Categorie archieven: Gedichten

Tot op het bot

Geplaatst op door
Beantwoorden

Vrouwen zijn geen Mona Lisa’s
Met een eeuwige glimlach op hun gelaat,
Waar mannen rust en heldenmoed
Schijnen uit te putten.

Maar vrouwen zijn
De felle kleuren en lijnen,
Die met een zelfzekere,
Ontembare kracht
Van Gogh’s landschappen
Beroeren en ontroeren,
Tot op het bot.

Micheline Baetens – 17.01.2018

Woorden

Geplaatst op door
Beantwoorden

Onbaatzuchtig,
dat vind ik een mooi woord
met uitsterven bedreigd.

Of mededogen,
ontroering en tederheid,
nog zo een rariteit.

Eveneens authenticiteit,
eerlijkheid en trouw,
zijn moeilijk te vinden.

En waar vind je sereniteit,
intimiteit, loyaliteit
en hartelijkheid?

Maar vooral,
wie kent nog
onvoorwaardelijkheid?

Micheline Baetens – 12.01.2018

Remco

Geplaatst op door
Beantwoorden

Zo vier kleine zwarte pootjes
Met telkens vier teentjes
en een kussentje.

Zo een piepklein nat neuzeke
onder twee fel groene oogjes
en een mondje om te zoenen.

Zo zacht als dons
zo speels als een katje,
en zo lief als een kater
met de look
van een Hells Angel.

Micheline Baetens – 11.01.2018

Het harnas

Geplaatst op door
Beantwoorden

Je overleeft in deze wereld
enkel als je een harnas draagt.

Het mijne past niet.
Dus bel ik regelmatig
naar mijn psychiater
om het wat aan te passen.

Sommigen smeden
het blijkbaar zelf,
maar ik, ik ben
niet zo’n goede smid.

En dat van jullie?
Past het?

Micheline Baetens – 10.01.2018

De ekster

Geplaatst op door
Beantwoorden

Als een dame
op hoge hakken
tippelt een ekster
de straat over
op zoek naar
naar iets moois of lekkers
om mee te nemen
voor de gulzige kroost
in de hoge berkenboom,
terwijl vader
ondertussen agressief kwetterend
mijn katten waarschuwt
dat hij ook wel
kattenbrokjes lust.

Micheline Baetens – 01.01.2018