Geboren
In een bedje vol met stro
Bij de Leuvense stoof
En bij grootmoe thuis,
Werd ik na hard labeur
En met veel getrek en geduw
Op de wereld gezet,
Een dwarsligger,
Van begin tot einde!

Micheline Baetens – 11 februari 2016

Als de nacht komt
Zal ik mij verschuilen
In het hoge gras.
Ik zal daar goed liggen
En je moet mij niet komen zoeken.
Want er is niets zaliger
Dan een rustplaats
In het hoge gras.

Micheline Baetens – 16 januari 2016

Ziezo, de winter is begonnen, nog een paar dagen en het is kerstmis. Op een witte moeten we niet rekenen, en zo te zien een vredelievende ook niet, want Brussel was vandaag weer een bezette stad, terwijl menig ander zich verliest en laaft aan de kerstmarkten en met een kater naar huis gaat, waar het kindje dat moet geboren worden, vervangen werd door de pakjes onder de kerstboom. Kerstmis is immers een heidens sprookje dat voortdurend aangepast wordt aan de geest van de tijd…

Micheline Baetens – 21 december 2015

Ik denk nog regelmatig ’s nachts
dat hij naast mij ligt,
en draai mij dan voorzichtig om in bed,
tot ik mij realiseer
dat het enkel de gewoonte is.

En soms gaat overdag de deur open
Zonder dat er iemand binnenkomt…

Micheline Baetens – 8 november 2015

Wie is er nu eens niet verliefd
Op de Liefde?!

Je haalt er geen spuitje tegen
Zoals voor de griep
Die ring om je vinger
Houdt je ook al niet tegen
En god en de duivel
Schrikken je niet meer af
Leeftijd doet er ook niet toe
En lelijk of slecht ook niet
Want de Liefde
Overwint immers alles!

Micheline Baetens – 2 november 2015

Geef ons een schuilplaats,
van deze wereld af,
waar de waarheid mag gezegd worden
en kwetsbaarheid gekoesterd,
en waar een oprechte bezorgdheid
voor mekaar,
geen put graaft voor jezelf.

Micheline Baetens – 30 oktober 2015

Ik wil niet leven in een wereld
waarin anderszijn niet getolereerd wordt
en waar de ene mens denkt
superieur te zijn aan de andere.

Ik wil leven in een wereld
waarin het ‘Imagine’ van John Lennon past,
en een wereld waarin samen geleefd wordt
in plaats van ieder in zijn hoekje,
want dat kan immers niet
omdat er geen hoeken zijn aan de wereld…

Micheline Baetens – 11 september 2015

Domheid heeft ijs in de ogen,
Ruwe handen en een vuile bek.

Domheid jaagt ons de stuipen op het lijf,
En slaat ons het hoofd in.

Domheid is een kanker,
Die niet bestraald kan worden.

Micheline Baetens – 4 september 2015

Als je morgen weggaat
Zal niemand nog weten
Dat je hier hebt gewoond
Wie je hebt liefgehad
En wie gehaat.

Alle deuren zullen sluiten
De gordijnen naar beneden
Afgesloten de tuin
En een bestaan
Te klein om te onthouden.

Micheline Baetens – 19 juli 2015

Toen mijn man in 2011 overleed hebben de familie en de vrienden van weleer mij beloftes gedaan die ze niet hebben kunnen houden; je weet hoe dat gaat… Niks meer van gehoord en gezien en degene die af en toe nog een poging wagen om mij gelukkig te maken met een dode mus, hou daar mee op, want het is vernederend en pijnlijk. Ik red het wel zonder jullie, want er is Facebook nietwaar, en er zijn de vrienden van nu, nieuwe vrienden en zelfs betere. Op een dag overkomt iedereen hetzelfde, alleen-achter-blijven zoals dat heet.
Maar zo is het niet hoor, er zijn nog de anderen, de ontdekkingen, de kracht in jezelf, de nieuwe uitdagingen, kortom de wereld om je heen, en er is vooral de vriendschap voor jezelf, en de moed om de balans af en toe op te maken van al wat je overkomt en het leven te aanvaarden zoals het is, ook het verlies ervan.

Micheline Baetens – 05 juli 2015