Gisteren vertelde mij iemand dat hij coach was voor volwassenen. Ik vroeg me daarbij af wat een coach eigenlijk is en wat hij voor je doet.

Is een coach iemand die zegt hoe jij moet leven? En hoe weet hij of zij dat dan? Heeft hij dat ergens geleerd, of heeft hij die ervaring, en hoe goed leeft hij of zij zelf?

Wel, ik heb het opgezocht en volgende uitleg gevonden:

Een coach richt zich op het vergroten van de effectiviteit van het individu en/of het team. De coach doet dit door bewustwording, het vergroten van zelfvertrouwen en het exploreren, ontwikkelen en toepassen van eigen mogelijkheden. Een coach richt zich vaak op een of meerdere deelgebieden zoals bijvoorbeeld leiderschap, loopbaan, persoonlijke ontwikkeling of ondernemerschap.

Synoniemen voor coach zijn: bus, leider, leidinggevende, voorman, autobus, touringcar, trainer, drilmeester, begeleider, oefenmeester, counselor.

Daarbij vroeg ik mij af in welke mate een therapeut of een psychiater, de dokter, ja zelfs de leraar op school, en mijn ouders mij  gecoacht hebben, en wat ik daar aan gehad en meegedragen heb?

Moet je het uiteindelijk allemaal zelf niet uitzoeken en kiezen hoe je wilt leven en wat je belangrijk vindt, of gaan we eenheidsworst worden, en allemaal hetzelfde denken en doen?

In elk geval , alles in mij rebelleert als ik er maar aan denk dat iemand mij gaat opleggen hoe ik moet leven.

Uiteindelijk heeft iedereen zijn eigen gebruiksaanwijzing en hopelijk de nodige zelfkennis om te weten wat hij of zij wilt, en indien niet, kan het nooit de bedoeling zijn dat een ander dat in zijn of haar plaats oplegt. We zoeken het zelf wel uit, met vallen en opstaan!

Nog één week!

Vermits die kleine pagadder nog altijd in stuit ligt, zal hij komende woensdag 25 september naar alle waarschijnlijkheid, net als zijn vader destijds, verlost worden met een keizersnede.

Zo vader, zo zoon dus, al was er bij mij een andere reden waarom David niet langs de meest natuurlijke weg kon komen.

Een keizersnede – meer dan tweeënveertig jaar geleden – werd toen wel helemaal anders aangepakt en uitgevoerd dan tegenwoordig.

De mama zal enkel epiduraal verdoofd worden, en zal de bevalling dus kunnen meemaken, en ook de vader mag (moet!) aanwezig zijn. Het wordt dus voor ouders en kind een heel intense belevenis, die hopelijk zo comfortabel mogelijk verloopt.

Een paar dagen geleden, op 15 september waren Audrey en David een jaar getrouwd, en nu dus wordt hun eerste kindje geboren, dat is werkelijk een perfecte timing.

Ik ben er in elk geval klaar voor om grootmoeder te worden!

Meisje

“Meisje,
Wat wil jij later worden?”

“Een wijze vrouw,
Met grijze haren wil ik zijn,
En met rimpels rond de ogen.

Een vrouw
Van weinig woorden wil ik zijn,
En zonder onvervulde verlangens.

Een vrouw
Met veel ervaringen wil ik zijn,
En met losgelaten herinneringen.

Mijn grootmoeder
Wil ik later zijn.”

Micheline Baetens, 3 juli 2012

Wat de NMBS niet doet, doen we zelf, en vermits de beplanting die ons beloofd werd er maar niet komt, verfraaien we zelf onze straat.

In de Vosdellestraat moeten de buurtbewoners van de spoorweg zelf creatief zijn, en ook de vos is alom tegenwoordig in het straatbeeld. Af en toe komt Reintje trouwens zelf eens kijken, in levende lijve!

STRAATKUNST

De kunstenares is Monique De Cooman, mijn buurvrouw.

36 verschillende pesticiden in dode mezen

Een grootschalig onderzoek naar de oorzaak van de massale mezensterfte door Velt en Vogelbescherming Vlaanderen levert een schokkend resultaat op: maar liefst 36 verschillende pesticiden werden teruggevonden in de dode meesjes. Erger nog, vooral DDT werd gevonden, nochtans verboden sinds 1974 in België.

Velt en Vogelbescherming Vlaanderen zijn verrast door het hoge aantal pesticiden in lichamen van dode mezen. “In totaal troffen we 36 verschillende pesticiden in 95 mezennesten aan’, zegt Geert Gommers, expert pesticiden bij Velt. ‘Dat is zorgwekkend. Vooral omdat de mezen hoogstens 2 weken oud waren en nog nooit buiten de nestkast waren geweest.”

DDT massaal aanwezig

“We vonden zowel fungiciden (tegen schimmels), herbiciden (tegen onkruid), insecticiden (tegen insecten) als biociden terug. Opmerkelijk is dat we in 89 van de 95 onderzochte nesten DDT ontdekten.Het gebruik van dit insecticide is sinds 1974 officieel verboden in België. ‘Dat DDT na al die tijd nog steeds in onze omgeving aanwezig is, is zorgwekkend.”

Weinig nesten zonder pesticiden

“We worden niet blij van deze resultaten”, gaat Geert Gommers verder. “Vooral omdat in bijna alle nesten één of meerdere pesticiden aanwezig zijn.’ In amper 4 van de 95 onderzochte nesten vonden Velt en Vogelbescherming Vlaanderen geen pesticiden terug. ‘In één nest vonden we een mix van 2 insecticiden en 6 fungiciden terug.”

Invloed van de buxusmot?

Via dit onderzoek wilden Velt en Vogelbescherming Vlaanderen onder meer nagaan of er residuen van pesticiden terug te vinden zijn in gestorven mezenjongen. ‘Of de bestrijding tegen de buxusmot invloed heeft op mezensterfte is met deze cijfers moeilijk te zeggen. Hiervoor is verder onderzoek nodig. Wel vonden we in de mezenlichamen stoffen terug die gebruikt worden in de bestrijding tegen de buxusmot. Ook pesticiden waarbij voor vogels het risico als ‘Hoog’ beoordeeld wordt (cf. Pesticides Properties DataBase – PPDB) vinden we terug in de dode mezen,’ zegt Inge Buntinx, bioloog bij Vogelbescherming Vlaanderen.

Waarom dit onderzoek?

In 2018 kregen Velt en Vogelbescherming Vlaanderen beduidend meer meldingen van ongeruste burgers. Jongen van kool- en pimpelmezen lagen dood in de nestkast. Terzelfdertijd veroorzaakten rupsen van de buxusmot veel schade in tuinen, waarop bestrijdingsmiddelen werden ingezet om dit probleem aan te pakken. Is er een link tussen beide? Velt en Vogelbescherming Vlaanderen besloten om in het voorjaar 2019 dode mezenjongen te laten testen op de aanwezigheid van pesticiden.

Met de financiële steun van honderden mensen startten Velt en Vogelbescherming Vlaanderen een citizen science project op. 1101 mensen die een nestkast of nestje met dode mezenjongen in zijn tuin aantroffen, melden dit via deze website www.sosmezen.be. De dode meesjes werden vervolgens opgehaald en bezorgd aan een gespecialiseerd labo waar de mogelijke aanwezigheid van pesticiden onderzocht werd.

Met de steun van duizenden burgers

Het onderzoek SOS Mezen was niet mogelijk geweest zonder de steun van honderden bezorgde burgers. We bedanken alle 1101 mensen die via www.sosmezen.be dode jongen van kool- en pimpelmezen meldden. Onze dank gaat ook uit naar de vele vrijwilligers voor het overbrengen van de dode mezenjongen naar het labo. Tot slot was dit onderzoek enkel mogelijk dankzij de financiële steun van vele, vele donateurs. Bedankt!

Bron: Velt – 12.09.2019

Ik had deze zomer twee nesten in mijn tuinen: pimpelmezen en koolmezen. Van beiden zijn de jongen uitgevlogen.

Momenteel zitten er pimpelmezen, koolmezen en kuifmeesjes in de tuin en vandaag heb ik ook, nu de zomer voorbij lijkt, het eerste roodborstje gespot.

Kind en Gezin bestaat honderd jaar
“Vergiftigt uw kind niet door het eene fopspeen te geven”

De Standaard – 12.09.2019

Honderd jaar geleden werd de voorloper van Kind en Gezin opgericht. Andere tijden, andere raadgevingen, blijkt uit een vergelijking van een kindboekje uit 1930 met de tips die vandaag worden gegeven. Al blijven enkele heilige huisjes overeind.

Toen: Vergiftigt uw kind niet door het eene ­fopspeen te geven
Nu: Gebruik een fopspeen bij voorkeur alleen voor het slaap- en bedritueel
Kind en Gezin is nog altijd niet de grootste voorstander van fopspenen, maar ziet ze niet langer louter als vergif. ‘Een fopspeen wordt bij borstvoeding eerder afgeraden tot de melkproductie goed op gang is en de borstvoeding goed verloopt.’
‘Kinderen jonger dan één jaar die fopspeenzuigen, hebben meer kans op middenoorontstekingen’, is het ­advies. Maar ook: ‘Fopspeenzuigen is sowieso een betere optie dan duimzuigen.’

Toen: Te veel gespannen kleederen zijn ­nadeelig voor den groei van het kind
Nu : Kies voor losse, ­comfortabele kledij. Die ­belemmert de ­bewegingsvrijheid van een kind niet en maakt het aan- en ­uitkleden makkelijker
Kind en Gezin is nog altijd geen fan van een te strakke outfit voor een baby. ‘Wij ­raden nog altijd ruimzittende kleertjes aan. Bij voorkeur body’s met een grote halsopening. We vragen ook erop te letten dat sokjes niet te hard spannen rond de voeten’, zegt woordvoerder Marie De Clercq.
De organisatie heeft nu nog heel wat adviezen. Zo raadt ze aan geen synthetische kleertjes te kopen. En kleertjes met grote prints bevatten vaak een gevaar­lijke kunststof.

Toen: Geeft het kind ­iedere dag een bad
Nu: Geef een baby regel­matig een bad
‘Je hoeft het kindje niet ­dagelijks van kop tot teen met zeep te wassen. Dat kan de huid uitdrogen en irritatie veroorzaken’, klinkt het. Maar dat wil niet zeggen dat je je baby niet dagelijks mag wassen. ‘Gebruik bij voorkeur water en reinigende ­babyolie, dat houdt de huid soepel.’

Toen: Weest altijd zeer zindelijk. Vervangt ­dadelijk de natte luiers door drooge
Nu: Ververs de luier bij ­elke voeding – zowel overdag als ’s nachts – en zeker na iedere ontlasting
Hét verschil met honderd jaar ­geleden: de uitvinding van de wegwerp­luier. Al raadt Kind en Gezin ook nog altijd herbruikbare luiers aan.

Toen: Wiegt uw kind nooit
Nu: Wiegen, het kind in de armen ­nemen, is een goede methode om het kind te troosten
‘Toch als dat wiegen zachtjes gebeurt’, klinkt het. ‘Want schudden is schade. Een tip: maak het kindje niet gewoon aan het wiegen. Want als het daar te afhankelijk van wordt, zal het misschien onrustiger zijn als het niet gewiegd wordt of wordt troosten door te wiegen moeilijker.’

Toen: De beste melk is de moedermelk. ­Trouwens, het moederlijk zoogen is tevens ­voordeelig voor uzelf
Nu: We raden exclusieve borstvoeding gedurende de eerste 4 à 6 maanden aan. Bijvoeding met (suiker)­water of kunstvoeding wordt afgeraden, ook tijdens de eerste levensdagen
‘Ook nu kiezen we voor moedermelk boven kunstmelk. Hoe langer borstvoeding gegeven wordt, hoe ­groter het gezondheidsvoordeel voor moeder en kind.’

De dokter is vanmorgen nog eens komen poolshoogte nemen om te zien hoe ik het nu naar een maand antidepressiva stelde, en hij is als een tevreden man buiten gegaan. De dokter tevreden, iedereen tevreden!

De roze paniekpilletjes heb ik heel gemakkelijk kunnen afbouwen en de lichte dosis antidepressiva doet nu wat ze moet doen: mij in staat stellen om het leven terug aan te kunnen.

Therapie blijkt niet nodig want blijkbaar heb ik genoeg inzicht in mijn problemen om te weten waar het schoentje ditmaal weer eens gewrongen heeft. Een paar goeie boeken lezen en af en toe alles op eens op een rijtje zetten, en vooral goed weten wat je wilt en niet wilt en wat kan en niet kan.

Mijn bloeddruk was dit keer ook dik in orde en ik heb felicitaties gekregen voor mijn verstandige aanpak van de medicatie en de problemen die zich hebben voorgedaan.

Dit is écht de eerste keer dat ik zo goed begeleid werd door een gewone huisarts en dat voor psychische gezondheidsproblemen. En dan is de jonge man nog niet eens afgestudeerd, dat belooft dus voor de toekomst! Ik ben hem heel erg dankbaar en heb hem dat ook gezegd.

Eindelijk is de zomer voorbij en meteen ook mijn zomerdepressie, of hoe dat ding ook heet. In elk geval, leve de herfst! Laat die bladeren nu maar vallen!!!

https://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=1064&utm_source=gezondheid&utm_medium=email&utm_campaign=newsletter&utm_content=email_nieuwsbrief_NB20190916&par=93679&utm_term=linkje

Zullen we binnen afzienbare tijd de natuur nog enkel kunnen bewonderen vanop een zitplaats in een voetbalstation?

https://www.standaard.be/cnt/dmf20190909_04599121

Steeds meer en meer natuur moet beschermd worden tegen de overmacht van de mens, zoals De IJsebroeken in Overijse, en dat kost geld en inspanningen. Gelukkig zijn er vrijwilligers die dat nog willen doen, maar normaal is het eigenlijk niet. Het zou in ons aller houding en systeem moeten zitten dat de natuur ons kostbaarste goed is, en vooral onze eerste prioriteit.

Zeventig, en meteen ben je oud! Tenminste dat gevoel had ik toch. In 2019 werd ik zeventig, en dat betekent meteen dat je aan de eindfase van je leven bent begonnen. Alles wat ik er nu nog bijkrijg zal enkel maar puur geluk en een meevaller zijn.

Ouder kan ik niet meer worden! Het enige wat nu nog kan gebeuren is dat ik “slechter” word, ziek word en afhankelijk. Of sterven.

Geen mooie vooruitzichten dus en wel beschouwd niet iets om naar uit te kijken. Het kan natuurlijk ook meevallen, en dat ik net als mijn vader tot mijn laatste dag mijn goesting kan doen, en op een morgen dood in mijn zetel zit.

“Een schoon dood”, zullen ze zeggen, net zoals ze dat toen over mijn vader gezegd hebben. Maar eigenlijk weet ik niet of ik dat verkies, een dood zonder afscheid te kunnen nemen.

Hoe sterk moet je dan nog zijn, om dat te kunnen doen? Lijkt mij het zwaarste wat mij nog te doen staat. En hoe kijken zij waarvan ik dan afscheid moet nemen, daar dan tegenaan? Kunnen zij dat dan wel opbrengen? Of preferen ze een “schoon dood”, plots, en voor iedereen onverwachts?

Het jaar is weer bijna om en het was een jaar zoals een ander, met ups en downs, veel te vlug voorbij, niet goed wetend of het nu een goed of een slecht jaar was.

“Je moet genieten zolang je kan”, zeggen ze. Maar ook dat is een dooddoener, want genieten kan je niet beter omdat je opeens zeventig geworden bent, genieten doe je niet omdat je dat wilt en wanneer je dat wilt. Het is iets wat je overkomt, net zoals de meeste dingen in het leven. Ook de dood.

Het leven is klote! Echt alles moet je afgeven, zelfs je eigen kinderen. “Loslaten”, noemen ze dat met een rijk woord. Waarom zou je sowieso nog de moeite doen om iets te verwerven en te verzorgen?!

Waarom zouden we nog ons best doen om te beantwoorden aan de eisen van de maatschappij, de wereld draait toch al vierkant, en niets is nog rechtvaardig?

Is het dat wat mensen een andere weg doet inslaan, afhaken, of ja, zelfs uit het leven stappen? Ik kan het me echt wel voorstellen, want wie aan al die “wereldsheid” niet kan toegeven, wordt een heel eenzaam mens.

Je moet potverdorie een straf ongevoelig en dom wezen zijn tegenwoordig om nog plezier te beleven aan de gang van zaken in de wereld en tussen de mensen onderling. Maar ja, nu zal wel iedereen beginnen sussen of denken dat zwartkijkers altijd overdrijven, perfectionisten en idealisten zijn, of gewoon depressief.

Wel dan denk ik dat depressief zijn de meest gepaste toestand is, en ik de normaalste mens van de wereld ben!

David bracht mij vandaag een deel van zijn oogst uit zijn serre op Solheide in Overijse: tomaten en komkommers.

Zijn druiven moeten nog twee weken rijpen en ondertussen heeft hij al de zomersnoei uitgevoerd, zodat er nog wat meer licht en zon aan de trossen kan. Zijn eerste jaar als serrist heeft hij in elk geval al met glans en grote onderscheiding doorlopen!

Mijn buitendruivenlaar draagt na een eerste jaar nog geen vruchten, dat is pas na drie jaar, maar hij is wel al flink gegroeid.