HET ZAAD VAN DE NMBS
De NMBS viert dit jaar zijn honderdjarig bestaan en ik vier dit jaar vijftienjaar nmbsmiserie.
Ik ben zelf zevenenzeventig en weduwe. In 2011 stierf mijn man en begonnen hier ook in mijn straat de GEN- werken en sindsdien is het gedaan met de gemoedsrust.
Elk jaar betaal ik een goede tuinman en neemt mijn zoon regelmatig verlof om mijn tuin op te knappen, omdat ik dat zelf niet meer kan.
Elk jaar ook onderhouden wij een deel van het terrein van de NMBS en vragen wij regelmatig per mail dat ze dat zelf ook komen doen.
Het worden meestal meerdere mails, en deze zomer is er nog niets gebeurd en het zaad en overhangend onkruid van de NMBS – en ja ook op de voetpaden – bevrucht rijkelijk de omgeving.
Ik weet het, ik ben maar een gewone buurtbewoner, en geen kasteelheer of dame, en dus is klagen en zagen mijn enig redmiddel om wat gedaan te krijgen, want zij zijn groot en ik ben klein…
Micheline Baetens 2026













