Er zijn in de vrije natuur twee dingen waar ik niet kan aan weerstaan: bloemen en stenen.
Breng mij geen kitscherig vakantiesouvenir mee, maar een mooie steen gevonden in de vrije natuur, en liefst met de plaats bij waar je hem gevonden hebt.
Trouwens, wanneer het juwelen betreft, hou ik het meest van halfedelstenen, en parels. Verder is mijn favoriet accessoir, een mooi lipstick, en ik ga de soorten die ik al heb niet opgebruikt krijgen, of ik zou ze moeten opeten! Meer make-up hoef ik trouwens niet op, maar als ik zonder mijn lippen een kleurtje gegeven te hebben, buiten ga, voel ik mijn slecht gekleed.
Wat er ook bij moet, is parfum, en geen goedkope. Het lekkerste geurtje is Pleasures van Estée Lauder. Bovendien, alles wat ik aan schoonheidsartikelen koop is van Estée Lauder.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Estée_Lauder
Tijdens Internationale Vrouwendag waren er hier en daar op internet dagacties, met sterk verlaagde prijzen op bepaalde schoonheidsproducten, en dat is ideaal om je tegen een redelijke prijs een goed product aan de schaffen. Sommige parfums kon je kopen met tot 75% vermindering. En dan kan ik het mij natuurlijk niet laten!

Natuurlijke schoonheid blijft als vrouw wel altijd je hoogste troef, maar hier en daar de natuur wat bijkleuren en een fris geurtje geven is een niet te versmaden extraatje, vooral als de jaren je al hier en daar wat glans afgepakt hebben. En het mooiste juweel dat je kan dragen, is en blijft je glimlach, dus er vooral voor zorgen dat je die nooit verliest!

“De hel dat zijn de anderen”, zei Sartre, en inderdaad af en toe is dat waar. En het zijn de ongelukkigen, de gefrustreerden die het gevaarlijkst zijn.
O neen, ik hoef hier niet in detail te gaan, en ik hoef ook niet persoonlijk te worden, en iedereen zal dit al wel eens tegengekomen zijn. Maar telkens als er zo heel hard, en onverschillig, met opzet op je hart getrapt wordt, zakt de grond onder je voeten weg.
Het zijn lafaards, ik weet het, en meestal zijn het ook grote bangeriken met een grote mond, maar dan wel bang van alles wat ons mens maakt.
Bang van het onzekere, van de kwetsbaarheid, de verbondenheid, de genegenheid, bang van de andere, bang van de eigen gevoelens, bang zichzelf te verliezen.
Vandaar ook dat ze zichzelf boven de anderen verheven voelen tot ze van hun sokkel vallen, en dan misschien, heel misschien inzien dat falen des menses is!
Mijn hart ligt weer eens aan diggelen, voor de zoveelste keer. Maar na huilend naar blik en borstel te hebben gezocht en de stukken bij elkaar geveegd te hebben, ben ik nu op zoek naar de juiste lijm. Misschien zal ik hem niet direct vinden, maar dat geeft mij dan wel de tijd om rustig weer op mijn positieven te komen, en with a little help from my friends zal dat wel lukken.

Arme jij, die nu helemaal alleen, en zonder mij die in jou geloofde,  je stukken zal moeten lijmen en de kreukels van je geest gladstrijken, wat heb ik mededogen met jou. En echt ik wou dat ik je kon helpen, maar helaas… Je kan mensen niet helpen, dat moeten ze zelf doen, en je kan mensen ook niet veranderen, ook dat moeten ze zelf willen. Wat je wel kan doen is van mensen blijven houden, ook tegen beter weten in.

Inderdaad, zoals elk jaar weer is 8 maart Internationale Vrouwendag. Spijtig dat die dag nog nodig is. Veel ga ik er zelf niet over zeggen, ik ben blij dat ikzelf vandaag de dag zoveel vrijheid heb dat ik kan staan en zitten waar ik wil, kan zeggen en doen wat ik wil, en vooral van alles kan genieten dat ik wil.

Waardoor en waarom Internationale Vrouwendag:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Internationale_Vrouwendag

Het zinnigste artikel dat ik er dit jaar over gelezen heb is van een man, en meer bepaald deze alinea zegt waar het nog altijd misgaat:6 uur ·

“We moeten toegeven dat het mislukt is, dat de mislukking er al van in het begin in zat, en dat we naar een totaal andere definitie moeten van de man-vrouw-relatie, of de seksualiteit in het algemeen. De seksuele revolutie moet nog beginnen, misschien zijn de vrouwen van Femen wel de voorhoede van iets totaal nieuws: tegen de religieuze moraal, tegen het macho-denken, tegen seks als onderdrukkingsmiddel. En voor een nieuwe lichamelijkheid, een sensualiteit die zich niet meer laat exploiteren, maar misschien eerder met de Kama Sutra op het nachtkastje.” Dixit: Johan Sanctorum

En dit is het volledig artikel: https://www.facebook.com/notes/johan-sanctorum/50-jaar-seksuele-revolutie-toch-vooral-een-mannenkwestie/10155427847092616/

KINDHUWELIJKEN  en VROUWENBESNIJDENIS: beelden zeggen soms meer dan woorden.
Hopelijk komt er in 2019 geen Internationale Vrouwendag meer…