Vandaag de dag 21.06.2018 (2)

Vandaag begint dus de zomer 2018!

Een gedicht van William Blake:

Song

How sweet I roam’d from field to field,
And tasted all the summer’s pride,
‘Till I the prince of love beheld,
Who in the sunny beams did glide!

He shew’d me lilies for my hair,
And blushing roses for my brow;
He led me through his gardens fair,
Where all his golden pleasures grow.

With sweet May dews my wings were wet,
And Phoebus fir’d my vocal rage;
He caught me in his silken net,
And shut me in his golden cage.

He loves to sit and hear me sing,
Then, laughing, sports and plays with me;
Then stretches out my golden wing,
And mocks my loss of liberty.

William Blake

Vrij vertaald:

Lied

Hoe heerlijk zwierf ik van veld naar veld
En proefde geheel de trots van de zomer
Totdat ik, de prins der liefde, zag
Die in de zonnige stralen gleed

Hij bracht mij lelies voor mijn haar
En blozende rozen voor mijn voorhoofd
Hij leidde mij door zijn mooie tuinen
Waar al zijn gouden genoegens groeiden

Mijn vleugels waren met zoete meidauw bevochtigd
En Phoebus verwarmde mijn luidruchtige woede
Hij ving mij in zijn zijden net
En sloot mij op in zijn gouden kooi

Hij houdt ervan te zitten en mijn gezang te horen
Hij lacht dan, vermaakt zich en speelt met mij
Dan strekt hij mijn gouden vleugel
En bespot mijn vrijheidsverlies

William Blake

Uit het werk van Blake blijkt dat hij de verbeelding belangrijker vindt dan de rede. Blake plaatste vraagtekens bij alle heersende waarden van zijn tijd, op het gebied van kunst, religie en filosofie. Zijn poëzie loopt vooruit op de grote veranderingen die zouden komen: het loslaten van de conventies van de 18e eeuw. (Wikipedia)

Vandaag de dag 21.06.2018

Als je verdrietig bent, moet je zeker niet op Facebook zitten surfen, want dan krijg je nog meer dan anders het gevoel dat je een buitenaards wezen bent, een outsider, een enkeling, een abnormaliteit,…
Momenteel doe ik dat dus ook niet. Weinig Facebokers zullen bovendien nog de moeite nemen om mijn blog nog te lezen, nu elk nieuw item niet eerst op FB te vinden is. Bovendien heb ik hun aantal gehalveerd, want uiteindelijk, wat heb je eraan, als je alleen maar leuk kan zijn.
Je problemen deel je trouwens best niet met de rest van de wereld, want dat vergroot ze alleen maar. Klinkt dit bitter? Is het nochtans niet, is enkel iets wat ik in de loop van mijn leven geleerd heb en waar ik mij moedwillig bij neergelegd heb.
De enige die alles weet, is mijn zoon, en dat is ook de enige die altijd, maar dan ook altijd, juist reageert.
Geluk is zo banaal, als je verdrietig bent! En misschien verdienen ongelukkige mensen wel meer respect dan gelukkigen. In elk geval mijn geluk mogen ze hebben, maar van mijn verdriet blijft iedereen voorlopig af!

Zie je ik hou van je,
ik vin je zo lief en zo licht –
je ogen zijn zo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

En je neus en je mond en je haar
en je ogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.

Zie je ik wou zo graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.

O ja, ik hou van je,
ik hou zo vrees’lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen –
Maar ik kan het toch niet zeggen.

Herman Gorter (1864-1927)

Vandaag begint de zomer…

Vandaag de dag 20.06.2018 (2)

Als ik verdrietig ben, dan wil ik geen vrienden, dan wil ik met rust gelaten worden, dan wil ik tijd en respect voor die rouwperiode.
Want elk verdriet wordt veroorzaakt door verlies. Verlies van hoop, van vertrouwen, verlies van zekerheid en geloof. De enige die dat kan terugvinden, ben ik zelf. Dus geef mij de tijd, en verdwijn een tijdje uit mijn zicht, zodat ik net als een kat, ergens alleen en in afzondering kan genezen.
Niemand, beter dan jezelf, kan je helpen om over verdriet over te komen en te verwerken. Niemand kan je ongerustheid wegnemen en niemand kan je gemoedsrust herstellen beter dan jij dat kan.
En lukt het niet, zoek dan professionele hulp, onpartijdige en onbetrokken hulp. Want de onbeholpenheid, onkunde, gebrek aan empathie, nieuwsgierigheid, dadendrang, en de verkeerde inschatting van je problemen door je omgeving, maken het alleen maar erger.
Niemand heeft mij ooit beter kunnen helpen dan ikzelf, en dat mede door mijn hart uit te kunnen storten aan mensen die bekwaam waren er naar te luisteren.
Dus verwacht geen lange dramatische verhalen van mij zolang ik er zelf niet uit ben, en de dingen heb opgelost. Of als ik geluk heb, de problemen zich vanzelf wel oplossen, wat echter maar zelden gebeurt.
Gevoelens zijn wat ze zijn, daar kan je nooit omheen, die moet je aanvaarden, en daar moet je door, en ik hoop dat ik dat ook dit keer weer kan.
Morgen begint de zomer…

Vandaag de dag 19.06.2018 (2)

Waarom zou ik nu eens geluk hebben? Waarom zou ik nu eens moeten krijgen, in plaats van te moeten geven? Deze vragen heb ik mij de laatste dagen al minstens honderdmaal gesteld.
Het antwoord is nochtans simpel, denk ik: omdat ik ben wie ik ben. Eerlijk en oprecht en niet bereid om te manipuleren, of gemanipuleerd te worden. Liever authentiek en ondergewaardeerd door anderen, dan een vals juweel dat rond ieders nek past.
Het is niet voor niks dat ik zoveel van keien en stenen hou, en liever ruwe halfedelstenen draag, dan gefakete glitter. Dus liefst een zeldzaam exemplaar dat echt is, dan een overdaad aan namaakspullen.
Door dat ik dat ook allemaal weet van mezelf, besef ik ook dat vinden en krijgen waar je recht op hebt, voor mij niet evident is. De wereld hangt nu eenmaal aan elkaar met al wat fake is en oneerlijk. Ik doe het dus allemaal mijn eigen aan, het is mijn eigen keuze, dus niet klagen en zagen!
Zal ik hier mijn lievelingsgedicht nog eens bijvoegen, opdat alles voor iedereen duidelijk is? Hier komt het, samen met wat uitleg van een paar andere dichters.

“Het lied is een vanouds veel gebruikte lyrische dichtvorm,
schrijven Koen Stassijn en Ivo van Strijtem in INVERS.
Dit liedje is opgebouwd uit vijf coupletten, waarvan
het ‘lieg niet’ als refrein dienst doet.
Herman Van Veen heeft dit liedje op muziek gezet.
Het spreekt aan en ontroert omdat we allemaal wel eens
‘Lieg alsjeblieft niet tegen me’ willen zeggen tegen iemand
van wie we houden. Want eerlijkheid is essentieel voor liefde.
Toch is de leugen van iedereen en van overal.
Mooie liedjes duren niet lang.
EERLIJK DUURT HET LANGST.”

LIEDJE

Lieg alsjeblieft niet tegen me
niet over iets groots niet over iets
anders. Liever hoor ik het
vernietigendste dan dat je liegt
want dat is nog vernietigender.

Lieg niet over liefde
iets dat je voelt of iets dat je
zou willen voelen. Liever word ik
bedroefd dan dat je liegt
want dat is nog bedroevender.

Lieg niet tegen me over gevaar
want ik voel toch je angst
en wat ik gewaar word is waar
of ik ken je niet en dat
is nog gevaarlijker.

Lieg niet tegen me over ziekte
liever kijk ik die diepte in
dan dat ik mij verlies in één
van jouw lieve verzinsels
want daarmee verlies ik me dieper.

Lieg niet tegen me over sterven
want zo lang we er zijn
vind ik dat toegangsloze
niet mededelen wat je denkt
erger en zo veel doder.

Judith Herzberg

 

 

 

Vandaag de dag 19.06.2018

De wind kan keren in het leven. Van zacht naar hard, van warm naar koud, van goed naar slecht, en men kan zich hiervan maar best altijd bewust zijn.
Als de wind goed zit, heb je geluk en is er niets aan de hand, maar als hij uit de verkeerde hoek komt , en dat doet hij af en toe zeker, kan je maar best een noodplan bij de hand hebben.
Het leven heeft mij geleerd vooral geen zekerheden te hebben, me geen illusies te maken, en ook niet te hard van stapel te lopen. Een gezonde dosis argwaan is geen overbodige luxe. Je hoeft niet paranoia te worden, maar blijf wel op je hoede dat zelfs de mooiste bijval plots tegenslag kan worden.
Mogen we dan niet geloven in het goede? Jazeker, moet zelfs, want anders heb je wel een heel triestig leven, maar iedereen steekt wel eens de straat over, en wij allemaal riskeren dagelijks ons leven en ons geluk door ’s morgens op te staan en aan een dag te beginnen, waarvan we niet weten hoe hij zal eindigen.
https://www.youtube.com/watch?v=QJ5OFbJ6Nyc
Niemand is veilig voor de wolven in schapenvacht, niemand is veilig voor de frustraties, de lafheid, de twijfel, de onzekerheid, de boosheid, de angst,… van de anderen en van zichzelf.
Maar één ding weet ik zeker, opgeven mag je nooit doen, en zeker jezelf nooit failliet verklaren, ook al is de teleurstelling en de tegenslag nog zo groot. Droom gerust verder, hoop gerust verder, bemin gerust verder, zoek gerust verder naar dat waar je in gelooft, maar geloof als een echte atheïst, geloof als een ongelovige, namelijk enkel in de realiteit, niet in sprookjes of mooie verzinsels.
Ik sta voor een periode van grote onzekerheid, ondanks de euforie en een hart dat soms als een razende te keer gaat, en ik lijk dan misschien wel een zotte mus, maar ik ben, na al wat ik in mijn leven al heb meegemaakt, zeker geen domme mus. Maar er zijn en blijven wel de anderen, de anderen waarvan Sarte ooit zei dat zij de hel zijn…

Vandaag de dag 18.06.2018

Gisteren heb ik mij sinds lange tijd eens ergens heel erg welkom gevoeld, en dat is echt genieten. Mensen die je al aan de deur staan op te wachten om je zo warm te begroeten, zelden meegemaakt! en Audrey en David hadden weer heel lekker gekookt!!!
Mensen die zo blij waren met mijn aanwezigheid, is sinds mijn schooltijd geleden. Voor de rest was het allemaal maar mondjesmaat, en zelfs dat niet.
Eén keer ook mijn moeder – die altijd gezegd had dat ze liever geen kinderen had gewild – toen ze een paar maanden voor haar dood in het ziekenhuis was, en in een rolstoel de lift kwam uitgereden en mij in de gang zag aankomen. Haar gezicht straalde opeens toen ze mijn naam uitsprak! Had haar zo nooit eerder gezien. Dat was ook een heel mooie ervaring, een geschenk dat veel heeft goedgemaakt!https://www.youtube.com/watch?v=bg4d8OZB2cQ
Meestal voelde ik mij in de loop van mijn leven, tijdens al dan niet verplichte ontmoetingen, een outsider die zich in allerlei bochten moest wringen om toch in het plaatje te passen.
Behalve op school, zoals ik al zei, zeker bij de leerkrachten, en zelfs na school toen ik al getrouwd was, was het altijd een grote vreugde om elkaar eens toevallig tegen het lijf te lopen en het enthousiasme was altijd wederzijds.
https://www.youtube.com/watch?v=0BL2Ltq4NlE
Gisteren dus ook, we waren blij van elkaar eindelijk te ontmoeten en te leren kennen, en bij het afscheid werd er warm geknuffeld.
Als je bij een eerste ontmoeting al iemand zoveel vertrouwen kan geven dat de tranen in haar ogen springen als die persoon over haar leven vertelt, ja dan zit je wel heel goed, en zeker op dezelfde lijn.
Dankbaar ben ik hier voor, dat de laatste jaren er zoveel lieve, mooie mensen in mijn leven gekomen zijn, en dat al wie er niet in thuishoorde verdwenen is.
Ik heb mezelf dikwijls niet oké gevoeld, en werd ook vaak vernederd door zij die familie plachten te zijn, maar dat is verleden tijd, en zij zullen mij misschien missen, maar ik zeker hen niet.

Vandaag de dag 17.06.2018

Vandaag ontmoet ik voor de eerste keer, Olivier, de papa van Audrey, zodat we elkaar wat leren kennen voor de trouw van onze kinderen.
Straks komt David mij halen om bij hem thuis in de Kouterstraat verwend te worden met een heel lekker etentje, want zowel hij als Audrey zijn prima koks, en het is altijd iets heel speciaal dat ze klaarmaken.
Gisteren is hij de kruiden uit mijnen hof komen halen en de gezonde eitjes van de kippen, en nu ben ik benieuwd wat ze daarmee op verrassende wijze gefabriceerd hebben.
Verder is het begin van deze zondag rustig, wat kil en grijs verlopen. Maar dat is geen erg, zo heb ik wat tijd om alles wat er de voorbije dagen gebeurd is eventjes op een rijtje te zetten.
Gisteren heb ik overigens in overvloed mij hart kunnen luchten door weel te schrijven. Tegenwoordig lijkt de inspiratie een tsunami. Er is ook enigszins verandering gekomen in de manier van schrijven, vind ik voor mezelf. Het is niet meer omdat het moet, maar omdat het kan. Zou oefening dan toch kunst baren?
Ik heb nooit geloofd in een schrijver die zich elke dag aan zijn schrijftafel zet en begint te schrijven. Bij mij ging het eerder om een opwelling. Maar nu kan ik het dus ook, voor dat witte blad papier gaan zitten, of liever gezegd voor mijn laptop plaats te nemen, en beginnen met het eerste woord en voortborduren tot er iets voldoende goed op het scherm staat. Het is nu echt een ambacht geworden, opbouwen en afwerken.
Zou ik dan uiteindelijk toch een échte dichter aan het worden zijn?!

Vanuit

Vroeger
schreef ik
vanuit
een noodzaak,
nu vanuit
een overvloed.

Micheline Baetens – 16.06.2018

Vandaag de dag 16.06.2018 (2)

Op een dag zet je grappend op je facebookpagina dat je je knuffel kwijt bent en dat wie hem vindt hem mag terug komen brengen, en zo vind je dan de man van je leven.
Want zo is het dus gegaan, en ik ben nu al zeker dat dit inderdaad de man van mijn leven is.
Of moet ik zeggen de derde man van mijn leven. Met de eerste heeft het niet mogen zijn, de tweede ben ik te vroeg verloren, en nu dus de derde, een pril begin.
Zuckerberg krijgt van ons beiden een standbeeld. Hier in Hoeilaart zal dat naast het beeld van Marc Sleen zijne Nero zijn en bij hem thuis zal de man van mijn dromen wel het geschikte plekje vinden.
Elke dag chatten we zo’n twee à drie uur, en van die Zuckerberg mag dat allemaal gratis, terwijl je, wanneer je op een datingsite zit, je moet betalen. Ik zeg het, die gast is fenomenaal, die maakt de wereld echt beter. Mark je doet dat goed, man en wij zullen je in elk geval eeuwig dankbaar zijn. Kindjes zullen er helaas niet meer van komen, daar zijn we te oud voor, want anders mocht je zeker peter zijn van het eerste!
Dergelijke verhalen, over een romance die per toeval, en een beetje op een ongewone manier start, lees je in vrouwenbladen, of hoor je enkel op tv vertellen.
Mijn eerste lief heb ik leren kennen op school, mijn overleden man op een bal tijdens de winterkermis in Overijse, en nu dus via de sociale media de derde man van mijn leven. Ik ga mee met mijn tijd, vinden jullie niet?
Maar de liefde, die is nu eenmaal van alle tijden, en gelukkig ook van alle leeftijden, en te vinden op alle plaatsen. En soms zit ze in een heel klein hoekje op die ene knuffel te wachten die een man aan een vrouw wil geven, die daar al heel lang naar hunkert.

Vandaag de dag 16.06.2018

Moest ik nu, dezer dagen, niet kunnen schrijven, ik geloof dat ik de muren opliep van ongedurigheid!
Soms wordt ik bang, dat dit allemaal te heftig is voor iemand zoals ik, die vroeger gemakkelijk een paniekaanval kreeg, als ze de controle verloor.
Want de controle ben ik wel degelijk voor een stuk kwijt nu. Als je je lot voor een groot deel aan een ander verbindt, dan geef je ook voor een groot deel de alleenheerschappij over je leven op. Dan neem je een heel groot risico dat veel onzekerheid en ja, zelfs voor een stuk onveiligheid inhoudt, zeker als je die ander ook je hart hebt geschonken.
Opeens ben je veel kwetsbaarder geworden, en wie dan niet durft vertrouwen in de liefde, is er aan voor alle moeite. Het is dat, of je blijft alleen.
Vertrouwen is het allerbelangrijkste in een relatie, want wie niet kan vertrouwen kan zich ook niet geven, en wie zich niet kan geven die zal nooit goed kunnen beminnen.
Ik ben nu echt geen expert in de liefde, hoor, maar dat weet ik dus ondertussen wel, dat elke relatie staat of valt met vertrouwen.
En hoe weet je dan dat je iemand kan vertrouwen? Wel, dan moet je weer vertrouwen, maar dit keer op jezelf, je mensenkennis, je levenservaring, vertrouwen ook op je inzicht, je intuïtie, je gezond verstand, je hart ook. Alle materiaal boven halen, alles wat je in huis hebt, en gedurende je voorbije leven verworven, verzameld en geleerd hebt.
Maar wees gerust, je staat er niet alleen voor, er is ook de andere, en die zal door te zijn wie hij of zij is, te doen wat hij of zij kan en wil, je vertrouwen al dan niet doen groeien.
Het is in de liefde zoals met alles, je gaat ervoor met alle bagage die je hebt, en het lukt of het faalt., en zeker is dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn zal zijn, zou ook wat banaal zijn, maar dat alles zal afhangen van de inzet, de passie, en de volharding. ‘Volharden in de liefde’, is er iets beter dat je kan doen als mens, om van je leven iets moois te maken?!

https://www.youtube.com/watch?v=l9vWBWEGEnM