Waar ik woon

Waar ik woon, in de Vosdellestraat in de wijk Terdelle te Hoeilaart en dus in de druivenstreek, en waar de teloorgang dan de druiventeelt en de uitbreiding van de spoorweg een spoor van verandering hebben nagelaten.

Merkwaardig, in een tijd van klimaatspijbelaars, dat destijds in Hoeilaart en omstreken al alle bomen gekapt werden ten voordele van de industrie en economie. Zo zie je maar, dat elk voordeel zijn nadeel heeft, en elke medaille twee kanten, en het milieu een moeilijk kind is om te verzorgen.

De serres zijn weg, de spoorwegwerken nog niet, en de treinen rijden ook nog altijd niet op vier sporen. Wat begon in 2011, zal pas klaar zijn in 2027, en misschien beleef ik het niet eens…

Ik mag mij dan wel nog altijd meer Overijsenaar dan Hoeilander voelen, maar een Vosdeller ben ik zeker, en zolang de vos hier nog af en toe rondwaard, is het de gezelligste straat van de druivenstreek.

De vos

Ik heb vannacht
de vos gehoord,
en ik wist,
er is hier
nog iets aanwezig
wat niet stuk
te krijgen is,
en dat gaf mij
een veilig gevoel.

Micheline Baetens – 31 maart 2014

Terdelle Brug – het tunneltje: Foto’s Gaston Vanderdood (1920-2001) (Hoeilaart, 1999)


Café ’t Einde of het Fakkeltje: Foto’s Roger Dewit (Hoeilaart, 1999)Terdelle Café ’t Schuurke: Foto’s Gaston Vanderdood (1920-2001) (Hoeilaart, 1981)


Terdelle met serres: Vosdellestraat (Hoeilaart, 1908)

Zicht op de Vosdelle genomen vanop de treinsporen. Alle woningen hier aanwezig bestaan nog weliswaar verbouwd. Geen spoor van een struik toen laat staan een boom. De industrialisatie van de druif en dan meer bepaald die in de vorm van een serre heeft er in die tijd voor gezorgd dat het grootste bewoon en – ontginbare deel van Hoeilaart bijna letterlijk vrijgemaakt werd van bomen. Inderdaad de zon zou en moest vrij spel krijgen op het glazen dorp en de percelen die vrij bleven om te bewerken en te voorzien in groenten voor de dagdagelijkse kost moesten vrij gemaakt worden van schaduw. Het is daarom ook prachtig om het verschil te bekijken tussen “weleer” en “nu”. De woning vooraan hier in de put behoorde toe aan de familie Vanlier en de meest linkse woning werd verhuurd aan één van hun arbeiders Alfons Vanderdood (Fons van Sjappes) die bij brouwerij Vanlier werkzaam was. Hij huwde met Hortensia Van Hole (1887-1963) op 18 februari 1909 en hun kinderen Germaine (1909-1991) en Gaston Vanderdood (1920-2001) werden hier eveneens geboren.

Station Hoeilaart: (Hoeilaart, 1914)

Terdelle brug – Het tunneltje: Foto’s Gaston Vanderdood (1920-2001) (Hoeilaart, 1984)


Terdelle: zicht vanop de brug en station van Hoeilaart (Hoeilaart, 1910)



Station Hoeilaart: Foto’s Gaston Vanderdood (1920-2001) (Hoeilaart, 1984)


Station Hoeilaart: Duitse officieren aan het station (Hoeilaart, 1915)


Bron: hoeilaart.weleer.be 

 

2 gedachten over “Waar ik woon

  1. Mijn grootouders hadden serres in jouw straat. Mijn grootvader Joseph Van Himbeek, beter gekend als “den Blanc”, was getrouwd met Octavie Biltereyst. Zijn nichtje uit de Vlaanderveld noemde Elza Tricot.

    Vriendelijke groeten, Dirk.

    • Alle nieuwe huizen, zoals het onze, staan op vroegere serregrond.
      Tijdens de spoorwegwerken werd hier één huis afgebroken, het stond achter het onze en was een vroegere serristenwoning.
      Die spoorwegwerken zijn trouwens nog altijd bezig…
      Zelf kom ik uit Overijse, maar mijn man komt van het Vlaanderveld, dus die oudere bewoners heb ik waarschijnlijk niet gekend.
      Bedankt voor de reactie!
      Groetjes,
      Micheline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *