Sebastian

Wat de tekst betekent weet ik nog altijd niet, maar ik vind het pure po√ęzie, heftig en mysterieus. Onwerelds eigenlijk, alsof iemand uit zichzelf stijgt. Tijdloos ook. Misschien weet de zanger zelf niet eens waar het over gaat, zijn het gevoelens die hem overrompelen, zoals dat soms gaat met gevoelens. Heel erg herkenbaar!

Radiate simply, the candle is burning, so low for me
Generate me limply, can’t seem to place your name, cherie
To rearrange all these thoughts in a moment is suicide
Come to a strange place, we’ll talk over old times we never smile
Somebody called me Sebastian
Somebody called me Sebastian
Work out a rhyme, toss me the time, lay me, you’re mine
And we all know, oh yeah!
Your Persian eyes sparkle; your lips, ruby blue, never speak a sound
And you, oh so gay, with Parisian demands, you can run-around
And your view of society screws up my mind like you’ll never know
Lead me away, come inside, see my mind in kaleidoscope
Somebody called me Sebastian
Somebody called me Sebastian
Mangle my mind, love me sublime, do it in style,
So we all know, oh yeah!
You’re not gonna run, babe, we only just begun, babe, to compromise
Slagged in a Bowery saloon, love’s a story we’ll serialize
Pale angel face; green eye-shadow, the glitter is outasight
No courtesan could begin to decipher your beam of light
Somebody called me Sebastian
Somebody called me Sebastian
Dance on my heart, laugh, swoop and dart, la-di-di-da,
Now we all know you, yeah!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *