De ondeugd doet deugd! Vandaag de klok rond geslapen. Maar voor wie zou ik opstaan? Enkel voor Estee die dringend buiten moest, en voor Iris die voortdurend op en af het bed sprong om aan te tonen dat het bord met kattenbrokjes leeg was? Voor de slechte cinéma van de politiek? Voor het grote gelijk van links en rechts op Facebook? Voor de regen en een donkere dag? Voor de warmste week, na een hels jaar? Ik moet het nog uitzoeken, maar uiteindelijk ben ik maar opgestaan omdat het lichaam ook zijn behoeften heeft. En de verpleegster komt vandaag niet, dat is ook eens fijn.

Twee weken geleden heeft mijn schoondochter een auto-ongeval gehad, waardoor haar auto verloren is voor verder gebruik. Zij had gelukkig niets, maar we hebben ons natuurlijk allemaal heel erg verschoten. 

Bovenop een moeder die voor brokkenpiloot gespeeld heeft, is er nu ook de miserie en het ongemak van het ongeval waar David zich moet om bekommeren. Nu mag het dus stilaan stoppen, zeker dit jaar!

Is linkshandigheid aangeboren?

DE STANDAARD – 17.12.2018

HANNAH VERMAUT

Zo’n 85 tot 90 procent van de bevolking is rechtshandig. Slechts tien procent gebruikt bij voorkeur de linkerhand voor fijnmotorische handelingen. Alle culturen hebben een sterke voorkeur voor rechts. Hoe komt dit?

‘Of je rechts- dan wel linkshandig wordt, zit deels in je genen besloten’, zegt neuropsycholoog Reint Geuze van de Rijksuniversiteit Groningen. ‘Als je ouders linkshandig zijn, is de kans dat je zelf linkshandig bent zo’n 30 procent. Is één van je ouders linkshandig, dan is de kans dat jij dat ook bent ongeveer 16 procent. Zijn je ouders allebei rechtshandig, dan is de kans 10 procent.’

Bij de overerving van rechts- en linkshandigheid is iets geks aan de hand. Van elk gen hebben we twee varianten, een van vader en een van moeder. Volgens de klassieke overervingswetten is doorgaans een van beide varianten dominant. De andere variant, de recessieve, komt tot uiting als de nakomeling deze variant van allebei de ouders heeft gekregen. Je zou dus verwachten dat er een genetische variant is die tot linkshandigheid leidt als je hem in tweevoud erft. Maar zo simpel is het niet. Bij eeneiige tweelingen komt het namelijk geregeld voor dat de een links- en de ander rechtshandig is, terwijl de kinderen genetisch identiek zijn.

Hoe de overerving dan wel precies werkt, is nog niet gekend. Volgens een collega van Geuze, Ton Groothuis, die ook verbonden is aan de Rijksuniversiteit Groningen, is er wel een theorie. Groothuis legde deze enkele jaren geleden uit aan de Volkskrant: ‘Stel dat er een veel voorkomende R-variant is die bevordert dat je rechtshandig wordt en een minder frequente K-variant die je evenveel kans geeft op links- als op rechtshandigheid. Mensen met twee R-varianten zijn dan bijna altijd rechts, mensen met een RK-combinatie zijn vaak rechts en mensen met twee K-varianten zijn net zo vaak links als rechts. Met die verklaring kunnen tweelingen met hetzelfde genenpakket verschillen in handvoorkeur: bij de een is de KK-combinatie naar rechts uitgevallen, bij de ander naar links.’

Er spelen ook nog andere factoren dan genetische. ‘Het kan zijn dat je door medische beperkingen gedwongen wordt om een van beide handen te gebruiken. Hierdoor ontwikkel je met die hand grotere vaardigheden’, zegt Geuze. ‘En de omgeving speelt een rol. Kinderen leren door imitatie. Aangezien het gros van de bevolking rechtshandig is, leert men meestal van een rechtshandige. Het kan zijn dat je op school gedwongen bent om te schrijven met je rechterhand. En allerlei gereedschappen zijn ontworpen voor rechtshandigen.’

Wanneer weet je of je kind rechts- of linkshandig is, wil mevrouw Vermaut ook weten. ‘Bij de meeste kinderen wordt dat tussen het derde en zesde levensjaar duidelijk. Voor veruit de meeste handelingen gebruiken ze telkens dezelfde hand. Hoewel er ook nog wel kinderen zijn die later wisselen van voorkeurshand.’

Tot slot zijn er mensen die geen duidelijke voorkeurshand hebben. ‘Dit geldt voor ongeveer 2 procent van de bevolking’, zegt Geuze. ‘Je hebt mensen die voor de meeste activiteiten per activiteit of hun linker- of hun rechterhand gebruiken. Zij hebben dus voor elke activiteit wel een voorkeur. Gemiddeld zijn ze echter niet rechts- of linkshandig te noemen. En er zijn mensen die echt helemaal geen voorkeur hebben en bij een activiteit nu eens de linker- en dan weer de rechterhand gebruiken.’

Dus ze weten het niet precies waarom sommige mensen linkshandig geboren worde, maar dat het maar een klein percentage is lijkt mij duidelijk.

Het boeit mij en het blijft mij bezig houden, zeker nu ik noodgedwongen door het breken van mijn rechter pols weer moet overschakelen op mijn linker hand.

Zoals ik al eerder vertelde brak ik als linkshandige in het eerste leerjaar mijn linker pols waardoor ik rechtshandig ben beginnen schrijven.

De eerste sneeuw is vannacht gevallen, en ook al weer weg. Blijkbaar heeft zelfs het weer en de winter zich aangepast aan onze vluchtige en oppervlakkige tijd.

Enkel de commerce draait dezer dagen nog op volle toeren, ondanks dat iedereen klaagt en zeurt over moeilijke financiële tijden. Nochtans, het beste van deze eindejaarsdagen is nog altijd gratis, namelijk de gezelligheid van een warme thuis en aangenaam gezelschap.

Op oudejaarsavond komen Audrey en David mij gezelschap houden. Ik heb het menu aangepast aan mijn tijdelijke handicap, en het worden bladerdeegaperitiefhapjes in de oven, fijne frietjes met vol-au-vent en rauwe groentjes, en tot slot en als kers op de taart, vanille ijs met mijn zelfgekweekte en zelf ingemaakte noordkrieken op jenever.

De afwas nemen ze daarna mee naar huis, want zij hebben een afwasmachine, zodat ik daar alvast in het nieuwe jaar geen last van heb. Een rustige eindejaarsavond dus, en hopelijk ook een wat rustiger 2019. Alhoewel, het moet nu ook wel weer niet te saai worden!

Samen met David heb ik mij ingeschreven voor een imkercursus, niet dat het mijn bedoeling is om imker te worden, waar ik wil er wel graag meer over weten.

Kortseminarie Imkeren: Programma seminarie in auditorium

Seminarie 1: zaterdag 23 februari, 2019 om 8u30

Registratie, Koffie

Introductie

Introductie tot bloemen, bijen en honingbij biologie
door Reynaers Albert

De bijenstand, bijenkast, het imkermateriaal en gebruik
door Reynaers Albert

Lunch Buffet

Beginnen met imkeren; jaarlijkse imkercyclus
door Erwin Hoebrechts

Werking van een imkervereniging, KONVIB en FAVV
door De Temmerman Luc

Seminarie 2: zaterdag 23 maart, 2019 om 8u30

Registratie, Koffie

Dagprogramma introductie

Ziektes en parasieten, herkennen en behandelen
door Vaes Roeland

Zwermstemming, zwermen voorkomen, zwermen vangen, afleggers maken
door Vaes Roeland

Lunch Buffet

Honingoogst en verwerking, regelgeving, afgeleide producten
door Cristaels Dirk

Vragenuurtje met een ervaren imkerpanel. Imker mentorprogramma
door Stevens Jan & De TemmermanLuc & Lembreght Johan

Auditorium: Educatieve Bijenstand van de Krainer Bieënvrienden VZW
Boerderij Hof ten Bosch
de Limburg Stirumlaan 66
3040 Huldenberg

Na de seminaries in auditorium volgen de praktijkseminaries.

We starten een imkercursus, beginnerscursus, bijencursus, imkeropleiding, starten met imkeren, beginnen met bijen. Imkerseminarie en korte imkercursussen gevolgd door praktijklessen imkeren. Leer imkeren in 2019. De lessen imkeren gaan door in Huldenberg nabij Leuven. De imkercursus wordt gegeven op de educatieve bijenstand in Huldenberg van de Krainer Bieënvrienden. Kom naar onze imkercursus. Een beginnerscursus die u alles leert wat u nodig hebt om te starten met imkeren. De beginnerscursus imkeren viseert al wie geïnteresseerd is in het leven van bijen en het houden van bijen. De ruime regio Leuven en Vlaams Brabant wordt geviseerd.

Kortseminarie Imkeren: Praktijkseminaries

Praktijk Seminarie 1: zaterdag 27 april, 2019 om 13u15

13.15 – 13.30 Registratie, Koffie

13.30 – 16:30 Praktijk

Onderwerp: Eerste kennismaking met een bijenvolk

Door Stevens Jan & De Temmerman Luc & Lembreght Johan

Praktijk Seminarie 2: zaterdag 11 mei, 2019 om 13u15

13.15 – 13.30 Registratie, Koffie

13.30 – 16:30 Praktijk

Onderwerp: Nazicht van een bijenvolk

Door Stevens Jan & De Temmerman Luc & Lembreght Johan

Afsluiter: Examen voor diegenen met minimum 80% aanwezigheid bij de lessen

Receptie en drink

Na het imkerseminarie zijn er regelmatig beginnersmatinees op zondagmorgen. Deze gaan meestal door op de educatieve bijenstand van de vereniging. De beginners worden er op pragmatische en zeer directe wijze wegwijs gemaakt in de beheerstechnieken die relevant zijn voor de tijd van het jaar en de activiteiten waarop de imker zich dan moet toespitsen. Op die manier kan de startende imker de kennis opgedaan op de educatieve bijenstand bij thuiskomst direct in praktijk brengen op zijn eigen bijenstand.

www.krainer.be

De voorbije week heb ik mijn een paar bedenkingen gemaakt, nu ik daar ook wat meer tijd voor heb, en het jaareinde nadert.

Ik ben er namelijk zeker van dat mijn katten mij begrijpen in deze wat moeilijke tijd.
Estee is bovendien degene die het beste kan troosten. Ze slaapt in mijn schoot en wast mijn vingers van mijn gebroken hand.
De andere drie lossen elkaar af in aanwezigheid.
Remco is de jongste en dus ook de minst verantwoordelijke, maar doet toch zijn best om mij zo min mogelijk tot last te zijn.
Bella en Iris gedragen zich wat meer volwassen en houden het rustig, maar laten mij wel voelen dat ik er niet alleen voor sta.
Hechte vrienden zijn het, familie ook en vooral een toonbeeld van loyaliteit.

Nog een bedenking die ik mij deze week gemaakt heb is dat ik denk dat ik veel gelukkiger zou zijn, als ik o.a. geen kranten las, geen tv keek, en geen Facebook had.
Enkele jaren geleden heb ik het verenigingsleven afgezworen, omdat vrijwilligerswerk gebruikt en misbruikt wordt door de politiek. Een mens blijft gelukkig niet onnozel!
Nu merk ik dat het met de dag erger wordt en ons leven steeds meer beïnvloed wordt door alles wat we in de media te zien en te lezen krijgen, terwijl we niet eens weten of men ons wel de waarheid vertelt. Want alles is politiek nietwaar beste mensen, en dus heeft ieder zijn eigen “waarheid”.
Misschien toch maar minder weetgierig en nieuwsgierig zijn en wat meer rondlopen als een kieken zonder kop in 2018?

Goeie en gezonde voornemers, dat wel, maar niet echt haalbaar, mezelf kennende. Ik ben nu eenmaal weetgierig en plaats ook graag mijn woordje, dit blog is er het openlijk bewijs van. Binnenkort kan je dat trouwens ook lezen in het weekblad LIBELLE, want een paar weken geleden gaf ik een telefonisch interview voor een artikel over hoe ik mijn depressies overwonnen heb.

Deze week kreeg ik dan deze mail:

“We zouden jouw getuigenis heel graag opnemen in ons artikel met verhalen van veerkracht. In bijlage vind je het resultaat van ons interview. De tekst moet wel nog langs de tekstredactie passeren, maar in grote lijnen blijft het zoals het is. Zou je de tekst nog even willen nalezen zodat er zeker geen inhoudelijke fouten in staan? En zou je eventuele onjuistheden niet willen corrigeren in de tekst zelf, maar ze met pagina- en regelnummer op mail zetten? Dan werken we zeker niet in dubbele documenten.
Als je me tot slot je adres doorgeeft, bezorg ik je een exemplaartje als het stuk in de winkel ligt. Normaal gezien komt het in de editie die op 10/1 verschijnt.
Nogmaals bedankt voor je verhaal.”

De tekst die ze gaan publiceren zet ik er nog niet bij, maar ik heb hem wel goedgekeurd. Ik ben ook blij dat het geen anonieme getuigenissen zijn, want dat vind ik niet zinvol.

Dus ik hou mij bezig, maar ik mis mijn tuin, mijn handwerk en bewegingsvrijheid. Nog even doorbijten en hopelijk kan ik de drie koningen terug met open armen ontvangen.

2018 was een heftig jaar. Nog eenmaal de grote liefde mogen beleven, tijdens de voorbije zomer, je moet er dankbaar voor zijn, zeker op mijn leeftijd.

Ik zal die zomer niet meer vergeten, of het zou moeten zijn dat ik dement word, maar anders niet. Niet het mooie, niet het spijtige, niet het zalige, en niet het treurige. Ik neem alle herinneringen mee tot mijn laatste dag, die hopelijk zoals afgesproken pas rond mijn 107ste jaar zal zijn.

“De winnaar krijgt het allemaal”, maar in de liefde zijn er geen winnaars of verliezers, want liefde is onoverwinnelijk. Eens gevoeld, nooit meer te verliezen.

Hopelijk gaat het je goed, Johan, en mijn beste wensen voor 2019!

Ik viel gisteren nogal op met mijne nieuwe plaaster. In de wachtzaal vol stille, zwijgzame mensen vroeg een oudere dame mij toch nieuwsgierig wat er letterlijk en figuurlijk aan de hand was.

Ze was tachtig, en op een half uur tijd heeft ze mij haar ganse leven verteld. Op haar veertigste was ze al weduwe, en haar man was maar achtenveertig toen hij stierf in zijn auto aan een hartaderbreuk. Ze had toen gelukkig al twee zoon, kwam uit een welstellend notaris gezin in Zottegem, en haar man zelf had een boerderij in het Pajottenland. Veel geërfd natuurlijk en haar zonen en zichzelf een financieel zorgeloze toekomst kunnen geven. Ondertussen heeft haar familie al de hele wereld bereisd en ingenomen, zo lijkt het, want één van de jongens heeft zelfs ons bier naar de Chinezen gebracht, onzen Duvel!

Talen vindt ze heel belangrijk, vooral en zeker voor de generaties die na ons komen. “En ook Nederlands, hoor!” Haar kleinkinderen, die in Bierges wonen, komen trouwens in Hoeilaart naar ’t school, om hun Nederlands te verbeteren.

Ik heb mij dus niet verveeld in het medisch centrum en ik heb zelfs mijn favoriete kleur mogen kiezen voor de nieuwe synthetische plaaster. De breuk zorgt gelukkig niet voor complicaties, nu nog enkel drie weken geduld, en dan zal het ergste leed wel weer geleden zijn.

Op vier januari weten we meer, en misschien zie ik mijn “gesprekspartner”, dan ook weer, al wens ik haar dat niet. Ze was zelf ook gevallen, maar had enkel een blauw oog, en dat stond haar heel stoer!

Een witte kerst

Vroeger voelde ik mij Assepoester,
tegenwoordig Doornroosje,
en misschien word ik ooit Sneeuwwitje,
maar zeker nooit Roodkapje
en nog minder
Repelsteeltje of Raponsje.

De Schone en het Beest
is te hoog gegrepen,
en Grietje van Hansje
wil ik ook niet zijn.

Het liefst was ik Vrouw Holle
de godin van leven en dood,
en van de aarde,
dan kregen we dit jaar
gegarandeerd een witte kerst!

Micheline Baetens – 11 november 2014

We zullen moeten afwachten, maar ik hoop het dat we een witte kerst krijgen, omdat het kerstgevoel dezer dagen ver zoek is, en hopelijk wordt dat door de natuur een beetje hersteld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hoe het voor mij persoonlijk gaat worden, weet ik nog niet, en veel zal afhangen van wat ik nu donderdag te horen krijg in het Medisch Centrum.

Ik ben moe, en ik ben vooral het gesukkel beu, ik wil mijn bewegingsvrijheid terug en vooral ik wil opnieuw creatief kunnen zijn met mijn handen, want dat maakt het voor mij vooral gezellig.

Het feit van anders te zijn, maakt je ook uitzonderlijk en in vele gevallen ook sterker en mondiger. Je voortdurend moeten bewijzen en verdedigen geeft je de kracht om de tegenslagen van het leven als een uitdaging te zien, en de ervaring om ermee te kunnen omgaan.

Wie nooit wat tegengekomen is, ligt bij de eerste slag in het gezicht op zijn of haar gat, maar wie leren vechten heeft, en opkomen voor zichzelf, weet dat niets vanzelfsprekend is, en de problemen er zijn om overwonnen te worden.

En wat is er nu menswaardiger en mooier dan je problemen zelf te kunnen oplossen? Een grotere prestatie en voldoening zal je zelden beleven. Jezelf redden en daardoor het leven zoals het is aankunnen, en er plezier en verdriet aan beleven door het heft in eigen handen te houden.

Voor mij was 2018 een heftig jaar, en eigenlijk is dat niet eens uitzonderlijk. Ik heb gewankeld en getwijfeld, ben zelfs letterlijk gevallen, maar ook weer recht gekropen, en ik hoop weer eens de finish te halen zonder teveel kleerscheuren, samen met mijn dierbaren, en dan zal het weer goed geweest zijn.

Gisteren een appel kunnen schillen met mijn linkerhand.
Omdat ik als linkshandige geboren werd, kan ik nu nog altijd een paar dingen doen met mijn linkerhand.Toen ik als zesjarige in het eerste leerjaar zat, bij mevrouw Vanderzeypen, lapte Gilbertke, het zoontje van de melkboer, mij pootje op de speelplaats, en brak ik mijn linker pols. Dat gebeurde tijdens de eerste weken van het schooljaar. ik schakelde dus over op mijn rechterhand en leerde dus schrijven als rechtshandige. en dat lukte mij aardig, want ik heb later een paar wedstrijden schoonschrift gewonnen.
Maar als kind doe je niet alle handelingen die je later als je ouder bent ook doet, zoals aardappelen schillen bijvoorbeeld. Dat doe ik dus nog altijd links. Ik kan bijvoorbeeld ook tekenen met beide handen.
Mijn moeder, die nooit snel tevreden was over mijn prestaties – ik hield namelijk niet van huishoudelijke taken, want ik zat liever met mijn neus in een boek – zei altijd dat ik twee linker handen had. en misschien is dat inderdaad wel zo.
Bovenaan, in mijn hoofd, loopt het daardoor waarschijnlijk ook nog altijd een beetje door elkaar, want vraag nooit de weg aan mij, omdat ik mij nog altijd vergis in links of rechts.
In elk geval, het blijkt weeral eens, dat elk nadeel ook zijn voordeel heeft, en elk anders zijn voor unieke oplossingen kan zorgen.
Links of rechts, ik ben wellicht beiden, ideaal om in de politiek te gaan.

WikiHow: Omgaan met een gebroken pols