Burn-out is in! Ze vallen als vliegen, de ene na de andere valt uit: opgebrand! En ik weet wat het is, en moet er dagelijks voor oppassen. Een paar nachten slecht slapen, en het beestje wordt wakker. (Wat een woordspelingen!)
Daarom laat ik regelmatig de overgordijnen naar beneden, neem enkel de telefoon op als ik kan zien wie het is aan de nummer die op het scherm verschijnt, hou mijn deur op slot, gebaar van krommen haas als er toch gebeld wordt, en enkel wie de boodschappen brengt laat ik mijn rust verstoren.
Geen nieuws volgen op tv, geen kranten lezen, geen discussies aangaan op Facebook, enkel het hoogstnoodzakelijke doen, en verder dik mijn goesting, en dat is al meer dan genoeg.
Dat is ook een voordeel aan alleen wonen, je hoeft met niemand rekening te houden, en je moet enkel je eigen rommel opruimen. Koken doe je waar je zin in hebt, en als je geen zin hebt maak je het je gemakkelijk door bijvoorbeeld een pizza te bestellen. Echte luxe vind ik dat!
Af en toe kan dat allemaal, ik zou zeggen, moet dat allemaal, want zo een hevig beestje als ikzelf verbruikt soms veel te veel energie dan goed voor haar is. En zolang de buitenwereld niet voor ambras zorgt, is dat gerust enkel dagen vol te houden.
En mijn katten doen mee met mij, of is het omgekeerd, en doe ik wat mijn katten doen: niets dus?
Een dagje
Een dagje
met de gordijnen
dicht
en niemand
willen zien.
Een dagje
de wereld
opzij
op zoek
naar rust
in het hoofd
en de storm
geluwd
in het hart.
Een dagje
zonder
onzin
en enkel zin
in niets.
Micheline Baetens – 08.11.2019
