De eerste sneeuw

De eerste sneeuw is vannacht gevallen, en ook al weer weg. Blijkbaar heeft zelfs het weer en de winter zich aangepast aan onze vluchtige en oppervlakkige tijd.

Enkel de commerce draait dezer dagen nog op volle toeren, ondanks dat iedereen klaagt en zeurt over moeilijke financiële tijden. Nochtans, het beste van deze eindejaarsdagen is nog altijd gratis, namelijk de gezelligheid van een warme thuis en aangenaam gezelschap.

Op oudejaarsavond komen Audrey en David mij gezelschap houden. Ik heb het menu aangepast aan mijn tijdelijke handicap, en het worden bladerdeegaperitiefhapjes in de oven, fijne frietjes met vol-au-vent en rauwe groentjes, en tot slot en als kers op de taart, vanille ijs met mijn zelfgekweekte en zelf ingemaakte noordkrieken op jenever.

De afwas nemen ze daarna mee naar huis, want zij hebben een afwasmachine, zodat ik daar alvast in het nieuwe jaar geen last van heb. Een rustige eindejaarsavond dus, en hopelijk ook een wat rustiger 2019. Alhoewel, het moet nu ook wel weer niet te saai worden!

Imkercursus

Samen met David heb ik mij ingeschreven voor een imkercursus, niet dat het mijn bedoeling is om imker te worden, waar ik wil er wel graag meer over weten.

Kortseminarie Imkeren: Programma seminarie in auditorium

Seminarie 1: zaterdag 23 februari, 2019 om 8u30

Registratie, Koffie

Introductie

Introductie tot bloemen, bijen en honingbij biologie
door Reynaers Albert

De bijenstand, bijenkast, het imkermateriaal en gebruik
door Reynaers Albert

Lunch Buffet

Beginnen met imkeren; jaarlijkse imkercyclus
door Erwin Hoebrechts

Werking van een imkervereniging, KONVIB en FAVV
door De Temmerman Luc

Seminarie 2: zaterdag 23 maart, 2019 om 8u30

Registratie, Koffie

Dagprogramma introductie

Ziektes en parasieten, herkennen en behandelen
door Vaes Roeland

Zwermstemming, zwermen voorkomen, zwermen vangen, afleggers maken
door Vaes Roeland

Lunch Buffet

Honingoogst en verwerking, regelgeving, afgeleide producten
door Cristaels Dirk

Vragenuurtje met een ervaren imkerpanel. Imker mentorprogramma
door Stevens Jan & De TemmermanLuc & Lembreght Johan

Auditorium: Educatieve Bijenstand van de Krainer Bieënvrienden VZW
Boerderij Hof ten Bosch
de Limburg Stirumlaan 66
3040 Huldenberg

Na de seminaries in auditorium volgen de praktijkseminaries.

We starten een imkercursus, beginnerscursus, bijencursus, imkeropleiding, starten met imkeren, beginnen met bijen. Imkerseminarie en korte imkercursussen gevolgd door praktijklessen imkeren. Leer imkeren in 2019. De lessen imkeren gaan door in Huldenberg nabij Leuven. De imkercursus wordt gegeven op de educatieve bijenstand in Huldenberg van de Krainer Bieënvrienden. Kom naar onze imkercursus. Een beginnerscursus die u alles leert wat u nodig hebt om te starten met imkeren. De beginnerscursus imkeren viseert al wie geïnteresseerd is in het leven van bijen en het houden van bijen. De ruime regio Leuven en Vlaams Brabant wordt geviseerd.

www.krainer.be

 

Bedenkingen

De voorbije week heb ik mijn een paar bedenkingen gemaakt, nu ik daar ook wat meer tijd voor heb, en het jaareinde nadert.

Ik ben er namelijk zeker van dat mijn katten mij begrijpen in deze wat moeilijke tijd.
Estee is bovendien degene die het beste kan troosten. Ze slaapt in mijn schoot en wast mijn vingers van mijn gebroken hand.
De andere drie lossen elkaar af in aanwezigheid.
Remco is de jongste en dus ook de minst verantwoordelijke, maar doet toch zijn best om mij zo min mogelijk tot last te zijn.
Bella en Iris gedragen zich wat meer volwassen en houden het rustig, maar laten mij wel voelen dat ik er niet alleen voor sta.
Hechte vrienden zijn het, familie ook en vooral een toonbeeld van loyaliteit.

Nog een bedenking die ik mij deze week gemaakt heb is dat ik denk dat ik veel gelukkiger zou zijn, als ik o.a. geen kranten las, geen tv keek, en geen Facebook had.
Enkele jaren geleden heb ik het verenigingsleven afgezworen, omdat vrijwilligerswerk gebruikt en misbruikt wordt door de politiek. Een mens blijft gelukkig niet onnozel!
Nu merk ik dat het met de dag erger wordt en ons leven steeds meer beïnvloed wordt door alles wat we in de media te zien en te lezen krijgen, terwijl we niet eens weten of men ons wel de waarheid vertelt. Want alles is politiek nietwaar beste mensen, en dus heeft ieder zijn eigen “waarheid”.
Misschien toch maar minder weetgierig en nieuwsgierig zijn en wat meer rondlopen als een kieken zonder kop in 2018?

Goeie en gezonde voornemers, dat wel, maar niet echt haalbaar, mezelf kennende. Ik ben nu eenmaal weetgierig en plaats ook graag mijn woordje, dit blog is er het openlijk bewijs van. Binnenkort kan je dat trouwens ook lezen in het weekblad LIBELLE, want een paar weken geleden gaf ik een telefonisch interview voor een artikel over hoe ik mijn depressies overwonnen heb.

Deze week kreeg ik dan deze mail:

“We zouden jouw getuigenis heel graag opnemen in ons artikel met verhalen van veerkracht. In bijlage vind je het resultaat van ons interview. De tekst moet wel nog langs de tekstredactie passeren, maar in grote lijnen blijft het zoals het is. Zou je de tekst nog even willen nalezen zodat er zeker geen inhoudelijke fouten in staan? En zou je eventuele onjuistheden niet willen corrigeren in de tekst zelf, maar ze met pagina- en regelnummer op mail zetten? Dan werken we zeker niet in dubbele documenten.
Als je me tot slot je adres doorgeeft, bezorg ik je een exemplaartje als het stuk in de winkel ligt. Normaal gezien komt het in de editie die op 10/1 verschijnt.
Nogmaals bedankt voor je verhaal.”

De tekst die ze gaan publiceren zet ik er nog niet bij, maar ik heb hem wel goedgekeurd. Ik ben ook blij dat het geen anonieme getuigenissen zijn, want dat vind ik niet zinvol.

Dus ik hou mij bezig, maar ik mis mijn tuin, mijn handwerk en bewegingsvrijheid. Nog even doorbijten en hopelijk kan ik de drie koningen terug met open armen ontvangen.

 

Vandaag

Vandaag
Denk ik aan jullie
Hoe jullie
Mij belazerden
En manipuleerden
Tot ik geen kant
Meer op kon
En dus wegzakte
Vertwijfeld
En verteerd.

Vandaag
Denk ik aan jullie
Die er niet meer zijn
En ik
Die nimmer nog
De strijd verliezen kan.

Micheline Baetens ~ 14.12.2018

Die zomer van 2018

2018 was een heftig jaar. Nog eenmaal de grote liefde mogen beleven, tijdens de voorbije zomer, je moet er dankbaar voor zijn, zeker op mijn leeftijd.

Ik zal die zomer niet meer vergeten, of het zou moeten zijn dat ik dement word, maar anders niet. Niet het mooie, niet het spijtige, niet het zalige, en niet het treurige. Ik neem alle herinneringen mee tot mijn laatste dag, die hopelijk zoals afgesproken pas rond mijn 107ste jaar zal zijn.

“De winnaar krijgt het allemaal”, maar in de liefde zijn er geen winnaars of verliezers, want liefde is onoverwinnelijk. Eens gevoeld, nooit meer te verliezen.

Hopelijk gaat het je goed, Johan, en mijn beste wensen voor 2019!

In de wachtzaal

Ik viel gisteren nogal op met mijne nieuwe plaaster. In de wachtzaal vol stille, zwijgzame mensen vroeg een oudere dame mij toch nieuwsgierig wat er letterlijk en figuurlijk aan de hand was.

Ze was tachtig, en op een half uur tijd heeft ze mij haar ganse leven verteld. Op haar veertigste was ze al weduwe, en haar man was maar achtenveertig toen hij stierf in zijn auto aan een hartaderbreuk. Ze had toen gelukkig al twee zoon, kwam uit een welstellend notaris gezin in Zottegem, en haar man zelf had een boerderij in het Pajottenland. Veel geërfd natuurlijk en haar zonen en zichzelf een financieel zorgeloze toekomst kunnen geven. Ondertussen heeft haar familie al de hele wereld bereisd en ingenomen, zo lijkt het, want één van de jongens heeft zelfs ons bier naar de Chinezen gebracht, onzen Duvel!

Talen vindt ze heel belangrijk, vooral en zeker voor de generaties die na ons komen. “En ook Nederlands, hoor!” Haar kleinkinderen, die in Bierges wonen, komen trouwens in Hoeilaart naar ’t school, om hun Nederlands te verbeteren.

Ik heb mij dus niet verveeld in het medisch centrum en ik heb zelfs mijn favoriete kleur mogen kiezen voor de nieuwe synthetische plaaster. De breuk zorgt gelukkig niet voor complicaties, nu nog enkel drie weken geduld, en dan zal het ergste leed wel weer geleden zijn.

Op vier januari weten we meer, en misschien zie ik mijn “gesprekspartner”, dan ook weer, al wens ik haar dat niet. Ze was zelf ook gevallen, maar had enkel een blauw oog, en dat stond haar heel stoer!

The Paradox of our Times

By the Dalai Lama

THE PARADOX OF OUR TIMES

Is that we have taller buildings, but shorter tempers
Wider freeways, but narrower viewpoints
We spend more, but we have less.
We have bigger houses but smaller families;
more conveniences, but less time.
We have more degrees, but less sense;
more knowledge, but less judgement;
more experts, but more problems;
more medicines, but less healthiness.
We’ve been all the way to the moon and back,
but have trouble crossing the street to meet the new neighbour.
We build more computers
to hold more information,
to produce more copies then ever,
but have less communication.
We have become long on quantity,
but short on quality.
These are times of fast foods,
but slow digestion;
Tall men but short character;
Steep profits but shallow relationships.
It’s a time when there is much in the window,
but nothing in the room.