Ik heb mijn lijstje met muziek voor op den trouw samengesteld. Alle gasten mogen allemaal 10 nummers opgeven die we graag willen horen om op te dansen.

Mijn lijstje is klaar:

Born to be alive – Patrick Hernandez
Your in my heart – Rod Stewart
500 miles – The Proclaimes
Working on a dream – Bruce Springsteen
Sacrifice – Elton John
Heart of gold – Neil Young
Je t’ aimais, je t’aime et je t’ aimerai – Francis Cabrel
Je vais t’ aimer – Michel Sardou
Je reviens te chercher – Gilbert Becaud
Et si tu n’existais pas – Joe Dassin

Ik merk nu dat het allemaal zangers zijn die ik gekozen heb, en geen enkel Nederlandstalig liedje.
Maar ja, ik was een fan van Nederlandstalige kleinkunst, en daar kan je moeilijk op dansen.
https://www.youtube.com/watch?v=9UaJAnnipkY
Het eerste, “Born to be alive”, daar is een heel speciale herinnering aan verbonden. David was ongeveer twee jaar, toen Hernandez zijn hit had, en op tv zijn liedje stond te zingen. En plots hoorden mijn man en ik die kleine hummel, die in zijn pampertje vlak voor het scherm stond, en amper een paar woordjes sprak, “born” beginnen mee te zingen. Wij konden onze oren niet geloven! Blijkbaar had Patrick Hernandez de juiste toon gevonden om onze zoon aan het zingen en het dansen te krijgen, dus dat moet er zeker bij voor den trouw.
Morgen gaan ze naar Gent, waar Audrey gestudeerd heeft, en dus de stad op haar duimpje kent. Ze gaan er David zijn trouwoutfit kiezen. Als modestudente zal dat haar zeker perfect lukken!
Wat een machtig koppel, die twee!
https://www.youtube.com/watch?v=R3ZMfPXgd_M

Vandaag begint dus de zomer 2018!

Een gedicht van William Blake:

Song

How sweet I roam’d from field to field,
And tasted all the summer’s pride,
‘Till I the prince of love beheld,
Who in the sunny beams did glide!

He shew’d me lilies for my hair,
And blushing roses for my brow;
He led me through his gardens fair,
Where all his golden pleasures grow.

With sweet May dews my wings were wet,
And Phoebus fir’d my vocal rage;
He caught me in his silken net,
And shut me in his golden cage.

He loves to sit and hear me sing,
Then, laughing, sports and plays with me;
Then stretches out my golden wing,
And mocks my loss of liberty.

William Blake

Vrij vertaald:

Lied

Hoe heerlijk zwierf ik van veld naar veld
En proefde geheel de trots van de zomer
Totdat ik, de prins der liefde, zag
Die in de zonnige stralen gleed

Hij bracht mij lelies voor mijn haar
En blozende rozen voor mijn voorhoofd
Hij leidde mij door zijn mooie tuinen
Waar al zijn gouden genoegens groeiden

Mijn vleugels waren met zoete meidauw bevochtigd
En Phoebus verwarmde mijn luidruchtige woede
Hij ving mij in zijn zijden net
En sloot mij op in zijn gouden kooi

Hij houdt ervan te zitten en mijn gezang te horen
Hij lacht dan, vermaakt zich en speelt met mij
Dan strekt hij mijn gouden vleugel
En bespot mijn vrijheidsverlies

William Blake

Uit het werk van Blake blijkt dat hij de verbeelding belangrijker vindt dan de rede. Blake plaatste vraagtekens bij alle heersende waarden van zijn tijd, op het gebied van kunst, religie en filosofie. Zijn poëzie loopt vooruit op de grote veranderingen die zouden komen: het loslaten van de conventies van de 18e eeuw. (Wikipedia)