Het enige wat niet veranderd is aan mijn lichaam in de loop der jaren, is mijn cupmaat. Mijn gewicht is verdubbeld , mijn lengte gekrompen, maar mijn cupmaat is een bescheiden B-tje gebleven.Wonderlijk toch, want ik voed toch mijn ganse lichaam, en als ik snoep, wat ik echt niet overdreven doe, eet ik toch voor het ganse gestel.
Waarom vertel ik dat nu, waarom ben ik daar mee bezig? Wel, omdat ik het beu ben dat er om de vijf voet reclame gemaakt wordt voor één of ander dieet, terwijl ik goed weet dat er geen enkel is dat afdoende werkt. En bovendien is slank zijn geen garantie op gezond zijn!

Een onzinnig voorbeeld:
http://www.denblank.be/kalender/cursus/

Als ik vermager, vermager ik eerst in mijn gezicht, terwijl het vooral mijn onderkant is die te dik is. Dus de eerste tien kilo’s die eraf vliegen, lijd ik gewoon gezichtsverlies. En daarna geef ik het dus meestal op, doe weer gewoon, en eet terug gezond.
Want al die diëten zijn toch maar om ons nieuwe dingen te doen kopen en de enigen die er beter van worden zijn die eetgoeroes zelf.

Maar de grote hoop van de mensen wil slank zijn, slank en fit. Slank ben ik niet met mijn 149 cm en ongeveer 90 kilo, maar wat fitheid betreft, mag ik niet klagen, vind ik. En energie voor een hele kerncentrale!
Bovendien heb ik af en toe de indruk dat ik wel vermagerd ben, maar als ik dan op de weegschaal ga staan, spreekt die mij constant tegen. Dus doe ik dat niet meer, en ik zie wel aan mijn kleren als het weer spannend wordt. Behalve dan aan mijn cupmaat, want dat is en blijft een vaste waarde.
Maar eigenlijk ben ik helemaal niet te dik, maar vooral veel te klein, en ik blijf maar krimpen…

Geloof in jezelf (knipooggedicht)

Ik heb het gevoel
dat ik vermagerd ben,
maar mijn weegschaal
zegt van niet.

“Geloof in jezelf”,
zei mijn psychiater.

Micheline Baetens – 25.09.2018

Het is misschien goed om weten, dat wanneer ik commentaar geef op de politieke actualiteit, dat niet wil zeggen dat ik tot één of andere partij behoor. Ik probeer enkel objectief en rationeel te denken en daarbij speelt mijn politieke voorkeur zeker geen rol.

De verkiezingen komen eraan en dan wordt elke burger opeens weer belangrijk. Maar ze zijn allemaal zo voorspelbaar, onze politici, en eigenlijk aapt de ene de andere gewoon na.

Rij nu bijvoorbeeld maar eens rond in de Druivenstreek. In elke gemeente liggen er wel een aantal straten open, komen er nieuwe pleinen en gebouwen. “Openbare werken” lijkt het middel om de kiezer over de juiste streep te trekken.

Daarom wat een verademing, om ten gevolge van de vele omleidingen, nog eens in Overijse door Terlanenveld en Maleizenveld te rijden. Hopelijk blijven de boeren nog heel lang voort ploegen, want anders vrees ik dat ook onze laatste groene open ruimtes uiteindelijk zullen veranderen in beton en asfalt.

De verstedelijking van onze Druivenstreekdorpen heeft zich al lang geleden ingezet, en ik vrees dat er geen houden meer aan is. Bovendien wordt ook de jeugd hier slachtoffer van, want probeer maar eens genoeg te sparen om hier nog een huis of appartement te kopen. Ondoenbaar! Een woning die elders 350.000 euro kost, betaal je hier ruim tweehonderduizend euro duurder. Begin er maar aan, om dat afbetaald te krijgen. En we willen onze kinderen en kleinkinderen wel het liefst dicht bij ons in de buurt houden. Toch worden ze hier het dorp uitgejaagd!

Politici die hier oor en hart naar hebben, maar dan werkelijk heel dringend en daadwerkelijk, daar wil ik wel eens voor kiezen, maar ik vrees dat het kalf al lang verdronken is…

“Volgens cultureel antropoloog Anton Blok kun je intelligent zijn, rijk zijn, tot een bevoorrechte klasse behoren, talent hebben, over eruditie beschikken en een hoge opleiding hebben gehad, dat is nog niet genoeg om voor echt vernieuwende ideeën in wetenschap of kunst te zorgen. Wat er aan ontbreekt zijn de zegeningen van de tegenslag. Zelfs de zonderlinge enkeling komt tot niets bijzonders wanneer hij niet met een of meer geduchte tegenslagen te maken heeft.”

Volledig mee eens. Als het te gemakkelijk gaat, als er geen tegenslag en mislukking is, ga je niet verder zoeken, en kom je dus ook niets nieuws en anders tegen.

https://www.canvas.be/video/genre/educatief-spiritueel/peter-de-graef-word-je-sterker-van-tegenslag

“Geheel zichzelf zijn mag men slechts, zolang men alleen is; wie dus niet van de eenzaamheid houdt, houdt ook niet van de vrijheid, want slechts wanneer men alleen is, is men vrij.” Jean-Paul Sartre, Le diable et le bon Dieu, 1951.

Ook weer waar! De grootste vrijheid heb je als je alleen leeft, en wie kiest voor een relatie dient daar rekening mee te houden, en dit te aanvaarden. Jammer misschien, maar men kan nu eenmaal niet alles hebben in het leven.

Wie vrij wil zijn, moet ook alleen kunnen zijn. Een gedicht dat daar enigszins bij past:

Soms

Soms, als een soort vleugelslag,
kan je me nog wel eens verschijnen.

Als een rimpeltje over ’t water,
een vlindertje door het lover.

Prachtig, maar zo klein,
dat je wel weer snel verdwenen moet zijn.

Jij in jouw hoekje,
en ik in ’t mijn.

Jacob Groot

Vandaag begint de herfst.

http://www.stemderbomen.nl/pages/artikelen/art_lijsterbes.htm

Lijsterbessen

De dichtkunst beoefenen is
met de grootst mogelijke zorgvuldigheid
constateren dat bijvoorbeeld
in de vroege morgen
de lijsterbessen duizenden tranen dragen
als een tekening uit de kindertijd
zo rood en zo veel.

Rutger Kopland

Samen met de lente vind ik de herfst het mooiste en kleurrijkste seizoen. Er gebeurt nog van alles, de natuur is nog bezig met afscheid nemen en zich voor te bereiden op de winter.
Geen herfstblues voor mij, maar een rustig uitbollen van een turbulente zomer, waarin weer van alles gebeurd is, en waarin de temperaturen letterlijk en figuurlijk soms iets te fel waren.Maar ik ben hersteld nu, ik voel mij net een zonnepaneel dat alle warmte van de zon opgeslagen heeft, en nu volop energie te veel heeft, ondanks een pijnlijk lichaam en een hardnekkige hoest.
Het zit allemaal in het kopje, nietwaar, daar klopt ons hart, in ons hoofd, en als daarin de rust is weergekeerd, geneest dat arme, afgezien hart van zelf. En genezen is het! Ik kan weer geven en omarmen, en dat voelt zalig!Laat de bladeren nu maar vallen, en de wind maar waaien. De donkere avonden alleen schrikken mij niet meer af. Er staat niet alleen de winter voor de deur, maar eveneens een hele rits uitdagingen, toevallen en verrassingen, dat weet ik zeker, want het is al altijd zo geweest.Het leven blijft een uitdaging, en ik ontvang ze opnieuw met open armen!

Maar de lijsters, waar zijn die gebleven, want die zie ik nooit meer in de tuin?!

Op 14 oktober zijn er o.a. gemeenteraadsverkiezingen en natuurlijk krijgt een mens dan verkiezingspropaganda van de verschillende politieke partijen in de brievenbus.
Wel, dit keer is het krantje van Open VLD Hoeilaart er eentje om in te kaderen, en wel om de volgende reden:

En vermits belofte schuld maakt, hoop ik binnenkort terug tot in het centrum van het dorp te geraken. Te voet lukt dat niet, zeker niet met boodschappen, en autorijden kan ik niet.
Ik heb al een paar jaar zitten zagen voor een bus, maar blijkbaar is er nu door ons gemeentebestuur ook al eens over nagedacht.
Afwachten nu maar, of ik het werkelijk nog mag beleven, en misschien kan dit wat sneller gerealiseerd worden dan de plannen van de NMBS om de trein hier in Hoeilaart op vier sporen te laten passeren, want dat zou pas voor het jaar 2027 zijn!