Ik ben vanmorgen opgestaan en zonder echt wakker te zijn, had ik al een heel gedicht in mijn hoofd, en ik heb er geen woord moeten aan veranderen.
Soms vraag ik mij af of ik wel ooit écht slaap…

Creativiteit

Nergens
is het leven mooier
dan tussen twee werelden,
die van de zin
en die van de waanzin,
want daar ligt
de creativiteit.

Micheline Baetens – 11.09.2018

Ik heb zojuist een mooi woord ontdekt: een balkonnetbeha, ideaal voor bij een feestkleedje.

Mijn feestkleedje voor zaterdag hangt al klaar, maar dan zonder balkonnet, en verder ook zonder veel andere tralala. Ik wil mij vooral niet opgetut voelen, maar goed in mijn vel zitten.

David is zojuist met mij naar de optieker gereden, want ik was in de week op mijn bril gaan zitten, en die was lichtelijk uit de juiste vorm geraakt. Gelukkig is alles zonder extra kosten terug in orde gebracht.

Gisteren nog eens naar Isabelle, de mama van Audrey, gebeld om af te spreken voor zaterdagmorgen, en ze komt mij om kwart na tien halen. We rijden dan naar haar woning, waar Audrey samen met haar stiefvader wacht om in de nieuwe en versierde wagen van Eric te stappen, en zo naar het gemeentehuis te rijden.David die wordt opgepikt in de Kouterstraat, door zijn getuige, en die zal al in de trouwzaal zitten wachten op ons.

De papa en stiefmama van Audrey, die komen vrijdag met hun campingcar van Herstal naar Overijse, overnachten daarin, en zijn zo zeker dat ze om elf uur ook op het gemeentehuis zijn.

Er zal ongeveer een tachtig man aanwezig zijn, waaronder een tiental kinderen, en Runa, het dochtertje van Alwin, David’s jeugdvriend, zal de ringen dragen.
Neen, de zenuwen gieren nog niet door mijn lijf, maar het begint stilaan wel spannend te worden.

Komt het nu door de naderende verkiezingen, of komt het door iets anders, of ligt het enkel aan mijn, maar ik heb het gevoel dat we de laatste weken sterk opgefokt worden door de media.
Het ene schandaal na het andere, drama’s, overroepen gebeurtenissen…, lijken te willen aantonen dat de zomer voorgoed voorbij is, en het tijd is om de harde en vaak smerige realiteit op ons los te laten.
Na minder consumeren, zou men nu moeten oproepen tot minder media, en vooral voor minder vervuilende media.

Ik pluis elke dag een viertal kranten uit, op zoek naar interessante artikels voor mijn blog, en die vind ik ook wel, maar dan botst je ondertussen ook wel op allerlei leesvoer waar je maag van keert, zeker nu, een maand voor de verkiezingen.
Het gesproken journaal op tv, volg ik al een viertal maanden niet meer en op zondag naar De Zevende dag kijken, is er ook niet meer bij.
Ik word er nog wel mee geconfronteerd op Facebook, waar dan ook alle persoonlijke commentaren van zowel politici als van burgers (al dan niet met kennis van zaken!) te vinden en te lezen zijn.

Voor mij is het duidelijk, we worden overgemediaseerd, en dat is niet gezond voor ons brein, net zo min als voortdurend te rijkelijk eten goed is voor ons lichaam.

Lees meer poëzie, ga buiten spelen, zoek naar zin, blijf zelf nadenken. Ga in je zetel zitten en kijk door het raam naar de bomen en de vogels, in plaats van naar die heksenketel op je televisiescherm. Of zoek naar een goeie film, die nog wat blijft nazinderen en je in vervoering kan brengen, of muziek die je ontroert…

Alles met mate, en zeker niet alles toelaten wat van buitenaf op je toekomt, want ook dat kan giftig zijn voor mens en milieu.

Vandaag alvast de verjaardag gevierd van Audrey. Ze verjaart wel op 14 september, een dag voor den trouw, en dus zal er dan geen tijd zijn om er veel aandacht aan te besteden.

Die dag gaat ze namelijk, geholpen door haar vriendinnen, de zaal van Den Tram In Overijse klaar zetten voor de grote dag.

Voor de rest heb ik hen aangeraden van deze week het rustig aan te doen, op tijd te gaan slapen en gezond te eten en te drinken, zodat ze in topvorm zijn voor het weekend.

Ik heb ook nog vlug een laatste foto genomen als ongehuwd paar, en we hebben samen een gezellige avond doorgebracht.

Voor het huwelijk van Audrey en David ben ik dit liedje van Adamo aan het vertalen. Ik ga het niet zingen, maar wil het wel graag voordragen, zowel in het Frans als in het Nederlands.

Nog een week en het is zover! Het wordt een hele mooie dag daar ben ik nu al zeker van, zonder schaduw, zonder obstakels, zonder stress.

Ze hebben alles zelf georganiseerd en in elkaar gestoken op een heel creatieve en originele manier. Het zal niet gewoontjes zijn en ook niet klassiek, daar ben ik nu al van overtuigd.

Vermits de mama van Audrey een woordje wil zeggen tijdens het feest is aan mij en aan de papa ook gevraagd om een duit in het zakje te doen.

Ik doe dat dus op mijn manier, want voor een speech ben ik niet in de wieg gelegd. Ik maak er dus een roman van, en vermits de familie van Audrey grotendeels Franstalig is, doe ik dat met de originele tekst van het liedje, en met de door mij vertaalde tekst in het Nederlands.

Voordracht, heb ik een jaar gedaan in de Muziekschool en ik heb 10 jaar Gedichtendag medegeorganiseerd in het rusthuis, dus dat zal mij wel lukken. En tegen de zenuwen zal er wel drank genoeg zijn zeker…

Het aftellen kan beginnen!

Als jong meisje werd ons aangeraden om een wat oudere man te kiezen, omdat jongens nu eenmaal later rijp zouden zijn dan meisjes.

Maar wat ik mij vandaag afvraag, is waarom die mannen van mijn leeftijd tegenwoordig zoveel ouder lijken, zowel van uiterlijk als van mentaliteit.

Ik heb mij deze week weer eens voor een paar maanden (de wintermaanden) ingeschreven op een datingsite “Parship”, maar heb er nu al spijt van. Ofwel zijn ze jonger en gehuwd, en willen ze alleen maar seks, ofwel zijn ze van mijn leeftijd, oersaai en zonder enige intellectuele bagage.Misschien zitten interessante mannen niet op een datingsite, ofwel is het een uitgestorven soort, letterlijk en figuurlijk: opgeleefd en dus ook niet langer levendig!

“Leeftijd is maar een getal”, wordt beweerd, en dat is eigenlijk toch wel heel erg zo.

Geef mij maar een jeugdig iemand, zoals mijn zoon bijvoorbeeld, die op zijn tweeënveertigste veel wijzer is dan vele van die uitgebluste zeventigers. Of nog erger, dan die zestigers die enkel een relatie zoeken omdat ze thuis geen seksuele bevrediging vinden.Zouden die er trouwens al eens bij stilgestaan hebben hoe dat komt, en of dat misschien niet aan hen ligt en het soort seks dat ze willen, in plaats van onterecht te denken dat hun partner frigide is, of niet langer van hen houdt?

En dan zij er de echt gortige en respectloze, die zich profileren als weduwnaar, omdat ze zich ook zo schijnen te voelen, want ze hebben een zwaar gehandicapte vrouw, die alle genot in de weg staat.

In elke geval, de inschrijving was dit keer aan halve prijs, en ik zal in elk geval stof tot schrijven hebben deze winter!

Vandaag mijn tekstje ingestuurd bij de gemeente voor mijn deelname aan Duurzame helden.
https://www.duurzamegemeente.be/

Beste Sam,

Vooreerst bedankt om er mogen bij te horen.

Dit is mijn tekstje voor de campagne en foto’s vind je op de website zelf.

Met mijn weblog www.michelinebaetens.be probeer ik mensen duidelijk te maken dat zelfzorg heel belangrijk is voor ons algemeen welzijn. Dat doe ik zowel via de rubriek zelfzorg, alsook door mijn poëzie en dagelijkse ervaringen te delen.

Voor alles streven we naar kwaliteit in onze dagelijkse routine, maar daarbij verwaarlozen we helaas vaak onszelf. We zorgen ons leven lang voor anderen, maar zorgen we ook voldoende voor onszelf?

Door dagelijks te bloggen wil ik anderen motiveren om dat dus zeker te doen, waardoor we tot een zinvoller, gelukkiger en duurzamer leven kunnen komen.

Op de openingsreceptie zal ik niet aanwezig kunnen zijn, omdat mijn zoon die dag trouwt in Overijse. Gelieve mij hiervoor te willen verontschuldigen.

Met vriendelijk groeten,

Micheline Baetens
Vosdellestraat 37
1560 Hoeilaart
Tel. 02 657 51 50
www.michelinebaetens.be

Mijn zoon gaf mij een hoofdstuk te lezen uit het boek van Yual Noah Harari, “Sapeins. Een kleine geschiedenis van de mensheid.”

https://www.groene.nl/artikel/de-betekenis-van-het-leven

Het hoofdstuk dat ik te lezen kregen gaat over geluk, “En ze leefden nog lang en gelukkig”.

Zijn we gelukkiger dan pakweg vijfhonderd jaar geleden? Hebben rijkdom en welvaart van ons tevredener mensen gemaakt?

Zowel historici en wetenschappers hebben er de laatste jaren onderzoek naar gedaan, en blijkbaar hebben noch materiele welstand, noch chemische middelen, noch liberalisme, noch onze overtuigingen, van ons gelukkiger mensen gemaakt.

Blijkbaar kent de mens zichzelf nog niet genoeg om te weten wat hem kan gelukkiger maken. Het enige dat eventueel een antwoord zou kunnen geven waarom we er niet in slagen van gelukkig te zijn is het Boeddhisme. We associëren ons welbevinden namelijk te veel met onze subjectieve gevoelens en het najagen van geluk met het najagen van bepaalde emotionele toestanden.

Volgens veel traditionele filosofieën en religies, zoals het boeddhisme, liggen de sleutels van het geluk just in kennis over jezelf, een goed begrip van wie of wat je werkelijk bent. De meeste mensen identificeren zich abusievelijk met hun gevoelens, gedachten, voorkeuren en antipathieën. Als ze woede voelen, denken ze: ik ben boos. Dit is mijn woede. Daarom blijven ze hun hele leven proberen bepaalde soorten gevoelens uit de weg te gaan en andere gevoelens juist op te wekken. Ze bedenken nooit dat hun ‘ik’ losstaat van hun gevoel en dat hun niet-aflatende jacht op bepaalde gevoelens ze juist ongelukkig houdt.

Geluk staat niet alleen los van externe factoren, zoals welstand en gezondheid waar uiteindelijk iedereen anders op reageert, maar echt geluk staat ook los van onze innerlijke gevoelens. Want hoe meer belang we aan die gevoelens hechten, hoe meer we ernaar hunkeren, des te ongelukkiger we worden.

Het najagen van externe successen, maar ook het najagen van interne gevoelens, belemmeren ons in onze zoektocht naar geluk en rust. Gevoelens komen en gaan, zoals eb en vloed, en van zodra je ophoudt naar bepaalde gevoelens te verlangen, kun je ze gewoon accepteren zoals ze zijn. Dan leef je in het echte nu, in plaats van je voor te stellen hoe het anders had gekund.

Wees dus blij als je je blij voelt en verdrietig als je je verdrietig voelt, en aanvaard dat zowel geluk als ongeluk van voorbijgaande aard zijn. Gevoelens zijn wat ze zijn of niet zijn, en daar kan je dus niet omheen.