Dit is het meest zinvolle dat ik ooit geschreven heb, en maar weinig mensen schijnen te begrijpen wat ik ermee bedoel, en ze zien het zeker niet als de rebelse houding die ze van mij gewoon zijn, integendeel.
En nochtans is dit één van de strafste houdingen die je kan aannemen in het leven, en dat heeft dus niets met volgzaamheid te maken, dit is pure wijsheid, of denkt iemand misschien dat het leven hem of haar in de watten gaat leggen?!
Dit is een levenshouding, een filosofie, en de enige die men in het leven kan aannemen, je hebt gewoon geen andere keuze.
Wat je met het gekregene doet dat is een andere zaak, en waarschijnlijk voor iedereen anders. Maar je hebt te aanvaarden wat je krijgt en al je verwachtingen die doen er gewoon niet toe. Dat komt later. Eerst heb je de aanvaarding, en daarna komt de verwerking. En na de verwerking? Dat zien we dan wel weer wel!
Je zal je angsten, onzekerheden en twijfels moeten overwinnen, en als je in je hoofd naar perfectie streeft, zal dat de eerste illusie zijn die je verliest of moet opgeven.
Wat je overkomt zal niet rechtvaardig zijn, meestal niet! En ook daar zal je moeten kunnen mee leven, samen met de pijn  en de ontgoocheling dat het allemaal anders had gekund.
Maar wees gerust, er overkomen ons nog genoeg mooie dingen, die ons voldoende sterk zullen maken om de klappen van het leven op te vangen.
Dat is dan misschien ook de beste wens die je aan je kinderen kan meegeven, dat ze weerbaar genoeg zullen zijn om het leven aan te kunnen, en het te aanvaarden en te verwerken, om er daarna te kunnen van maken wat binnen hun mogelijkheden en verlangens ligt.