Staf Coppens in ‘het Nieuwsblad’
‘Hoe groter je sixpack, hoe kleiner je libido’

De Standaard – Hilde Van den Eynde – 31.08.2018

Brussel Van een ‘gezellig’ naar een afgetraind lijf in acht weken tijd: het kán, laten de broers Mathias en Staf Coppens vanaf 6 september zien in Het lichaam van Coppens op VTM. Maar een onverdeeld genoegen is de aanloop naar hun wasbordje niet geweest. ‘Je seksleven gaat er niet op vooruit’, zei Staf Coppens gisteren in Het Nieuwsblad. ‘Hoe groter je sixpack, hoe kleiner je libido.’

Aan de KU Leuven kijkt hoogleraar inspanningsfysiologie ­Peter Hespel, die de broers Coppens met trainingsadvies bijstond, van die uitspraak niet op. ‘Mannen die zwaar trainen en tegelijkertijd een streng dieet volgen, zoals de broers Coppens hebben gedaan, raken daarvan fysiek en mentaal zo uitgeput dat de zin in seks er wel eens bij inschiet’, zegt hij.

Om op een mannenbuik een sixpack of wasbordje te zien verschijnen, zijn twee zaken onontbeerlijk. Het sexy blokjespatroon in de twee rechte buikspieren aan weerskanten van de middellijn van de buik wordt pas zichtbaar als (1) de spieren flink uitzetten door training en (2) ook alle buikvet dat de spieren aan het oog onttrekt, verdwijnt. Pas als die twee voorwaarden zijn vervuld, wordt de indruk van een sixpack (soms zelfs van een eightpack) gewekt, doordat in de rechte buikspieren drie tot vier horizontale pezen verwerkt zijn, die uiteraard niet mee uitzetten bij training.

Om aan hun sixpack te komen, trainden Mathias en Staf Coppens naar eigen zeggen acht weken lang vijf keer per week vier uur per dag. Daarbovenop aten ze die hele periode uiterst caloriearm: geen suikers, rijst, brood, pasta, heel weinig zuivel, geen rood vlees, wel groente en kip. ‘Die combinatie van zwaar trainingsvolume en uithongering zie je ook bij sommige duursporters die messcherp staan’, zegt Peter Hespel. ‘Triat­leten, marathonlopers. Ook zij ervaren vaak een dalend libido.’

Volgens Guy T’Sjoen, diensthoofd endocrinologie en stofwisselingsziekten bij het UZ Gent, zal vooral het extreem lage vetpercentage van de broers Coppens debet zijn geweest aan hun afnemende libido. ‘Ik heb Mathias Coppens halfweg de voorbereiding van het programma ontmoet. Hij zat toen rond de 8 à 9 procent vet. Dat is erg weinig, en een kantelpunt waarop de aanmaak van het mannelijke geslachtshormoon testosteron begint te dalen – en daarmee ook het seksueel verlangen. Voor testosteronaanmaak hebben mannen namelijk cholesterol nodig, en dat is een vet. Duikt hun vetgehalte onder de 6 à 7 procent, dan keldert hun testosteronproductie mee. Je kunt het vergelijken met afgetrainde atletes, bij wie de menstruatie uitblijft als hun vetpercentage eenmaal onder een bepaald minimumniveau is gezakt. Gezond kun je zo’n extreem laag vetpercentage niet noemen, en je keldert je sportieve vooruitgang.’
Bij bodybuilders die anabole steroïden gebruiken om spiermassa te kweken, speelt dit libidoverlagende effect niet, zegt T’Sjoen. ‘Nochtans trainen ook zij erg hard en volgen ze een strikt dieet, waardoor hun vetgehalte eveneens extreem laag uitkomt. Maar de anabolica vervangen het eigen testosteron en de afgeleiden van dat hormoon, waardoor de zin in seks bij deze mannen doorgaans hoger is dan normaal.’

Conclusie: De uitspraak van Staf Coppens dat de grootte van zijn libido omgekeerd evenredig evolueerde met die van zijn sixpack, is zonder meer aannemelijk. Voor een sixpack moet je lijnen, en dat kan leiden tot een tekort aan lichaamsvet. Dat tekort remt op zijn beurt de testosteronproductie, en het seksueel verlangen bij mannen is meestal het eerste wat opvallend vermindert bij een verlaagd testosterongehalte.

6 tips om zo min mogelijk te (moeten) werken

Nog niet klaar om uit de vakantiesfeer te stappen? Zorg ervoor dat je niet te hard moet werken. Deze 6 tips zorgen ervoor dat je niet meteen weer in stressmodus raakt.

Er wordt steeds meer gepleit voor een kortere werkweek van 4 dagen, 3 dagen, tot zelfs maar 15 uur. Er is niet voor niets een bestseller met de naam ‘The 4 hour workweek’. Dat laatste boek is vooral populair bij de digital natives, en meer bepaald de digitale nomaden. Ondernemers die plaatsonafhankelijk werken en zelf hun werkuren bepalen. Zij worden vaak gedreven door het idee dat je werk je leven niet mag leiden en dat het allemaal met minder stress en meer vrijheid ook kan gerealiseerd worden.
Maar hoe verdien je nog altijd evenveel (of meer) geld zonder dat je meer moet werken?

1. Bekijk je financiën

Kan je ergens besparen? Veel mensen werken van maandloon tot maandloon om de eindjes aan elkaar te knopen. Zijn er dingen die je kan doen om nutteloze uitgaven te beperken of gemaakte kosten te recupereren?
Liggen je studieboeken stof te vergaren? Verkoop ze op tweedehandssites of verkoopplekken.
Ben je in het weekend nooit thuis of ga je voor een langere tijd op reis? Dan kan je misschien je woning tijdelijk verhuren of op een verhuursite plaatsen.
Heb je terugkerende betalingen aan een verzekering voor een toestel dat je zelfs niet meer bezig of aan een organisatie waar je geen lid meer van bent? Tijd om deze te schrappen.
Koop je elke morgen een meeneemkoffie of thee? Investeer in een leuke thermos en brouw je drank thuis voor een fractie van de prijs.
Heb je een wagen? Zijn er mogelijkheden om die te delen? Autodelen is in, rijden er pendelaars mee dan kan je de kost van de brandstof delen. Het kan je iets opbrengen of gewoon in de kosten knippen.

2. Verdien passief bij

Investeer in een inkomen waar je niet heel de dag mee moet bezig zijn. Dat kan van een belegging tot een site of blog gaan. Misschien heb je een kamer in je huis over of een caravan op een camping die je kan verhuren, een auto die je kan uitlenen, of heb je een blog die vaak wordt bezocht of een site die een service faciliteert waar je zelf niet mee moet bezig zijn. Misschien heb je geld geleend of geïnvesteerd en heb je daar winst op? Zoek iets dat je een minimum aan tijd kost en dat je wel geld oplevert. Het kan zijn dat er initieel wel een opstartkost was, maar dat is het wel waard als het uiteindelijk meer opbrengt zonder er iets voor te moeten doen.

3. Zoek digitale oplossingen of besteed uit

Zijn er dingen die je liever niet doet of die je sneller zou willen doen? Zoek online voor een oplossing. Zo zijn er (virtuele) assistenten, digital nomads die nog een extra opdracht nodig hebben om hun budget die maand rond te krijgen, en bestaat er tegenwoordig voor bijna alles een (online) service. Ga na of tijd verliest aan dingen waar je echt niet mee bezig wil zijn, maar waar iemand anders wel geld mee wil verdienen. Weeg kost tegen tijd en functie af. Als je er uiteindelijk meer door moet werken, dan werkt het niet voor maar tegen je.
Soms begint het gewoon thuis. Verlies je enorm veel energie door te denken aan je huishouden? Dan is het interessant om het dienstenchequesysteem eens uit te pluizen. Iemand die jouw afwas komt doen en/of je living eens grondig poetst. Het is financieel misschien haalbaarder dan je denkt.
Durf hulp vragen en inroepen. Zeker als je er zelf niet uit lijkt te raken. Anders verlies je veel tijd met aanmodderen en als iemand het (voor)doet dan kan je het misschien leren tegen een volgende keer.

4. Concentreer je op wat je gedaan wil krijgen

Stel duidelijke doelen en beperk afleidingen. Minder multitasken, meer individuele taken afwerken. Laat je niet afleiden door je smartphone, de nieuwste serie die je moet gezien hebben, en check niet om de 5 minuten je e-mail. Maak desnoods een checklist aan het einde of het begin van de dag om je taken duidelijk af te bakenen. Alleen zo ga je in een productieve werkflow raken.

5. Laat je inspireren

Lees hoe andere mensen hun doelen bereiken. Er zijn nog andere boeken dan The 4 hour workweek. Je moet het zelfs niet zo ver gaan zoeken. Zo is er Lien De Pau met Get Real die je een inzage geeft in haar digital nomad lifestyle en zijn er heel wat Facebookpagina’s gewijd aan getuigenissen en tips voor mensen die het nieuwe werken willen omarmen.

6. Investeer in jezelf en je ontwikkeling

Volg workshops, kijk YouTube tutorials, lees boeken… je vindt overal tips om je leven gemakkelijker te maken, handige lifehacks waar je zelf nog niet aan gedacht had, en wie bepaalde handelingen beter beheerst kan ze sneller en efficiënter uitvoeren (= tijdswinst). En wat je zelf kan, hoef je niet uit te besteden dus dat spaart wel geld uit… en dat brengt ons terug bij stap 1.

(sjv) – Bron: Intermediair.nl

Voor het eerst cijfers over ‘parentale burn-out’: ook Vlaamse ouders ervaren uitputting

De Standaard – 30.08.2018

Zowat 30 procent van de Vlaamse ouders ervaart soms gevoelens van ‘parentale burn-out’. Ze voelen zich minstens maandelijks uitgeput als ouder, zijn het ouderschap beu of nemen soms emotioneel afstand van hun kinderen. Zowat 9 procent behoort tot een risicogroep die aangeeft dagelijks tot wekelijks niet goed in z’n vel te zitten als ouder. Dat blijkt uit een onderzoek aan de Universiteit Gent. Het is de eerste keer dat onderzoekers de gevoelens van parentale burn-out in Vlaanderen statistisch meten.

Onder leiding van psycholoog Isabelle Roskam (UC Louvain) worden in 42 landen over de hele wereld ouders bevraagd over gevoelens van voldoening en uitputting. Uit statistische analyse van 550 respondenten blijkt dat in Vlaanderen 30 procent af en toe moeite heeft met het ouderschap. 5 procent van de ondervraagden heeft wekelijks gevoelens van ouderlijke burn-out, 4 procent ervaart de symptomen zelfs dagelijks. ‘Een groep om in de gaten te houden’, zegt onderzoeker Charlotte Schrooyen. ‘Maar het goede nieuws is dat 70 procent van de ouders die gevoelens nooit heeft.’

Toch is het sentiment bij de risicogroep van ouders die dagelijks symptomen ervaart verontrustend. Bij 90 procent van de moeders en vaders in de risicogroep is sprake van overweldigende uitputting in hun rol als ouder. Ze beamen zich ‘op’ te voelen als ouder, zorgen op automatische piloot voor hun kinderen en ‘kunnen niet nog meer aan’. Ongeveer 50 procent herleidt het ouderschap tot de nodige routine, ‘maar niets meer’. Zowat 30 procent van de ouders met een parentale burn-out geeft aan hun kind niet langer te kunnen tonen hoe graag ze het zien.

Leeftijd kinderen maakt niet uit

Uit het onderzoek blijkt dat parentale burn-out vooral bij vrouwen opsteekt. Zes procent van de ondervraagde moeders behoort tot de risicogroep, tegenover amper één procent van de vaders. ‘Dat kan twee dingen betekenen’, zegt professor ontwikkelingspsychologie Bart Soenens. ‘Dat vaders objectief minder betrokken zijn en dus minder risico lopen, of dat vaders de opvoeding minder centraal stellen in hun zelfwaarde.’ Hoe meer kinderen in het gezin, hoe meer gevoelens van burn-out de ouders rapporteren.

De onderzoekers zien dan weer geen leeftijd van de kinderen waarbij parentale burn-out vaker voorkomt. ‘Verrassend’, vindt Soenens. ‘Je zou dat nochtans verwachten in gevoelige fasen, zoals de rebelse peuterleeftijd of de adolescentie, wanneer de autoriteit in twijfel wordt getrokken.’ Ook veroorzaken zonen niet vaker symptomen van parentale burn-out dan dochters, blijkt uit het onderzoek.

Ouders met visie minder vatbaar

Maar de psychologische vastberadenheid van de ouders lijkt dan weer wel doorslaggevend. Ouders met een duidelijke visie op hun opvoeding, een ouderlijke identiteit, zijn een stuk minder vatbaar. ‘Een sterke ouderlijke identiteit is als een goed functionerend kompas op een schip’, zegt Soenens. ‘Het maakt een kapitein bestand tegen zorgen, moeilijkheden en kleine stormen. Ook na een slechte dag herken je dan de goede richting.’ Parentale burn-out komt een stuk vaker voor bij piekerende ouders. Die blijven twijfelen over hun rol als ouder of blijven zoeken naar welke richting ze uit willen als ouder.

‘Het is belangrijk om stil te staan bij het ouderschap en erover te praten met de partner en vrienden’, besluiten de onderzoekers. ‘Maak je doel als ouder expliciet en vraag je geregeld af welke waarden je wil meegeven.’