Vijftig jaar: 19.12.1968 – 19.12.2018

Vandaag ben ik vijftig jaar getrouwd, want het is niet omdat je man overleden is, dat je niet langer gehuwd bent. Het huwelijk is namelijk nooit ontbonden geweest en je overleden partner blijft dus je partner.

Hij zou nu drieënzeventig geweest zijn en ik dus negenenzestig, jong nog eigenlijk om je vijftigste huwelijksverjaardag te vieren.

We hebben lief en leed gedeeld, en zelfs meer leed dan ons lief was, door die sluipmoordenaar die diabetes heet, en die schijndood die depressie noemt. Zelfs onze zoon heeft mee gedeeld.

Maar al bij al, hebben we het nog zo slecht niet gedaan, ondanks de vele tegenslagen. We hebben immers de prachtigste en liefste zoon van de wereld, die ons door dik en dun heeft bijgestaan, en het momenteel goed doet en het fijn heeft in het leven.

Het jaar dat zijn ouders goud vieren, is hij bovendien ook gehuwd met zijn Audrey en ik hoop dat hun verbond ook minstens vijftig jaar mag blijven duren.

FILM: Astrid Lindgren

‘Becoming Astrid’ is een feministisch statement. 
Pernille Fischer Christensen maakte een film over de jonge jaren van Astrid Lindgren
Het tragische geheim van Astrid Lindgren

DE STANDAARD – 18.12.2018 – Jeroen Struys

’s Werelds beroemdste kinderboekenschrijfster torste een beladen geheim. De Zweeds-Deense film ‘Becoming Astrid’ vertelt hoe Astrid Lindgren haar zoon moest afstaan aan een pleeggezin.

Op 21 november 1926 zat een Zweeds meisje van 19 jaar op een ferry van Stockholm naar Kopenhagen. Ze was zwanger van een veel oudere man, die verwikkeld zat in een vechtscheiding. Het Deense Rigshospitalet was het enige ziekenhuis waar ze kon bevallen in het geheim. Haar pasgeboren zoon stond ze af aan een pleeggezin; pas drie jaar later zou ze Lars mee naar huis kunnen nemen. Het eenzame meisje heette toen nog Astrid Ericsson, maar zou later als Astrid Lindgren een van ’s werelds meest geliefde auteurs worden.

De Deense regisseuse Pernille Fischer Christensen maakte er een film over: Becoming Astrid (Unga Astrid). Zij groeide net als Astrid Lindgren op in het bucolische Smaland in Zweden. ‘Astrid Lindgren was als een goeroe bij ons thuis. Het waren meer dan verhaaltjes voor het slapengaan: ik herinner me nog levendige discussies over haar boeken, die gaan over ernstige dingen, zoals leven na de dood.’

Maar zelfs voor haar kwam ­deze biografische periode als een complete verrassing. ‘Op een dag zie ik een foto in een Deense krant van de jonge Astrid met kleine Lasse op de arm. Het onderschrift vermeldde dat ze op een boulevard in Kopenhagen stond, niet ver van waar mijn grootvader ooit een zaak had. Ik geraakte gefascineerd. Wat is het verhaal van deze jongen? Vijf jaar lang heb ik me in research verdiept.’

Te intiem

Niet iedereen is even gelukkig met de film. Lars Lindgren overleed al op 60-jarige leeftijd, zestien jaar voor zijn moeder. Maar er kwam kritiek van Astrid Lindgrens dochter, voor wie ze ooit Pippi Langkous had bedacht. De 84-jarige Karin Nyman stelde dat haar moeder nooit zou hebben goedgekeurd dat er een film werd gemaakt over wat ze altijd privé heeft gehouden. Ze heeft bovendien een punt als ze stelt dat biopics over mannen als Winston Churchill of Björn Borg gaan over hun verwezenlijkingen in plaats van hun intieme leven.

Voor de regisseuse ligt echter in die persoonlijke gebeurtenis de motor van Lindgrens oeuvre besloten. ‘Ze werd geboren als een artiest, maar het is in die tragische periode dat ze schrijfster werd. Zelf zei ze ooit dat ze hoe dan ook schrijfster zou zijn geworden, maar dat ze nooit zo’n beroemde schrijfster zou zijn geworden zonder het voorval met Lasse.’

‘Als je haar boeken leest, herken je een leitmotiv: al die kinderen die gescheiden leven van hun ouders, of het nu gaat om Pippi of de gebroeders Leeuwenhart. Ze had ook een terugkerende nachtmerrie over een kind dat op haar deur aanklopte en uitriep: “Ik heb niemand om mij te helpen”. Het was een heel traumatische ervaring om haar kind achter te laten.’

‘Dat in die periode veel Zweedse vrouwen stiekem kwamen bevallen in Denemarken, is amper bekend in Denemarken. Dat is omdat de geschiedenis van vrouwen te weinig bekend is. Dus ik dacht: laten we daar wat aan doen. Maar de business werkt ­tegen. Er was een financierder die me vlakaf zei dat de film zou floppen omdat hij gaat over moederschap. Wat? Dat is toch net supercommercieel? Ik denk dat er ­weinig onderwerpen universeler en grootser zijn dan moederschap. Er liggen nog zoveel ver­halen voor het rapen.’

Twee maal drie is vier

Een nieuw talent aan de Scandinavische ­horizon: Alba August, dochter van regisseur Bille August (Pelle de veroveraar) en Pernilla August, een van Ingmar Bergmans favoriete actrices. Met ontwapenende eerlijkheid speelt zij de jonge Astrid Lindgren, en hoe die afscheid nam van een idyllische kindertijd toen ze zwanger bleek van haar eerste werkgever. De uitgever van het lokale krantje was verwikkeld in een echtscheiding, en dus ontvluchtte Lindgren het Zweedse platteland richting Stockholm. In haar eentje ging ze stiekem bevallen in Kopen­hagen, om er haar kind af te staan.
Het breekt je hart, en dat is te danken aan regisseuse Pernille Fischer Christensen. De film is een feministisch statement op zich: de schrijfster van Pippi Langkous moest in haar eigen ­leven strijden voor haar ­vrijheid als meisje en vrouw – en betaalde daar een dure prijs voor. Maar in plaats van boodschappen erin te rammen, laat ze het verhaal voor zich spreken. Becoming Astrid is een must voor iedereen die van Pippi Langkous houdt en vooral voor al de rest.

FILM: Becoming Astrid Van: Pernille Fischer Christensen Met: Alba August, Trine Dyrholm

 

Brokkenpiloten

De ondeugd doet deugd! Vandaag de klok rond geslapen. Maar voor wie zou ik opstaan? Enkel voor Estee die dringend buiten moest, en voor Iris die voortdurend op en af het bed sprong om aan te tonen dat het bord met kattenbrokjes leeg was? Voor de slechte cinéma van de politiek? Voor het grote gelijk van links en rechts op Facebook? Voor de regen en een donkere dag? Voor de warmste week, na een hels jaar? Ik moet het nog uitzoeken, maar uiteindelijk ben ik maar opgestaan omdat het lichaam ook zijn behoeften heeft. En de verpleegster komt vandaag niet, dat is ook eens fijn.

Twee weken geleden heeft mijn schoondochter een auto-ongeval gehad, waardoor haar auto verloren is voor verder gebruik. Zij had gelukkig niets, maar we hebben ons natuurlijk allemaal heel erg verschoten. 

Bovenop een moeder die voor brokkenpiloot gespeeld heeft, is er nu ook de miserie en het ongemak van het ongeval waar David zich moet om bekommeren. Nu mag het dus stilaan stoppen, zeker dit jaar!

Rechts of links?

Is linkshandigheid aangeboren?

DE STANDAARD – 17.12.2018

HANNAH VERMAUT

Zo’n 85 tot 90 procent van de bevolking is rechtshandig. Slechts tien procent gebruikt bij voorkeur de linkerhand voor fijnmotorische handelingen. Alle culturen hebben een sterke voorkeur voor rechts. Hoe komt dit?

‘Of je rechts- dan wel linkshandig wordt, zit deels in je genen besloten’, zegt neuropsycholoog Reint Geuze van de Rijksuniversiteit Groningen. ‘Als je ouders linkshandig zijn, is de kans dat je zelf linkshandig bent zo’n 30 procent. Is één van je ouders linkshandig, dan is de kans dat jij dat ook bent ongeveer 16 procent. Zijn je ouders allebei rechtshandig, dan is de kans 10 procent.’

Bij de overerving van rechts- en linkshandigheid is iets geks aan de hand. Van elk gen hebben we twee varianten, een van vader en een van moeder. Volgens de klassieke overervingswetten is doorgaans een van beide varianten dominant. De andere variant, de recessieve, komt tot uiting als de nakomeling deze variant van allebei de ouders heeft gekregen. Je zou dus verwachten dat er een genetische variant is die tot linkshandigheid leidt als je hem in tweevoud erft. Maar zo simpel is het niet. Bij eeneiige tweelingen komt het namelijk geregeld voor dat de een links- en de ander rechtshandig is, terwijl de kinderen genetisch identiek zijn.

Hoe de overerving dan wel precies werkt, is nog niet gekend. Volgens een collega van Geuze, Ton Groothuis, die ook verbonden is aan de Rijksuniversiteit Groningen, is er wel een theorie. Groothuis legde deze enkele jaren geleden uit aan de Volkskrant: ‘Stel dat er een veel voorkomende R-variant is die bevordert dat je rechtshandig wordt en een minder frequente K-variant die je evenveel kans geeft op links- als op rechtshandigheid. Mensen met twee R-varianten zijn dan bijna altijd rechts, mensen met een RK-combinatie zijn vaak rechts en mensen met twee K-varianten zijn net zo vaak links als rechts. Met die verklaring kunnen tweelingen met hetzelfde genenpakket verschillen in handvoorkeur: bij de een is de KK-combinatie naar rechts uitgevallen, bij de ander naar links.’

Er spelen ook nog andere factoren dan genetische. ‘Het kan zijn dat je door medische beperkingen gedwongen wordt om een van beide handen te gebruiken. Hierdoor ontwikkel je met die hand grotere vaardigheden’, zegt Geuze. ‘En de omgeving speelt een rol. Kinderen leren door imitatie. Aangezien het gros van de bevolking rechtshandig is, leert men meestal van een rechtshandige. Het kan zijn dat je op school gedwongen bent om te schrijven met je rechterhand. En allerlei gereedschappen zijn ontworpen voor rechtshandigen.’

Wanneer weet je of je kind rechts- of linkshandig is, wil mevrouw Vermaut ook weten. ‘Bij de meeste kinderen wordt dat tussen het derde en zesde levensjaar duidelijk. Voor veruit de meeste handelingen gebruiken ze telkens dezelfde hand. Hoewel er ook nog wel kinderen zijn die later wisselen van voorkeurshand.’

Tot slot zijn er mensen die geen duidelijke voorkeurshand hebben. ‘Dit geldt voor ongeveer 2 procent van de bevolking’, zegt Geuze. ‘Je hebt mensen die voor de meeste activiteiten per activiteit of hun linker- of hun rechterhand gebruiken. Zij hebben dus voor elke activiteit wel een voorkeur. Gemiddeld zijn ze echter niet rechts- of linkshandig te noemen. En er zijn mensen die echt helemaal geen voorkeur hebben en bij een activiteit nu eens de linker- en dan weer de rechterhand gebruiken.’

Dus ze weten het niet precies waarom sommige mensen linkshandig geboren worde, maar dat het maar een klein percentage is lijkt mij duidelijk.

Het boeit mij en het blijft mij bezig houden, zeker nu ik noodgedwongen door het breken van mijn rechter pols weer moet overschakelen op mijn linker hand.

Zoals ik al eerder vertelde brak ik als linkshandige in het eerste leerjaar mijn linker pols waardoor ik rechtshandig ben beginnen schrijven.

 

De eerste sneeuw

De eerste sneeuw is vannacht gevallen, en ook al weer weg. Blijkbaar heeft zelfs het weer en de winter zich aangepast aan onze vluchtige en oppervlakkige tijd.

Enkel de commerce draait dezer dagen nog op volle toeren, ondanks dat iedereen klaagt en zeurt over moeilijke financiële tijden. Nochtans, het beste van deze eindejaarsdagen is nog altijd gratis, namelijk de gezelligheid van een warme thuis en aangenaam gezelschap.

Op oudejaarsavond komen Audrey en David mij gezelschap houden. Ik heb het menu aangepast aan mijn tijdelijke handicap, en het worden bladerdeegaperitiefhapjes in de oven, fijne frietjes met vol-au-vent en rauwe groentjes, en tot slot en als kers op de taart, vanille ijs met mijn zelfgekweekte en zelf ingemaakte noordkrieken op jenever.

De afwas nemen ze daarna mee naar huis, want zij hebben een afwasmachine, zodat ik daar alvast in het nieuwe jaar geen last van heb. Een rustige eindejaarsavond dus, en hopelijk ook een wat rustiger 2019. Alhoewel, het moet nu ook wel weer niet te saai worden!

Imkercursus

Samen met David heb ik mij ingeschreven voor een imkercursus, niet dat het mijn bedoeling is om imker te worden, waar ik wil er wel graag meer over weten.

Kortseminarie Imkeren: Programma seminarie in auditorium

Seminarie 1: zaterdag 23 februari, 2019 om 8u30

Registratie, Koffie

Introductie

Introductie tot bloemen, bijen en honingbij biologie
door Reynaers Albert

De bijenstand, bijenkast, het imkermateriaal en gebruik
door Reynaers Albert

Lunch Buffet

Beginnen met imkeren; jaarlijkse imkercyclus
door Erwin Hoebrechts

Werking van een imkervereniging, KONVIB en FAVV
door De Temmerman Luc

Seminarie 2: zaterdag 23 maart, 2019 om 8u30

Registratie, Koffie

Dagprogramma introductie

Ziektes en parasieten, herkennen en behandelen
door Vaes Roeland

Zwermstemming, zwermen voorkomen, zwermen vangen, afleggers maken
door Vaes Roeland

Lunch Buffet

Honingoogst en verwerking, regelgeving, afgeleide producten
door Cristaels Dirk

Vragenuurtje met een ervaren imkerpanel. Imker mentorprogramma
door Stevens Jan & De TemmermanLuc & Lembreght Johan

Auditorium: Educatieve Bijenstand van de Krainer Bieënvrienden VZW
Boerderij Hof ten Bosch
de Limburg Stirumlaan 66
3040 Huldenberg

Na de seminaries in auditorium volgen de praktijkseminaries.

We starten een imkercursus, beginnerscursus, bijencursus, imkeropleiding, starten met imkeren, beginnen met bijen. Imkerseminarie en korte imkercursussen gevolgd door praktijklessen imkeren. Leer imkeren in 2019. De lessen imkeren gaan door in Huldenberg nabij Leuven. De imkercursus wordt gegeven op de educatieve bijenstand in Huldenberg van de Krainer Bieënvrienden. Kom naar onze imkercursus. Een beginnerscursus die u alles leert wat u nodig hebt om te starten met imkeren. De beginnerscursus imkeren viseert al wie geïnteresseerd is in het leven van bijen en het houden van bijen. De ruime regio Leuven en Vlaams Brabant wordt geviseerd.

www.krainer.be

 

Bedenkingen

De voorbije week heb ik mijn een paar bedenkingen gemaakt, nu ik daar ook wat meer tijd voor heb, en het jaareinde nadert.

Ik ben er namelijk zeker van dat mijn katten mij begrijpen in deze wat moeilijke tijd.
Estee is bovendien degene die het beste kan troosten. Ze slaapt in mijn schoot en wast mijn vingers van mijn gebroken hand.
De andere drie lossen elkaar af in aanwezigheid.
Remco is de jongste en dus ook de minst verantwoordelijke, maar doet toch zijn best om mij zo min mogelijk tot last te zijn.
Bella en Iris gedragen zich wat meer volwassen en houden het rustig, maar laten mij wel voelen dat ik er niet alleen voor sta.
Hechte vrienden zijn het, familie ook en vooral een toonbeeld van loyaliteit.

Nog een bedenking die ik mij deze week gemaakt heb is dat ik denk dat ik veel gelukkiger zou zijn, als ik o.a. geen kranten las, geen tv keek, en geen Facebook had.
Enkele jaren geleden heb ik het verenigingsleven afgezworen, omdat vrijwilligerswerk gebruikt en misbruikt wordt door de politiek. Een mens blijft gelukkig niet onnozel!
Nu merk ik dat het met de dag erger wordt en ons leven steeds meer beïnvloed wordt door alles wat we in de media te zien en te lezen krijgen, terwijl we niet eens weten of men ons wel de waarheid vertelt. Want alles is politiek nietwaar beste mensen, en dus heeft ieder zijn eigen “waarheid”.
Misschien toch maar minder weetgierig en nieuwsgierig zijn en wat meer rondlopen als een kieken zonder kop in 2018?

Goeie en gezonde voornemers, dat wel, maar niet echt haalbaar, mezelf kennende. Ik ben nu eenmaal weetgierig en plaats ook graag mijn woordje, dit blog is er het openlijk bewijs van. Binnenkort kan je dat trouwens ook lezen in het weekblad LIBELLE, want een paar weken geleden gaf ik een telefonisch interview voor een artikel over hoe ik mijn depressies overwonnen heb.

Deze week kreeg ik dan deze mail:

“We zouden jouw getuigenis heel graag opnemen in ons artikel met verhalen van veerkracht. In bijlage vind je het resultaat van ons interview. De tekst moet wel nog langs de tekstredactie passeren, maar in grote lijnen blijft het zoals het is. Zou je de tekst nog even willen nalezen zodat er zeker geen inhoudelijke fouten in staan? En zou je eventuele onjuistheden niet willen corrigeren in de tekst zelf, maar ze met pagina- en regelnummer op mail zetten? Dan werken we zeker niet in dubbele documenten.
Als je me tot slot je adres doorgeeft, bezorg ik je een exemplaartje als het stuk in de winkel ligt. Normaal gezien komt het in de editie die op 10/1 verschijnt.
Nogmaals bedankt voor je verhaal.”

De tekst die ze gaan publiceren zet ik er nog niet bij, maar ik heb hem wel goedgekeurd. Ik ben ook blij dat het geen anonieme getuigenissen zijn, want dat vind ik niet zinvol.

Dus ik hou mij bezig, maar ik mis mijn tuin, mijn handwerk en bewegingsvrijheid. Nog even doorbijten en hopelijk kan ik de drie koningen terug met open armen ontvangen.

 

Vandaag

Vandaag
Denk ik aan jullie
Hoe jullie
Mij belazerden
En manipuleerden
Tot ik geen kant
Meer op kon
En dus wegzakte
Vertwijfeld
En verteerd.

Vandaag
Denk ik aan jullie
Die er niet meer zijn
En ik
Die nimmer nog
De strijd verliezen kan.

Micheline Baetens ~ 14.12.2018