zorgt voor enige primaire oriëntatie. Maar uiteindelijk zegt het waarnemen van de kleur man of de kleur vrouw, hoe overrompelend dat soms ook kan zijn, weinig over het wezen van de ander.

In het diepst van onze zelfbeleving zijn we iets veel exotischer dan een man of een vrouw. Volgens Freud, bijvoorbeeld, een driftcentrale die geen tijd, taal of logica kent en zichzelf onsterfelijk waant. Volgens Plato het vermogen om de eeuwige waarheden te aanschouwen. Volgens Spinoza een deel van het kosmische geheel dat er met al zijn eindige krachten naar streeft net zo oneindig als het geheel te worden. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is al eens gezegd.

Sommige hedendaagse wetenschappers denken aan millennia van filosofische speculatiedrang een eind te kunnen maken met de bewering dat het ik maar een illusie is. Maar ook dat is niet meer dan filosofie – en zelfs van een tamelijk klungelige soort.
Over één ding zijn denkers en dichters aller tijden het eens: ons wezenlijke zelf gaat het woord te boven. Die ervaring hield tegelijk hun vuur en hun wanhoop gaande. Vandaar hun niet-aflatende worsteling om in de taal toch het stempel achter te laten van wat niet gezegd kan worden. Als het transgenders en andere grensgevallen tot troost kan zijn – we zijn allemaal in zekere mate buitengesloten uit het domein van het benoembare. Daar zal een spellingcommissie geen jota aan kunnen veranderen. Blijf jezelf een raadsel. Laat je niet vangen door een sterretje.

Bron: De Standaard – 5 juni 2018

Taal in de zorg

“Ik ben uw ‘engelke’ niet”: Maria (91) wil einde van betutteling in woonzorgcentra
Bron: Radio 1 – Het Nieuwsblad

Het is een bekende kwaal in de ouderenzorg en iets waar al in de opleidingen tot verzorgende voor gewaarschuwd wordt: de betutteling van mensen die een heel leven zelfstandig geleefd hebben, maar in een woonzorgcentrum plots weer worden aangesproken alsof ze kleutertjes zijn. De 91-jarige Maria stoort zich er soms echt aan, en dat kwam ze vanochtend vertellen bij Karolien Debecker op Radio 1.

Een pleidooi tegen betutteling, daarvoor kwam de 91-jarige Maria Verschueren vanochtend speciaal naar de studio van ‘Bij Debecker’. “Schatteke, lieveke, engelke”, het waren allemaal manieren waarop Maria aangesproken werd toen Maria pas in het woonzorgcentrum woonde. “Dan kwamen ze mij vastpakken en kusten ze mij, en dat was ik niet gewoon. Ik ben uit de Antwerpse Kempen, en van een oudere generatie. Daar wordt niet gekust.”

Ze maakte haar ongemak met de betuttelende houding van het verzorgende personeel duidelijk, waarna de reacties toch gemengd waren. “Maar nu noemen ze me Maria of Mariake, en daar neem ik genoegen mee.” Het stopt niet bij hoe ze haar aanspreken, ook de vaak gebezigde verkleinwoordjes storen Maria enorm, zo vertelt ze zelf. “Ik vind dat zo kinderachtig!”

Maria geeft meteen ook goede raad aan ouderen die zelf voelen dat ze betutteld worden: “Het heeft misschien wel wat met de ouderen zelf te maken. Maar ik ben nooit bang geweest om van me af te bijten.” Gewoon zeggen dus, als je je eraan stoort, dat is de boodschap. “De verzorgers weten dat ze mij niet moeten betuttelen en ze spreken mij dan ook niet meer aan met ‘zoeteke’ en dergelijke. En daar ben ik blij om.”

Ook praktijklector verpleegkunde An Uyttendaele kwam aan het woord in de studio. Zij vertelde dat het inderdaad een vaak voorkomend probleem is in de woonzorgcentra, maar ook dat eraan gewerkt wordt. “Er wordt nu heel veel aandacht besteed aan professionele communicatie tijdens de opleiding en we hebben ook een grote groep vrijwilligers die de studenten bijleren over communiceren met de mensen die ze verzorgen.”