Dat boompje,
dat ik niet heb geplant,
dat heeft de natuur
mij geschonken,
zomaar om niets,
omdat de natuur
heel veel
van mij houdt.

Micheline Baetens – 30.032018

Het enige
wat me
echt, echt
dierbaar is,
is het enige.

Micheline Baetens – 30.03.2018

Wat ik wil?
Blijkbaar
veel te veel,
misschien
wel het onmogelijke
en voorzeker
onbestaand,
of verkeerd gezocht,
met teveel ijver
rekenend
op gezond verstand
en een billijke
vergoeding
want rechtvaardigheid
lijkt niet weggelegd
voor de eerlijke
vinder.

Micheline Baetens – 30.03.2018

Blijkbaar
kan je mensen
niets aan het verstand
brengen
als ze dat niet hebben.

Net zo min als mensen
iets kan laten
voelen
wat ze zelf
nooit ervaren hebben.

Micheline Baetens – 29.03.2018

Je kan uit een raam kijken
maar je kan ook
uit een raam springen
net zo goed
als je op een muur
kan klimmen
maar ook kan vergeten
van je vast te houden
net zo goed
kan je van leven
doodgaan

Micheline Baetens – 29.03.2018

Angst heeft
weinig woorden nodig,
pijn ook
en woede al zeker.

Eén woord volstaat
en het is
altijd hetzelfde,
in gebroken letters.

Micheline Baetens – 29.03.2018

Soms zit het hoog
hetgeen laag
zou moeten zitten
en soms is het vol
wat leeg
zou moeten zijn.

Laat dat ene woord
en die ene druppel
dan maar
liever achterwege
zet je naast mij,
zwijg
en doe niets.

Micheline Baetens – 28.03.2018

Bescherm jezelf
tegen parasieten,
oorwurmen,
kakkerlakken,
vuile tongen,
narcisten,
en fascisten,
maar vooral tegen lafaards,
want die zijn alles in één.

Micheline Baetens – 27.03.2018

“Och, je kan je er toch niets
aan veranderen,
en we worden liever
met rust gelaten,
het leven is al zo moeilijk.”

Inderdaad,
en liefst voor de anderen.

Onverschilligheid
is een vorm van lafheid
en een daad
van medeplichtigheid.

Micheline Baetens – 26.03.2018

Elkaar pijn en verdriet doen,
kunnen we allemaal,
we zijn er ons zelfs
niet eens van bewust.

Maar troosten,
en koesteren,
daar moeten we eerst
eens goed over nadenken.

Micheline Baetens – 24.03.2018