Als je een papa hebt uit de duizend dan moest die vandaag op Vaderkensdag gevierd en verwend worden. En dat deed Reinaert met verve en voor de eerste keer!

De cadeautjes had hij in de crèche gemaakt en oma had er voor gezorgd dat hij zijn mama en papa kon trakteren op een glaasje cava.

Vaders van weleer

Je ziet ze niet,
maar ze zijn er nog,
de vaders van weleer.
Ze zijn aanwezig in het huis
en in elke struik van de tuin,
in je daden en gedachten,
en in elk plan voor de toekomst.

Het begon allemaal in Amerika, met de dood van een zwarte arrestant door politiegeweld en het waaide over naar o.a. Europa en zo ook naar België. Vandaag viel er in de Verenigde Staten een tweede dode, door een kogel uit een politiewapen.

https://www.standaard.be/cnt/dmf20200614_04990325

En opeens is het Belgisch koloniaal verleden weer heel actueel en worden overal in ons land standbeelden beklad en afgebroken. Vooral koning Leopold II moet het ontgelden, de vorst die verantwoordelijk is voor de gruweldaden in toenmalig Belgisch-Kongo. Die geschiedenis kennen we ondertussen wel allemaal denk ik, of zouden we toch moeten kennen. Anders moet men maar eens het Afrika museum in Tervuren bezoeken.

Racisme, het heeft wel altijd bestaan, en zal ook wel altijd blijven bestaan. En in plaats van beelden te vernielen zou men beter de oude geschiedenisboeken verbranden en nieuwe schrijven, dit keer met de waarheid in. Maar dat zal zeker wel nooit lukken?!

Weet je wat het uiteindelijke resultaat zal zijn van die hele wit-zwarte heisa? Dat is dat ze mensen nog meer tegen elkaar gaan opzetten, want ze voeren een strijd waar niemand als winnaar gaat uitkomen, en solidariteit noch met de ene groep noch met de andere, gaat aan de situatie iets veranderen, omdat racisme vooral met domheid heeft te maken, en die is niet uit te roeien.

https://www.standaard.be/cnt/dmf20200614_04990447

Onze cultuur zit vol racistische boodschappen. Maar heeft niet elke cultuur zijn zonden en vergissingen. Is het dat niet wat men democratie en beschaving noemt, wanneer men zijn fouten durft en kan toegeven.

Want zeg nu zelf wat doen we met Petoetje en Petatje, wat met Het lelijke (zwarte) eendje, wat met de mythische zwarte kat die ongeluk brengt, wat met de schrikwekkende Zwarte weduwe, en wat met mijn zwarte hond, zoals ik depressie noem?

Wit en zwart het zijn maar kleuren, nietwaar, met zoveel variatie als er mensen zijn. Het is maar één kenmerk van een persoonlijkheid, meer niet. Net zoals ze tegen mij vroeger sproetbakkes zeiden, en beweerden dat ik een steen in de WC had gesmeten (was niet waar, maar ik ben er wel eens ingevallen!), bepaalt je kleur zeker niet wie jij bent, ook al vinden anderen dan van wel.

Maar zoals ik al zei: domheid krijgen je met geen stokken de wereld uit!

Ooit heb ik van een dokter de diagnose gekregen dat ik een probleem had met gezag. Alhoewel, hij heeft dat niet tegen mij gezegd, maar tegen mijn man. Misschien durfde hij het niet aan mij vertellen, uit angst dat ik in opstand zou komen of de boel kort en klein zou slagen.

Als mensen er niet goed aan uit kunnen over wat te denken over je reacties en je doen en laten, verklaren ze je nogal eens voor gek, excentriek of abnormaal, maar dit keer was dan iemand tot de conclusie gekomen dat ik een probleem had met gezag, en wie ben ik om te twijfelen aan de diagnose van een dokter die uiteindelijk veel langer gestudeerd had dan ik en bovendien ook nog gespecialiseerd was in menselijk gedrag.

Ik was rond te veertig, toen niets bleek te helpen om mijn weerbarstige natuur te onderdrukken en ik blijkbaar niet de geschikte patiënt was om te behandelen met zalvende woorden en kalmeermiddelen, want ik bleef de wereld slecht en onrechtvaardig vinden.

Tot ik voor de eerste keer crashte en men voor een tijdje verlost was van mijn dwarsliggende aard. Want liggen deed ik wel, maar dan in bed, uitgeteld en schijndood. En dat heeft een tijdje geduurd, want ik had de agressie dit keer tegen mezelf gekeerd, en wel heel erg brutaal en vernielend.

De diagnose van die dokter zal wel juist geweest zijn, maar of een probleem hebben met gezag ook een ziekte is, daar geloof ik niet in, en genezen doe je er ook niet van, ook al word je honderd jaar!

Ik zal misschien wel een kleine dictator zijn, maar dan wel voor de goede zaak, denk ik, hoop ik, weet ik wel zeker, daar ben ik van overtuigd,… En pas op wie het tegenoverstelde durft te zeggen!