Als je verdrietig bent, moet je zeker niet op Facebook zitten surfen, want dan krijg je nog meer dan anders het gevoel dat je een buitenaards wezen bent, een outsider, een enkeling, een abnormaliteit,…
Momenteel doe ik dat dus ook niet. Weinig Facebokers zullen bovendien nog de moeite nemen om mijn blog nog te lezen, nu elk nieuw item niet eerst op FB te vinden is. Bovendien heb ik hun aantal gehalveerd, want uiteindelijk, wat heb je eraan, als je alleen maar leuk kan zijn.
Je problemen deel je trouwens best niet met de rest van de wereld, want dat vergroot ze alleen maar. Klinkt dit bitter? Is het nochtans niet, is enkel iets wat ik in de loop van mijn leven geleerd heb en waar ik mij moedwillig bij neergelegd heb.
De enige die alles weet, is mijn zoon, en dat is ook de enige die altijd, maar dan ook altijd, juist reageert.
Geluk is zo banaal, als je verdrietig bent! En misschien verdienen ongelukkige mensen wel meer respect dan gelukkigen. In elk geval mijn geluk mogen ze hebben, maar van mijn verdriet blijft iedereen voorlopig af!
Zie je ik hou van je,
ik vin je zo lief en zo licht –
je ogen zijn zo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.
En je neus en je mond en je haar
en je ogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.
Zie je ik wou zo graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.
O ja, ik hou van je,
ik hou zo vrees’lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen –
Maar ik kan het toch niet zeggen.
Herman Gorter (1864-1927)
Vandaag begint de zomer…
Als ik verdrietig ben, dan wil ik geen vrienden, dan wil ik met rust gelaten worden, dan wil ik tijd en respect voor die rouwperiode.
Want elk verdriet wordt veroorzaakt door verlies. Verlies van hoop, van vertrouwen, verlies van zekerheid en geloof. De enige die dat kan terugvinden, ben ik zelf. Dus geef mij de tijd, en verdwijn een tijdje uit mijn zicht, zodat ik net als een kat, ergens alleen en in afzondering kan genezen.
Niemand, beter dan jezelf, kan je helpen om over verdriet over te komen en te verwerken. Niemand kan je ongerustheid wegnemen en niemand kan je gemoedsrust herstellen beter dan jij dat kan.
En lukt het niet, zoek dan professionele hulp, onpartijdige en onbetrokken hulp. Want de onbeholpenheid, onkunde, gebrek aan empathie, nieuwsgierigheid, dadendrang, en de verkeerde inschatting van je problemen door je omgeving, maken het alleen maar erger.
Niemand heeft mij ooit beter kunnen helpen dan ikzelf, en dat mede door mijn hart uit te kunnen storten aan mensen die bekwaam waren er naar te luisteren.
Dus verwacht geen lange dramatische verhalen van mij zolang ik er zelf niet uit ben, en de dingen heb opgelost. Of als ik geluk heb, de problemen zich vanzelf wel oplossen, wat echter maar zelden gebeurt.
Gevoelens zijn wat ze zijn, daar kan je nooit omheen, die moet je aanvaarden, en daar moet je door, en ik hoop dat ik dat ook dit keer weer kan.
Morgen begint de zomer…
Waarom zou ik nu eens geluk hebben? Waarom zou ik nu eens moeten krijgen, in plaats van te moeten geven? Deze vragen heb ik mij de laatste dagen al minstens honderdmaal gesteld.
Het antwoord is nochtans simpel, denk ik: omdat ik ben wie ik ben. Eerlijk en oprecht en niet bereid om te manipuleren, of gemanipuleerd te worden. Liever authentiek en ondergewaardeerd door anderen, dan een vals juweel dat rond ieders nek past.
Het is niet voor niks dat ik zoveel van keien en stenen hou, en liever ruwe halfedelstenen draag, dan gefakete glitter. Dus liefst een zeldzaam exemplaar dat echt is, dan een overdaad aan namaakspullen.
Door dat ik dat ook allemaal weet van mezelf, besef ik ook dat vinden en krijgen waar je recht op hebt, voor mij niet evident is. De wereld hangt nu eenmaal aan elkaar met al wat fake is en oneerlijk. Ik doe het dus allemaal mijn eigen aan, het is mijn eigen keuze, dus niet klagen en zagen!
Zal ik hier mijn lievelingsgedicht nog eens bijvoegen, opdat alles voor iedereen duidelijk is? Hier komt het, samen met wat uitleg van een paar andere dichters.
“Het lied is een vanouds veel gebruikte lyrische dichtvorm,
schrijven Koen Stassijn en Ivo van Strijtem in INVERS.
Dit liedje is opgebouwd uit vijf coupletten, waarvan
het ‘lieg niet’ als refrein dienst doet.
Herman Van Veen heeft dit liedje op muziek gezet.
Het spreekt aan en ontroert omdat we allemaal wel eens
‘Lieg alsjeblieft niet tegen me’ willen zeggen tegen iemand
van wie we houden. Want eerlijkheid is essentieel voor liefde.
Toch is de leugen van iedereen en van overal.
Mooie liedjes duren niet lang.
EERLIJK DUURT HET LANGST.”
LIEDJE
Lieg alsjeblieft niet tegen me
niet over iets groots niet over iets
anders. Liever hoor ik het
vernietigendste dan dat je liegt
want dat is nog vernietigender.
Lieg niet over liefde
iets dat je voelt of iets dat je
zou willen voelen. Liever word ik
bedroefd dan dat je liegt
want dat is nog bedroevender.
Lieg niet tegen me over gevaar
want ik voel toch je angst
en wat ik gewaar word is waar
of ik ken je niet en dat
is nog gevaarlijker.
Lieg niet tegen me over ziekte
liever kijk ik die diepte in
dan dat ik mij verlies in één
van jouw lieve verzinsels
want daarmee verlies ik me dieper.
Lieg niet tegen me over sterven
want zo lang we er zijn
vind ik dat toegangsloze
niet mededelen wat je denkt
erger en zo veel doder.
Judith Herzberg
De wind kan keren in het leven. Van zacht naar hard, van warm naar koud, van goed naar slecht, en men kan zich hiervan maar best altijd bewust zijn.
Als de wind goed zit, heb je geluk en is er niets aan de hand, maar als hij uit de verkeerde hoek komt , en dat doet hij af en toe zeker, kan je maar best een noodplan bij de hand hebben.
Het leven heeft mij geleerd vooral geen zekerheden te hebben, me geen illusies te maken, en ook niet te hard van stapel te lopen. Een gezonde dosis argwaan is geen overbodige luxe. Je hoeft niet paranoia te worden, maar blijf wel op je hoede dat zelfs de mooiste bijval plots tegenslag kan worden.
Mogen we dan niet geloven in het goede? Jazeker, moet zelfs, want anders heb je wel een heel triestig leven, maar iedereen steekt wel eens de straat over, en wij allemaal riskeren dagelijks ons leven en ons geluk door ’s morgens op te staan en aan een dag te beginnen, waarvan we niet weten hoe hij zal eindigen.
https://www.youtube.com/watch?v=QJ5OFbJ6Nyc
Niemand is veilig voor de wolven in schapenvacht, niemand is veilig voor de frustraties, de lafheid, de twijfel, de onzekerheid, de boosheid, de angst,… van de anderen en van zichzelf.
Maar één ding weet ik zeker, opgeven mag je nooit doen, en zeker jezelf nooit failliet verklaren, ook al is de teleurstelling en de tegenslag nog zo groot. Droom gerust verder, hoop gerust verder, bemin gerust verder, zoek gerust verder naar dat waar je in gelooft, maar geloof als een echte atheïst, geloof als een ongelovige, namelijk enkel in de realiteit, niet in sprookjes of mooie verzinsels.
Ik sta voor een periode van grote onzekerheid, ondanks de euforie en een hart dat soms als een razende te keer gaat, en ik lijk dan misschien wel een zotte mus, maar ik ben, na al wat ik in mijn leven al heb meegemaakt, zeker geen domme mus. Maar er zijn en blijven wel de anderen, de anderen waarvan Sarte ooit zei dat zij de hel zijn…
