De laatste van het nest…

De laatste van het nest en jongste broer van mijn moeder…

Hij was een merkwaardige mens, een doorzetter, een alleskunner, een zwijgzame volharder.

Hij heeft bergen beklommen letterlijk en figuurlijk.

Een man met veel talenten, die voor altijd ondoorgrondelijk mysterieus zal blijven…

Aquarel van Robert Caron. Zijn geboortehuis in de Leegheid te Overijse.

 

AERTS DENISE P
Robert CARON, weduwnaar van Cornelie Demeyer sinds 2008
Woonplaats: Koersel° Overijse, 2 mei 1934
† Koersel, 11 juni 2023

Begroeting: vrijdag 16 juni 2023 – funerarium – Beringen-Mijn van 18.30 tot 19.00 uur
Uitvaart: in intieme kring in de aula van het Uitvaartcentrum Convents

Everest

David redt een bever

In de IJsebroeken, het  Natuurgebied langsheen de Dreef naar Huldenberg in Overijse, beheerd door Natuurpunt, zitten al een tijdje terug bevers.

Onlangs begeleide David één van hen, die gewond geraakt was, terug naar de vijver aan ’t Kasteeltje, en blijkbaar was de bever terug in topvorm tegen dat de brandweer ter plaatse kwam om te kijken of het diertje het gered had.

 

Reinaert in het Zoniënwoud

Reinaert – Kwebel – speelt in het Zoniënwoud het verhaaltje van Plop en de kabouterschat na. Mama – Lui – en papa – Plop – zijn de figuranten.

Kabouter Plop houdt samen met Lui, Klus en Kwebbel een lenteschoonmaak in zijn paddenstoel. Bij het reinigen van de schoorsteen ontdekt Klus een oude schatkaart. De kabouters besluiten om samen op zoek te gaan naar de Kabouterschat. De tocht blijkt echter moeilijk en gevaarlijk.

    

 

Reinaert

Op 13 maart is Reinaert nog eens op controle geweest in het UZ van Leuven. Na afloop kreeg ik van David volgend bericht:

“We zijn net buiten bij de dokters. Ze waren allebei zeer tevreden over zijn vooruitgang.

De ortheses mogen overdag uit. onder ouderlijk toezicht. Als hij naar school gaat, moet hij ze best nog aanhouden maar dat hadden wij ook zo in ons hoofd. De orthese ’s nachts mag nog, maar niet echt een ramp als hij al eens een nachtjes zonder doet.

De medicatie voor de zenuwtintelingen zouden ze vanaf april afbouwen.

Voor de kiné hebben we een nieuw voorschrift opgemaakt. Ook bij de kiné mogen/moeten de ortheses uit. 2 à 3 sessies per week zouden volstaan maar Audrey en ik hebben besloten om eerst naar 4 keer per week te gaan en wat later naar 3, ten voordele van 1 en 2 ganse dagen school.

In april hebben we een nieuwe afspraak in het UZ.”

Huisdichteres

(1) De IJsebroeken | Overijse | Facebook

Natuurgebied langsheen de Dreef naar Huldenberg in Overijse, beheerd door Natuurpunt.

De IJsebroeken

Gisteren konden we genieten van deze mooie ondergaande zon die niet beter kan beschreven worden dan met dit prachtige gedicht van onze huisdichteres Micheline.
Dit stond onlangs op de facebookpagina van De IJsebroeken. Ik voel me vereerd!

Reinaert

David heeft nog eens een update gemaakt over Reinaert zijn revalidatie en herstel. Ondertussen gaat onze held ook terug naar school en na de krokusvakantie zal dat ook stilaan voltijds zijn. Hij doet dat goed en af en toe krijgt hij dan ook een dikke duim van de juf!
DE UPDATE:
“Een kleine update wat betreft het herstel van Reinaert. Sinds zijn ontslag uit het ziekenhuis vorig jaar op 18/11 gaat hij elke werkdag naar de Groepspraktijk Loesje Van den Broeck, waar Loesje en haar collega’s Femke en Eirini werk maken van zijn verdere revalidatie. En ze doen dat heel goed. Als ouders zijn we blij en opgelucht om op zo’n praktijk beroep te kunnen doen, en dit in eigen gemeente.
Ten gevolge van een compartimentsyndroom aan zijn linker kuit door de bacteriële infectie, ontstond er een verkorting van de achillespees aan zijn linkerbeen. Hierdoor kon hij lange tijd niet stappen, enkel kruipen. Dankzij rekgipsen, een achillespeestenotomie, medicatie, kiné, en sinds 3 februari twee ortheses kan hij nu opnieuw met mij een wandeling maken in het Zoniënwoud. Maar er is nog een lange weg af te leggen. O.a. zijn dorsiflexoren aan zijn voorvoet moeten nog (hopelijk) recupereren, zodat hij verlost raakt van die ortheses.
Hij kreeg ondertussen ook thuisonderwijs van zijn juffen, Sandra en Kristien, die een paar keer per week tussen GO basisschool ’t Kasteeltje Overijse en de Kouterstraat pendelden. Dankjewel juffen en zorgteam van ’t Kasteeltje! Vanaf morgen mag hij eindelijk op halftijdse basis naar zijn klasje. Ook weer een stapje vooruit.
Dus we zijn er nog niet helemaal, maar met de wilskracht die Reinaert keer op keer toont, heb ik goede hoop dat alles uiteindelijk goed komt. “Tijd is onze bondgenoot”, zei dokter Lars Desmet op intensieve zorgen kinderen (PICU). We zijn trouwens de dokter en zijn team onlangs gaan bezoeken, en het deed hen zichtbaar deugd om Reinaert terug te zien. Op het PICU kunnen dokters en verpleegkundigen kinderen in kritieke toestand soms niet redden, en dat dragen ze ergens mee. Dan zijn ze dubbel zo blij als ze ook een kindje terug zien dat ze wel hebben kunnen redden, zoals Reinaert.”
DAVID  jOLY
Op facebook:
Wat voorafging:

Reinaert

Na een kleine operatieve ingreep en een paar gipsverbanden, werd Reinaert op 3 februari eindelijk verlost van al dat geplaaster en heeft hij nu voor elk voetje een orthese gekregen.

Enkel de linkervoet heeft die echt nodig, maar om normaal te kunnen stappen zijn natuurlijk twee dezelfde schoenen nodig en vandaar de tweede orthese.

Aan de linker voet moet hij die wel dag en nacht aanhouden, maar zo te zien heeft hij hiervan geen last bij het slapen.

Na een maand heeft hij in het UZ Leuven terug een afspraak en zal er bekeken worden wat er verder nog nodig is.

Hij krijgt ook nog kiné en doet bij alles flink zijn best. Het is een voorbeeldige “patiënt”!

Omdat het beloofd was, zijn mama en papa samen met Reinaert ook nog eens naar de intensieve afdeling geweest om Reinaert in gezonde toestand te tonen aan het verzorgende personeel, en een geschenkje af te geven als dank voor de goede zorgen.

De hoofdarts Lars Desmet en de arts  die op 14 september Reinaert geïntubeerd heeft in de spoed, waren ook aanwezig en heel blij van onze flinke held terug te zien.

Sterke Reinaert! Eind goed, al goed…

Reinaert

Het Lieveheersbeestje
Ik zit hier rustig in mijn zetel te genieten van het nieuwjaarsconcert, en plots komt er van ik weet niet waar een Lieveheersbeestje op mijn schouder gevlogen. Laat ik dit nu een teken van een gezegend 2023 zijn? En ja, waarom niet?!
Dinsdag, 3 januari wordt mijn kleinzoon geopereerd aan zijn voetje, en iedereen hoopt dat het een geslaagde operatie wordt waardoor hij hopelijk geen handicap aan zijn beentje overhoudt.
En hop, het Lieveheersbeestje zit nu aan het venster. Zal ik het vrij laten?