De eerste foto’s uit Zuid-Afrika van het huwelijk van Alwin en Greet op zaterdag 7 april.

En ik zie David en Audrey zitten, herkenbaar aan het weelderige zwarte haar van Audrey!Prachtig koppel, knappe en lieve mensen, en ik wens ze alle geluk van de wereld, samen met Runa en Sigr, hun twee koningskinderen!

Ik heb vannacht gedroomd van mijn neef, Jonas Wille, een eigenzinnig mens en kunstenaar. Hij werd in 1944 op onnozelekinderendag 28 december geboren, en is dus wat ouder ouder als ik. Hij woont in Oudergem, en ik zie of hoor hem nooit meer, ik denk dat hij zich een beetje afsluit van de wereld en zijn familie.
Hij is trouwens het enige familielid dat mij nog interesseert. Dat komt omdat hij de enige van de familie is geweest die ooit belang hechtte aan mijn gedichten en wat ik op creatief gebied deed.
Samen met drie vrienden, die net als hij en ik, ook allemaal naar ’t Kasteeltje naar school waren geweest, richtte hij een free jazz groepje op, Lymf  was de naam geloof ik. Die vrienden waren den Bellens (voornaam vergeten, André geloof ik), Richard Boon, en Willy Marchand.
Ze speelden hun muziek o.a. in de Markthalle van Overijse en in de kelder van den ISCA.
ISCA was destijds een wijncoöperatieve die in 1955 opgestart werd in Hoeilaart door o.a. Albert Michiels groot jazzkenner en jazzliefhebber, en later, in 1961 terecht kwam op de Brusselsesteenweg in Overijse. De ‘ISCA kelders’ werden meteen een bezienswaardigheid en tussen 1962 en 1978 hebben honderdduizenden personen er een rondleiding gevolgd.
In één van de kelders van die ISCA heb ik destijds als snotneus van zestien onder begeleiding van free jazz (!) mijn kinderlijke gedichten voorgelezen.
Jonas zelf had Sint Lucas gedaan in Brussel en was ook vaak in heel ander gezelschap en andere sferen te vinden dan degene waar ik, een simpel laaggeschoold winkeljuffrouwtje in leefde, en het was dus voor mij een hele belevenis om af en toe met die gasten te mogen optrekken.
Jonas heeft in het museum van Natuurwetenschappen gewerkt , als tekenaar, en is later dan jarenlang directeur geweest van BKO de kunstacademie in Overijse.
Wat hij nu doet weet ik niet, maar hij is zeker nog actief. Op google vond ik één en ander en hij is dus zeker nog altijd in leven en goed gezond.
https://www.bruzz.be/samenleving/jonas-wille-oudergem-verdient-geen-schoonheidsprijs-2017-11-28
http://www.bamart.be/persons/detail/nl/918
O ja, en groen was zijn lievelingskleur en blijkbaar nog altijd!

Vandaag het huwelijk van Alwin en Greet in Zuid-Afrika.
https://www.facebook.com/kuthababushlodge/

Trouwen op een trouwlocatie in de bush, samen met je kinderen, familie en vrienden dat moet wel onvergetelijk zijn!David moet straks tijdens den plechtigheid een tekst voorlezen voor zijn beste vriend, en ik weet dat hij plankenkoorts zal hebben en nerveus zijn. Maar hij gaat dat goed doen!

Wat ben ik gelukkig dat ze dat allemaal samen kunnen beleven, en het zal zeker een verdere band voor het leven scheppen. Het is prachtig, en ik ben nu al benieuwd om de foto’s te zien!
Voor mij staat de tuin te wachten, want De Nieuwe Serre, het tuincentrum in Huldenberg, heeft tien zakken mulch gebracht om uit te storten, en viooltjes om uit de planten zodat er wat kleur en muziek komt in de tuin.
Viooltjes, waren de lievelingsbloemen van mijn vader, hij plantte ze elk jaar in overvloed rond hun huis, en vermits zich dat zelf ook een beetje uitzaait, kwamen ze op den duur overal te voorschijn.Ziet ze zien!

Viooltjes

Eigenwijze viooltjes
kijken mij uitdagend aan.

Vooral het eerste,
het tweede en derde
al wat minder,
het vierde gematigd,
terwijl het vijfde
nu pas de knop opendraait…

In harmonie
spelen zij een symfonie
in klankkleuren paars, geel en wit
voor beperkt gebied.

Micheline Baetens, 28 juli 2011

Mensen hebben tegenwoordig een streefdoel. Zoveel stappen doen, zoveel kilometers in zoveel minuten, zoveel landen bezocht hebben, zoveel vermageren, zoveel vrienden maken op Facebook, en binnenkort ook nog zoveel voorkeurstemmen halen bij de verkiezingen…en daarbij waarschijnlijk uit het oog verliezend dat meer maar een getal is dat nergens op slaat, en geen garantie is voor kwaliteit.
Ik ben gelukkig dat ik er vandaag weer een dag bijgekregen heb en dat bovendien, als kers op de taart, de zon schijnt!Lisbon Falles in Mpumalanga – Zuid-Afrika

Gisteren kreeg ik vanuit Zuid-Afrika van David deze foto te zien op zijn Facebook. Streef jullie maar kapot mensen, elk doel gaat aan de natuur voorbij, hier kan niets of niemand tegenop!Ik trek vandaag de tuin in met als enig streefdoel “zijn” en daarvan genieten.