Dat ik rond mijn zeventigste nog mooie gedichten heb kunnen schrijven over de liefde en liefdesverdriet, heb ik te danken aan een heel kortstondige liefdesrelatie. Alleen daarvoor was het al de moeite waard!

De liefste

De liefste,
en het liefste,
maar vooral,
die allerliefste
liefste.

Micheline Baetens – 18.03.2018

Een kusje

Laat ons
er een
kusje op geven.

Op onze onbegrepen
gedachten,
Onze misbruikte
gevoelens,
Ons gemanipuleerd
vertrouwen,
Onze zere
tenen,
en onze gebroken
harten.

En als we
dan genezen zijn,
laat ons dan
ervoor zorgen
dat het
nooit meer gebeurt.

Micheline Baetens – 12.09.2018

Mijn liefste

Mijn liefste
leeft in een land
heel ver van hier,
waar hoge muren
staan,
en diepe sloten
vloeien,
waar dwang
en onvrijheid heerst.

Waar demonen
regeren
over dromen
en verlangens,
en waar liefde
verdwenen is.

Was er nu maar
de wind
die de wolken stuwt,
en de storm
die de lucht
zuivert,
om jou te bevrijden.

Micheline Baetens – 07.09.2018

Jammer genoeg gaat het altijd over, of toch bijna altijd, en als het niet overgaat heb je werkelijk het groot lot gewonnen!

Zolang ik leef

Telkens jij niet belt
zal ik opnemen,
en elke brief
die jij niet schrijft
zal ik lezen.

Ieder woord
dat jij niet zegt
zal ik verstaan,
en elk gebaar
dat jij niet maakt
zal ik voelen.

En dat
zolang ik leef.

Micheline Baetens – 02.09.2018