Reinaert heeft een rustige nacht gehad en dat wil zeggen dat  zijn toestand heel heel traag de goede weg op gaat, en de positieve bocht is ingezet.

Maar het zal een lange weg worden. Volgende week zal hij zeker nog op intensieve zijn en daarna waarschijnlijk nog niet direct naar huis kunnen komen. Gelukkig beseft hij dit allemaal niet en wordt hij verder in een kunstmatige coma gehouden. Hij zal zich daarna er ook niets van herinneren.

De ouders zijn nog altijd dag en nacht bij hem en de papa brengt alles in orde met zijn werk om bij hem te kunnen blijven zolang dat nodig is, zowel in het ziekenhuis als thuis.

Mama en papa missen hun kleine jongen ontzettend: de knuffelmomenten, de spelletjes, zijn guitige lach, zijn grappige taal, zijn vreugdjes en verdrietjes…

En ik ook natuurlijk. We gaan slapen en staan ’s morgens op met een nachtmerrie die de ganse dag duurt…

Vele mensen reageren en gisteren kregen de ouders volgende reactie van een kleuterjuf:

“Ja, er gaat veel rond nu aan het begin van het schooljaar…We heen dan ook de eerste vrije zomer gehad na corona… en ons afweersysteem is door de mondmaskers niet bepaald sterker geworden he,  en die kindjes van die leeftijd zoals Reinaert hebben dus ook al heel hun leven mondmaskers gekend en dus minder afweer opgebouwd. Ik zie op school ook veel zieke kinderen.”

Reinaert wordt zondag 25 september drie jaar en zijn cadeautjes liggen klaar!!!