′′ Elke minuut laat iemand deze wereld achter. We staan allemaal in ′′ the line ′′ zonder dat we het weten. We weten nooit hoeveel mensen er voor ons zijn.

We kunnen niet naar de achterkant van de rij.

We kunnen niet uit de lijn stappen.

We kunnen de lijn niet vermijden.

Dus terwijl we in de rij wachten

Laat momenten tellen.

Maak prioriteiten.

Maak de tijd vrij.

Maak je geschenken bekend.

Laat een niemand zich als iemand voelen.

Laat je stem horen.

Maak de kleine dingen groot.

Laat iemand lachen.

Maak de verandering.

Bedrijf de liefde

Verzin het maar.

Sluit vrede.

Vertel je mensen dat ze geliefd zijn.

Zorg ervoor dat je geen spijt hebt.

Zorg ervoor dat je er klaar voor bent.”

Vroeger mocht men in een crèche maar 38,2° temperatuur hebben, wat al redelijk streng is, maar nu wordt dat 38°.

Bij peuters zoals Reinaert, waarvan men in de crèche weet dat hij vlug koorts heeft, wordt nu overdag om de vijf voet de temperatuur gemeten.

Dus bij elk tandje dat er moet doorkomen maakt ons vechterke temperatuur en riskeert hij dus van naar huis gestuurd te worden. Want tandjes maken is o zo besmettelijk, en men denkt dan ook direct aan corona.

Dus bij elk pamperke dat ververst wordt ook meteen de thermometer in de poep gestoken, in opdracht van Kind en Gezin of “Opgroeien” zoals dat nu noemt. Ik heb dat altijd al een clubje van mislukte nonnen met een slechte reputatie gevonden…

Gelukkig zullen ze er nooit in slagen om Reinaert de mond te snoeren met zo’n smoelenvod, want ons zangertje begint elke nieuwe dag met een vrolijk lied en een mondmasker zal dat niet kunnen stoppen.

Gisteren vertelde David mij trouwens dat hij in de crèche geen dutje had gedaan, maar de hele tijd in bed had liggen stoeien met Chloë, zijn favoriet vriendinnetje.

Je zou van minder koorts krijgen!

!

Intellectuelen zouden zich meer moeten realiseren dat hun wereld niet die van de laaggeschoolde is.

Wat nu bijvoorbeeld het lot en de situatie van de jeugd is, (die mag wegens corona maar één hobby per week uitoefenen, terwijl ze haast elke dag een andere activiteit als hobby hebben) dat vinden “hooggestudeerden” dus eerder heel erg, terwijl ik dat nog een leefbare en heel plezante toestand vind.

Oké, hun jeugdigheid wordt momenteel misschien een beetje aan banden gelegd, maar als je zoals ik, vanaf je vijftiende van school moest om te gaan werken en voordien in de schoolvakanties bovendien al ging kuisen, winter en zomer, bij één of andere rijke madame, dan vind je dat allemaal niet zo erg. En pas op, niet om het eigen spaarpotje te vullen, maar schoon en braaf afgeven thuis.

Alles is relatief, zo ook de meeste ergernis van zij die het toch nog altijd relatief goed hebben. En als ze er zich dan toch niet kunnen overzetten, dat ze dan maar eens in de winter, en liefst als het vriest, de stoep van de rijke madammen gaan kuisen…en onbetaald natuurlijk. Wedden dat ze dan heel blij gaan zijn met één hobbyactiviteit per week?!

Ieder mens, als hij of zij geen idioot is, doet aan cultuur, en wie dat met liefde, passie en gezond verstand doet, is te bewonderen en draagt bij tot het goede leven, dat wij tegenwoordig cultuur menen te moeten noemen.

Alles te moeten verheffen tot iets buitengewoons en haast onwerelds, laat dat maar over aan de goden en andere charlatans, die hebben dat missionariszijn als stokpaardje en bovendien als enige functie mensen te bekeren tot zogezegde betere wezens. Wat hen meestal niet lukt…

Vergeet vooral volgende lente niet om je patatten op tijd te planten!