Koken met tomaten

Koken met tomaten

Overdaad tomaat

Hoewel ze het hele jaar door in de winkel liggen, is de zomer het hoogseizoen van de tomaten. Wie een moestuin heeft, weet dat je ze ook kunt plukken wanneer ze net over zijn hoogtepunt heen zijn. De door de zon gekuste tomaten zijn dan zo rijp en sappig dat hun zachte velletje op barsten staat. Is de oogst te groot en zijn er meer tomaten dan je aankunt, dan schieten deze recepten te hulp.

Tomatenwater-martini met dragon
Mosseltjes met tomatenbouillon en spek
Geroosterde tomaat-mozzarella met basilicum
Eenvoudige tomatentaart

Recept 1
Tomatenwater-martini met dragon
Flashback naar de jaren negentig, toen tomatenwater gastronomisch hoog aangeschreven stond. Sindsdien raakte het ten onrechte een beetje uit de mode. Hoog tijd dus voor een opwaardering van dit frisse maar geconcentreerde smaakbommetje, dat in feite niets meer is dan het opgevangen vocht van uitgelekte tomaten. Overgiet er een delicaat stukje vis of kort gebakken coquilles mee, gebruik het in een vinaigrette in plaats van citroensap of geef er een twist mee aan de klassieke martinicocktail.
Ingrediënten
Voor het tomatenwater
500 g gemengde rijpe tomaten
2 takjes dragon, blaadjes afgeritst
1 snuf zout
Ook nodig: neteldoek
Voor de martinicocktail
2 maatjes of 100 ml tomatenwater
1 maatje of 50 ml gin (wodka kan ook)
IJs
Ook nodig: shaker
Bereiding
1. Voor het tomatenwater: snijd de tomaten in blokjes en pureer ze samen met de dragon en het zout in de mixer. Leg een neteldoek over een kom en doe er de tomatenpuree in. Bind het doek bovenaan dicht, hang op boven de kom en laat 12 uur uitlekken op een koele plek (zoals in de koelkast). Het vocht dat je opvangt in de kom is het tomatenwater en kun je ongeveer drie dagen bewaren in de koelkast.
2. Maak nu de martini. Doe hiervoor wat ijsblokjes in een shaker en giet er het tomatenwater en de gin bij. Schud krachtig en strain in een voorgekoeld martiniglas. Wie dat lekker vindt, kan geheel volgens de regels van de traditionele martinicocktail ook nog een scheutje droge vermout toevoegen.

Recept 2
Mosseltjes met tomatenbouillon en spek
Ingrediënten (voor 2 personen)
1 kg mosselen, gespoeld en schoongemaakt
100 g gerookt spek, in blokjes
2 sjalotten, fijngehakt
1 teentje knoflook, fijngehakt
500 g rode en gele kerstomaten
1 scheut witte wijn
1 snuf cayennepeper
1 tl honing
Peterselie voor de afwerking
Olijfolie
Zwarte peper van de molen & zout
Bereiding
1. Verwarm een scheutje olijfolie in een grote pan op een middelhoog vuur. Voeg de spekblokjes toe en bak in ongeveer 5 minuten krokant. Draai het vuur wat lager en doe de sjalotten en knoflook erbij, stoof terwijl je af en toe omroert in ongeveer 5 minuten glazig. Zet het vuur opnieuw hoger en voeg de tomaten toe, met een snuf peper en zout. Bak ongeveer 10 minuten tot de tomaten openbarsten.
2. Blus met de witte wijn en doe er de cayennepeper en honing bij. Plet de tomaten indien nodig met een houten spatel en laat alles nog enkele minuten inkoken.
3. Voeg de mosselen toe en roer af en toe om tot ze opengaan. Werk af met peterselie.

Recept 3
Geroosterde tomaat-mozzarella met basilicum
De klassieke tomaat-mozzarella op maat van minder mooie nazomerdagen. De warmte van de oven maakt de tomaten zoeter en tilt hun smaak naar ongekende hoogtes.
Ingrediënten (voor 4 personen)
1 kg kers- en/of pruimtomaten
Enkele takjes tijm, afgeritst
4 teentjes knoflook, gepeld en geplet
1 scheut balsamico of rodewijnazijn
4 bolletjes buffelmozzarella
De blaadjes van enkele takjes basilicum
Olijfolie
Zwarte peper van de molen & grof zeezout
Voor erbij: geroosterd brood
Bereiding
1. Verwarm de oven voor tot 180 °C. Snijd de pruimtomaten overlangs doormidden en leg ze samen met de kerstomaten in een ovenschaal. Besprenkel met een royale scheut olijfolie en doe de tijm en knoflook erbij. Breng op smaak met peper en zout.
2. Hussel de tomaten goed door elkaar zodat alle stukken bedekt zijn met een laagje olie. Leg de tomaten in een enkele laag en let erop dat de pruimtomaten met hun snijkant naar beneden liggen.
3. Bak ongeveer 45 minuten, tot de kerstomaten openbarsten en de pruimtomaten een goudbruin randje hebben. Haal uit de oven, besprenkel met een scheutje azijn en laat even afkoelen.
4. Breek de mozzarella in stukken en verdeel over de borden. Lepel er de warme tomaten en hun kookvocht over. Werk af met basilicum en wat extra peper en zout. Serveer met enkele sneden geroosterd brood.

Recept 4
Eenvoudige tomatentaart
Deze taart heeft wat weg van een quiche, maar wordt met minder room gemaakt (en een scheutje balsamico voor extra smaak) zodat je het effect krijgt van een omelet, ingepakt in een knapperig korstje.
Ingrediënten (voor 1 taart)
1 rol bladerdeeg
3 eieren
1 tl Provençaalse kruiden + wat extra voor de afwerking
1 teentje knoflook, geperst
1 flinke el zure room
1 el balsamico
75 g parmezaan, geraspt
8 tomaten, in plakjes
Bieslook voor de afwerking, fijngesneden
Zwarte peper van de molen & zout
Ook nodig: taartvorm + bakpapier
Bereiding
1. Verwarm de oven voor tot 200 °C. Bekleed de taartvorm met bakpapier en leg hierin het bladerdeeg. Prik met een vork enkele gaatjes in de bodem en bak 5 minuten in de oven. Bolt het deeg op, prik het dan door met een vork. Laat enkele minuten afkoelen.
2. Klop ondertussen de eieren los met de kruiden, knoflook, zure room en balsamico. Breng op smaak met peper en een snuf zout. Bestrooi de taartbodem met de geraspte kaas en giet er het eimengsel over uit.
3. Dep de plakjes tomaat zorgvuldig droog met keukenpapier en beleg de taart er dakpansgewijs mee. Strooi er nog wat extra Provençaalse kruiden en zwarte peper overheen. Zet ongeveer 20 minuten terug in de oven tot het ei gestold is. Werk af met fijngesneden bieslook. Je kunt de taart zowel warm als koud eten.

Bron: De Standaard – 12.09.2018

Nieuwe categorie en stijl

Ik heb een nieuwe categorie gemaakt op mijn website: “Schoonschrift”.
Hierop komt wat door anderen gecreëerd werd en wordt, en mij beroerd heeft.
Hopelijk genieten jullie er ook van.
“Vandaag de dag” blijft over mezelf gaan, maar hoeft niet meer dagelijks en krijgt telkens een andere titel.
De categorie “Zelfzorg” zal aangevuld worden met artikels die mensen kunnen blijven helpen om goed voor zichzelf te zorgen.
Gedichten blijf ik natuurlijk schrijven!
Ziezo, dit wordt dus www.michelinebaetens.be nieuwe stijl. Laat maar weten wat jullie er van vinden, alle commentaar is welkom!

 

Vandaag de dag 10.08.2018 (4)

Mensen denken dat je iemand zoekt die je gelukkig moet maken omdat je ongelukkig bent, maar zo is het helemaal niet. Je zoekt iemand omdat je gelukkig bent, en dus iemand anders gelukkig wilt en kan maken. En als je dan helemaal voor het geluk in de wieg gelegd bent, vind je iemand die gelukkig is en jou ook gelukkig wilt maken.
Daar draait het tenslotte allemaal om in de liefde, en je kiest dus niet iemand omdat je die nodig hebt en dus wilt krijgen, maar omdat je wilt geven.Zo voel ik het tegenwoordig toch aan. Toen ik negentien was, was dat anders, dan moest je iemand hebben, dan zocht je een lief om niet meer alleen te zijn, en je ging net doen als iedereen: trouwen, nestje bouwen, kindjes kopen…
En was dat dan verkeerd? Misschien wel, en alvast veel te jong om wijzer te zijn dan dat.
En is iedereen op latere leeftijd dan wijzer dan dat? Waarschijnlijk niet, maar die hebben dan pech dat het leven hen dat niet geleerd heeft.
Ik heb het ooit gedaan, gezocht op een datingsite, maar dat is dus totaal verkeerd als je meer wilt dan een partner, want de schoonste liefde die laat zich niet vinden, maar die vindt jou. Die werpt zich in je schoot, die overvalt je, die overkomt je!
Nu gaan we zo stilaan beginnen zwijgen over de liefde, want dat heeft ze niet graag, dat iemand zegt hoe ze moet zijn. Ze blijft liever wat exclusief, mysterieus en intiem. Bovendien als je te zeer focust op iets analyseer je dat meestal kapot. Dus laat het los, en dan komt alles wel weer terug in orde!

Vandaag de dag 27.07.2018

Er heeft zich vandaag weer iemand onder de rein gesmeten. Ja, ik zeg het zo, want zo gebeurt het ook daadwerkelijk, je bent zo wanhopig dat je je eigen weggooit! Het is het zoveelste slachtoffer van een maatschappij die sommige mensen geen ander alternatief kan geven.
Vorig jaar in juli was er ook een soortgelijke zelfdoding in Groenendaal. Elke zomer hou ik letterlijk mijn hart vast, er gebeurt altijd wel iets aan die spoorweg. Als het geen spelende kinderen zijn die ongewild onder een trein terecht komen, is het een wanhoopsdaad. Het station van Groenendaal is trouwens een heel onveilig station, door de werken waar maar geen einde aan komt.
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20140727_01193381?fb_action_ids=10202404049521907&fb_action_types=og.recommends

Het slachtoffer was dit keer in een vijftiger, drie kinderen, een vrouw,…een drama. Iedereen kent iedereen in een dorp, maar op zo’n ogenblikken kan er weinig getroost worden, omdat het allemaal zo onbegrijpelijk. Hierbij heb je werkelijk professionele hulp nodig.Waar zal het dit keer, bij deze man, fout gelopen zijn? Wat was er teveel, of wat was er te weinig? Het kan van alles zijn, we weten het niet, maar zolang één mens zelfmoord pleegt, faalt de maatschappij, dan hebben wij allemaal tekort geschoten.
“Wat erg voor de nabestaanden”, zegt men bij zelfdoding, alsof het slachtoffer zelf dat voor zijn plezier gedaan heeft. Neen, in de eerste plaats is het heel erg voor de radeloze persoon zelf, die dit de enige oplossing vond. Het getuigt van weinig empathie voor het slachtoffer. Je zegt dat toch ook niet als iemand sterft aan kanker.
En wij, wij hebben weer eens gefaald, zoals ik al zei…

https://www.youtube.com/watch?v=gIy7c18fagA

SCHULDBEKENTENIS

Ja, ik geef het toe, ik beken het openlijk:
mijn lichaam was altijd een toren zonder uitkijk.
Ik heb hem steen voor steen in folianten gepend
ik heb mij geplooid naar de tijd en de trend.

De stenen die ik uit de wand verwijderd heb
zijn de woorden waar ik dit gedicht mee schep;
ik kijk naar de wereld waarin gij woont
en al zie ik onscherp en ben ik vreselijk stoned

er is iets dat mij niet ontgaan kan:
mijn toren is gebouwd in mijn eigen toren.
Ik weerhield mijn lijf niet in de groei tot man
maar ik zaag geduldig aan de pijlers die mij schoren.

Het lijkt niet erg duidelijk misschien
mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken
toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien.
Ik ben de wereld, in mij is onstuitbaar de doodsbloem
ontloken.

Jotie T’Hooft

Vandaag de dag 23.07.2018 (4)

Waar ik het meest naar snak? Neen, niet naar seks…alhoewel… Maar naar een goed gesprek, een interessant gesprek, een gesprek dat over iets gaat, en hoe vaak je ook onder de mensen komt, het is zelden dat je iemand tegenkomt met wie je dat kan voeren, want het gaat als snel over “het eigen”.
https://www.youtube.com/watch?v=YFD2PPAqNbw&feature=youtu.be
Daarom dat ik ook de moeite niet meer doe om onder het volk te komen. Lachen en zeveren is af en toe eens gezellig, maar dat doe ik al op Facebook.
Gelukkig begint komende zondag, “Zomergasten” op tv. Is wel eenrichtingsverkeer, zij praten en ik luister, maar het is tenminste eens andere kost, dan ons dagelijks brood en spelen.
Dat is eigenlijk het grote nadeel aan alleen zijn, je kan niet delen. Niet je enthousiasme, niet je verontwaardiging, niet je belangstelling, en niet nog zoveel meer…
Mensen lezen wel trouw dit blog, waarop ik mijn woord kan doen, maar respons komt er nauwelijks. Ik ga dan ook van de veronderstelling uit dat het hen enkel amuseert, en een beetje uit de sleur van elke dag haalt. En natuurlijk is er ook het pottenkijkerssyndroom waar de grote hoop aan lijdt.
Moeten ze het dan niet meer lezen? Ja, toch wel, want wie weet, helpt het voor sommigen om de dag door te komen. Want het is niet wie alleen is die het vaakst eenzaam is, maar eerder zij die in een lege doos gevangen zitten.
Breek uit jezelf, zou ik zeggen, breek af en toe eens grondig uit jezelf, en reageer, in plaats van te ondergaan. Al was het alleen maar op dit blog, en op mijn ondoordachte openheid!

Vandaag de dag 16.07.2018

In de krant het zoveelste bericht over een “persoonsongeva”l op het spoor. Gelukkig dit keer niet in Hoeilaart, waar het verleden zomer rond deze tijd het geval was.
Met persoonsongeval bedoelt men dan meestal dat het om een zelfdoding gaat.
Zelfmoord of zelfdoding komt niet zo maar uit de lucht vallen, en het is geen toeval dat het zo vaak in da zomer en dus ook in vakantiemaanden gebeurt, wanneer iedereen verondersteld wordt van vrolijk en gelukkig rond te lopen. Wie dan wanhopig is, kan zeker dan het schril contrast met de eigen gevoelens nog veel minder aan.
Ik heb niet voor niets mijn laatste depressie met vakantie in Blankenberge gehad.
Op Facebook vond ik vandaag toevallig ook een goed artikel terug over zelfmoord en hoe je er kan tegenaan kijken.
Onthoudt vooral dat mensen niet dood willen, ze willen enkel een ander leven en hun wanhoop kwijt.
Het artikel stond destijds uit de krant De Standaard naar aanleiding van de actie Te Gek die aandacht vroeg voor zelfmoordpreventie.

Wie het zegt, doet het niet, en andere misverstanden over zelfdoding

Gemiddeld 2,5 jaar tussen eerste gedachte aan suïcide en de dag dat iemand eraan overlijdt.
Wie aan zelfdoding denkt, wil in de eerste plaats verandering.

Zelfdoding kan niet voorkomen worden.
Over zelfdoding blijven veel misverstanden de ronde doen en dit is wel het hardnekkigste, zegt Kirsten Pauwels, directeur van de Zelfmoordlijn1813. ‘Veel mensen denken dat wie aan zelfdoding denkt, het vroeg of laat toch ooit zal doen. Dat het altijd fataal afloopt. Dat is natuurlijk nefast voor elke preventie.’

Als je erover praat,lok je het uit.
Ook een lastige, waar zelfs hulpverleners mee worstelen, zegt Pauwels. ‘Vaak reageren ze verbaasd als wij hen vertellen dat dit niet klopt. Ons advies luidt om er expliciet naar te vragen wanneer je ziet dat iemand zich niet goed voelt en je vermoedt dat deze persoon aan zelfdoding denkt.’
‘Praten is wél goed. Het lost niet alles op, daar kan meer hulp voor nodig zijn, maar wie in een open klimaat over suïcidegedachten kan vertellen, voelt de spanning verminderen en ook de aandrang om het te doen. Je kunt maar beter op elk signaal ingaan, hoe klein ook. Beter een keertje te snel dan te laat.’

Wie erover praat, doet het niet.
Pauwels: ‘Dit misverstand gaat er ten onrechte van uit dat wie over zelfdoding praat, alleen maar aandacht zoekt. Het is een foute interpretatie van een duidelijk signaal. De realiteit is dat een grote meerderheid van de mensen die gestorven zijn door zelfdoding, vooraf signalen heeft gegeven. Door over hun doodswens te praten, slaan ze alarm. Daarop ingaan, is het begin van preventie.’

Een zelfmoord gebeurt impulsief.
Pauwels: ‘Meestal is dat niet het geval. Het is niet omdat er ineens iets is gebeurd, dat iemand plotseling beslist: nu maak ik een eind aan mijn leven. Dat ene voorval kan de druppel zijn die de emmer doet overlopen. Maar doorgaans is er een heel proces aan voorafgegaan.’
‘We weten dat er gemiddeld 2,5 jaar verloopt tussen de eerste gedachte aan suïcide en de dag waarop iemand eraan sterft. Nabestaanden die totaal verrast zijn door de suïcide zien achteraf soms toch in: ja, toen ging het al niet goed. Dat kan dan confronterend zijn. Sommige mensen kunnen namelijk heel goed verstoppen dat ze eraan denken.’

Wie aan zelfdoding denkt, wil dood.
Pauwels: ‘Het doel van zelfdoding is meestal niet de dood, maar verandering. Elke poging tot zelfdoding is een uiting van lijden, die aangeeft dat mensen zo niet verder willen. Er kan een psychiatrische ziekte aan ten grondslag liggen, of een depressie. Die is misschien nog niet vastgesteld of gediagnosticeerd. Maar het is niet de depressie op zich die tot zelfdoding leidt. De missing link is wanhoop.’
‘Het is wanhoop die hen drijft; ze zien geen andere uitweg meer. Als je deze mensen voor de keuze kon stellen: sterven of een ander leven, dan zouden ze voor dat ander leven kiezen.’

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan telefonisch terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de pas vernieuwde website www.zelfmoord1813.be.

Veerle Beel – De Standaard 16.07.2014

Of ik ooit aan zelfmoord gedacht heb? Gedacht wel. Als ultieme ontsnappingsroute. Overwogen of geprobeerd nooit.