Vandaag de dag 22.04.2018

Ik moet dringend stoppen met verliefd te worden om de haverklap.


Hoe is het in godsnaam mogelijk, ik ben toch niet oerstom of labiel, dat ik die gevoelens maar niet kan onderdrukken. Ik word er soms zo triest van, en vraag me af of dit eigenlijk geen psychische stoornis is ten gevolge van de vroegere depressies of misschien nog een overblijfsel of neveneffect ervan. Ik vind het in elk geval niet redelijk van mezelf. Maar hoe bescherm ik mij er tegen?

Of zijn het de hormonen, want die spelen ook nog altijd op? Of is het een speling van de gemiste kansen en de overmoed van een herwonnen vrijheid? Of hebben de antidepressiva al die tijd een heleboel gevoelens onderdrukt die nu weer de bovenhand halen? Veel vragen!
Als jong meisje liep ik ook wel heel vaak met het hoofd en het hart in de wolken, maar dat past ook bij een tiener. Eigenlijk lijkt het of ik gelijktijdig in mijn pubertijd én in mijn menopauze zit!

Zeventig ben ik nu bijna, en hopelijk nog minstens tien jaar te gaan. Misschien is dat het wel: er alles proberen uit te halen wat er nog in zit. De laatste flessen levenslust die nog in de kelder staan boven halen en ze met grote, dorstige slokken één voor één leegdrinken. Verslaafd aan het leven, het zou erger kunnen, maar het is wel een emotioneel sterk goedje!

2 gedachten over “Vandaag de dag 22.04.2018

  1. Mooi toch? WIl je liever in een grijze wereld leven zonder emoties? Zonder Lust en Liefde? We zoeken allemaal naar die ultieme bevrediging, die sneller weg is dan ze kwam, (of je kwam 🙂 ). Maar eigenlijk is dat pad er naartoe wat mooi is. En ok, het mag en moet al eens lukken ook. Daar niet van. Laat er ons “mogen” van maken in paats van “moeten”. ZEN is het verlangen uitschakelen maar pas als je ook daar niet meer naar tracht ben je echt Zen. 😉 De contradictie van het leven. Heerlijk toch? Als de zon schijnt tenminste…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *