Wanneer is een mens een volleerde zieke?

Nu lijd ik al 30 jaar aan hetzelfde, en nog vertrouwt de dokter mijn ervaring, intuïtie en mening niet.

Oké, het is een jonge dokter die zijn stage nog doet, mijn hele geschiedenis niet kent en waarschijnlijk ook mijn medisch dossier niet eerst doorgenomen heeft, maar dat is nog geen reden om een patiënt niet te vertrouwen en niet te geloven.

De man wilde mij op therapie sturen, omdat ik een verhoging van de medicatie vroeg om de nevenwerkingen tegen te gaan. Ja, ik weet het, het klinkt niet logisch, maar soms kan een dosis net niet hoog genoeg zijn om je de ganse dag goed te voelen.

Bij mij uitte zich dat vooral in nachtmerries en daardoor geraakte ik niet uitgeslapen en werd ik moe wakker. Langzaam groeide de overtuiging dat ik het toch niet zou halen met de lage dosis, die ik trouwens zelf gevraagd had, en tot mij eigen spijt meer moest slikken.

Bon, maar de dokter vertrouwde mijn uitleg niet en “dreigde” met therapie, in plaats van medicatie.

https://www.eoswetenschap.eu/psyche-brein/meeste-depressietheorieen-missen-voldoende-bewijs

Maar ik ben van mijn veertigste tot mijn zestigste in therapie geweest, heb wel honderd boeken gelezen over mijn ziekte, heb mijn verleden verwerkt en genoeg zelfkennis opgedaan om te weten wanneer ik mis zit. Mij kunnen ze dus niet veel meer wijsmaken, en als ik iemand nodig heb om mee te praten, dan vind ik die wel in mijn omgeving. Bovendien ik kan schrijven!

Mijn psychiater stelde altijd de vraag “wat denk je daarvan” voor hij iets in de behandeling wijzigde en het gebeurde altijd in samenspraak. Ook de huisarts doet dat, maar blijkbaar mist deze jonge dokter nog wat ervaring en mensenkennis.

Binnen een week weten we wie juist zat, de dokter of de patiënt. Wedden dat…

Het was een week vol dierenenplezier, en de kers op de taart is, dat ik de voorbije nacht, rond twee uur, de vos aan mijn oprit zag passeren en zijn Vosdellestraat zag opgaan.

Deze week kwam ons Bella ook terug naar huis, na een afwezigheid van ongeveer drie maanden. Dit is niet de eerste keer, en ik vermoed dat ze hier in de buurt een tweede thuis gevonden heeft. Katten kiezen namelijk zelf waar ze willen verblijven, en zeker zo een eigenzinnige madame als ons Bella.

David heeft donderdag voor de kippen en de vogeltjes gezorgd. De kippen hebben hun winterstro gekregen, zodat ze wat warmer en droger zitten, en de vogels een flinke voorraad lekkere hapjes. Vanachter het raam kan ik nu dus vogels spotten in eigen tuin!

Enkel

Enkel
Uit het raam kijken
Naar de beweging
Van de bomen,
De voortdurende verandering
Van de lucht,
De vogels
Die af en aan vliegen,
Een kat
Die voorbij loopt,
Een blad dat valt
En de dode takken
Die wegwaaien…

Micheline Baetens – 12.12.2019

Waarschijnlijk omdat er geen seizoenen meer zijn en het dus ook niet wil winteren, zat er nog een wesp in mijn slaapkamer. Die heeft zich wel eventjes verschoten toen ik haar de kalender liet zien en vervolgens buiten zette. Tot in de zomer, meid, en dan liefst niet meer in mijn slaapkamer!

Gisteren hoorde ik een doctor in de psychologie zeggen dat mensen met een lui brein meer last hebben van psychische aandoeningen zoals burn-out en depressie.

Waar die mevrouw gestudeerd heeft en wie of wat ze daarvoor onderzocht heeft weet ik niet, maar ik wou dat ik een lui brein had, want het mijne werkt zelfs ’s nachts.

Ik heb denkelijk twee levens, waardoor het leven van overdag zich vertaald in nachtmerries ’s nachts, en dat als kind al. Plezant is anders.

Het zijn bovendien geen gefantaseerde dromen, maar houden altijd verband en hebben vooral betrekking over al het nare wat ik vroeger beleefd heb, en de al overleden hoofdacteurs spelen er telkens een rolletje in mee.

Dus mevrouw de doctor herzie je onderzoeken eens of praat eens met mensen die ervaringsdeskundigen zijn op het gebied van een actief, ja zelfs overactief brein. Het is om zot van te worden, dat wel, maar luiheid daar kan het zeker niet aan liggen!