De angst om zich te vervelen is groot bij de mensen, en in de zomer en vakantie lijkt die extra groot.

Dit weekend was er een feestje in onze Vosdellestraat, met het nodige geboenk van wat men muziek noemt, en een grote behoefte aan veel parkeerruimte. Er kwam zelfs een microfoon aan te pas om de nodige boodschappen door te geven en de vuurkorven zorgden waarschijnlijk voor de nodige warmte en rookgeur. Tot ongeveer twee ’s nachts…

De Vosdellestraat is een kleine en smalle straat, met eengezinswoningen, en leent zich blijkbaar niet tot grote festiviteiten, maar waarschijnlijk denken onze internationale buren daar anders over. Andere bewoners, andere culturen, want veel Vlamingen en Belgen wonen hier niet meer, en dus moeten degene die overblijven zich hoognodig aanpassen.

Ik hou niet van de zomer, en niet alleen in de Vosdelle, maar nergens, of het zou ergens op een plaats moeten zijn waar geen festivals, animatie, toeristische attracties…en dergelijke plaats vinden. En waar vind je dat nog?!

Om nog maar te zwijgen over wat dat allemaal meebrengt voor het milieu en de natuur!

Nacht in juli

De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand toe.

J.B.Charles

Hebben jullie ooit tegen jullie kind gezegd: “Niet teveel je best doen.”? Ik wel dus, en iedereen zou dat wel af en toe eens moeten doen. Dat is gezond.

Sommige mensen overdrijven wel eens in hun best doen, en meestal zijn deze mensen te goed voor deze wereld, want als je niet oppast doe je daarmee jezelf tekort. En mijn zoon is zo iemand, dus probeer ik dat te voorkomen, al weet ik zeer goed, dat de aard van het beestje een beetje doorgegeven is.

Ik heb mij er ook al vaak aan bezondigd, en ouder worden betekent niet altijd wijzer worden, dus af en toe zit ik weer over de schreef te gaan, en daarom herken ik het ook zo goed bij anderen, en maakt het mij bezorgd.

Misschien zou er men in een tijd waarin elke gedragsvorm een etiket krijgt wel een naam kunnen aan geven, maar het is gewoon karakterieel, en daar wordt je grotendeels mee geboren en geef je dus ook door.

En als we elk mens een ziekte-etiket gaan opplakken, gaat iedereen denken dat je er niets kan aan doen, en dat is dus wel zo. Een mens kan veranderen, op voorwaarde dat die dat zelf wilt. Aan jezelf kan je werken, levenslang, als je genoeg zelfkennis hebt, je eigen gebruiksaanwijzing kent, en eerlijk genoeg bent met jezelf.

Maar ook daarbij niet teveel je best doen, want de interessantste mensen zijn nog altijd degene met een serieuze hoek af!

Framboos

Framboos?
Neen Fram
is niet boos.

Fram is zoet,
sappig en fris,
en Fram is,
letterlijk en figuurlijk,
om op te eten!

Micheline Baetens – 25.06.2019

Waarom heeft de ene het wel en de andere niet, de “drive” om dingen te veranderen en rechtvaardiger te maken?

Ik heb het al gezegd, onverschilligheid is dodelijk, maar die drang om het juiste te willen doen ook. Want je loopt tegen zoveel muren, je ondervindt zoveel tegenstand, dat het je emotioneel uitput.

Ze noemen je een idealist, een perfectionist, ze zeggen dat je overdrijft en je bij de dingen moet neerleggen. “Loslaten” is het modewoord.

En dat doen de meeste ook, elkaar loslaten, niet meer omkijken, je voeten eraan vegen, en eens een goei pint gaan drinken. Tot de dag dat hen iets overkomt, dan helpt die pint niet meer, en hoor je ze zagen en klagen tot op de maan.

Gelukkig zijn er dan die anderen, die onnozelaars die blijven geloven in een betere en vooral rechtvaardiger wereld, en die wel reageren op een kreet om hulp.

Menselijkheid is geen idealisme of perfectionisme, maar empathie en de drang om het juiste te doen.