https://www.facebook.com/4XLOVELLOTH/videos/191147208501566/UzpfSTEyMTMzNTIzMDM6MTAyMTMzNjgwNjUwNTU0NDM/?notif_id=1546429872476331&notif_t=feedback_reaction_generic

Nog twee nachtjes slapen en ik ben hopelijk eindelijk verlost van die gips, die mijn vrijheid beperkt. En dan kunnen we weer een stukje “bagage” achterlaten…

Ik heb gemerkt dat ik door die val, en alles wat er bij komt kijken, een serieus stuk zelfvertrouwen ben kwijt geraakt, want bij het minste dat nu voorvalt geraak ik in paniek. Hopelijk herstelt zich dat vlug! En dat moet ook, want we moeten nog verder tot minstens 107.

Dit jaar word ik trouwens 16 jaar, met 54 jaar ervaring, en dat is het gevoel dat ik wil vasthouden: voor altijd jong, voor altijd 16.

Zestien

Ik voel mij zestien
en geen verjaardag
zal daar iets
aan veranderen.

Geen zesentwintig
of zesenvijftig,
en ook geen zes
of zesentachtig.

Maar zestien,
fanatiek zestien,
en alles
moet nog beginnen!

Micheline Baetens – 17 november 2010

De eerste dag van het nieuwe jaar en dan kijken, luisteren en genieten we traditiegetrouw van het Nieuwjaarsconcert vanuit Wenen, met veel polka en walsmuziek van de Strauss familie.

“Lof aan de vrouwen, want ze vlechten hemelse rozen in hun dagelijks bestaan.”
STRAUSS

Het concert wordt altijd afgesloten met de Radijzen mars, zoals ik de Radetzky mars, noem, en natuurlijk ook met het onvergankelijke An der schönen blauen Donau.

Zo een concert bijwonen, daar kan een gewone mens alleen maar van dromen, want de plaatsen zijn onbetaalbaar, maar als ik ooit nog eens beslis om de toerist uit hangen dan zou dat wel in Wenen moeten zijn en aan de blauwe Donau.

Wat voor mij ook traditie is met nieuwjaar is genieten van een glaasje (of meer!) Elixir d’ Anvers, het druppelke dat mijn grootmoeder altijd in huis had voor die gelegenheid, en waar ik ook altijd een glaasje van kreeg. Waarschijnlijk daardoor dat ik zo klein gebleven ben…

Natuurlijk horen bij de eindejaarsfeesten ook nog altijd cadeautjes, en die hebben wij gisterenavond uitgewisseld, en ik ben verrast en verwend geweest door Audrey en David, want als je bovendien een schoondochter hebt die een artistieke duizendpoot is, krijg je de mooiste en origineelste geschenken. Audrey maakte speciaal voor mij een keramische breiwolhouder!

Ik heb mezelf trouwens ook een geschenkje gegeven, namelijk een lieveheersbeestjeshuisje, waarin die geluksbrengers hun eitjes kunnen leggen.

Het schoonste en eerlijkste zou zijn dat iedereen in 2019 krijgt wat hij of zij verdient, dan zouden we eindelijk een rechtvaardige wereld hebben. We wensen het elkaar al toe, nu dus nog een jaartje volhouden, en het wordt een schitterend jaar!

Ze zijn elk jaar dezelfde, mijn wensen voor het nieuwe jaar.

Beste wensen

We denken
Dat de aarde van ons is.
Waarom behandelen we haar dan zo ruw?

We willen
Dat onze vrienden gelukkig zijn.
Waarom zijn we dan zo veeleisend voor elkaar?

We vinden
Dat een mooi leven een recht is.
Waarom verknoeien we het dan zo vaak?

Zorg goed voor de aarde, de mensheid, en jezelf.

Beste wensen voor 2019

Micheline Baetens – 16 december 2008