Destijds, en dus ook nog toen ik geboren werd, werden kinderen van ongehuwde moeders “bastaards” genoemd. Later is mijn vader dan met mijn moeder gehuwd, en nog later kon hij mij ook zijn naam geven, omdat de wet dat eindelijk toeliet, en door mij te adopteren.
In tussentijd werd een voogd aangesteld, voor dat zogezegd vaderloze kind dat de naam van de moeder droeg. Een hele omslachtige situatie.
Die voogd is nu dus het voorbije weekend overleden. Het was een aangetrouwde neef, die tegen mijn vader dus nonkel moest zeggen. Hij was een heel aimabel man, en vooral een groot natuurliefhebber. Hoeilaart heeft hij trouwens een klein natuurreservaatje geschonken, en hij was een actief vogelbeschermer .
Later is hij ook nog mijn getuige geweest op mijn trouw, en ben ik hem nog regelmatig tegengekomen bij mijn ouders thuis, toen die in Hoeilaart kwamen wonen.
Blijkbaar wist hij ook veel meer dan ik hoe de hele situatie van mijn vader en mijn moeder, in de beginjaren dat ze elkaar kenden, in elkaar zat, want hij bleek dus wel op de hoogte zijn van het feit dat mijn vader nog een zoon had.
Een paar maanden geleden heb ik hem nog gecontacteerd om hem te vragen of mijn moeder ook geweten heeft dat het kind op de trouwboek van mijn vader zijn echte zoon was, en niet zoals hij ons allemaal wijsgemaakt heeft, het kind van de minnaar van zijn eerste vrouw. Maar blijkbaar kon hij daar niet op antwoorden, en nu zal ik het dus nooit meer te weten komen.
Hoofdstuk afgesloten!

Ge moet tegenwoordig al sterk in je schoenen staan, om tegen de stroom in de varen, en je bootje moet tegen een stootje kunnen. Want er is momenteel niet alleen de algemene volksgekte door het voetbal, maar ook de algemene tendens in de sociale media om al wie niet alles leuk en het enige correcte vindt, om die dan maar als abnormaal te bestempelen.
Ik moet daarbij altijd aan mijn leerkrachten op school denken, hoe die omgingen met de algemene opinie, normen en waarden van een dorp dat toen vooral rond de kerktoren leefde.
Openlijk een relatie durven hebben, al dan niet gehuwd, uitkomen en openbaar beleven van een driehoeksverhouding, zonder daarbij kritiek te krijgen noch van de leerlingen, noch van de ouders, was uniek in die tijd. Integendeel zelfs, men vond het op den duur vanzelfsprekend en logisch. Of verliefd worden op een leerling, en daarmee dan ook nog trouwen na verloop van tijd…
https://www.youtube.com/watch?v=UmxB90iL-Hg
In het katholieke Overijse werd moord en brand gepredikt vanop de preekstoel in de kerk, tegen dat gemengd onderwijs in ’t Kasteeltje, dat de goede zeden niet respecteerde en van alle kinderen bandeloze zondaars zou maken.
Als kind van gescheiden en ongehuwde ouders, werd ik er door mijn leerkrachten in bescherming genomen, want in die tijd dat was zo’n kind heel uitzonderlijk. Een kind dat niet de naam van de vader, maar de naam van de moeder droeg, dat viel uit de toon, dat was een ongewoon kind.
https://www.youtube.com/watch?v=bNoj42KJuRE
Maar mede door de liefde en de aandacht die ik van in de kleuterklas tot op het einde van mijn schooltijd, en nog lang daarna, van mijn leerkrachten kreeg, ben ik nu wie ik ben. Ik kan hen hiervoor niet dankbaar genoeg zijn!
Want ben ik wat blij dat ik daar nu kan aan terugdenken, en ben ik wat blij dat ik dat heb mogen ondervinden. Mede daardoor zal mijn bootje het toch wel halen, denk ik, ook al is het water dan wat woelig en ook al lijkt de stroming aan kracht te winnen.

Denkt elk nieuw koppel dat niet, dat zij, en alleen zij de enige ware liefde en geliefde gevonden hebben? Wellicht wel, ook al ben je dan voor de zoveelste maal verliefd.
En is juist dat niet het wonderbaarlijkste aan de liefde, dat het lijkt of die telkens en telkens weer heruitgevonden wordt.
Is geen enkele liefde dan dezelfde? En bestaat er dus ook geen recept of handleiding voor? En hoeveel boeken moeten er dan nog geschreven worden over de liefde, en hoeveel film gedraaid, ook hoeveel liedjes gezongen?
De taal van de liefde mag dan wel universeel zijn, maar vermits elk mens uniek is, zal die toch ook wel telkens anders uitgesproken worden.
Daarom juist is het ook zo onzinnig dat mensen niet geloven, dat er verschillende manieren zijn om verliefd te worden en te gaan houden van iemand.
“Ja maar, je hebt die nog nooit gezien, hoe kunde dan weten dat je van elkaar houdt, hoe kunde dan weten dat hij of zij de ware is?”
https://www.youtube.com/watch?v=SQDWayLiOEE&feature=youtu.be
Wel, wij weten dat gewoon, want wij PRATEN met elkaar. Wij weten al meer van elkaar dan van iemand met wie we jaren samengewoond en samengeleefd hebben. Want zegt men niet dat communicatie dé manier is om iemand te leren kennen en te begrijpen? Er zullen heel weinig koppels zoveel met elkaar gepraat hebben voor hun eerste ontmoeting dan mijn lief en ik.
https://www.youtube.com/watch?v=-C-YqmLtVJ4&feature=youtu.be
En niet heel de tijd over koetjes en kalfjes, maar integendeel en vooral over de dingen des levens, de dingen die er toe doen, en met al ons levenservaring er bovenop is dat een hele hoop.
Praten, schrijven, laten lezen, vertellen, uitleggen, denken en bedenken, hardop dromen en wensen… en luisteren naar elkaar. Is dat dan niet de ideale basis voor een goede relatie?
https://www.youtube.com/watch?v=uezNRFqaSUY&feature=youtu.be
U gelooft er niet in? Wij dus wel!
Vandaag binnen drie weken zien we elkaar voor het eerst. Wedden dat het liefde op het eerste zicht is? Maar kennen dat doen we mekaar al veel langer!

Mijn ganse leven heb ik gedaan wat anderen van mij verlangden, met iedereen en alles rekening gehouden, zelfs andermans zorgen op mij genomen, en hun principes gerespecteerd. Tot ik door de knieën ging, en men mij kon bij elkaar vegen, en ergens in een hoek smijten.
En nu zou men mij dus moeten waarschuwen voor het feit dat ik met deze nieuwe relatie, die voorzeker heel wat problemen zal meebrengen, een stommiteit zou kunnen begaan. Laat mij niet lachen!
Dit is voor het eerst in mijn leven helemaal mijn eigen keuze, die helemaal en alleen rond mij draait. Mijn probleem dus, mijn uitdaging, mijn risico, mijn verantwoordelijkheid, mijn wens. En als er problemen van komen, zal ik die ook zelf oplossen, zonder anderen er mee lastig te vallen en op te zadelen. En deed iedereen dat nu ook maar, dat zou alles al een heel stuk gemakkelijker maken!
https://www.youtube.com/watch?v=9SKFwtgUJHs&feature=youtu.be
Het leven is geen rechte lijn, en er zijn geen zekerheden. Niemand is veilig voor de beslissingen en keuzes van de anderen, noch voor hun reacties en daden. Dus ook ik niet.
Maar ik ken mezelf, en ik weet wat ik wil, en ik weet ook dat niet alle dromen uitkomen, en dat niet iedere kans de goede is. Het zij zo, maar wie niet waagt niet wint, en nog straffer wie niet waagt, verliest altijd!
Dus zij die menen mij te moeten waarschuwen omdat ik mijn hart volg, wees gerust, ik heb al veel zotter dingen gedaan dan dat.
Namelijk mijn hele leven rekening gehouden met anderen, zonder dat die ook ooit rekening hielden met mij. Gelooft in anderen zonder dat die ooit geloofden in mij. En vooral gehouden van anderen, zonder dat die ooit hielden van mij.
Als het dit keer dus ooit verkeerd afloopt, heb ik het tenminste enkel te danken aan mezelf!!!