Sorry

Sorry,
maar een dichter
kan nu eenmaal
niet anders
dan over gevoelens
dichten
die overweldigend zijn,
en telkens weer
in herhaling vallen
als het over
de liefde gaat.

Vergeef de dichter
dat hij niet langer
kort en bondig is,
de verliefde dwaas
is immers
alle meesterschap
kwijt,
nu het hart nog enkel
om de liefde draait.

Micheline Baetens – 16.06.2018

Vandaag de dag 22.05.2018

Zoals ik al aangaf maakte ik dit blog o.a. voor mijn nageslacht, maar ook en zeker bepaalde stukjes en gedichten, zijn meebepaald bestemd voor zij die het op een gegeven moment niet meer zien zitten, die net als ik op een bepaalde dag het leven niet meer de moeite waard vinden, voor zij die de schijndood van een depressie beleven.
Want het leven is wel de moeite waard, ook al heeft het je misleid en in de problemen gebracht. Net als ik moet je dan hulp gaan zoeken en vechten om uit die heel diepe put te geraken.
Mijn verhaal wil er voor zorgen dat niemand ooit zo wanhopig hoeft te zijn als ik was, want voor alles is er een oplossing, als je maar de moed hebt en de wil om er iets aan of tegen te doen.
Het is wel hard werken, en het heeft wel lang geduurd, en ik zal wel altijd kwetsbaarder blijven dan anderen, maar ik ben ondertussen ook wel ervaringsdeskundige en bij het minste teken druk ik op de alarmknop, want die zwarte hond die depressie heet, blijft om de hoek loeren, maar ik praat er nu tegen zodat hij ontmoedigd geraakt en met de staart tussen de poten afdruipt. Je moet hem uitlachen, want daar kan dat beest niet tegen!
https://www.youtube.com/watch?v=vA2b0_Plwbk
De laatste keer dat ik weer paniekaanvallen kreeg was omdat ik in een omgevng zat waarin ik niet paste. En eigenlijk was dat niet eens echt verwonderlijk, ik had mezelf beter moeten kennen, en dus ook beter moeten weten.
Het was een paar jaar terug, toen ik met vakantie in Blankenberge was. Het was voor mij totaal niet the place to be. Ken je Blankenberge in het vakantieseizoen, en ken je mij, dan weet je dat dit slecht moest eindigen?!
Zo zie je maar, het enige wat je ziek maakt is wat niet bij je past, waar je geestelijk allergisch voor bent.
En weer eens is bewezen dat jij, jij bent, en de anderen de anderen, en dat wat anderen gelukkig maakt, niet per se jouw kopje thee hoeft te zijn. Drink dus je eigen brouwsel, en het mag gerust ook wat straffer en ongewoner zijn dan dat  klassieke kopje thee, het is wat jij lust dat telt.
Ken jezelf is dus de boodschap, en ga ervoor!

Vandaag 20.03.2018 (2)

Omdat vandaag het, of is het nu morgen, of misschien zelfs pas overmorgen, lente wordt, een paar prachtige faits divers met mooie beelden.
Vooreerst is er het artikel van de krant De Standaard over het vrouwelijke geslachtsorgaan, en met een hele mooie videoclip van een chanson van Georges Brassens.
http://www.standaard.be/cnt/dmf20180319_03417299?utm_source=standaard&utm_medium=social&utm_campaign=send-to-a-friend

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=wKTt8Tdeb5Y

En dan is er deze hele lenterige foto die David zaterdag nam in de Aveve te Tervuren. Hier wordt je toch hoopvol en vrolijk van!
Belangrijk nieuws, dat ik gisteren vergat te vertellen, is dat David gisteren naar de notaris geweest is om de akte te tekenen van de verkoop van zijn appartement in Hoeilaar. Dit hoofdstuk is voor hem dus definitief afgesloten, en nu kunnen ze met een gerust gemoed op zoek gaan naar een huisje met een tuintje voor als er de gewenste kindjes komen.
David heeft voor dit weekend in Manhay het vrijgezellenfeest van mijn beste vriend georganiseerd. Alwin trouwt binnenkort in Zuid-Afrika, de thuishaven van Greet, en samen vertrekt de hele bende op 1 april naar Kaapstad. Dit wordt tevens de (voor)-huwelijksreis van Audrey en David. 
Ik zal mijn zoon en schoondochter dus zo’n twee weken moeten missen, maar moeder zal zich wel kunnen bezig houden, en hopelijk ook in de tuin, en wordt het dus inderdaad écht lente.

 

Vandaag de dag 26.02.2018 (2)

Wie een levensles wil, hoeft enkel maar een gedicht te lezen; de minste moeite met de minste woorden, maar met de grootste waarheid, om nooit meer te vergeten. Neem nu dit:
Ouder worden

Wie plotseling ervaart dat hij de geur
niet meer ruikt van haar jas, de glans
van haar haar niet meer ziet, hoe smal
haar handen, aarzelend haar mond,

die weet: wij kunnen niets meer dan
alleen maar ouder worden, elk voor zich.

Sterven van steeds meer dorst,
leven met steeds minder water.

Anton Korteweg

Doet mijn denken aan het boek, ‘Liefde is een werkwoord’, en blijkbaar is het dat levenslang, want anders wordt het leven in en in triest.

Of dit ogenschijnlijk simpel gedicht, over hoe schijn bedriegt, of wat lijkt niet altijd is, en zeker niet voor iedereen:

Ogenschijnlijk

Ogenschijnlijk heeft het ene
niets te maken met het andere.

Ogenschijnlijk schuilt er
voordeel in een baan.

Ogenschijnlijk zal er nog
een heleboel verand’ren.

Ogenschijnlijk staan de sterren
hier niet ver vandaan.

J.A. Deelder

Geef het leven een kans, geef jezelf een kans om te leven, en toon aan de anderen hoe je dat doet, ook al is het maar in een gedicht.

Vandaag de dag 22.02.2018

Sinds al die tijd dat ik alleen leef, begin ik meer en meer te beseffen dat de liefde niet goed verdeeld is in de wereld: zij die er ontvangen, willen er geen, en zijn die er willen, vinden er geen. Wat een dwaze, onhandige mensheid, die zoiets voor elkaar krijgt!
Misschien moeten we dus de liefde heruitvinden. In elk geval zoals het er nu aan toegaat, werken de meeste relatievormen niet.
Of is het de mens zelf die niet geschikt is voor de liefde, zijn we misschien niet “geschoold” genoeg, en zijn we er misschien niet voldoende op voorbereid? En hoe gaan we dat dan anders aanpakken? Een vak van maken in de scholen, wat meer investeren in onze gevoelens, in plaats van in ons verstand, of is het juist het verstand dat ontbreekt?
Ik weet het niet. Misschien zijn er mensen die het wel weten, psychiaters, filosofen, wetenschappers… en al wie hierover zo goed kan praten, en er boeken over schrijft. Of zijn het eerder de kunstenaars, de schrijvers, de dichters, die ons de liefde beter kunnen doen begrijpen?
In elk geval mij maakt het ongelukkig, dat de nood aan liefde zo groot is. Dit is ook een vorm van armoede, een gebrek, een handicap, en een verdomd trieste zaak, waar dringend iets moet aan gebeuren.
Een betere verbinding maken met elkaar, zoals we verbinding maken met internet over de hele wereld, misschien moeten we daar in de eerste plaats wat meer werk van maken, eerst kijken of dat wel helemaal in orde is, en er geen draadjes zomaar los bijhangen, waar we geen benul van hebben waar die moeten voor dienen. Waarschijnlijk moeten we daar eerst wat meer tijd in steken, voor we aan het grote werk,  dat een relatie toch is, beginnen.
Maar eigenlijk weet ik het ook niet echt. Ik enige wat ik weet, is wat ik zelf verlang van een relatie, en vermits ik dus nu al zeven jaar alleen leef, lijk ik er ook niet echt veel van te bakken, en zal ik mij nog lang heel veel vragen mogen stellen.
Gelukkig heb ik al wel verbinding met internet, en kan ik mijn vragen dus ook aan de wereld  laten lezen, en wie weet, is er ergens één of andere knappe slimmerik nog wakker, die mij straks met heel veel liefde alle antwoorden op een gouden schaaltje komt brengen.

Vandaag de dag

Voorbije nacht gedroomd van school en van mijn allergrootste liefde, mijn Richard Leeuwenhart.
Ik beken, ik was er vroeg bij, maar ik was dan ook gepresseerd om van huis weg te zijn, en dat was destijds de enige mogelijkheid, een lief zoeken, en zo vlug mogelijk trouwen. Maar zestien was toch wel heel erg jong, en het heeft niet mogen zijn, want daar heeft zijn moeder een stokje voor gestoken. Hoe dat zo gekomen is, heb ik pas veel later vernomen, en weer via Facebook.
Ik vond er zijn zus terug en zij legde mij uit waarom hij het destijds uit gemaakt heeft, van de ene dag op de andere, want dat is voor mij altijd een groot vraagteken gebleven. Blijkbaar vond zijn moeder me wat te vrijgevochten en dus niet serieus genoeg voor haar zoon. Zijn zus vertelde me ook, dat hijzelf daar heel veel spijt van had, want dat hij zot was van mij. Na al die jaren, was ik blij te vernemen dat dat de reden was, en het dus niet echt aan mij lag.
Toen ik hem op een dag hand in hand zag wandelen met zijn niet lief, die later zijn vrouw werd, wist ik pas écht wat liefdesverdriet was. Ik had mijzelf iets kunnen aandoen, maar zo gemakkelijk gaat dat allemaal niet.
Eens getrouwd bleven we elkaar tegenkomen, want hij woonde in Huldenberg en dus maar tien kilometer van elkaar. Op elke kermis liepen we mekaar tegen het lijf, ik wat minder slank, en hij wat kaler en ook wat minder slank. Maar onze ogen waren dezelfde gebleven en spraken nog altijd boekdelen, samen met af en toe een schuwe glimlach.
Hij is een jaar na mijn man overleden, longkanker door in de asbest te werken. Hij was vooraan in de zestig.
Het was, even maar, mijn Richard Leeuwenhart, blond, knap, stoer en

Vandaag de dag

Ik heb sinds 2009 een Facebook account, en vandaag liet Zuckerberg, de stichter van Facebook, ons via de kranten weten dat hij Facebook gaat aanpassen en nog socialer maken.
https://www.hln.be/ihln/internet/facebook-gaat-je-tijdlijn-helemaal-anders-opbouwen-dit-is-wat-er-precies-verandert~a321e246/
Na het lezen dit krantenartikel, maakte ik mij volgende bedenking: ik heb nu zo een 90-tal vrienden op Facebook. Stel ik zeg morgen mijn account stop, hoeveel vrienden zal ik dan nog voor mijn verdere leven overhouden, denk je??? 90? een handvol? geen?
Ik zelf kom niet heel vaak onder de mensen, zoals wie mij kent al weet, dat is zo gegroeid na de dood van mijn man, en nadat mijn zoon elders ging wonen. Gedeeltelijk, en vooral in het begin, is dat omdat ik geen vervoer heb, buiten het dorp woon, en zo weinig mogelijk mensen wil lastig vallen en zelf mijn plan wil kunnen trekken.
Ondertussen is dat wel een manier van leven geworden, en heb ik mij volledig aangepast. Ik organiseer hier o.a. zelf thuis dingen die ik anders in het verenigingsleven deed, en ben beginnen tuinieren.
Zonder Facebook en internet dreig je echter wel geïsoleerd te geraken, want er is buiten niemand die je mist, maar ik ben nogal redelijk creatief en nu ben ik blij met al die extra tijd voor mezelf.