Belangrijker
Dan zichzelf
Is toch geen mens
Voor een ander

Micheline Baetens

Hij zal mij
Niet beschermen
En hij zal niet
Voor me zorgen
Hij zal zelfs
Niet van me houden
Hij zal enkel
Bang zijn
Zichzelf te verliezen

Micheline Baetens

Als je niet wilt
Dat ik leef
Ik
Zoals ik ben
Ga dan
Een put graven
In de tuin
En plant mij erin

Micheline Baetens

Soms voel ik ons
Alle drie
Dicht bij elkaar
Als we gepraat hebben
En genoten
Van dezelfde dingen
Dan is gezond zijn
Al genoeg
Om gelukkig te zijn
En dankbaar

Micheline Baetens

Een moeder
Heeft haar kind verloren
Het kind
Waar zij zo zuinig op was
Een kind met witte krullen
Een man
Met zijn levensverhaal
Op het gelaat
Van de moeder

Micheline Baetens

Of ik ooit
Van iemand gehouden heb
Weet ik niet
Alleen van dat kind
Dat mijn ogen heeft
En jouw manier
Van door het leven gaan
Dat kind
Met onze lach

Micheline Baetens

Wanneer men samen leeft
Zou men ook samen
Moeten kunnen sterven
Drie mensen
In een doorzichtige micazak
Waar men zachtjes
De lucht uitlaat
Bewaren
Als sinterklaasfiguurtjes
Voor de eeuwigheid

Micheline Baetens

Niets is echt belangrijk
Als je weet
Dat al wat leeft
Vergankelijk is
De warme huid van je kind
Dat lacht en omarmt
Een man of vrouw
Die goed en lief voor je is
Ziek wordt
En angstige ogen krijgt

Micheline Baetens

Hebben jullie ook een zwarte hond?
Ik wel.

Dat beest is met geen stokken weg te slaan!
Mijn enige trouwe metgezel,
vooral in donkere dagen,
als het allemaal wat zwaar is om dragen,
zit dat beest aan mijn zij.

Micheline Baetens – 30 december 2013

Je hebt er
Die de leegte aankunnen
En je hebt er
Die de hopeloosheid aanvaarden

Je hebt er
Die hun dromen opgeven
En zelfs de vreugde
Van een uitdaging

Je hebt er
Die het leven
En de gewoontes
probleemloos aanvaarden

Maar dan zijn er
Die telkens opnieuw
Zoeken in het nieuwe gras
Naar het eerste madeliefje

Micheline Baetens – 18 december 2013