Vandaag de dag 03.08.2018 (2)

Gisteren schreef een facebook vriend volgende bemerking als een reactie op een gedicht van mij: “De psychopaten leven van de empaten.”
Ik vond dit zo’n krachtige reactie dat ik op zoek gegaan ben, wat met ‘empaten’ bedoeld wordt en vond het volgende via google:

Als je houdt van een ‘voeler’ (ook wel empaat)

Liefde kan voor iedereen een overweldigend en lifechanging event zijn, maar als er nou één persoonlijkheidstype is dat zich er écht met hart en ziel instort, is het de ‘voeler’ wel. En daar is helemaal niets mis mee, maar voor wie nog nooit een empaat heeft ontmoet (want dat is de officiële term) kan het handig zijn om te weten wat dat in de liefdespraktijk zo ongeveer betekent. Een kleine handleiding!

Ze zijn niet met veel, maar:

de statistieken zijn er nog niet helemaal uit. Naar schatting is op dit moment ongeveer 5% van alle mensen een empaat. En dat kan betekenen dat je er dus nooit eentje eerder hebt ontmoet, of dat áls dat gebeurt, je geen vergelijkingsmateriaal hebt. Waardoor het in een liefdesrelatie dus allemaal wat ‘anders’ kan lijken, óf je het soms van jezelf nog niet eens weet dat je er eentje bent. En dat alles is dus absoluut niet beter of slechter, hooguit anders.

Liefde is zeer ingewikkeld én betekenisvol voor ze, maar:

dat vinden ze zelf helemaal niet altijd even makkelijk. Het stereotype beeld van de empaat als een enorme kosmoslover waarin alles connected is en ze samen heerlijk karmisch levelen, is vaak niet hoe ze het zelf ervaren. Aan de ene kant ervaren ze de liefde als letterlijk voelbaar, dus in hun hart en lichaam maar soms ook in de energie die van jullie samen kan afknetteren. Maar aan de andere kant is dat ook een overweldigende ervarig voor ze, omdat zoveel emoties ook kwetsbaar maken.

Ze voelen je letterlijk aan, maar:

dat kan ook vanaf afstand. Empaten hebben sterk ontwikkelde zintuigen –soms wordt ze zelfs een zesde zintuig toegeschreven, maar daar moet je van houden- en ze zijn zeer gevoelig voor andermans energie. Die voelen, ruiken, horen en zien ze. Als ze een sterke (liefdes)band met je hebben kan dat dus ook als ze niet bij je in de buurt zijn. Niet raar opkijken dus als he geliefde je ineens uit het niets belt als jij net lekker PMS-errig met een dekentje en een depressie op de bank bent gaan liggen –they feel you. Soms nog eerder dan je het zelf door had.

Ze geven liever dan dat ze ontvangen, maar:

dat is minder weeëig dan het klinkt, ze zijn gewoon erg op jou gericht. Ja, ook in bed you dirty mind. Een empaat geniet als jij geniet, en dus staan ze bekend als goede minnaars of minnaressen. Een beetje casual seks is niet hun ding, vluggertjes ook niet. Seks voor een empaat gaat over verbinding maken, en houden. Lijkt ons een gevalletje niets meer aan doen.

Ze gaan ieder conflict uit de weg, maar:

verwacht niet dat ze letterlijk voor je gaan vechten want daar zijn ze veel te vredelievend (én angsthazerig) voor. Bij oorlogsfilms op televisie, of horror of gewoon doffe ellende, kunnen ze dan ook danig van de leg raken simpelweg omdat ze bijna kunnen vóelen wat daar gebeurt. Wees er dus op voorbereid dat je ruzies wint en veel sorry zul horen want harmonie is ALLES voor deze mensen. En dat is uiteraard niet altijd handig, maar dan weet je het maar.

Ze hebben een zo goed als perfecte intuïtie, maar:

ze zijn dan ook dol op het oplossen van problemen. En ze wéten dingen, vaak zien ze situaties al van mijlenver aankomen als de rest (nog) geen idee heeft waar de empaat het over heeft. En als het dan zover is staat hij/zij vooraan om het weer op te lossen. Dit betekent ook dat een empaat vaak de woorden ‘weet ik’ zal gebruiken als je iets vertelt. Dat kán een tikkie brilsmurferig overkomen, maar het komt vaak voort uit enthousiasme. Best lief.

Ze hebben een enorme fantasie, maar:

dat wordt soms ook nog versterkt door dat zogenaamde ‘zesde zintuig’. Een empaat is het type dat al weet wie er belt voordat ze op hun schermpje hebben gekeken. Het woord ‘toeval’ is niet echt van hen op toepassing want het ís dus geen toeval. Wél is het een soort bovenmatig emotioneel lijntje dat ze hebben met zichzelf, en met anderen. Waar ze zelf overigens niet gezwollen over zullen doen, maar dat er wel verdacht vaak is.

Ze praten graag over ideeën, maar:

vooral als ze nieuw voor ze zijn. Empaten zijn bovenmatig geinteresseerd in wetenschap, boeken, kranten en filosofie. Maar ook nieuwe muziek en kledingtrends volgen ze op de voet. Alsof ze feilloos aanvoelen wat er ‘in de lucht’ hangt, voordat de rest van de mensen dat doen.

Ze zijn heel goede luisteraars, maar:

soms wel een beetje té en praten ze dus te weinig over zichzelf. Als ze van je houden is hun interesse oprecht en absorberen ze zo ongeveer alles dat je doet en zegt. En dat is minder creepy dan het klinkt, ze luisteren gewoon graag naar je. Aan jou om de balans een beetje in de gaten te houden.

Ze zijn jaloers aangelegd, maar:

dat vinden ze zelf ook irritant. Al is het wat het is: empaten zijn als schorpioenen, die bijten als ze zich in het nauw gedreven voelen. En omdat ze zelf niet met een ander zullen flirten omdat ze zo weg van je zijn, doet het extra veel pijn als die ander dat wél doet. Ook maar niet doen: teveel vertellen over je exen of die knappe collega. Een empaat trekt het diep in zijn/haar hart eigenlijk al niet dat je een (seks)leven had vóór zij dat van jou binnen kwamen lopen.

Ze kunnen niet tegen liegen:

en hier is geen ‘maar’ want: ze kunnen er niet tegen, en zullen het zelf ook niet doen. Punt. En ze ruiken een leugen, en worden daar (fysiek) onpasselijk van. Als er dus iemand bijzonder heftig reageert op een leugen die uitkomt, is de kans groot dat het een empaat is. Ze begrijpen serieus niet dat mensen ertoe in staat zijn. Als in: niet.

Ze kunnen ineens heel stil en rustig zijn, maar:

dat betekent niet dat er iets ‘is’ of dat ze boos op je zijn. Empaten hebben het nodig om zich af en toe even van de wereld af te zonderen, al kunnen ze daarin soms wat leave me the hell alone-achtig in overkomen. Dat is niet zo, ze hebben gewoon geregeld stilte nodig om op te laden, zeker na een drukke gebeurtenis. Vandaar dat ‘boze’; ze zijn dan gewoon.

Ze hebben een enorm sterke band met de natuur, maar:

die moeten ze wel onderhouden anders worden ze onrustig. Huisdieren, de zee, het bos, dierentuinen en kinderboerderijen: de empaat houdt ervan.

Ze zijn autonoom en eigenzinnig, maar:

ze zijn zeker niet a-sociaal. Empaten hebben gewoon niets met groepen of groepsdruk, en kiezen zonder te knipperen voor Plan B als iedereen Plan A kiest. Dat is geen interssantdoenerij, ze begrijpen oprecht niet waarom je jezelf zou moeten aanpassen aan wat wie dan ook ‘normaal’ vindt. Daarom worden ze nog wel eens als afwijkend beschouwd maar serieus: de empaat heeft geen idee waar dat wijken over gaat. En het boeit hem of haar ook niet.

Ze zijn eindeloos in hun liefde, maar:

ze worden natuurlijk ook wel eens in de steek gelaten of verlaten zelf. Dat wil alleen niet zeggen dat hun liefde voor jou dan stopt, wan die liefde kan nogal loyaal en eindeloos zijn. Zélfs als er weer een nieuwe liefde komt zal een empaat in de meeste gevallen dan ook zacht en liefdevol over een ex praten, ook als er heus wel iets op die persoon aan te merken was. Afscheid nemen van mensen van wie ze houden vinden ze nu eenmaal bijzonder ingewikkeld: Eenmaal in het hart van een empaat ga je er nooit meer uit, zelfs als de relatie stopt . Mooi vooruitzicht toch?

Vandaag de dag 03.08.2018

Het begint af te korten! Nog een kleine zes weken, en het is zover: het huwelijk! Hopelijk is het die dag minder warm, maar tegen 15 september zou dat toch wel moeten lukken want dan krijgen we stilaan l’été indien.

In elk geval ik ontsnap die dag aan de drukte van het jaarlijkse Druivenfestival in Hoeilaart. Niet dat ik er de laatste jaren naartoe geweest ben, want dat is niet meer gebeurd sinds mijn man overleden is. Nog één keer mij op de jaarmarkt gewaagd, maar dat valt sterk tegen alleen, ondanks het feit, of juist door het feit dat iedereen je kent, en je steeds het zelfde verhaal moet doen.
Ik heb jarenlang zelf deelgenomen aan het festival, met mijn verening. Eerst met Hoeilaart Creatief waarvoor ik kantklosdemonstraties gaf, en later met Klavertje4Zelfzorg waarvoor ik een tweedehandsboekenbeurs organiseerde.
Veel zag ik toen echter ook niet van het feestelijk gebeuren buiten, want dat was vrijwilligerswerk binnen in het cultuurcentrum.
En dit jaar is er dus “den trouw” en gaat het weer volledig voorbij aan mij. Gelukkig maar! Want er zal veel “kleurrijk” volk op straat zijn, vermits het de maand daarop verkiezingen zijn. Ze zullen extra hun best doen dit jaar om vriendelijk te zijn en er zullen heel wat handjes gedrukt worden en pintjes betaald.
De rest is ieder jaar hetzelfde, best gezellig, maar de druif aan wie het festival haar naam te danken heeft, die zie je net als mezelf steeds minder en minder…

http://www.druivenfestival.be/fotos/sfeer-2017

Het is niet mijn probleem

Het is niet mijn probleem
als mensen
de verkeerde conclusies
trekken,
en nog minder
als ze onrechtvaardig
veroordelen,
en ook niet
als ze zich stoten
aan steeds dezelfde steen
of over kop gaan
tegen een denkbeeldige
waarheid.

Mijn probleem is
het enkel
als ik daar allemaal
ook nog eens
rekening mee ga houden,
in plaats van
te luisteren naar
mijn eigen
verstand en hart.

Micheline Baetens – 02.08.2018

Vandaag de dag 02.08.2018

De zon moest zich diep schamen vandaag dat ze zo uitbundig durft schijnen, want vandaag wordt hier in Hoeiaart, John begraven. Zelfdoding. Verleden week in het station van Groenendaal. John was kok in het rusthuis waar ik tien jaar vrijwilliger ben geweest. Vaarwel John, het had niet mogen gebeuren…

Poëzie is een daad

Poëzie is en daad
van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.

Poëzie is een toekomst, denken
aan volgende week, aan een ander land,
aan jou als je oud bent.

Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.

Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken
120 liter limonade: dat is poëzie.

Of neem de branding. Stukgeslagen
op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,
maar herneemt zich en is daarin poëzie.

Elk woord dat wordt geschreven
is een aanslag op de ouderdom.
Tenslotte wint de dood, jazeker,

maar de dood is slechts de stilte in de zaal
nadat het laatste woord geklonken heeft.
De dood is een ontroering.

Remco Campert

Vandaag de dag 01.08.2018

Niets (of toch weinig) is wat het lijkt op deze wereld, en mensen schijnen zich in honderdduizend bochten te moeten wringen om er voor de buitenwereld toch maar acceptabel voor te komen.
En als we daar nu eens gingen mee stoppen, en klare wijn schenken? Zou dat niet veel gezonder en genietbaarder zijn.
Misschien moeten we ook af van het uitgangspunt dat iets voor eeuwig en altijd is. Vermits elke dag anders is, en zelfs elke minuut van die dag anders is, waar halen we dan de zekerheid vandaan dat iets voor altijd is?
Zouden we onze kinderen niet van jongs af aan meer moeten groot brengen met deze wetenschap of brengen we dan hun veiligheidsgevoel en vertrouwen in het gedrang? Moeten we onze kinderen niet wat meer opvoeden met hen te tonen wat er in de wereld te koop is en was niet, in plaats van hen te verwennen en groot te brengen in een cocon van schijnbare zekerheid?

3k

Ik ben alvast blij, nu ik ouder ben, en de grootste zorgen achter de rug zijn, dat ik door de vele nare en pijnlijke ervaringen tot het besef gekomen ben, dat ik er constant rekening moet mee houden dat iets plots voorbij kan zijn.
“Leg je eieren nooit in één mandje, maar verdeel ze over verschillende mandjes, want als je dan één mandje laat vallen, is niet meteen alles verloren.” Dat is een eenvoudige, zeer wijze raad die ik gedurende mijn leven opgestoken heb, en ook zoveel mogelijk probeer toe te passen.
Onzekerheid is een rode draad die door ieders leven loopt. Het enige wat we met zekerheid weten, is dat we op een dag zullen sterven, en dat dan alles gedaan is.
Dus leef van dag tot dag, doe dat zo aangenaam mogelijk, in je eigen stijl, want uiteindelijk is niets of niemand wat het lijkt, en durf jij tenminste jezelf zijn. En pas vooral goed op je eitjes!

 

 

 

Vandaag de dag 31.07.2018

https://www.youtube.com/watch?v=ujc-bZhUocs

Soms vindt zelfs de dichter de juiste woorden niet…

de lenige liefde (9)

je truitjes en je witte en rode
sjaals en je kousen en je slipjes
(met liefde gemaakt, zei de reclame)
en je brassières (er steekt poëzie in
die dingen, vooral als jij ze draagt) –
ze slingeren rond in dit gedicht
als op je kamer.

kom er maar in, lezer, maak het je
gemakkelijk, struikel niet over de
zinsbouw en over de uitgeschopte schoenen,
gaat u zitten

(intussen zoenen wij even in deze
zin tussen haakjes, zo ziet de lezer
ons niet) hoe vindt u het,
dit is een raam om naar de werkelijkheid
te kijken, alles wat u daar ziet
bestaat. is het niet helemaal
als in een gedicht?

Herman De Coninck

Het was inderdaad helemaal als in een gedicht!