Ik kan opeens
zo triestig zijn
als die
ochtendmelancholie
als een grauwe doek
over je heen valt
zodat april
plots lijkt te stoppen
met bloeien
en een zonnige zondag
maar doordeweeks wordt.
Ontkenning
is de eerste stap
naar idiotie,
en pas op
voor wie
dat stadium
al voorbij is,
want dat zijn
de mensen
die hier en nu
het
voor het zeggen hebben.
Als
de wereld
tegenzit,
iedereen
teleurstelt
en je nergens
en met niemand
matcht,
en door getreuzel
en geneuzel
de cadans
kwijt raakt,
sta dan op,
sla je hoofd
in je nek,
recht je rug
en vindt
je eigen toon
en ritme,
en dans,
dans met jezelf!
Ze kennen je niet
ze beoordelen
of veroordelen je
volgens hun eigen
idiote inzichten
niet beseffend
dat de wereld
gebouwd is
op los zand
en niemand
ooit met zekerheid
iets kan weten.
Oké
ik heb
het begrepen
vermits
alles fake is,
zal wat ik voel
en denk
ook wel niet
te vertrouwen zijn,
enkel een gek
onder
de zotten
en met zijn allen
naar de cinema
kijken.