Sociale contacten

“Sociale contacten gaan verloren door facebook en twitter.”
Dat zeggen zij die eens om de zoveel tijd opbellen en nooit tijd hebben om langs te komen!

Gelukkig kan ik goed alleen zijn, want veel bezoek krijg ik niet, en zelf ga ik ook niet vaak bij iemand langs.En toch voel ik mij zelden alleen, en ik mis die “sociaal contacten” niet, en dat komt waarschijnlijk omdat ik van jongs af aan, de meeste dingen alleen deed en onderging, en vooral omdat ik mezelf heel goed kan bezig houden en me dus haast nooit verveel. Ik ken het gevoel “verveling” niet!

De contacten die ik dan wel heb, zijn heel trouw en waardevol, intens en (h)eerlijk. Ik blijf ook levenslang trouw aan de mensen die heel veel voor mij betekend hebben, en ook al zijn ze er dan niet meer, ze blijven mede de rest van mijn leven bepalen.

Mijn grootmoeder, mijn leerkrachten, een neef, een vriend, mijn echtgenoot… ze zijn er niet meer, maar hun houding tegenover mij vervaagt niet. En dan zijn er de nog levenden, zoals mijn zoon, een vriendin, een vriend, een buur, mijn huisdieren,… en een paar onbekenden, die mij af en toe het gevoel geven, dat ik de moeite waard ben. En ja er is ook Facebook, waarbij sommige contacten een verrijking zijn. Ook andere media, zoals televisie, film, boeken, muziek soms… En zeer zeker de natuur die elke dag voor nieuw leven zorgt!

Wie dagdagelijks noodgedwongen een hele hoop mensen om zich heen heeft kan zich veel eenzamer of gefrustreerder voelen dan wie dagdagelijks blij en voldaan is met elke nieuwe dag die een uitdaging is en rijkelijk gevuld met zichzelf en een paar anderen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.