Eigenlijk zou er een zelfhulpgroep of praatgroep moeten bestaan voor mensen die iets serieus willen veranderen in hun leven, want die zijn met velen tegenwoordig. Maar vaak weten ze niet hoe ze eraan moeten beginnen, en in elk geval, gemakkelijk is het niet.
Als je je huis wilt renoveren ga je naar Batibouw en wanneer je een nieuw auto wilt kopen naar het Autosalon. Wil je je eetgewoontes veranderen, kan je naar een voedingsconsulente, en wie iets fitter en slanker wil worden kan naar de fitness. Maar wat als ik anders wil gaan leven? Naar een psychiater? Maar je bent toch niet ziek, waarom zou je dan naar een dokter gaan?
Een zelfhulpgroep of gewoon een praatgroep, waar mensen samen komen, die hun leven willen bijsturen, of ja zelfs serieus willen veranderen, omdat ze anders wél ziek worden en ongelukkig, zou een goede stimulans zijn om daar eens werk van te maken. Want meestal weet je wel waar je niet tevreden mee bent, en weet je ook wel wat je wilt, enkel wat steun en solidariteit ontbreekt, en die zou je in zo’n groep dan kunnen krijgen.
Je kan de mensen een lijst laten maken met punten waaraan ze willen werken, en telkens de groep samenkomt, kan een stand van zaken opgemaakt worden, en bekeken worden hoe daar de afgelopen tijd mee omgegaan werd, en wat het resultaat is. Ieder op zijn eigen ritme, stap voor stap, beetje bij beetje, want veranderen is meestal een werk van lange adem, dat doe je niet op één twee drie. Volhouden en volharden in wat je wilt, is de boodschap.
Makkelijk is dat niet, maar wel zeer zeker de moeite waard. Je zal tegen veel moeten opboksen, en de weerstand van je omgeving zal vaak niet gering zijn, want als jij verandert zal je omgeving mee moeten veranderen, willen of niet, en ze zullen zich willens nillens moeten aanpassen, wat hen meteen ook uit hun comfortzone zal halen. Maar wanneer ze merken dat het je menens is en je eigenlijk het beste voorhebt met hun en jouw leven, valt dat na verloop van tijd wel mee. Trouwens, wie wil er nu ongelukkige of zieke mensen om zich heen, vooral als het de mensen zijn waarvan je houdt?
Een zelfhulpgroep voor wie anders wil gaan leven, ik zie dat wel zitten! En ik zou beginnen met hen het boek “Beter zorgen voor jezelf” te laten lezen, want dat heeft mij ook over veel dingen anders doen denken, en anders gaan denken, is het fundament om anders te gaan leven.
Ik groeide op aan de IJsebroeken. Het was als kind mijn biotoop en inspiratiebron voor mijn eerste gedichten. Vroeger noemde ik ze trouwens de vijvers van de graaf, omdat ik dacht dat ze van de graaf van Huldenberg waren, samen met de omliggende bossen. Ik ben blij dat het nu beschermd natuurgebied is!
Haast elke avond, en na schooltijd, maakte ik een wandeling, om telkens wat nieuws te ontdekken, en mijn verbeelding aan het werk te zetten. 
De troost van de verbeelding
