Na de zoveelste discussie op Facebook, over oudere vrouwen die op jongere mannen vallen, de zogenaamde toyboy’s, zoals ze ten onrechte genoemd worden, wil ik een poging doen dit taboe, en deze discriminatie de wereld uit te helpen. Zal waarschijnlijk nog niet direct voor morgen zijn, maar alle beetjes helpen.
Ieder mens heeft het recht om te houden van wie zij of hij wil, en degene die daar problemen mee heeft, moet maar eens naar de psychiater gaan. Dat heb ik ook tien jaar gedaan, en dat heeft geholpen bij mij!
Ik ben nu zeven jaar weduwe, en na alle miserie en zorgen, voel ik mij vandaag in topvorm, jong en dynamisch. En daarom ben ik het beu om mij te moeten verantwoorden en rechtvaardigen, omdat ik de voorkeur geef aan jongere mannen. Ik val er op, want ze zijn boeiend, ze zijn intelligent en lief, ze zijn knap, ze zijn eerlijk, ik leer ervan, ze durven praten over alles wat voor mijn generatie nog taboe is, ze zijn open, grappig, en ze zeggen wat ze denken…
Mijn zoon trouwt binnenkort met een tien jaar jongere vrouw, en waarom zou ik dan geen relatie mogen hebben met een jongere man? Kan iemand mij daar een serieuze reden voor geven, gegrond en zonder vooroordelen?
Elke vrouw, en ook elke man heeft het recht om te houden van wie zei of hij wil, en stop met op alles etiketjes te plakken die de lading helemaal niet dekken, integendeel, ze discrimineren.
Nogmaals, iedereen heeft het recht om te houden van wie zij of hij wil, of het nu jong of oud, man of vrouw is. De manier waarop blijft tenslotte voor iedereen hetzelfde: eerlijk, oprecht en met respect.

Weet je wat ik nog altijd het liefste eet, en wat mijn grootmoeder altijd voor mij klaarmaakte als ik er om vroeg? Aardappelen, met melksaus (melk, nootmuskaat, en een klontje boter) en een zacht gekookt eitje, of een stukje goedkope vis.
Ik ben begonnen met mijn kast in de eetkamer op te ruimen, om plaats te maken voor wat anders. Daarbij heb ik toevallig een handgeschreven recept van mijn moeder teruggevonden, een recept om smoutbollen te maken, en zelfs het recept van de wafels van mijn grootmoeder!
Mijn moeder had bovendien een heel mooi en karakteristiek handschrift dat ik overal zou herkennen. Hier komt het recept van de “smoutbollen” en ik schrijf het op met de eventuele taalfouten van mijn moeder:
bij drie eidooiers doe je 1 pakje vanillesuiker en een halve soeplepel bakpoeder, dan schep je er zorgvuldig 100gr bloem bij, en nu het geheim: je roert 250gr gewone platte kaas bij het beslag, voorzichtig meng je nu het heel stijf geklopt eiwit onder het deeg. Niet te lang roeren, het deeg moet luchtig blijven. halve vette platte kaas.

De ingrediënten voor wafels van mijn grootmoeder:
1 kg bloem
6 eieren
1/2 kg kristalsuiker
1/2 kg margarine
10 gr alcali
1 snuifje zout

Ik weet nog dat mijn grootmoeder altijd Solo nam als margarine, en dat alcali een goedje is dat je bij de apotheker ging halen en verschrikkelijk rook naar ammoniak. Het deeg werd ook de avond tevoren gemaakt, en de wafels pas de volgende dag gebakken.
Eet smakelijk!

Als iemand het ooit in zijn hoofd haalt om na mijn dood een biografie te schrijven over wie ik was, zou ik daar graag onder meer het volgende zien instaan.
“Zij was een zorgzame echtgenote, de beste moeder voor haar zoon, en beducht door vriend en vijand om haar eerlijkheid.”
En ook nog het volgende.
“Op latere leeftijd leerde zij via Facebook de veel jongere West-Vlaamse dichter Guy De Smet kennen, die zij nooit in levende lijve ontmoette, zelfs niet wist hoe hij eruit zag, maar waarmee zij toch een langdurige en intense vriendschap opbouwde. Beide dichters waren zielsverwanten. Van hem is onder andere volgend gedicht, dat hij haar toestuurde via chat.”

Het hek was te hoog
maar toch sprong ik er moeiteloos over.
Ik mis die overmoed!

Nu zoek ik naar het hekkendeurtje.
Ik hoef niet meer te springen.
Ik hoef niets meer.

Ik mag als ik wil.

Guy De Smet – 24.01.2018